Tibetan
ན་བཅོས་རྒྱས་པ་དང་བསྡུས་པ་སྤངས་པ། དོན་མ་དཀྲུགས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ། ཆོས་མངོན་པ་བསྡུས་པ་གཞན་ཞིག་བརྩམས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་བརྩམས་པ་དགོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉེ་བར་བཀོད་དོ། །འབྲེལ་པ་ནི་གང་ཞིག །དགོས་པ་ནི་ཅི། བརྗོད་བྱ་ནི་གང་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པར་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འབྲེལ་པའོ། །རང་གི་སྟོན་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་དགོས་པའོ། །དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའོ། །འདྲིས་པར་བྱ་བས་ན་ཡོན་ཏན་ཏེ། ལེགས་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་གོམས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་བས། འཁོར་བའི་འདམ་ལས་འགྲོ་བ་གྲངས་མཛད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དོན་བཞིན་སྟོན་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྟོན་པ་གཅིག་པུ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །ཆོས་མངོན་པ་སྨོས་པས་རྟོག་གེ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་བཅོས་པའོ། །མཛོད་སྨོས་པས་མངོན་པ་གཞན་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའོ། །རང་གི་སྟོན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ནི་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་བསྟན་པ་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རང་གི་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་དེ་དག་བདག་གིས་ལམ་དང་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་ཉིད་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སློབ་མའི་དངོས་པོར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་དོན་ཁོ་ནར་ཚོགས་དག་ལ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་དང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ཉིད་ཀྱི་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་གཉི་ག་བརྗོད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་ཉེ་བའི་ཚིག་དང་བྲལ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གསུམ་ཆར་ལ་འཇུག་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་ འདས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་བདག་ཉིད་མ་སྦྱངས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་གཞན་དུ་ཡང་ཐལ༷་བྱས་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་སྨྲས་སོ། །ཡང་ནི་ཉེ་བའི་ཚིག་མེད་པ་མི་རིགས་པས་གཉིས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དག་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕྱིས་མི་སྐྱེ་བ
Chinese
舍弃广繁与简略，不扰乱意义而近似显现，已造其他一部《略义俱舍论》，因此造此论并非不必要，如是简要地安立偈颂。关联是什么？必要是什么？所说之义是什么呢？“想要造论”这叫做关联。为了知晓自宗大师的伟大自性，这叫做必要。其中，赞颂功德作为前导的顶礼，这叫做所说之义。因为要熟悉，所以是功德，是说那些追求善妙意义的人们应当习惯。于一切，这指的是断除圆满。其他，这指的是智慧圆满。“于轮回泥中，救度有情众。”这指的是饶益他者圆满。“顶礼如实宣说者。”这指的是三界导师唯一圆满。提到法俱舍，是为了纠正正理等论典。提到俱舍，是为了区别于其他俱舍论。关于“自宗大师”，那是因为已经承诺皈依，并且为了随行他的教法，所以成为自宗大师。而且，那些我已随顺指示道和道的果实，从发起菩提心之时起，就已承诺一切有情为弟子的对境，并且为了他们的利益，完全进入众会，为了现证圆满菩提，因此这位就是一切有情自己的导师，而不是其他人。那么，为什么说“佛陀薄伽梵”这两个词呢？因为“佛陀”这个词没有近取词，可以指声闻、独觉和正等觉佛陀这三者。因此，以佛陀薄伽梵为主而说。薄伽梵这个词，也被一些没有调伏自心的人误用，所以说了“佛陀薄伽梵”。或者，因为没有近取词是不合理的，所以说了两个词。如果贪欲等对一切所知在后来不再生起
English
Having abandoned extensive and concise elaborations, showing closely without disturbing the meaning, another concise Abhidharma-kośa has been composed. Therefore, it is not unnecessary to compose this. Thus, the verses are arranged closely. What is the connection? What is the necessity? What is the subject matter? "Desiring to compose a treatise" is called the connection. "In order to know the greatness of one's own teacher" is called the necessity. Among them, the prostration that precedes the statement of qualities is called the subject matter. Because it is to be familiarized, it is a quality, meaning that those who seek good meaning should become accustomed to it. "To all" refers to the perfection of abandonment. "Other" refers to the perfection of wisdom. "Rescuing beings from the mud of samsara" refers to the perfection of benefiting others. "Having prostrated to the one who teaches according to reality" refers to the perfection of the sole teacher of the three realms. Mentioning Abhidharma-kośa is to correct treatises such as logic. Mentioning kośa is to distinguish it from other kośas. Regarding "one's own teacher," it is because one has vowed to take refuge and to follow his teachings, so he becomes one's own teacher. Moreover, those who I have followed in indicating the path and the fruit of the path, from the time of generating bodhicitta, have vowed all sentient beings as objects of disciples, and for their benefit, have fully entered the assembly, and in order to realize perfect enlightenment, therefore this one is the teacher of all sentient beings themselves, and not others. Then, why are both words "Buddha Bhagavan" spoken? Because the word "Buddha" is without a close word, it can refer to all three: Śrāvakas, Pratyekabuddhas, and Perfectly Enlightened Buddhas. Therefore, it is spoken with Buddha Bhagavan as the main focus. The word Bhagavan is also misused by some who have not tamed their own minds, so "Buddha Bhagavan" is spoken. Or, because it is unreasonable to be without a close word, two words are spoken. If attachment and so on do not arise later towards all objects of knowledge
Tibetan
འི་ཆོས་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཏན་བཅོམ་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་མི་ཤེས་པ་ཁོ་ནའི་སྒོ་ནས་བསྟོད་པ་བརྗོད་ཅེ་ན། མི་ཤེས་པ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། འགྲོ་བ་འཁོར་བ་ལས་འདྲེན་པར་མཛད་པའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། གཞན་གྱི་དོན་ལ་རབ་ཏུ་མི་སྦྱོར་བ་འམ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྦྱོར་བ་ནི་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྨོངས་པ་དང་གཏན་བྲལ་མི་འགྱུར་ན་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་དང་སྐྱེ་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་གསུམ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་རྨོངས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་མི་ཤེས་པ་ཡོད་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་གསུམ་ལྡོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ཉིད་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅི་ཤེས་རབ་དྲི་མ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཆོས་མངོན་པ་ཡིན་ནམ། སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན་རྗེས་འབྲང་བཅས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་འཁོར་དུས་དང་འབྲས་བུ་ལ་སོགས་པ་དག་དང་དགེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པ་དང་བསམ་གཏན་དང་བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་རྟེན་པའི་ཤེས་རབ་ལ་ནི་གང་གིས་གང་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཡང་དག་པའི་ངག་དང་ལས་ཀྱི་མཐའ་དང་འཆོ་བས་བསྟབས་པ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་དང་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འདོད་དོ། །གལ་ཏེ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པས་སེམས་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པ་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་པ་ཆོས་མངོན་པ་རིག་མོད་ཅེ་ན། བྱ་བ་དང་མཐོང་བ་དང་དམིགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་ཤེས་རབ་ཁོ་ན་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འབྲང་བ་དང་བཅས་ཞེས་ཁོ་ནར་བསྟན་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་ པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྦྱར་ཏེ། སྐྱེ་ནས་ཐོབ་པ་ཕུང་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ལྟར་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཡིན་ནོ། །བསྒོམས་བྱུང་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་པ་སྟེ། ཉེར་བསྡོགས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་དག་ན་བསམ་གཏན་གྱི་སྡོམ་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་བསྡོགས་པ་རྣམས་དང་གཟུགས་མེད་པ་བཞི་ནི་ཕུང་པོ་བཞི་པའོ། །དེ་
Chinese
如果因为要成为有法者而彻底摧毁，为什么只用无知的方式来赞颂呢？因为无知是主要的。另外，为了显示导师的圆满。导师的圆满是指对一切都没有阻碍的智慧，以及引导众生脱离轮回的行为。不善于利益他人，或者颠倒地利益他人，就不是导师。如果声闻等也不能彻底脱离烦恼的愚昧，那么就不能脱离烦恼、业和生的所有烦恼，因为这三者是烦恼愚昧的原因。又如何存在非烦恼性的无知，从而使声闻和独觉能够止息三种所有烦恼呢？因为烦恼性本身就是所有烦恼的原因，非烦恼性则不是。那么，只有无垢的智慧才是阿毗达磨吗？回答说不是。那么是什么呢？是具有随行者的。智慧的眷属，如时间和果实等，以及善本身，如随智慧而行的色等。对于依靠无能胜、禅定和殊胜禅定的智慧，人们认为，以何者以何种方式宣说，以真实的语言和行为的边际以及欺骗所施设的非表色和随行者。如果心是所有心所的所依，因为心是主要的，那么难道不是说心本身是无垢的，具有随行者，是阿毗达磨吗？因为只有智慧才具有行为、见解和对境的现观能力，所以智慧才是主要的。仅仅显示“具有随行者”是为了包括听闻所生等，就像生得的自性是四蕴一样，听闻和思所生也是如此。修所生是第五蕴，因为在近分定、禅定和殊胜禅定中存在禅定的律仪。近分定等和四无色定是四蕴。
English
If it is completely destroyed in order to become a dharma-possessor, why is praise expressed only through ignorance? Because ignorance is the main thing. Furthermore, in order to show the perfection of the teacher himself. The perfection of the teacher himself is also the wisdom that is unobstructed to all, and the activity of leading beings out of samsara. Not being skilled in benefiting others, or benefiting them in a perverse way, is not a teacher. If even the Hearers and so forth do not completely separate from the ignorance of afflictions, then they will not be separated from the afflictions, karma, and birth of all afflictions, because these three are the cause of the ignorance of afflictions. Again, how can there be non-afflictive ignorance, so that the Hearers and Solitary Buddhas can reverse the three all-afflictions? Because affliction itself is the cause of all afflictions, non-affliction is not. Again, is only immaculate wisdom Abhidharma? It is said, no. What then? With followers. The retinue of wisdom, such as time and fruit, and so forth, and virtue itself, such as form and so forth that follow wisdom. For the wisdom that relies on the unimpeded, dhyana, and special dhyana, it is desired that the non-revealing form and followers are established by true speech, the limit of action, and deception, by which that is spoken. If the mind is the basis of all mental events, since the mind is the main thing, is it not said that the mind itself is immaculate, with followers, is Abhidharma? Because only wisdom has the ability to manifest action, sight, and object, only wisdom is the main thing. Showing only "with followers" is also to combine what arises from hearing and so forth, just as the nature of what is born is the four aggregates, so also what arises from hearing and thinking. What arises from meditation is the fifth aggregate, because there is the discipline of meditation in proximity, dhyana, and special dhyana. The proximity and the four formless ones are the four aggregates. That