Tibetan
་ཉིད་ནུས་པ་དང་ནུས་པ་མེད་པ། དེ་ཟད་བྱ་ཕྱིར་ནུས་པ་གང༌། དེ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནུས་པ་ཅི་ཞིག་ཡིན། རྟག་པ་ཉིད་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུའི་ཕྱིར་སྤྱི་ནི་གསོ་མིན་ན། དངོས་པོའི་རྒྱུན་མི་རྟག་པ་ལ་རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་ཉེ་བ་ལས། གནས་སྐབས་ཁ་ཅིག་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རིགས་པ་ཡིན་ན་དེ་ནི་སྤྱི་རྟག་ པ་ལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་ཡང་སྤྱིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གསལ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་སྤྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན། སྤྱིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལའང༌། རྗེས་འབྲེལ་ཏེ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཆ་ནི་ཁ་དོག་དག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་ཡན་ལག་དུ་གནས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཆ་སྟེ། ཆོས་སྣང་བའོ། །སྤྱིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་སྣང་བར། རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་མཚོན་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ། །དེ་ལ་གང་གིས་སྤྲུལ། དོན་གང་གིས་གཞག་པ་ཡིན། །སྤྱིས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་རྣམ་པ་ཅན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སམས་སོ། །སྔོན་བོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ནི་སྤྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་སྤྱི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སྤྱི་སྣང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་འཛིན་པ་ན་རྣམ་པ་དེར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་འཛིན་པ་ན་དྲི་ལྟ་བུའོ། །སྤྱི་ཡང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཤེས་དོན་ཅན། །ཕྱིར་ན་དབང་པོ་དོན་མེད་མིན། །དོན་ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ལ་སྒྲ་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ནི་དབང་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །མིང་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ལ་ཡང་ལན་འདི་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་གཅིག་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དེ། སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་དོན་སོ་སོར་ངེས་པ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། ངོ་བོ་གཅིག་ཅན་སྒྲ་སོགས་ལས། སོགས་པ་སྨོས་པས་ན་གཟུགས་དང་དྲི་དང་རོ་ལ་སོགས་པ་བཟུང་ངོ༌། །ཐ་དང་སྣང་ཅན། གསལ་བར་སྣང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པའི་བློ་ག
Chinese
自身有能力和没有能力，为了穷尽它，能力是什么？为了使它显现，能力是什么？因为是常恒的缘故。如果是作为原因，总的来说不是滋养，事物的相续在无常中，由于其他的因缘接近，有些时候是作者，有些时候不是作者，如果这是理智的，那么对于常恒的总体来说就不是理智的，这是它的意思。另外，如果认为总体的显现的意识，不需要依赖于显现，就是总体的证悟，那么对于总体的显现的意识来说，也是有后续的，也就是随之而来的。青色等等的显现的部分，是存在于颜色等和形状的支分中的青色等的部分，是法的显现。对于总体的显现的意识来说，显现为，需要明确，也就是需要表示。如果总体的显现的意识，对于它，用什么来变化？用什么意义来安立？不是用总体，难道你认为它不是具有那种相状的吗？青色等等的相状不是总体。因为不是通过青色等等的相状，对于执持总体的显现的意识来说，总体显现是不合理的。结合是，和什么相状分离的，在执持的时候，不会显现为那种相状，例如执持声音的时候，如同气味一样。总的来说也和青色等等的相状分离，这被称为是周遍作用相违的显现。虽然是这样转变的，如果现量是有意义的，那么根识不是无意义的。认识意义也有两种，现量和非现量。对于产生非现量的意识来说，声音是能作的，而对于产生现量的意识的果来说，根识是具有果的，这样一来，因为是具有现量的意识的果的缘故，它们不是没有果的。对于说名字等等，也是同样的回答。用“本体一”等等来回答，对于声音等等的意义各自确定，本体一，显明和不显明，这样一来，本体一，从声音等，说了“等”字，所以包括了颜色、气味和味道等等。具有差别和显现，具有显明显现的状态，以及除此之外的智
English
Self has ability and no ability. What is the ability to exhaust it? What is the ability to make it clear? Because it is constant. If it is as a cause, generally speaking, it is not nourishing. The continuity of things is in impermanence. Because other conditions are close, sometimes it is the author, and sometimes it is not the author. If this is rational, then it is not rational for the constant whole, that is its meaning. In addition, if it is considered that the consciousness of the appearance of the whole does not need to depend on the appearance, it is the realization of the whole, then for the consciousness of the appearance of the whole, there is also a follow-up, that is, it follows. The part of the appearance of blue and so on is the part of blue and so on that exists in the parts of color and shape, which is the appearance of the Dharma. For the consciousness of the appearance of the whole, it appears as, needs to be clear, that is, needs to be expressed. If the consciousness of the appearance of the whole, for it, what is used to change? What meaning is used to establish? Not with the whole, do you think it does not have that appearance? The appearance of blue and so on is not the whole. Because it is not through the appearance of blue and so on, it is not reasonable for the appearance of the whole to the consciousness of holding the whole. Combination is, what is separated from what appearance, when holding, it will not appear as that appearance, for example, when holding sound, it is like smell. Generally speaking, it is also separated from the appearance of blue and so on, which is called the appearance of contradictory pervasiveness. Although it is transformed in this way, if the present quantity is meaningful, then the root consciousness is not meaningless. There are also two ways to know the meaning, present quantity and non-present quantity. For the production of non-present consciousness, sound is the able to do, and for the fruit of producing present consciousness, the root consciousness is the one with fruit, in this way, because it is the fruit of having present consciousness, they are not without fruit. The same answer is also for saying names and so on. Answer with "one entity" and so on, for the meaning of sound and so on, each is determined, one entity, clear and unclear, in this way, one entity, from sound and so on, said the word "etc.", so it includes color, smell and taste and so on. Has difference and appearance, has the state of clear appearance, and the wisdom other than that.
Tibetan
ང་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །ཕན་ཚུན་མི་འདྲ་བ་གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་ རྣམ་པ་ནི་དོན་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་ཤེས་པ་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་གསལ་བསྐྱེད་ཅིང༌། གཞན་ལ་མི་གསལ་བ་ཡིན། དེ་བས་ན་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་དོན་དེར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་གཅིག་མངོན་སུམ་དང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་རམ། སོ་སོར་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་ཡོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་དོན་གཅིག་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དེ་དག་ནི། མངོན་སུམ་དང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པའམ། ཐ་དད་པར་སྣང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མིག་ཉམས་པ་མེད་པ་ཅན་གྱིས་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་མཐོང་བའི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་དེ་དག་གིས་ཡུལ་གཅིག་ཉིད་ཡིན་པར་སྨྲ་བར་འདོད་པའི་མངོན་སུམ་དང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དོན་གཅིག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །རིགས་འདིར་གསལ་བ་ལས་གཞན་ནམ་གཞན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང་ན། གལ་ཏེ་གཞན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། རིགས་ལྡན་རིགས་ནི་མིན། །རིགས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་རིགས་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་གང་གིས། གསལ་བའི་ངོ་བོར་གཞན་རྟེན་མེད། །སྤྱི་ནི་གསལ་བ་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཞིང༌། གསལ་བ་ཡང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་རྟེན་མེད་པ་སྟེ། འདི་ལ་རྟེན་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གསལ་བ་གཞན་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། གསལ་བ་གཞན་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བས་ན་སྤྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པར་གྲུབ་ན། །གསལ་བ་ལས་རིགས་གཞན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་གསལ་བ་འདིའི་སྤྱི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་དངོས་སུ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདིའི་འདི་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་བ་གཞན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན་ལྟོས་པར་བརྗོད་པའོ། །ལྟོས་པ་ཡང་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིགས་གསལ་བའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལྟོས་པ་ མེད་པ་ཅན་ནོ། །ལྟོས་པ་མེད་པ་ཅན་འབྲལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འབིགས་བྱེད་དང་
Chinese
我不是。彼此不同，显现和不显现的 状态，实际上并不存在。对于谁的知识，一种状态显现，而另一种状态不显现。因此，凡是认为本体是一的，那个本体本身在执持自己的状态的知识中显现为那个事物。这样一来，一个事物显现和不显现的差别，或者各自显现的差别，实际上是不存在的。论式是，凡是具有同一个事物作为对境的那些知识，不会具有显现和不显现的差别，或者不会显现为不同的，例如没有眼疾的人将月亮看作一个的眼识。那些想要说分别念和无分别念的知识是同一个对境的显现和不显现的知识，也是具有同一个事物作为对境的，这是相违的周遍。如果种类在此显现之外变成其他或非其他，如果是非其他，那么，具有种类的不是种类。具有种类本身不是种类。为什么呢？因为什么原因？在显现的自性中没有他者依赖。总的来说，共相是显现跟随他者的自性，而显现也是不共的自性，那是不依赖他者的，因为没有其他的所依赖，这样来组合词句。显现不依赖于他者，意思是显现不进入他者。因此，不是共相。虽然会这样变化，如果成立为不同，如果说显现之外是其他的种类，那么，这个时候不能直接说这个显现的共相是这个。这样一来，这个的这个，其他的关系一点也没有。那么是什么呢？是相对而说的。相对也是果。因为是常法，所以种类不是显现的果。因为不是果，所以是没有依赖的。没有依赖的没有分离。论式是，凡是不成为什么的果，那不是与之相关的，例如穿孔者和
English
I am not. The states of being different from each other, appearing and not appearing, do not actually exist. For whose knowledge, one state appears, while another does not. Therefore, whatever is considered to be of one essence, that essence itself appears as that thing in the knowledge that holds its own state. In this way, the difference between a thing appearing and not appearing, or the difference in appearing separately, does not actually exist. The argument is that those cognitions that have the same object are not subject to the difference between appearing and not appearing, or do not appear as different, just like the eye consciousness of someone without eye disease seeing the moon as one. Those who want to say that the cognitions of conceptual and non-conceptual thought are cognitions of the same object appearing and not appearing, are also those that have the same thing as an object, which is a contradictory pervasion. If the type becomes other or non-other from the clear in this kind, if it is non-other, then, the one with the type is not the type. The one with the type itself is not the type. Why? For what reason? In the nature of clarity, there is no other dependence. In general, the universal is the nature of clarity following others, and clarity is also the uncommon nature, which is independent of others, because there is no other dependence, so combine the words in this way. Clarity does not depend on others, meaning that clarity does not enter others. Therefore, it is not a universal. Although it may change in this way, if it is established as different, if it is said that the type is other than clarity, then, at this time, it cannot be directly said that the universal of this clarity is this. In this way, there is no other relationship of this to this. So what is it? It is spoken relatively. The relative is also the result. Because it is permanent, the type is not the result of clarity. Because it is not the result, it is without dependence. The one without dependence has no separation. The argument is that whatever does not become the result of something, that is not related to it, such as the piercer and