Tibetan
འཇིག་ཚོགས་ལྟ་བའོ། །ལྟ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཡང་སྤྱི་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་དང་བདག་གི་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། བཀའ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གདོན་ནི་ཤ་ཟ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གདོན་དང་འདྲ་བས་གདོན་ཏེ། གསོ་དཀའ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་ཡང་དེ་ཡིན་ལ་གདོན་ཡང་དེ་ཡིན་པས་ན་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལ་ཞེན་པའི་གདོན་ནོ། །རྩ་བ་ནི་རྒྱུ་ལ་བྱ་སྟེ་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལ་ཞེན་པའི་གདོན་ཡང་ཡིན་ལ་རྩ་བ་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལ་ཞེན་པའི་གདོན་གྱི་རྩ་བའོ། །དེ་བས་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ནི་དེ་འཇོམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལ་ཞེན་པའི་གདོན་གྱི་རྩ་བ་འཛོམས་པའོ། །འདིས་ཀྱང་འདི་སྐད་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ནི་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་སྤངས་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་དེ་སྤངས་མ་ཐག་ཏུ་གཞན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་ནི་དུས་མཉམ་དུ་འགའ་ཞིག་ནི་རིམ་གྱིས་ཕྱིས་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་དེ་བས་ན་ གདོན་མི་ཟ་བར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བདག་མེད་པར་བསྟན་པས་ནི་ཐོབ་པ་ཡིན་ན་དགེ་སློང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་ནས་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་དང་ལྡན་པ་བསྒོམ་པ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་དེ་ལས་རིམ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་བརྒྱུད་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོའི་བདུད་ལས་རྒྱལ་བ་དང༌། གཉིས་པས་ཉོན་མོངས་པའི་བདུད་ལས་རྒྱལ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་མེ་ཏོག་མདའ་འཇོམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དེ། །མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བའི་མདའ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་མེ་ཏོག་མདའ་ཅན་ཏེ་འདོད་པའི་ལྷ་ཡིན་ལ། དེ་བཅོམ་པ་ནི་ཕམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་ནི་མེ་ཏོག་མདའ་འཇོམས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་གནས་ནས་ལྷའི་བུའི་བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཕམ་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིས་ཀྱང་ལྷའི་བུའི་བདུད་ལས་རྒྱལ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ།
Chinese
是坏聚见。见是方，是智慧的差别。无论如何，从总体的角度这样说，但实际上，唯有对“我”和“我的”的形态深入执著的智慧，才被称为坏聚见。因为经典中也这样说过。鬼是指食肉者等，因为像鬼一样所以是鬼，因为难以医治。坏聚见也是它，鬼也是它，所以是执著于坏聚见的鬼。根是指因，因为既是执著于坏聚见的鬼，又是根，所以是轮回中坏聚见之执著鬼的根。因此，戒律能摧毁它，所以是坏聚见之执著鬼的根的寂灭。这也表明，戒律是具有剩余蕴的涅槃之界的因。因为从坏聚见中会强烈生起烦恼，因此断除它就能断除一切烦恼。或者，断除它之后，其他贪欲等有些是同时断除，有些是逐渐断除，因此，不被鬼所食，是涅槃的因。如果说，因为已经显示了无我，那么比丘的戒律如何获得解脱呢？对此没有过失。因为安住于戒律，具有听闻和思考，精进于禅修，由此逐渐生起智慧，因此通过次第成为二种涅槃的因：一是战胜蕴魔，二是战胜烦恼魔。此外，像“摧毁花箭”等，是对出离之戒律的特别赞扬。拥有像花一样的箭者，即是花箭者，是爱欲之神。摧毁它即是战胜。因为是它的因，所以戒律是摧毁花箭者。因为安住于此，完全舍弃了天子魔的境界，因此能战胜它。这也表明了是战胜天子魔的因。
English
It is the view of the perishable aggregation. View is a direction, a distinction of wisdom. However it may be spoken of in general terms, it is only the wisdom that thoroughly engages in the forms of "I" and "mine" that is said to be the view of the perishable aggregation. For it is also stated in the scriptures. A demon is one who eats flesh, etc.; it is a demon because it is like a demon, because it is difficult to cure. The view of the perishable aggregation is also that, and the demon is also that, therefore it is the demon attached to the view of the perishable aggregation. Root refers to cause; because it is both the demon attached to the view of the perishable aggregation and also the root, it is the root of the demon attached to the view of the perishable aggregation in samsara. Therefore, morality destroys it, so it is the annihilation of the root of the demon attached to the view of the perishable aggregation. This also shows that morality is the cause of the realm of nirvana with the remaining aggregates. Because afflictions arise strongly from the view of the perishable aggregation, therefore by abandoning it, all afflictions will be abandoned. Or, immediately after abandoning it, some other desires, etc., are abandoned simultaneously, and some are abandoned gradually later, therefore, not being eaten by demons, it is the cause of nirvana. If it is said that since selflessness has been shown, how can a monk's morality attain liberation? There is no fault in this. Because by abiding in morality, possessing hearing and thought, and diligently applying oneself to meditation, wisdom gradually arises from that, therefore, through stages, it becomes the cause of two kinds of nirvana: one is victory over the demon of the aggregates, and the second is victory over the demon of afflictions. Furthermore, like "Destroying the Flower Arrow," etc., it is a special praise of the morality of renunciation. The one who has an arrow like a flower is the Flower Arrow Holder, who is the god of desire. Destroying it is defeating it. Because it is the cause of that, morality is the Destroyer of the Flower Arrow. Because by abiding in this, the realm of the son of the gods is completely abandoned, therefore it will be able to defeat it. This also shows that it is the cause of victory over the demon of the son of the gods.
Tibetan
།ཡང་ན་ཁྱད་པར་དེ་དག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་ནི་མགོས་གཏུགས་ནས། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེ་ན། དཔལ་འབྱོར་གནས་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དཔལ་གྱིས་འབྱོར་བ་ནི་དཔལ་འབྱོར་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་གནས་ནི་གཞི་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། ཡང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དཔལ་འབྱོར་བའི་གནས་ཏེ། འབྱུང་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་བླ་ན་མེད་པ་ལ་བརྩམས་ནས་སྦྱིན་པ་དང་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པས་དེ་དག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྐང་གཉིས་ཀྱི་མཆོག་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཞིང་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ སྤོང་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་ཤིང་བསལ་བ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐུའི་བདེ་བ་མངའ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐུགས་ཀྱི་བདེ་བ་མངའ་བ་དེའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་གིས་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་འགྱུར་རོ། །འདིས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཐོབ་པར་བསྟན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པར་འགྱུར་ལ། སྔ་མས་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་དེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བའི་གདོན་གྱི་རྩ་བ་འཇོམས་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་འཇིག་ཚོགས་ལྟ་ལ་ཞེན་པའི་གདོན་གྱི་རྩ་བ་འཇོམས་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་སྤངས་པ་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཤུགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འཇིག་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་སྤངས་པར་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དེ་དག་མ་ལུས་པ་ནི་ཚིག་གཅིག་པོ་འདིས་བཤད
Chinese
或者，这些功德是薄伽梵（bcom ldan 'das）自己的，而不是必然产生的戒律的。对此，应将“向佛陀顶礼，我将宣说必然产生的戒律”连接起来。具有何种功德的佛陀薄伽梵呢？提到了“财富之所”，财富即是功德，这又有两种：福德资粮的体性和智慧资粮的体性。其处所是基础，因为佛陀薄伽梵与福德和智慧的资粮完全具备。或者，薄伽梵是世间和出世间财富的处所，是产生的处所。因为薄伽梵是无上福田，通过布施和供养等可以获得这些，因此薄伽梵是二足之尊，被称为福田。此外，“断除痛苦”也作为一种功德。薄伽梵断除了轮回的痛苦，消除了痛苦，因此是断除痛苦者。因为薄伽梵具有福德资粮，所以拥有身体的安乐；因为与智慧资粮完全具备，所以拥有心的安乐，因此断除了痛苦。或者，薄伽梵断除了五蕴自性的痛苦，因此是断除痛苦者。这也表明获得了无余涅槃的境界，因此是对薄伽梵的赞颂。前者是通过与福德和智慧资粮完全具备的方式进行赞颂。此外，通过“坏聚见”等来彰显薄伽梵的功德。因为他摧毁了众生坏聚见之魔的根本，所以摧毁了执着坏聚见的魔的根本。因为如果自己没有断除坏聚见，世间是无法做到的，所以暗示了薄伽梵断除了坏聚见，这些都用这一句话说明了。
English
Or, these qualities belong to the Blessed One himself, and not necessarily to the discipline of emergence. To that, it should be connected as, "Having bowed to the Buddha, I shall explain the discipline of emergence." What kind of qualities does the Buddha, the Blessed One, possess? The phrase "abode of wealth" is mentioned. Wealth is merit, and it has two aspects: the nature of the accumulation of merit and the nature of the accumulation of wisdom. Its abode is the basis, because the Buddha, the Blessed One, is fully endowed with the accumulations of merit and wisdom. Alternatively, the Blessed One is the abode of worldly and transworldly wealth, the place of arising. Because the Blessed One is the supreme field of merit, and through giving and offerings, etc., these are obtained, therefore the Blessed One, the best of bipeds, is called the field of merit. Furthermore, "will abandon suffering" is also a distinguishing quality. The Blessed One, who has abandoned and eliminated the suffering of samsara, is the one who will abandon suffering. Because the Blessed One possesses the accumulation of merit, he has the bliss of body; because he is fully endowed with the accumulation of wisdom, he has the bliss of mind, therefore he has abandoned suffering. Alternatively, the Blessed One, who has abandoned the suffering of the nature of the five aggregates, is the one who will abandon suffering. This also shows that he has attained the realm of nirvana without remainder, therefore it becomes a praise of the Blessed One. The former is a praise through being fully endowed with the accumulations of merit and wisdom. Furthermore, the Blessed One is distinguished by "view of the aggregates," etc. Because he destroys the root of the demon of the view of the aggregates of sentient beings, he destroys the root of the demon of attachment to the view of the aggregates. Because the world cannot do it without having abandoned the view of one's own aggregates, it is implicitly shown that the Blessed One has abandoned the view of the aggregates, and all of these are explained by this one phrase.