Tibetan
ས་པར་དོན་གཞན་གྱི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་སོན་ཞིང་ཤེས་པའི་འོག་ཏུ་རྐང་པ་དང་སེ་གོལ་དང་ལུད་པའི་སྒྲ་དག་གིས་གོ་བར་མི་བྱེད་པ་ལན་སྨད་པ་མེད་དོ། །འདིའི་བྱེད་པ་པོ་ནི་དགེ་སློང་དག་རྩོད་པའི་གྲོས་དང་འཁྲུག་ལོང་བྱ་བ་ལ་གཞོལ་བའི་བསམ་པའོ། །འདི་ལ་ཡང་ཡན་ལག་ལྔས་དངོས་གཞིའི་ལྟུང་བར་གྱུར་ཏེ། ཕྱོགས་གཉི་ག་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་པ་དང༌། རྩོད་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་གྲོས་བྱེད་པ་དང༌། འཁྲུག་ལོང་བྱ་བ་ལ་གཞོལ་བ་ཉིད་དང༌། ཉན་རྣས་འདུག་པ་ཉིད་དང༌། སྒྲ་དང་བཅས་པའི་དོན་གོ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་དག་ལས་ཡན་ལག་མ་ཚང་ན་ཅི་རིགས་པར་ན་སྨད་དོ། །སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཏེ། ཇི་སྲིད་དུ་ཉན་རྣ་ལས་གྱུར་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྩམས་ནས་དངོས་གཞི་ལ་མ་ཐུག་གི་བར་དུ་ཉེས་བྱས་སོ། །དངོས་གཞི་ལ་སྦྱོར་བ་ཐ་དད་པ་ཇི་སྙེད་བརྩམས་པ་རེ་རེ་ལ་ཉེས་བྱས་རེ་རེའོ། །སྒྲ་ཐོས་ལ་དོན་མ་གོ་བ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །འཐབ་གཅུགས་བྱེད་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །འཐབ་པ་ལ་ཉན་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །འཐབ་མོ་བྱེད་པའི་དྲུང་དུ་འདུག་ན་ཉེས་བྱས་སོ། །ཕྱོགས་གཅིག་དགེ་སློང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་གཉི་ག་དགེ་སློང་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཉེས་བྱས་སོ། །སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བའི་ལྟུང་བ་ནི་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོ་སྟེ། སྦྱོར་བ་ཇི་སྙེད་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་པ་ཡང་དེ་སྙེད་དེ། སྦྱོར་བ་ཉེས་བྱས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་ཉེས་བྱས་ཏེ་ཉེས་བྱས་ཕྲ་མོའོ། །ལྟུང་བ་མེད་པ་ནི་ཉེ་བར་ཞི་བར་འདོད་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དེ། །ནང་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། གྱ་ཚོམ་དུ་འཇུག་པ་དང༌། མཉན་ནས་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱའོ་སྙམ་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །ལས་དང་པོ་པ་དང༌། སྨྱོས་པ་དང༌། སེམས་འཁྲུགས་པ་དང༌། ཚོར་བ་དག་གིས་ཉེན་པ་ལ་ལྟུང་བ་མེད་དོ། །བསླབ་པར་བྱ་བ་ནི་དགེ་སློང་གིས་ཡུལ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཉན་རྣ་ལས་གྱུར་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་འགྱུར་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མི་བསྟེན་པར་བསླབ་པར་བྱའོ། །དགེ་སློང་དག་སྟེང་ཁང་དང༌། བར་ཁང་དང༌། འོག་ཁང་དང༌། གནས་ཁང་དང༌། ཁྱམས་དང༌། སྒོ་ཁང་དང༌། བང་རིམ་དང༌། འཆགས་དང༌། དགོན་པ་དང༌། ལམ་དང༌། ལམ་གོལ་བ་ལ་སོགས་པ་ན་གྲོས་བྱེད་ལ། དེར་འགྲོ་དགོས་ན་རྟིང་སྒྲའམ་སེ་གོལ་གྱི་སྒྲའམ། མགུལ་བསལ་བའི་སྒྲ་བྱའོ། །འཐབ་གཅུགས་མི་ བྱའོ། །འཐབ་པ་མཉན་པར་མི་བྱའོ། །འཐབ་མོ་བྱེད་པ་ལ་ཉེ་བར་བསྐོར་ཏེ་འདུག་པར་མི་བྱའོ། །ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་མི་འབད་པར་མི་བྱའོ། །ཕྱིར་བཅོས་པ་ནི་སྔ
Chinese
如果因为其他事情而分散注意力，并且在知道的情况下，不因为脚步声、铃铛声和咳嗽声而理解，则没有违犯。此事的作者是比丘们热衷于争论的讨论和争吵的想法。对此，也以五个支分成为根本堕罪：双方都是比丘；进行任何争论的讨论；热衷于争吵；倾听并坐着；理解带有声音的意义。如果这些支分不完整，则根据情况有轻微的违犯。加行的堕罪是恶作：只要开始进行由倾听引起的堕罪的加行，直到没有达到根本，都是恶作。对于根本，每进行一次不同的加行，就有一个恶作。听到声音而没有理解意义，是恶作。如果进行争吵，是恶作。如果倾听争吵，是恶作。如果坐在争吵的人旁边，是恶作。如果一方不是比丘，或者双方都不是比丘，是恶作。加行的加行的堕罪是微细的恶作：有多少加行，就有多少加行的加行；加行恶作的加行也是恶作，是微细的恶作。没有堕罪的情况是，如果想要平息，则没有堕罪。如果不是内部的，如果进入混乱，如果倾听后想要平息，则没有堕罪。对于初学者、疯癫者、心烦意乱者和被感受所困扰者，没有堕罪。应该学习的是，比丘在所有地方、所有情况下，都应该学习不依止所有导致由倾听引起的堕罪的方式。比丘们在楼上、中间楼层、楼下、住所、庭院、门口、楼梯、建筑、寺院、道路和偏僻的道路等地方进行讨论，如果需要去那里，应该发出脚步声或铃铛声，或者清嗓子的声音。不要争吵。不要倾听争吵。不要靠近争吵的人并坐着。不要不努力地为了平息。补救的方法是以前的。
English
If, due to being distracted by other matters, and knowing it, one does not understand because of the sound of footsteps, bells, and coughing, there is no offense. The author of this is the thought of monks being keen on argumentative discussions and quarrels. Regarding this, it also becomes a root downfall with five limbs: both sides are monks; engaging in discussions of any dispute; being keen on quarreling; listening and sitting; and understanding the meaning with sound. If these limbs are incomplete, there is a minor offense as appropriate. The offense of preparation is a misdeed: as long as one initiates the preparation for an offense arising from listening, until one does not reach the root, it is a misdeed. For the root, for each different preparation one undertakes, there is one misdeed. Hearing the sound but not understanding the meaning is a misdeed. If one engages in quarreling, it is a misdeed. If one listens to quarreling, it is a misdeed. If one sits near those who are quarreling, it is a misdeed. If one side is not a monk, or both sides are not monks, it is a misdeed. The offense of the preparation of the preparation is a minor misdeed: as many preparations as there are, there are that many preparations of the preparation; the preparation of the misdeed of preparation is also a misdeed, it is a minor misdeed. There is no offense if one desires to pacify, there is no offense. If it is not internal, if one enters into confusion, if one listens and thinks to pacify, there is no offense. For a beginner, a madman, one who is mentally disturbed, and one who is afflicted by feelings, there is no offense. What should be learned is that a monk should learn not to rely on all the ways that lead to an offense arising from listening in all places and at all times. Monks, when discussing in places such as upstairs, middle floors, downstairs, residences, courtyards, doorways, staircases, buildings, monasteries, roads, and remote roads, if it is necessary to go there, one should make the sound of footsteps or the sound of a bell, or the sound of clearing one's throat. Do not quarrel. Do not listen to quarreling. Do not sit circling near those who are quarreling. Do not fail to strive for pacification. The remedy is the previous one.
Tibetan
་མ་བཞིན་ནོ། །ཉན་རྣ་ལས་གྱུར་པའི་ལྟུང་བྱེད་དེ་བདུན་ཅུ་དྲུག་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།མི་སྨྲ་བར་འགྲོ་བའི་ལྟུང་བྱེད་ཀྱི་གླེང་གཞི་ནི་བཅས་པ་དང་གནང་བའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བཅས་པའི་གླེང་གཞི་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་རབ་ན་བཞུགས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་འཆར་ཀས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདུན་པ་ནི་ཀཽ་ཤཱམ་བཱིར་སོང་སྟེ་སྙིང་ལས་ཆུང་ངུ་ར་འདུག །འགྲོ་མགྱོགས་དང་ནབ་སོ་གཉིས་ནི་དུས་ལ་བབ། དགའ་བོ་དང་ཉེ་དགའ་གཉིས་ནི་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་ན་འདུག་པ་དེའི་ཚེ་ན། བཅུ་བདུན་སྡེའི་ཚོགས་དག་གདུག་ཅིང་ཕ་རོལ་གནོན་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་འཛིན་པ་དང༌། འདུལ་བ་འཛིན་པ་དང༌། མ་མོ་འཛིན་པར་གྱུར་ནས་དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དག་བདག་ཅག་ཡུན་རིང་པོ་ནས་དྲུག་སྡེ་དག་གིས་ཐོ་འཚམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་དགའ་བོ་དང་ཉེ་དགའ་གཉིས་ཀྱིས་ཐོ་འཚམས་པ་ལྟར་ཡང་གཞན་གྱིས་མ་བཙམས་ལ། ཇི་ལྟར་ཉེ་དགས་ཐོ་འཚམས་པ་ལྟར་ཡང་དགའ་བོས་མ་བཙམས་ཀྱིས་ཉེ་དགའ་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། འདི་ཕུ་བོ་དགའ་བོ་རྩོད་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པས་བདག་ཅག་གིས་འདི་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་བྱ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཁ་ཅིག་གིས་སྨྲས་པ། གཅིག་སྨྲ་བ་ན་གཉིས་ཀྱིས་མཉན་པར་མི་བྱ་བར་ཚོགས་སྨྲ་ན་ཚོགས་ནི་རྒྱལ་པོ་དང་འདྲ་བས་གལ་ཏེ་ཅུང་ཟད་སྨྲ་བར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་བྱའོ་ཞེས་དེ་དག་གིས་གནས་མ་ལ་བཤམས་ནས་གཎྜཱི་བརྡུངས་ཏེ། དྲིས་པའི་ཚིག་གིས་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་བསྒོ་ནས། དགེ་འདུན་ཐམས་ཅད་འདུག་ཅིང་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ན་གླེང་བ་པོ་རྒན་པའི་མཐའ་ལོགས་སུ་འདུག་སྟེ་སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཉེ་དགའ་ཁྱོད་ཀྱིས་བཅུ་བདུན་སྡེའི་ཚོགས་དག་གི་ལྟོ་དྲལ་ཏེ་རྒྱུ་མ་དག་གིས་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་བསྐོར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ཚིག་སྨྲས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དྲན་ནམ། ཉེ་དགས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ ལྡན་པ་དག་དེ་ནི་དོན་འདས་པ་ཡིན་ན་རྨ་སོས་པ་གླེངས་ཏེ་ཅི་བྱ། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འདས་པའི་དོན་ཁོ་ན་ལ་བརྟེན་ཏེ་འདུལ་བ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་གཞི་འཆའ་བར་མཛད་དོ། །དགའ་བོས་ཕྱིར་བཟློག་པར་བཙམས་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་སྨྲས་པ། གང་གཅིག་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་པ་དེ་ཡང་གནས་ནས་དབྱུང་བའི་ལས་བྱའོ། །དགའ་
Chinese
如是。由听闻所生的堕罪，第七十六已宣说完毕。不说而行的堕罪之开端，由制立和开许所致，有两种情况。制立的开端是，佛薄伽梵住在舍卫城（Shravasti，位于今北方邦）的祇陀林给孤独园。那时，具寿常佉已断除一切烦恼，现证阿罗汉果位。具寿调伏前往 कौशाम्बी (梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思) कौशाम्बी，kaushambhi，拘睒弥，住在小茅屋里。行速和纳索二者时机已到。阿难陀和近喜二者在僧团中安住之时，十七群的僧众凶狠且压制他人，执持经部，执持律部，执持母论，他们说道：具寿们，我等长久以来被六群比丘所阻挠，如同阿难陀和近喜二者互相阻挠一样，其他人也没有阻挠过，如同近喜阻挠一样，阿难陀也没有阻挠过，应当将近喜驱逐出去。之后，有些人说道：这位阿难陀是辩论高手，我等无法将他驱逐出去。有些人说道：一人说话时，二人不应听闻，如果大众说话，大众如同国王一般，如果稍微说话，那时就应当驱逐出去。他们在那处所准备好后，敲击犍稚，以提问的言辞对众比丘如实告诫，所有僧众安住且和合之时，讲述者住在老者的旁边说道：尊者近喜，你撕裂十七群僧众的肚子，用肠子环绕祇陀林，说了这样的话，你还记得吗？近喜说道：具寿们，那是过去的事情了，为何要提起旧伤疤？他们说道：薄伽梵仅仅依靠过去的事情，就在律藏中为声闻们制定学处。阿难陀试图阻止，他们说道：谁阻止，也要将他驱逐出去。阿难陀
English
So it is. The downfall arising from hearing, the seventy-sixth, has been declared. The beginning of the downfall of going without speaking is twofold, due to the establishment and permission. The beginning of the establishment is that the Buddha Bhagavan was residing in Jeta Grove, Anathapindika's Garden in Shravasti. At that time, the Venerable Charka, having abandoned all defilements, directly realized the state of Arhat. The Venerable Adunpa went to कौशाम्बी (Sanskrit Devanagari, Sanskrit Romanization, Chinese literal meaning) कौशाम्बी, kaushambhi, Kaushambi, and stayed in a small hut. Xing Su and Nab Su two are the time has come. Ananda and Nears Delight when the two are in the Sangha, the seventeen groups of monks are fierce and suppress others, holding the Sutra Pitaka, holding the Vinaya Pitaka, holding the Matrika, they said: Venerable ones, we have been obstructed by the six groups of monks for a long time, just as Ananda and Nears Delight obstructed each other, others have not obstructed, just as Nears Delight obstructed, Ananda has not obstructed, Nears Delight should be expelled. Then, some people said: This Ananda is a master of debate, we cannot expel him. Some people said: When one person speaks, two people should not listen, if the public speaks, the public is like a king, if they speak a little, then they should be expelled. After they prepared in that place, they struck the Ghandi, and with the words of questioning, they truly admonished the monks, when all the Sangha was at peace and in harmony, the speaker stayed next to the elder and said: Venerable Nears Delight, you tore the stomachs of the seventeen groups of monks, and surrounded the Jeta Grove with intestines, do you remember saying such words? Nears Delight said: Venerable ones, that is a thing of the past, why bring up old scars? They said: The Bhagavan only relies on past events to establish the basis of learning for the Shravakas in the Vinaya. Ananda tried to stop it, and they said: Whoever stops it will also be expelled. Ananda