Tibetan
གནས་བཞི་པ་འདི་ཉིད་དུ། རྣམ་གསུམ་དྲི་མེད་གཟུགས་གསུངས་དང༌། །འཕེལ་དང་མ་བྱས་ལམ་སོགས་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏེ། འོ་ན་ཇི་སྐད་དུ་འདི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་འདི་ལྟར་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བར་བྲིས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཡང་དགེ་སློང་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ཚིག་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གླེང་གཞི་ནི་མཉན་དུ་ཡོད་པ་ནའོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གཅིག་པུ་དབེན་པར་གྱུར་པ་ན། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་པ་ན་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་སྐྱེས་ཏེ། ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དགོངས་ཀ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་ལངས་ཏེ། དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་དེས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགེ་སློང་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། མི་སྣང་བ་དང༌། རོ་མྱང་བ་དང༌། ཉེས་དམིགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བར་འགྱུར་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་འདི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་འདི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དགེ་སློང་དེའི་དྲི་བ་ལུང་བསྟན་པས་མ་མགུ་ནས་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་དེས་དགེ་སློང་གཞན་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་དགེ་སློང་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་ཁམས་དྲུག་པོ་རྣམས་ ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། མི་སྣང་བ་དང༌། རོ་མྱང་བ་དང༌། ཉེས་དམིགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དགེ་སློང་དེའི་དྲིས་པ་ལུང་བསྟན་པས་མ་མགུ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཟས་རྣམ་པ་བཞི་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། མི་སྣང་བ་དང༌། རོ་མྱང་བ་དང༌། ཉེས་དམིགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཇི
Chinese
在此第四处，为了无垢的三种身语，以及增长和未作之路等，如是宣说。那么，应当看作是如何书写着“如是知，如是见”的呢？又，关于“比丘如实之语”这件事，开端是在舍卫城。之后，一位比丘独自隐居时，在内心安住于正定中，生起了这样的心念：如何知，如何见，才能使比丘的见解完全清净？之后，那位比丘从禅定中起身，前往另一位比丘处，靠近后，对比丘说道：具寿，如何知，如何见，才能使比丘的见解非常清净？具寿，如果比丘以正慧如实地见到六触处之生起、灭没、滋味、过患、出离，那么，具寿，如是知，如是见，才能使比丘的见解非常清净。之后，那位比丘对那位比丘的回答不满意，又前往另一位比丘处，靠近后，对比丘说道：具寿，比丘如何知，如何见，才能使比丘的见解非常清净？具寿，如果对比丘来说，对于六界之生起、灭没、滋味、过患、出离，以正慧如实地完全了知，如是见，才能使比丘的见解非常清净。之后，那位比丘对那位比丘的提问和回答不满意，如前一样，具寿，如何知，如何见，才能使比丘的见解非常清净？具寿，如果对于四种食之生起、灭没、滋味、过患、出离，以正慧如实地
English
In this fourth place, it is thus declared for the sake of the three stainless body, speech, and mind, as well as the path of increase and non-action, etc. So, how should we regard what is written as "knowing thus, seeing thus"? Furthermore, regarding the matter of "a monk's truthful speech," the introduction is in Shravasti. Then, when another monk became solitary and secluded, while abiding in correct concentration inwardly, such thoughts arose in his mind: How should one know and how should one see in order for a monk's view to become completely pure? Then, that monk arose from meditation and went to another monk, and having approached, he said to that monk: Venerable one, how should one know and see in order for a monk's view to become exceedingly pure? Venerable one, if a monk sees with correct wisdom, as it is, the arising, ceasing, taste, fault, and escape from the six sense spheres of contact, then, venerable one, knowing thus and seeing thus, a monk's view becomes exceedingly pure. Then, that monk, not being satisfied with that monk's answer, went to another monk, and having approached, he said to that other monk: Venerable one, how should a monk know and how should a monk see in order for a monk's view to become exceedingly pure? Venerable one, if for a monk, the arising, ceasing, taste, fault, and escape from the six elements are completely understood with correct wisdom, as it is, seeing thus, a monk's view becomes exceedingly pure. Then, that monk, not being satisfied with that monk's question and answer, as before, Venerable one, how should one know and how should one see in order for a monk's view to become exceedingly pure? Venerable one, if with regard to the arising, ceasing, taste, fault, and escape from the four kinds of food, with correct wisdom, as it is,
Tibetan
་ལྟ་བ་བཞིན་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དགེ་སློང་དེའི་དྲི་བ་ལུང་བསྟན་པས་ཀྱང་མ་མགུ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་ནང་དུ་མཐོང་བར་གྱུར་ཅིང༌། འབྲས་དང༌། ཟུག་རྔུ་དང༌། གནོད་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་དགེ་སློང་དེ་དགེ་སློང་དེའི་དྲི་བ་ལུང་བསྟན་པས་ཀྱང་མ་མགུ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་སོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་འདུག་གོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། དགེ་སློང་དེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཙུན་པ་འདི་ན་གཅིག་བུ་དབེན་པར་གྱུར་པ་ན་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་གནས་པ་ན་སེམས་ལ་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ལྟ་བུ་དག་སྐྱེས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། བདག་དགོངས་ཀ་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལས་ལངས་ནས་དགེ་སློང་གཞན་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་སོང་སྟེ་ཉེ་བར་སོང་ནས་བདག་གིས་དགེ་སློང་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་ པར་འགྱུར། དེས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་གང་ཡང་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྔ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱས་པར་དགེ་སློང་དེའི་དྲི་བ་ལུང་བསྟན་པས་བདག་མ་མགུ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ཉེ་བར་འོངས་ཤིང་ཉེ་བར་འོངས་ནས། བཙུན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བདག་དོན་འདི་ཉིད་ཡོངས་སུ་འདྲི་སྟེ། བཙུན་བ་ཇི་ལྟར་ཤེས་ཤིང་ཇི་ལྟར་མཐོང་ན་དགེ་སློང་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འགྱུར། དགེ་སློང་སྔོན་བྱུང་བ་ཤིང་མྱ་ངན་འཚང་སྔོན་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པར་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ལ། དེ་ནས་སྐྱེས་བུ་དེ་ཤིང་མྱ་ངན་འཚང་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་གཞན་ཞིག་གི་དྲུང་དུ་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། ཉེ་བར་སོང་ནས་མྱ་ངན་འཚང་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཀྱེ
Chinese
如是见则比丘之见极为清净。彼时，彼比丘亦不满足于彼比丘之答复，乃至“具寿如何知、如何见，比丘之见极为清净”之间。具寿于内观见五取蕴，见为果、见为疮、见为害、见为无常、见为痛苦、见为空、见为无我。如是见则比丘之见极为清净。彼时，彼比丘亦不满足于彼比丘之答复，乃至诣世尊处，于一面坐之间。彼比丘如是请问世尊：尊者，我于此处独居静处，住于内正定，心中生起如是心之分别，乃至如前“如何知、如何见，比丘之见极为清净”之间。我从内正定起，诣余比丘处，诣已，我如是语彼比丘：具寿如何知、如何见，比丘之见极为清净？彼云：具寿，凡六触入处之生起，乃至如前广说，彼比丘之答复我不满足，乃至诣世尊处，诣已，尊者，我以此义请问世尊，尊者如何知、如何见，比丘之见极为清净？比丘，昔有士夫，先见、先闻忧树，其后，彼士夫诣见忧树之士夫处，诣已，如是语彼见忧树之士夫：贤
English
Seeing it as it is, the monk's view becomes extremely pure. Then, that monk, not satisfied with the answer of that monk, from "How does the venerable one know and see, so that the monk's view becomes extremely pure?" to "The venerable one inwardly sees the five aggregates of clinging, seeing them as fruit, as sores, as harm, as impermanent, as suffering, as empty, and as without self. Seeing it as it is, the monk's view becomes extremely pure." Then, that monk, not satisfied with the answer of that monk, from "went to where the Blessed One was" to "sat down on one side." That monk said to the Blessed One: "Venerable one, here, when I was alone in seclusion, abiding in inner concentration, such thoughts arose in my mind," and so on, as before, from "How does one know and see, so that the monk's view becomes extremely pure?" to "I arose from inner concentration and went to another monk, and having gone, I said to that monk: 'Venerable one, how does one know and see, so that the monk's view becomes extremely pure?'" He said: "Venerable one, whatever arises from the six sense spheres of contact," and so on, as before, extensively. That monk was not satisfied with the answer, from "I was not satisfied with the answer of that monk" to "went to where the Blessed One was, and having gone, Venerable one, I ask the Blessed One about this very meaning. Venerable one, how does one know and see, so that the monk's view becomes extremely pure?" Monk, there was a man in the past who had seen and heard of a sorrowful tree. Then, that man went to another man who had seen the sorrowful tree, and having gone, he said to that man who had seen the sorrowful tree: "Hey,