Tibetan
པ་ན་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་ཐ་དད་པར་བསྟན་ལ་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་མ་ཡིན་ཞེ་ན། བསྒོམ་པས་སྤོང་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་མི་འདྲ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དགུ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལས། སྔ་མ་དྲུག་བཟོད་འབྲས། མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་སྤངས་པའི་རང་བཞིན་གང་དག་ཡིན་པའོ། །ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཤེས་པ་ཡིས། །ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། བཟོད་པ་རྣམས་ནི་ཤེས་པའི་འཁོར་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱལ་པོའི་འཁོར་ལ་རྒྱལ་པོ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་བཞིན་པ་དང༌། ཤེས་པ་དང་འབྲས་བུ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་ལྕོགས་མེད་འབྲས་ཐམས་ཅད་དོ། །བསམ་གཏན་རྣམས་ཀྱི་ལྔའམ་བརྒྱད། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་བསམ་གཏན་ཀྱི་དངོས་གཞིའི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལྔ་སྟེ། གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོངས་པའི་རང་བཞིན་གང་དག་ཡིན་པའོ། །འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་རྣམས་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཙུན་པ་དབྱངས་སྒྲོགས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་བརྒྱད་དེ། དེ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་རྣམས་སྤངས་པ་ཡང་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ཟད་པ་མེད་པ་རྙེད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུར་འདོད་དོ། །ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་མི་ལྕོགས་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བསམ་ གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་ཡང་བསམ་གཏན་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཟུགས་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ཉེ་བར་བསྡོགས་པ་གཅིག་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ཉེར་བསྡོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་གཅིག་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའོ། །གཟུགས་མེད་དངོས་གཞི་གསུམ་གྱི་ཡང༌། །གཟུགས་མེད་པའི་དངོས་གཞི་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏུགས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དགུ་པོ་ཐམས་ཅད་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །གཉིས། འཇིག་རྟེན་པ་ཡི། ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཐ་མའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་ཟད་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དག་གོ །རྗེས་སུ་ཡང༌། རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་འབྲས་
Chinese
如果说，通过修习行道而断除所应断之物的遍知是各不相同的，但对于通过见道所应断之物却不是这样，那是因为修道所断之物的对治不同之故。这样一来，遍知就是那九种。在这些遍知中，前六种是忍果，也就是断除见道所断之物的自性。其余的则是通过智，与最后分相似的断除等等的遍知，因为它们是修道之道的果实。如果问：遍知如何是忍的果实呢？因为忍是具有智之眷属的缘故，就像国王的眷属被称作国王一样，并且智和果实是一体的缘故。所有无碍解脱道之果都是如此。禅定的果实有五种或八种。分别部的主张是，禅定的正行之果有五种遍知，也就是断除色界和无色界所行之烦恼的自性。因为断除欲界所行之烦恼是无碍解脱道之果。尊者妙音的主张是八种，因为通过离欲而断除欲界所行之见道所断之物，也是因为获得离欲之得，获得无尽之故，所以被认为是见道之道的果实。与最后分相似的断除之遍知，仅仅是无碍解脱道之果。殊胜禅定也应如禅定一样看待。对于无色界来说，近分定只有一种，也就是空无边处生的近分之果只有一种，即色界贪欲灭尽的遍知。无色界正行三者的果实也是如此。无色界正行三者的果实也只有一种，即所有结缚完全止息的遍知。所有这九种遍知都是圣道的果实。二、世间道之果有两种，即与最后分相似的和色界贪欲灭尽的遍知。随后，是随知之果。
English
If it is said that the complete knowledge of abandoning what is to be abandoned through the practice of the path of cultivation is different, but it is not so for what is to be abandoned through the path of seeing, it is because the antidotes to what is to be abandoned through cultivation are different. Thus, complete knowledge is those nine. Among these, the first six are the fruits of forbearance, which are the nature of abandoning what is to be abandoned through the path of seeing. The rest are through wisdom, the complete knowledge of abandoning, etc., which is similar to the final part, because they are the fruits of the path of cultivation. If asked: How is complete knowledge the fruit of forbearance? Because forbearance is possessed of the retinue of wisdom, just as the retinue of a king is called the king, and because wisdom and fruit are one. All fruits of unobstructed liberation are like this. The fruits of meditation are five or eight. According to the Vaibhashika school, the actual fruit of meditation is five complete knowledges, which are the nature of abandoning the afflictions that operate in the form realm and the formless realm. Because abandoning the afflictions that operate in the desire realm is the fruit of unobstructed liberation. According to Venerable Dbyangs sGrog, there are eight, because abandoning what is to be abandoned through the path of seeing that operates in the desire realm through detachment from desire is also considered the fruit of the path of seeing because of obtaining the attainment of detachment and obtaining the inexhaustible. The complete knowledge of abandoning that is similar to the final part is only the fruit of unobstructed liberation. Special meditation should also be regarded as meditation. For the formless realms, there is only one approximation, that is, the fruit of the approximation of the sphere of infinite space is only one, which is the complete knowledge of the exhaustion of desire for form. The fruits of the three actual formless realms are also like this. The fruits of the three actual formless realms are also only one, which is the complete knowledge of the complete cessation of all bonds. All these nine complete knowledges are the fruits of the noble path. Two, the fruits of the worldly path are two, namely, the complete knowledge of what is similar to the final part and the exhaustion of desire for form. Afterwards, it is the fruit of subsequent knowledge.
Tibetan
བུ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གཉིས་ཏེ་ཐ་མ་དག་གོ །ཆོས་ཤེས་པ་ནི་གསུམ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མ་དག་ཁོ་ན་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པའི་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱོགས་མཐུན་གྱི་དྲུག་དང་ལྔ། ཆོས་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དྲུག་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་དག་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ནི་ལྔ་ཡིན་ཏེ། རྗེས་ཀྱི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་དག་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་སྨོས་པས་ནི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པ་རྣམས་བཟུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་སྤངས་པ་རེ་རེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་རྣམ་པར་མི་གཞག་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་རེ་ཞིག་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་བྲལ་བ་ནི། བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ཟག་མེད་དང༌། །སྲིད་རྩེ་ཉམས་པར་བྱས་པ་དང༌། །རྒྱུ་གཉིས་ཀུན་དུ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། །ཡོངས་ཤེས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གང་ལ་རྒྱུ་འདི་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རེ་ཞིག་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ནི་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་ཉམས་པར་བྱེད་ པ་མེད་པས་འདིའི་སྤངས་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་མི་ཐོབ་བོ། །འཕགས་པ་ལ་ཡང་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ལ་གནས་པ། དེ་སྲིད་དུ་བྲལ་བའི་ཐོབ་པ་ཟག་པ་མེད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སྲིད་པའི་རྩེ་མོ་མཉམ་པར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ལ་ནི་གཉིས་ཡོད་མོད་ཀྱི། རྒྱུ་གཉིས་ཀུན་དུ་བཅོམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བ་ཀུན་དུ་འགྲོ་བ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་གཞན་དག་ལ་ནི་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པས། དེའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ་དེ་སྤངས་པའི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་པོ། །ཤེས་པའི་འབྲས་བུ་སྤངས་པ་ནི་རྒྱུ་གསུམ་པོ་དེ་དང༌། བཞི་པ་ཁམས་ལས་འདས་པ་ལས། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་སྟེ། །ཁམས་མཐའ་དག་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། གང་གི་ཚེ་ཁམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་ནའོ། །གཉིས་པ་ཀུན་དུ་སྦྱོར་བ་དང་བྲལ་བ་རྒྱུ་ལྔ་པ་དེ་སྨྲས་པ། རྣམ་པ་གང་ཞིག་སྤངས་ལ་གལ་ཏེ་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གཞན་དང་བྲལ་བར་གྱུར་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེ་ནི་རྒྱུ་གཉི་ག་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པ་དང༌། ཁམས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པར་མི་བརྗོད་དོ།
Chinese
子亦遍知二者，谓不尽也。法智者三也。唯不尽耳。以是三界修断所应断之对治故。彼之顺品有六与五。法智之顺品果者，谓遍知六，谓法忍及智等之果，凡是者唯尔。后智之顺品者，谓五，谓后忍及智等之果，凡是者唯尔。说顺品者，谓是摄持忍与智也。何故于诸断各别不立遍知耶？如是暂且忍之果离者，谓离系得无漏，及有顶已坏，及二因皆已摧故，立为遍知也。于谁有此三因，彼名断之遍知耶？暂且异生者，谓无离系得无漏，及无有顶坏，故此之断，不获得名遍知也。圣者亦尔，忍之果断者，谓彼于尔许时住于苦后智忍，尔许时有离系得无漏，然有顶平等者则非也。于苦后智者，虽有二，然二因皆已摧者则非也，谓因集见所断遍行未断故。于余法与后智者，则有三者一切故，是故于彼彼位，获得彼断之遍知名也。智之果断者，谓彼三因，及第四超越界故，获得遍知之名也，谓于诸界尽离贪故。于何时超越界耶？第二，说彼遍系离之第五因，谓云何断，设若于彼离所缘之烦恼耶？谓彼二因亦已摧，及非超越界之外也。
English
The son also has two kinds of complete knowledge, namely, incomplete. The knowledge of Dharma is threefold. It is only incomplete. Because it is the antidote to be abandoned by the cultivation of the three realms. Its concordant qualities are six and five. The fruit concordant with the knowledge of Dharma is six complete knowledges, namely, whatever are the fruits of Dharma-kshanti and Dharma-jnana. The fruit concordant with subsequent knowledge is five, namely, whatever are the fruits of subsequent kshanti and jnana. By mentioning concordant qualities, it means holding kshanti and jnana. Why are complete knowledges not established separately for each abandonment? Like this, for the time being, the result of forbearance is separation, namely, because the attainment of separation is without outflows, and the peak of existence has been destroyed, and the two causes have been completely destroyed, it is established as complete knowledge. Whoever has these three causes, is that called the complete knowledge of abandonment? For the time being, for ordinary beings, there is no attainment of separation without outflows, and there is no destruction of the peak of existence, so this abandonment does not obtain the name of complete knowledge. For noble ones also, whatever is the abandonment of the result of forbearance, namely, as long as they abide in the subsequent knowledge of suffering, for that long there is the attainment of separation without outflows, but it is not the equalization of the peak of existence. For the subsequent knowledge of suffering, although there are two, it is not the complete destruction of the two causes, because the cause, the pervasiveness to be abandoned by seeing the origin, has not been abandoned. For other Dharma and subsequent knowledge, there are all three, therefore, in those particular states, they obtain the name of complete knowledge of that abandonment. The abandonment of the result of knowledge is those three causes, and the fourth, because of transcending the realm, it obtains the name of complete knowledge, because of being free from desire from all realms. When does one transcend the realm? Secondly, the fifth cause of separation from all bonds is spoken of, namely, what kind of abandonment, if one is separated from other afflictions aimed at that? Namely, it is not said to be other than the destruction of both causes and the transcendence of the realm.