Tibetan
ང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་མེད་པ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། མ་ཕྲད་པ་རྣམས་ལ་ནི་གཏན་ཚིགས་དམིགས་ཤིང། འབྲས་བུ་མཚུངས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐེ་ཚོམ་དུ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་བཞི་པོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ནི་འདི་ལྟར་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བརྗོད་ལ། མ་ངེས་པ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པས་འགལ་ཟླ་འཇོག་པར་བྱེད་དོ། །ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་མ་ངེས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིན་དུ་འགལ་ཡང་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེན་ན་ཡང་དོན་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་སྦྱོར་བའི་ལྟ་ན་མ་ངེས་པ་ཡིན་པས་བརྫུན་ཡིན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཚུངས་པར་བརྗོད་ནུས་སོ། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བསྲེག་ པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མ་མཐོང་བ་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རླུང་ཡབ་ཀྱི་རླུང་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བས་སོ། །གཞན་གྱིས་ནི་བསྲེག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མིག་གིས་གཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་སྒྲ་རྟག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བསྲེག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་བུམ་པ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བསྲེག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟག་པ་ཁོ་ནར་མཐོང་བ་ནི་མེད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་རྟག་པ་ལའོ་ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་མ་ངེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྔ་མ་ཉིད་ལ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་ཁྱབ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་པའི་ཕྱིར་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ཉིད་རྟག་པར་འགྱུར་བའོ་ཞེས་ཡིན་ནོ། །ལན་ཕྱོགས་སྔ་མ་དང་འབྲེལ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདེན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཆོས་མཐུན་པས་བརྗོད་ན་ནི་བདེན་ཏེ། ཆོས་མི་མཐུན་པས་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། བསྲེག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་མེད་པའོ་ཞེས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཆུག་ན་དཔེ་གཉིས་ཀ་རྗེས་འགྲོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་རྩོད་པ་གྲུབ་པ་ན་ནི་མེད་དེ། ཇི་སྐད་དུ་མཉན་བྱ་མེད་ཉིད་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ནི་མེད་ལ། མཉན་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡིན་པས་རྟག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཆོས་མཐུན་པ་དང༌། ཆོས་མི་མཐུན་པ་དག་གིས་འདིའི་རྟག་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔོག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་འདིར་ཆོས་མི་མཐུན
Chinese
我对于不相似法和分别，以及无差别和相合，不相合等，则以理智来确定，而对于果相同等，则说是怀疑。其中这四者，颠倒本身是这样，说是以确定于一边的理智来推断，而不确定者，则以相似法等来设立相违。确定于一边者，是怎样，虽然与不确定和颠倒一样相违，但因为不能同时存在。即使是真实的，但若以看似不确定的方式来结合确定于一边的意义，即使是虚假的，也能说分别相同。那也是不合理的，因为没有不见可焚烧之物等而不见，不是见，因为风轮的风等是不恒常的。别人则说，以不可焚烧之物和非眼所取之物等，声音是恒常的。以可焚烧之物等，瓶子不是不恒常的。对此应该这样说，没有见到不可焚烧之物等仅仅是恒常的，然而是在恒常之中。那样就是说对于他人的方面是不确定的。这是对前者进行遍及，而不是遍及者就不是理智。其他人以声音是从勤作中产生的缘故，推断为非可听闻，那是不对的，然而因为非可听闻的缘故，声音本身会变成恒常。回答与前一方面没有关联。确实，如果以相似法来说，那就是真实的，如果以不相似法来说，因为没有所要成立的，所以显示没有理智，如果说不可焚烧之物本身是没有所要成立的，那是不对的。如果那样，那么两个例子都是随行颠倒的。那样争论成立时就没有了，正如没有见到非可听闻本身是恒常的，而且非可听闻本身也是不确定的，所以不是恒常的。凡是以相似法和不相似法来推断此的恒常性，就是这样说的。这里是不相似法
English
I, regarding dissimilar dharmas and distinctions, as well as non-distinction and conjunction, non-conjunction, etc., establish reasons, while similar results, etc., are expressed as doubt. Among these four, the very reversal is such that it is said to infer with a reason that is definite on one side, while the indefinite establishes contradiction with similar dharmas, etc. What is definite on one side, how is it, although it contradicts like the indefinite and the reversed, it is because they cannot coexist. Even if it is true, if one combines the meaning definite on one side in a seemingly indefinite way, even if it is false, one can say that the distinctions are the same. That is also unreasonable, because not seeing the absence of what is to be burned, etc., is not seeing, because the wind of the wind wheel, etc., is impermanent. Others say that sound is permanent because of what is not to be burned and what is not to be apprehended by the eye, etc. The pot is not impermanent because of what is to be burned, etc. One should say this about it: there is no seeing what is not to be burned, etc., as merely permanent, but rather in permanence. That is to say that the other's side is uncertain. This pervades the former, and what is not pervasive is not a reason. Others infer that sound is not audible because it arises from effort, but that is not right, but because it is not audible, sound itself will become permanent. The answer is not related to the former aspect. Indeed, if it is said by similar dharma, then it is true, if it is said by dissimilar dharma, because there is nothing to be established, it shows that there is no reason, if it is said that what is not to be burned itself is nothing to be established, that is not right. If that is the case, then both examples are reversed in their concomitance. When the argument is established in that way, it is not there, just as there is no seeing that what is not audible itself is permanent, and what is not audible itself is also uncertain, so it is not permanent. Whatever is inferred as the permanence of this by similar and dissimilar dharmas is said in this way. Here is dissimilar dharma.
Tibetan
་པ་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་དཔེ་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མཉན་པར་བྱ་བ་ཉིད་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །འདི་འདྲ་བ་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་སྦྱོར་བས་ཡིན་ན་ནི་གློག་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། རྩོལ་བ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏོ། །རྩོལ་བ་ལས་མ་བྱུང་བའི་ནམ་མཁའ་རྟག་པ་དང། རྩོལ་བ་ལས་བྱུང་བ་མི་རྟག་པ་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ཡང་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་ཕ་རོལ་པོས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མཚུངས་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྩོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་གཞན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕྲད་མ་ཕྲད་དང་གཏན་ཚིགས་ མ་ཡིན་པ་མཚུངས་པ་དག་གིས། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་བསལ་བའི་ཕྱིར་ལ། ཡང་འདི་དམ་བཅས་པའི་དོན་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་དུ་བརྗོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཤེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕྲད་མ་ཕྲད་ཀྱི་སྐྱོན་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ཞིང་དམིགས་པ་མཚུངས་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་ལ་ཕ་རོལ་པོས་དེ་ལྟར་བརྩད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ལ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེ་དག་གིས་བསྒྲུབ་བྱ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ཀྱང་གཏན་ཚིགས་མེད་པ་ཡིན་གྱི། གང་ཞིག་མེད་ཀྱང་དེ་དེའི་གཏན་ཚིགས་འབྱུང་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་དེའི་ལན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱོགས་སྔ་མ་གཞན་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ཡང་ཁྱབ་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེ་ཚོམ་མཚུངས་པར་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཡིན་གྱི། འདི་ལྟར་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་དང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དོན་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་བཅའ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀྱང་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །མ་བརྗོད་པ་མཚུངས་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་པོས་འཇིག་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། སྔར་ནས་བརྗོད་པ་ཡོད་པའི་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བརྗོད་པའི་ཚེ་ན་ཡང་སྒྲའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲས་བུ་མཚུངས་པ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཅི་གཞན་གྱི་ཁོངས་སུ་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལྟག་གཅོད་དེ་དག་གཏན་ཚིགས་
Chinese
如果存在于彼者本身就是例子，那么听闻之事就被视为无常。如果用这种不合教法的例子来比喻，那么闪电就是常，因为不是由努力产生的，这就会变得没有过失。不由努力产生的虚空是常，由努力产生的无常，也可见其确定于一方。第二种情况是，对方争辩说，对于无差别的事物来说，没有理由。因为没有颠倒，所以应该指出其他的过失。同样，由于相遇与不相遇以及非理由的相似之处，所有的理由都被排除。而且，这也不是通过产生誓言的意义来指出理由的过失，而仅仅是让人知晓。这也与相遇与不相遇的过失有关。因此，即使那样，理由也不是颠倒的，并且目标相同也不是颠倒的理由，对方也不是那样争辩的。对于其他人来说，无常是有理由的。然而，即使那些没有成立所要证明的事物，也没有理由，即使缺少什么，也不会因此产生理由。如果是那样，就会成为对它的回答。如果不是那样，那么先前的观点就会变成其他的陈述。第二种情况也不是周遍的，因此不是颠倒理由的过失。对于怀疑相同的情况，也是颠倒的理由，就像这样，所要证明的事物和理由的意义被歪曲了。由于颠倒的誓言也歪曲了明显的陈述，所以在所有情况下都会变成颠倒。没有陈述的相同情况也不是被说成颠倒的理由，因为对方没有将其作为毁灭的理由，而是说从一开始就存在陈述。在陈述的时候，也没有获得声音的无常，因为是毁灭的缘故。结果相同的情况也不是通过颠倒的理由来说明的，而是通过包含在其他范畴中的差别来说明的。因此，那些反驳是理由
English
If that which exists in the other is itself an example, then that which is to be heard is seen as impermanent. If one uses such an example of dissimilar dharma, then lightning is permanent, because it does not arise from effort, and this becomes without fault. The sky, which does not arise from effort, is permanent, and that which arises from effort is impermanent, and it is also seen that it is certain in one direction. The second is that the opponent argues that there is no reason for things that are the same without distinction. Because there is no reversal, other faults should be pointed out. Similarly, because of the similarities of encounter and non-encounter and non-reason, all reasons are eliminated. Moreover, this is not to point out the fault of reason through the generation of the meaning of the pledge, but only to make it known. This is also related to the fault of encounter and non-encounter. Therefore, even so, the reason is not reversed, and the same target is not a reversed reason, and the opponent does not argue in that way either. For others, there is a reason for impermanence. However, even if those do not establish what is to be proven, there is no reason, and even if something is missing, a reason will not arise from it. If that is the case, it will become an answer to it. If it is not the case, then the previous view will become another statement. The second case is also not pervasive, so it is not the fault of a reversed reason. In the case of doubt being the same, it is also a reversed reason, and in this way, the meaning of what is to be proven and the reason are distorted. Because the reversed pledge also distorts the obvious statement, it will become reversed in all cases. The same case of not stating is also not stated as a reversed reason, because the opponent has not made it a reason for destruction, but says that there has been a statement from the beginning. Even at the time of the statement, the impermanence of sound is not obtained, because it is due to destruction. The same case of result is also not stated through a reversed reason, but through the difference of being included in another category. Therefore, those refutations are reasons