Tibetan
་པར་མཛད་པའི་སྒོར་ཕྱིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྒོའི་བུ་ག་ནས་ཞུགས་པས་ནང་དུ་ཐར་རོ། །དེ་ནས་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་འདུས་ཏེ་འདུལ་བ་འབུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཞུང་བག་བག་ལ་གླན་ནོ། །སོ་སོར་ཐར་པ་ཡང་ཡི་གེར་བྲིས་ཤིང་འདིར་བསྡུས་སོ། །འདི་ལྟར་ཀུན་དགའ་བོ་ནང་དུ་མ་ཆུད་པ་ཡང་ཉན་ཐོས་ལ་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བ་དང༌། །བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའོ། །ཀུན་དགའ་བོས་མཐོང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་སྤངས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཞ་འབྲིང་ན་རྟག་ཏུ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་ཅིང་བསྒོམ་དུ་མི་ཁོམ་བས་ན་བསྒོམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་མ་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་གི་ནང་དུ་མི་ཆུད་ཅེས་འཆད་དེ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞ་འབྲིང་ན་རྟག་ཏུ་གནས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཏེ་གཤེགས་ཀར་ད་དུང་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་ཞིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཅིང་བཞུགས་སུ་ཅི་གནང་ཞེས་མ་གསོལ་བ་དང༌། ཉེས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་མ་བཤགས་མ་མཐོལ་བས་ཆད་པར་དགྲ་བཅོམ་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་གི་ཕྱི་རོལ་དུ་བཞག་ཅེས་ཀྱང་འཆད་དོ། །དེ་ཡན་ཆད་ནི་སྔོན་བྱུང་བའི་གཏམ་རྒྱུད་དང༌། གླེང་བསླང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །དེ་ནི་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་པོ་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་སྡུད་པར་འདོད་ནས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་མ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་བསྟོད་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་བས་མཆོད་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྙན་པའི་བ་དན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་དུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་བསྟོད་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་འདི་སྐད་དུ་རྟོག་ཀྱང་སྲིད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་ཅིང་བསྟན་པ་ནི་ཡང་དགེ་སློང་དག་ཉིས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་བྱས་ན་ཕས་ཕམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཉེས་བྱས་སུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་ཏེ། ལྟུང་བ་རིགས་ལྔ་ནི་བཀའ་ཞལ་གྱིས་སྩལ་ཅིང་འདུལ་བ་ལ་བསླབ་པའི་གནས་ཀྱང་བཅས་ཀྱི། སྙན་པའི་བ་དན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡེ་མ་གསུངས་ན། འདི་སྡུད་ཚིག་གར་དགོས་ཞེས་རྟོག་ཀྱང་སྲིད་དོ། །དེ་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་པོ་འཕགས་པ་ལྔ་བརྒྱ་པོས་དགོས་པ་དང༌། དོན་དང་བཅས་པར་བྱས་པ་ཡིན་གྱི། དོན་མེད་པའམ། འོལ་རས་སམ། གྱ་ཚོམ་དུ་སྨྲས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་གཞག་གོ །དེ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་སྐྱེས་བུ་དམ་
Chinese
去往制造（门）的地方，以三摩地的神通力从门缝进入，因此得以进入内部。之后，圣者阿难陀等聚集，也将《律藏》十万颂等略作整理。别解脱戒也书写成文字并在此汇集。如此阿难陀未能进入其中，也是因为声闻有二种烦恼：见道所断和修道所断。阿难陀已断见道所断之烦恼，但因常在世尊身边侍奉，无暇修习，故未断修道所断之烦恼，因此未入阿罗汉之列，是如此解释的。 其中一些人说，阿难陀常在如来身边，如来涅槃逝世后，至今仍未涅槃，利益众生，为何不请他入座？又因未忏悔五种罪过，而被排除在五百阿罗汉之外。以上只是过去的故事和闲谈而已。这是因为，正确集结者圣者们想要集结别解脱经，为了赞颂和礼敬一切众生之导师释迦牟尼佛和别解脱戒，故顶礼一切智者。“美名如幡扬于三界。”等语是明显的赞颂。有些人可能会这样想，世尊所说和开示的是，如果比丘做了这样的错事，就会犯波罗夷罪或堕入恶作罪等。 五种堕罪是世尊亲口宣说，也制定了修习律仪之处，但“美名如幡”等语从未说过，为何需要这些集结之词呢？也可能会这样想。虽然这些不是如来说的，但由五百圣者正确集结者所作，是有必要和有意义的，不是无意义的，也不是随意或草率说的，而是为了三种原因而安立的。这三种原因就是殊胜的士
English
He went to the place where (the door) was made, and entered through the crack of the door by the power of samadhi, and thus was able to enter inside. Then, the noble Ananda and others gathered, and they also slightly arranged the Vinaya Pitaka of one hundred thousand verses and so on. The Pratimoksha was also written down and collected here. Thus, Ananda was not included in it, also because the Shravakas have two kinds of defilements: those to be abandoned by the path of seeing and those to be abandoned by the path of meditation. Ananda has abandoned the defilements to be abandoned by the path of seeing, but because he always attends to the Blessed One, he does not have time to meditate, so he has not abandoned the defilements to be abandoned by the path of meditation, therefore he is not included among those Arhats, it is explained in this way. Some say that Ananda always stays by the side of the Tathagata, and even after the Tathagata passed away into Nirvana, he still does not pass away into Nirvana, benefiting sentient beings, why not invite him to take a seat? Also, because he did not confess the five kinds of offenses, he was excluded from the five hundred Arhats. The above are just past stories and idle talks. This is because the correct compilers, the noble ones, wanted to collect the Pratimoksha Sutra, in order to praise and pay homage to the teacher of all beings, Shakyamuni Buddha, and the Pratimoksha, therefore they prostrate to the all-knowing one. "The banner of fame is known in the three realms." and so on are obvious praises. Some may think like this, what the Blessed One said and taught is that if a Bhikshu does such a wrong thing, he will commit a Parajika offense or fall into a Dukkrata offense, and so on. The five kinds of downfall are spoken by the Blessed One himself, and also the places of training in the Vinaya are established, but if the words "banner of fame" and so on were never spoken, why are these words of collection needed? One might also think like this. Although these were not spoken by the Tathagata, they were made by the five hundred noble ones who correctly compiled them, and they are necessary and meaningful, not meaningless, nor random or hasty, but established for three reasons. These three reasons are the excellent person
Tibetan
པ་རྣམས་ལ་བསྟོད་ཅིང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱ་བ་དང་བདག་ཅག་གིས་ཐོས་པ་མང་བ་བསྒྲག་པ་དང༌། བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་ཅིང་བར་ཆད་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྩམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེར་ན་འཇིག་རྟེན་ན་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་ཡ་རབས་དག་ནི་གཙུག་ལག་རྩོམ་པ་ལ་སོགས་ཏེ་ལས་ཅི་ཡང་རུང༌། དང་པོ་ཁོ་ནར་རང་གི་ལྷ་དང་སྟོན་པ་ལ་མཆོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་ནས་རྩོམ་པ་སྲིད་དོ། །སྐབས་འདིར་ཡང་སོ་སོར་ཐར་པའི་མདོ་སྡུད་པར་འདོད་ནས། ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་པོ་འཕགས་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་བསྟོད་ཅིང་ཕྱག་འཚལ་བས་མཆོད་ནས་སྡུད་པར་མཛད་དོ། །དེ་ལ་སྙན་པའི་བ་དན་ཞེས་པ་ནས། དར་ལ་བབ་པ་ཡོལ་རྣམས་ཀྱང་བདེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སངས་རྒྱས་དང་སོ་སོར་ཐར་པ་ལ་བསྟོད་པའི་སྟོབས་ཡང་དག་པར་ཟློས་པར་བྱེད་པའི་ཚིག་ཡིན་པས་ན་གཙུག་ལག་རྩོམ་མོ་ཅོག་ལ་དགོས་པ་དང༌། དོན་མེད་པར་རྩོམ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་ཞིག་གིས་བསྙད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་མ་བསྟན་ན་ནི་ཅི་ཉེས་ཤེ་ན། སློབ་མ་ཉན་པ་ལ་བློ་འདུན་པ་རྣམས་སྤྲོ་བ་དང༌། དགོས་པའི་དོན་མེད་པས་ཉན་པ་ལ་བློ་གཡེལ་བས་ན་དེ་བསྟན་ཏོ། །བཞི་ཡང་གང་ཞེ་ན། བཤད་ཅིང་བསྟན་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པ་དང༌། འབྲེལ་བ་དང༌། དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ། །དེ་ལ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པའི་ཡོན་ཏན་ཏེ། དེ་དག་གི་བདག་ཉིད་ཆེ་བའོ། །དགོས་པ་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་གྱི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་དགོས་པའོ། །འབྲེལ་བ་ནི་ཚིག་དང་དོན་དུ་འབྲེལ་བ་ལ་བྱ་སྟེ། ཚིག་གིས་མཚོན་ནས་དོན་ཤེས་པར་བྱེད་པས་ གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་པའམ་བརྟེན་པས་ན་འབྲེལ་བའོ། །དཔེར་ན་ཐབས་དང་ཐབས་སུ་བྱ་བའམ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལྟ་བུའམ། ཞགས་པས་གཟུང་བར་བྱ་བ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་འབྲེལ་པའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་བརྩམས་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱ་བའི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པའོ། །ཡང་ན་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་ལྟུང་བ་རིགས་ལྔ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། བཤད་པར་བྱ་བ་ནི་ལྟུང་བ་རིགས་ལྔ་བཤད་ཅིང་ལྟུང་བ་ལྕི་ཡང་གི་བྱེ་བྲག་བཤད་པའོ། །དགོས་པ་ནི་དེ་དག་ཤེས་ཤིང་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་ཡན་ཆད་ལ་ལྷག་པར་བག་དང་བཅས་ནས་བསྡུ་བ་དགོས་པའོ། །འབྲེལ་བ་ནི་དེ་དག་ཉིད་དོན་དང་གཅིག་ཏུ་འབྲེལ་ཅིང་སྙན་རྣར་གཏད་པ་ལ་ཡང་བྱའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་ཡང་བྱ་དགོས་པས་ན་དགོས་པའི་ཡང་དགོས་པ་སྟེ། བཞི་པོ་འདི་དག་བསྟན་ན་སློབ་མ་ཉན
Chinese
应当赞颂诸位，并随顺之，我等当宣说多闻，为了著作圆满且无有阻碍而著作。譬如世间高尚贤善之人，无论是著书立说等任何事业，首先都要供养、礼拜自己的本尊和导师，然后才开始写作。此处也一样，想要辑集《别解脱经》，因此，如理辑集者圣者赞颂、礼拜了世尊应供正等觉和别解脱，以此供养后才开始辑集。其中，从“美妙的旗帜”到“成熟的伞盖也安乐”之间，是赞颂佛陀和别解脱之力的如实复述之词，因此一切的著述都需要它，不可能无意义地写作。这需要用四种方式来阐述，如果不阐述会有什么过失呢？如果不阐述，那么对于听闻的学徒来说，会失去兴趣，因为没有必要的意义，听闻时会分心，所以要阐述。这四种方式是什么呢？即：所说且应说，必要，关联，以及必要的必要。其中，所说的是如来之功德和别解脱之功德，因为这些的自性伟大。必要是必须完全了解这二者的功德之意义。关联是指词句和意义之间的关联，因为通过词句来表达，从而了解意义，因此一者依赖或依靠另一者，所以是关联。例如，方法和所要使用的方法，或者原因和结果，或者像用绳索抓住某物一样，所以是关联。必要的必要是为了使著作圆满完成的必要，所以是必要的必要。或者，这四种方式也可以应用于五种堕罪，即：所说的是宣说五种堕罪，并宣说堕罪的轻重差别。必要是必须了解这些，并且对于微小的罪行也要格外谨慎地防护。关联是指这些本身与意义紧密相关，并且也要注意倾听。必要的必要是必须获得涅槃的果实，所以是必要的必要。如果阐述这四点，那么学徒会听
English
It is appropriate to praise and follow the noble ones, and we should proclaim the vastness of what we have heard. This composition is undertaken so that it may be completed and without obstacles. For example, in this world, noble and virtuous individuals, whatever their endeavors, such as writing treatises, first make offerings and prostrations to their deities and teachers before commencing their work. Similarly, in this instance, desiring to compile the Pratimoksha Sutra, the noble one who accurately compiled it praised and made prostrations to the Bhagavan Tathagata and the Pratimoksha, and having made offerings in this way, he began the compilation. From "The beautiful banner" to "Even the mature parasols are happy," these are words that accurately repeat the power of praise for the Buddha and the Pratimoksha. Therefore, all treatises require this, and it is impossible to compose without meaning. This must be explained in four ways. If it is not explained, what harm will there be? If it is not explained, then the students who desire to listen will lose interest, and because there is no necessary meaning, their minds will be distracted from listening, so it must be explained. What are these four? They are: what is to be said and should be said, the necessity, the connection, and the necessity of the necessity. Among these, what is to be said is the qualities of the Tathagata and the qualities of the Pratimoksha, because the nature of these is great. The necessity is that it is necessary to fully understand the meaning of the qualities of these two. The connection refers to the connection between words and meaning, because meaning is understood through the expression of words, therefore one relies on or depends on the other, so it is a connection. For example, like the method and what is to be done by the method, or cause and effect, or like grasping something with a rope, so it is a connection. The necessity of the necessity is the necessity for the completion of the composition, so it is the necessity of the necessity. Alternatively, these four aspects can also be applied to the five classes of transgressions: what is to be said is the explanation of the five classes of transgressions, and the explanation of the differences between heavy and light transgressions. The necessity is that it is necessary to understand these and to be especially vigilant in guarding against even the slightest misdeeds. The connection is that these themselves are closely related to the meaning, and attention should also be paid to listening. The necessity of the necessity is that it is also necessary to attain the fruit of nirvana, so it is the necessity of the necessity. If these four points are explained, then the students will listen.