Tibetan
པ་བསྟན་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་བའི་དོན་བསྡུས་པ་ལས་དང་པོའི་དོན་བསྡུས་པའོ།། །།གང་དག་སངས་རྒྱས་སྐྱབས་སོང་ནས། །གང་དག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །རྟག་ཏུ་སངས་རྒྱས་དྲན་བྱེད་པ། །དེ་དག་མི་ཡི་རྙེད་པ་ཡིན། །གང་དག་ཆོས་ལ་སྐྱབས་སོང་ནས། །གང་དག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །རྟག་ཏུ་ཆོས་ནི་དྲན་བྱེད་པ། །དེ་དག་མི་ཡི་རྙེད་པ་ཡིན། །གང་དག་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་ནས། །གང་དག་ཉིན་དང་མཚན་རྣམས་སུ། །རྟག་ཏུ་དགེ་འདུན་དྲན་བྱེད་པ། །དེ་དག་མི་ཡི་ རྙེད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གསུམ་མོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ཅིའི་ཕྱིར་གསུངས་ཤེ་ན། མ་དད་པ་རྣམས་དད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། །དད་པ་རྣམས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་སྤྱད་པ་དང༌། གུས་པར་བྱེད་པ་ལ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་སྦྱར་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པར་མངོན་ནོ། །གང་དག་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་རྒྱུད་ལ་རྒྱུ་བཞི་པོ་ཡོད་བ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་རྟེན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མཁྱེན་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་མཁྱེན་པ་དང༌། བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་པའོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་གང་ལ་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཐུགས་རྗེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། མི་ཟད་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། མཚུངས་པ་མེད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདིར་སྐྱེས་པ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཐོགས་པ་མེད་པས་ན་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་འདི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་འདས་པའི་དུས་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པའི་དུས་ལ་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤངས་བ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་བག་ཆགས་ཕྲ་རྒྱས་དང་བཅས་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སྐྱོབ་ཁྱོད་བག་ཆགས་བཅས་པ་ཡི། །ཉེས་པ་དག་ནི་གཅིག་མི་མངའ། །ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །ཐུགས་རྗེ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དེས། ཉིན་ལན་གསུམ་མཚན་ལན་གསུམ་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས
Chinese
是为教法之所示。偈义总摄第一品义总摄完毕。 凡诸皈依佛，凡诸日与夜，恒常忆念佛，彼乃人之得。 凡诸皈依于法，凡诸日与夜，恒常忆念法，彼乃人之得。 凡诸皈依僧，凡诸日与夜，恒常忆念僧，彼乃人之 得。如是者乃三偈也。 世尊因何而说此耶？是为令未信者生信，信者亦恒常修习，恭敬而于修持精进之故而宣说也。何谓凡诸佛？谓凡于彼相续中具足四种因者，彼即是佛，谓于一切种相中现证世间者，于一切种相中现证出世间者，断除一切习气与俱之烦恼者，于一切种相中能作有情之义利者。另有一种情况，谓凡具足五种功德圆满者，彼即是佛，谓智慧圆满、断证圆满、大悲圆满、无尽性圆满、无等伦圆满。其中，智慧圆满者，谓具足无碍之智慧故，圣者声闻及自佛等之智慧于此处生起，然佛之境界无有阻碍，故于一切所知皆无有滞碍。是故如是云：如来之智慧，于过去时无有执着且无有阻碍，于现在生起及未来时亦无有执着且无有阻碍之智慧。断证圆满者，谓断除习气微细与俱者，如云：怙主汝与习气俱，罪过诸般一亦无。如是等是也。大悲圆满者，谓以彼大悲，日三次夜三次观视世间，而尽
English
This is the teaching that has been shown. The summary of the meaning of the verses, the summary of the meaning of the first chapter is complete. Those who have gone for refuge to the Buddha, those who, day and night, constantly remember the Buddha, that is the gain of humans. Those who have gone for refuge to the Dharma, those who, day and night, constantly remember the Dharma, that is the gain of humans. Those who have gone for refuge to the Sangha, those who, day and night, constantly remember the Sangha, that is the gain of humans. These are the three verses. Why did the Blessed One say this? It is said that it was spoken in order to make the non-believers believe, and also to make the believers always practice, respect, and diligently apply themselves to the practice. What is meant by "those who have gone for refuge to the Buddha"? It means that whoever has the four causes in their continuum is a Buddha, that is, one who has fully realized the mundane in all aspects, one who has fully realized the supramundane in all aspects, one who has abandoned all defilements together with their imprints, and one who is able to benefit sentient beings in all aspects. In another way, whoever has the five perfections is a Buddha, that is, perfection of wisdom, perfection of abandonment, perfection of compassion, perfection of inexhaustibility, and perfection of incomparability. Among these, perfection of wisdom is because one possesses unobstructed wisdom. Even the wisdom of noble hearers and self-Buddhas arises here, but since the realm of the Buddha is unobstructed, there is no hindrance to all that is to be known. Therefore, it is said: The wisdom of the Tathagata is without attachment and without obstruction to the past, and the wisdom that arises in the present and the future is also without attachment and without obstruction. Perfection of abandonment is the abandonment of subtle imprints and their aggregates, as it is said: Protector, you, together with your imprints, have no faults at all. Such is the case. Perfection of compassion is that with great compassion, looking at the world three times during the day and three times during the night, and completely
Tibetan
་སུ་སྐྱོབ་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེ་དང་ལྡན་པས་ན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་ལ་ཉིན་མཚན་དུ། །རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཉིན་མཚན་གཟིགས། །ཕན་མཛད་ཐུགས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་ སྙིང་རྗེ་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་གཉིས་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྣམ་པ་དང་དམིགས་པ་དང་ས་དང༌། རྒྱུད་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་དང༌། མི་མཚུངས་པ་དང་མཚུངས་པའི་ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བ་དང༌། སྐྱོབ་པ་དང༌། མི་སྐྱོབ་པའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང༌། གཏི་མུག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་དང་གསུམ་ལ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དམིགས་པ་ནི་ཁམས་གཅིག་དང་གསུམ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ས་ནི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུད་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ནི། འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཚུངས་པ་དང་མཚུངས་པས་ཐུགས་རྗེ་འབྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་མི་སྐྱོབ་པའོ། །མི་བཟད་པ་ཉིད་དུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཤི་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། ཟད་པ་དང་བྲལ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མཚུངས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ནི་སེམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བླ་མར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དབང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བཞེད་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པའི་ཡོན་ཏན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་དུ་གྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཡོན་ཏན་འདི་དག་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མངའ་འམ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང༌། ཚོགས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་དང༌། །འགྲོ་བའི་དོན་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་ཉིད་དེ། །ཚེ་དང་རིགས་རུས་ཚད་ཀྱིས་མིན། །རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་མཉམ་སྟེ། སྔོན་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཡང་དག་པ་ཐོབ་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་སྤྱོད་པས་སོ། །སྐུ་ཚེ་དང༌། རིགས་དང༌། རུས་དང༌། ཚད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཡོད་དེ། ཡུན་རིང་པོ་དང་ཐུང་དུར་འཚོ་བ་དང༌། རྒྱལ་རིགས་དང༌། བྲམ་ཟེའི་རིགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང༌།
Chinese
是救护，因具大悲故，于诸世间日夜中，以六种相昼夜观，敬礼利乐心。如是说。 那么，慈悲和大的慈悲有什么区别呢？答：有八种差别。自性和相、所缘和地、传承和离贪之获得、不相似和相似的慈悲生起、救护和不救护。其中，自性是无嗔和无痴的自性之故。相是痛苦之相，且于三者中生起之故。所缘是缘于一界和三界之故。地是四禅和第四禅之故。传承是声闻、缘觉和佛的传承中产生之故。离贪之获得是，由离欲界和有顶之贪而获得之故。不相似和相似而生起慈悲，以及完全救护和完全不救护。不忍性圆满是，远离生、老、病、死、忧恼、衰损，并已真实获得世间之边际，即已获得无余涅槃之界之故，这是总的定义。无等性圆满是，成为一切心之至上者之故，即已获得一切法之自在，与如意相关的所有功德圆满皆已现前，这是总的定义。难道一切佛陀都无差别地具有这些功德吗？不是的。然而，通过福德和法身之积聚，以及利益有情之行持，一切佛陀是平等的，不在于寿命、种姓、血统和量度。以三种因是平等的：往昔获得圆满的福德和智慧之积聚，以及法身圆满和世间的行持。寿命和种姓、血统和量度有差别，即有长久和短促的寿命，以及国王种姓和婆罗门种姓的差别。
English
It is saving, because it possesses great compassion, in all the worlds, day and night, it observes day and night in six aspects, I pay homage to the mind that benefits and brings happiness. It is said like that. Then, what is the difference between loving-kindness and great loving-kindness? Answer: There are eight differences. Nature and aspect, object and ground, lineage and attainment of freedom from attachment, dissimilar and similar arising of compassion, saving and not saving. Among them, nature is because it is the nature of non-anger and non-ignorance. Aspect is because it arises in the aspect of suffering and in the three. Object is because it is focused on one realm and three realms. Ground is because it is the four dhyanas and the fourth dhyana. Lineage is because it is born in the lineage of hearers, solitary Buddhas, and Buddhas. The attainment of freedom from attachment is because it is attained by being free from attachment to the desire realm and the peak of existence. Compassion arises from dissimilarity and similarity, as well as complete saving and complete not saving. The perfection of unbearableness is because it is free from birth, death, sickness, old age, sorrow, and decay, and has truly attained the limit of the world, that is, has attained the realm of nirvana without remainder, this is the general definition. The perfection of unequaledness is because it has become the supreme of all minds, that is, has attained mastery over all dharmas, and all the perfections of qualities related to wish-fulfillment have manifested, this is the general definition. Do all Buddhas possess all these qualities without difference? No. However, through the accumulation of merit and the Dharmakaya, and through the practice of benefiting sentient beings, all Buddhas are equal, not in terms of lifespan, caste, lineage, and measure. They are equal in three causes: in the past, having attained the perfect accumulation of merit and wisdom, as well as the perfection of the Dharmakaya and the conduct of the world. There are differences in lifespan, caste, lineage, and measure, that is, there are long and short lifespans, as well as differences in the royal caste and the Brahmin caste.