Tibetan
ཟུང་དང་འཛིན་མེད་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན། །རྣམ་ཤེས་ཙམ་གྱི་བདག་ཉིད་ནི། །སྣ་ཚོགས་ཞེས་ནི་བཤད་པ་ཡིན། །སྙིང་རྗེས་ཚོགས་གཉིས་ལ་གོམས་བྱས། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་འདི་ལྟ་བུ། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་དང་བདེ་བ་ཆེ། །ཡོན་ཏན་དམ་པ་མཐའ་ཡས་སྤྲུལ། །གཟུང་དང་འཛིན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཇི་སྲིད་དཔལ་གྱི་མཐར་ཐུག་ཐོབ། །སྲིད་དང་མྱ་ངན་འདས་ལས་གྲོལ། །ཡེ་ཤེས་འོད་འཕྲོ་རབ་ཏུ་གསལ། །འཁོར་བའི་སེམས་ཅན་སྡུག་བསྔལ་ལས། །ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཆེ། །གཟུང་དང་འཛིན་མེད་རྒྱུ་འབྲས་མེད། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་རིག །སྒྲོ་བཏགས་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ། །དབུ་མའི་གཞུང་ནི་རབ་རྟོགས་པས། །ཀུན་རྫོབ་རྒྱུ་ལ་རབ་བརྟེན་ནས། །ཇི་ལྟར་གསུངས་པའི་འབྲས་བུ་བསྒྲུབ། །གཉིས་མེད་བསྒྲུབ་བྱ་སྐྱོན་མེད་པས། །གཏན་ཚིགས་མེད་པར་དགག་མི་ནུས། །འགྲོ་ཀུན་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན། །གང་དུ་དངོས་པོ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་རུ་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཉིད་དུ་འདི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ། །དངོས་པོ་མེད་ཅིང་དངོས་མེད་མིན། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྣམ་གསུམ་འདོད། །ལ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་ཉིད། །གཟུགས་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་གཞན། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་བདག་ཉིད་ནི། །དབུ་མ་གཞན་དག་སྨྲ་བ་ཡིན། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་མེད་པ་ཉིད། །གསལ་བ་རྣམས་མེད་ཉིད་ཀྱང་མིན། །བརྫུན་པའི་རྣམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། །བདེ་བ་གཅིག་པུའི་རྣམ་པའང་སྤངས། །ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དུའང་མེད་པ་སྟེ། །ཕྱོགས་དུས་བདག་དང་དབང་ཕྱུག་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་རྣམ་བཅས་རྣམ་ཤེས་ཀྱི། །བདག་ཉིད་ཙམ་གྱི་འགྲོ་གསུམ་སྟེ། །སྣང་ཡང་རིགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར། །བརྫུན་པ་ཙམ་སྟེ་ཀུན་རྫོབ་བོ། །མཐའ་བཞི་ལས་ནི་རྣམ་གྲོལ་བ། །གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱི་དབུ་མའོ། །ཕྱོགས་འདི་གཉིས་ཀ་མི་རུང་སྟེ། །གང་དུ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི། །འགྲོ་བ་རྣམས་ནི་རླག་བྱེད་པ། །དབུ་མའི་ཚིག་ཅན་ཆད་ལྟར་བརྗོད། །དངོས་པོ་བཀག་པས་དངོས་མེད་དེ། །སྣ་ ཚོགས་དངོས་པོ་མི་འདོད་པ། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱི་དབུ་མ་ནི། །དངོས་པོ་མེད་པ་ཅི་སྟེ་མིན། །དགག་བྱའི་ཡུལ་དག་མེད་པ་ནས། །འགེགས་པའི་རབ་འབྱོར་མེད་སྨྲ་ན། །དེ་ཉིད་རང་གི་ཚིག་གིས་གསལ། །གཞན་ལའང་ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱ། །མ་བརྟགས་ན་ནི་སྣ་ཚོགས་མཐོང༌། །བརྟགས་ན་མཐོང་བ་མེད་ཟེར་ན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་དེ་བཞིན་མིན། །དེ་ཕྱིར་དེ་དག་གཉིས་སྤངས་པ། །སྟོང་ཕྲག་དུ་མ
Chinese
能取与所取无有心之流，唯是了别的自性，说是种种。以慈悲串习二资粮，如此这般解脱，圆满受用且大乐，无边圣妙功德生，从能取与所取中解脱。乃至获得吉祥之究竟，从有与寂灭中解脱，智慧光芒极明耀，从轮回众生痛苦中，救护一切之大誓愿。能取与所取无有因果，了知种种无有二元，从一切增益中解脱。以甚深通达中观之理，于世俗因上善依止，成办如是所说之果。无二之所成无有缺失，无有理证不能遮破。一切行者无有自性，是故无有事物。于何处事物已无有，于彼如何变为无有？是故于世俗谛中，色等五蕴，非有事物亦非无事物。佛陀自性有三种想，某些是五蕴自性，其他唯是色之自性，未生之自性，其他中观宗如是说。五蕴即是无有，明了者们非是无有，亦非非无有。舍弃虚妄相之瑜伽，以及唯一安乐之相。于世俗中亦是无有，如方、时、我与自在。是故有相唯识之，自性唯是三界，虽显现然因理所害，唯是虚妄即世俗。从四边解脱者，是其他宗义之中观。此二宗义皆不可行，于何处佛陀等，一切行者皆毁灭，中观之语说如断见。以遮止事物故为无事物，不欲种种事物，是故汝之中观，为何不是无事物？从所破之境无有之后，若说遮止之方便亦无有，彼即以自语而明示，于他人又如何令其解？若未观察则见种种，若观察则说无有见，有与非有亦不如是，是故彼等二者皆舍弃，成千上万。
English
The stream of mind without grasper and grasped, is the nature of mere consciousness, it is said to be various. With compassion, cultivate the two accumulations, such liberation as this, is complete enjoyment and great bliss, boundless holy virtues arise, liberated from grasper and grasped. Until the ultimate of auspiciousness is attained, liberated from existence and nirvana, the light of wisdom is extremely clear, from the suffering of sentient beings in samsara, the great vow to completely protect. Grasper and grasped have no cause and effect, know that the various are non-dual, liberated from all superimpositions. With profound understanding of the Madhyamaka doctrine, rely well on the cause of conventional truth, accomplish the fruit as it is said. The non-dual to be accomplished is without fault, it cannot be refuted without reasoning. All beings are without inherent existence, therefore there are no things. Where things have become non-existent, how can it become non-existent there? Therefore, in conventional truth, the five aggregates such as form, are neither things nor non-things. The nature of the Buddha is thought to be threefold, some are the nature of the five aggregates, others are the nature of mere form, the nature of the unborn, other Madhyamikas say so. The five aggregates are indeed non-existent, those who are clear are not non-existent, nor are they non-non-existent. Abandon the yoga of false appearances, as well as the aspect of single bliss. It is also non-existent in mere conventionality, like directions, time, self, and power. Therefore, the self-nature of the three realms of consciousness with aspects, although appearing, is harmed by reason, it is merely false, that is, conventional. Those who are liberated from the four extremes, are the Madhyamaka of other systems. Both of these approaches are not feasible, where Buddhas and so on, all beings are destroyed, the words of Madhyamaka are spoken like annihilationism. By negating things, it is non-things, not desiring various things, therefore your Madhyamaka, why is it not non-things? From the absence of the object to be negated, if you say that the means of negation is also absent, then it is clarified by your own words, how can others understand it? If not examined, then various things are seen, if examined, then you say there is no seeing, existence and non-existence are not the same, therefore, both of them are abandoned, thousands.
Tibetan
ར་སྤྱད་ཀྱང་ནི། །གསལ་བ་ཙམ་ནི་བསལ་མི་ནུས། །གལ་ཏེ་དཔྱད་པས་ནུས་མེད་ན། །ཉེ་བར་དགོད་པར་མི་རིགས་སོ། །ནུས་བྱས་གསལ་བ་ཙམ་ཉིད་དང༌། །ཀུན་རྫོབ་དོན་དམ་ཉིད་མི་རིགས། །གང་ཕྱིར་དཔྱད་པ་བཟོད་ཀྱང་ནི། །ཀུན་རྫོབ་ཅེས་བརྗོད་མི་རིགས་སོ། །དེ་ནི་དཔྱད་པའི་ནུས་པ་ལས། །གསལ་པར་དགག་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ཉིད་འགྲོ་བ་འདི་དག་རྣམས། །འཁྲུལ་པར་བརྗོད་ཀྱིས་གཞན་དུ་མིན། །བདེན་དང་བདེན་མིན་ལས་གྲོལ་བའི། །འགྲོ་བ་འདི་རྣམས་སྒྱུ་མ་ཉིད། །བདེན་ཏེ་འགྲོ་བ་སྒྱུ་མ་ཉིད། །ཕྱི་རོལ་བརྫུན་ཏེ་ནང་ནི་བདེན། །ཕྱི་རོལ་དོན་ནི་མེད་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་སུ་མཐོང༌། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མ་རྣམ་པར་བསྒོམ། །དེས་ནི་སྟོང་པ་རྗེས་སུ་དྲན། །ཇི་ལྟར་བྱིས་པས་རྣམ་བརྟགས་པའི། །ཕྱི་ཡི་དོན་ནི་མེད་པ་སྟེ། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་བསྒྲིབས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བ་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །ཡིད་ལ་མི་བྱེད་རྣལ་འབྱོར་པས། །ཆོས་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །ཐོག་མ་ནས་ཞི་ཟག་པ་མེད། །དབུ་མ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཆོས་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ། །སྒྲོ་བཏགས་ཀུན་སྤངས་གཉིས་མེད་ཤེས། །འདི་ཡང་སྤོང་བར་གྱུར་ན་ནི། །མོ་གཤམ་བུ་ཡི་བདག་ཉིད་དེ། །ཀྱེ་མ་ལས་ངན་མེ་ཡིས་བསྲེགས། །མོ་གཤམ་བུ་ཡང་དབུ་མར་འདོད། །གང་གི་ཆོས་ནི་འདི་ལྟ་བུ། །དེ་ཡི་ཆོས་མིན་ཇི་ལྟ་བུ། །ང་ཡི་དབུ་མ་འདི་ཡིན་མོད། །དེ་ལ་གནོད་པ་ཅི་ཞིག་སྨོས། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པའི། །སེམས་ཀྱི་གསལ་བས་གནོད་པ་ཡིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། །མ་སྐྱེས་པ་ཡི་གཏན་ཚིགས་དང༌། །གཅིག་དང་དུ་མར་བྲལ་བས་ཀྱང༌། །འདི་ལ་གནོད་པ་ཡོད་མ་ཡིན།། གསལ་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པས་སོ། །སྔོན་དང་ཕྱི་མ་དེ་ཤེས་པ། །གཉིས་མེད་གང་གིས་མ་གྲུབ་པའོ། །སོ་སོར་སྐྱེས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། །གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་མ་གྲུབ་པའོ། །སྐྱེས་ཤིང་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་གྲུབ་པས་ན། །གཏན་ཚིགས་འདི་ཡང་འགལ་བའོ། །མ་སྐྱེས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་སྟེ། །བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མ་གྲུབ། །གཟུང་འཛིན་རྒྱུ་འབྲས་མ་གྲུབ་ཀྱང༌། །གསལ་བའི་ཚུལ་ཙམ་གང་དུ་སོང༌། །སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་རྣམ་གཞག་པ། །མ་སྐྱེས་ཞེས་ནི་ངས་བཤད་དེ། །ཆོས་ཀྱི་རྗེ་བོས་གསུངས་ཀྱང་ནི། །ཆད་ལྟ་ཉིད་ཀྱི་དྲི་མས་གཡོགས། །གཅིག་དང་དུ་མས་དངོས་པོ་ལ། །ཁྱབ་པ་ལ་ལར་གྲུབ་པ་ན། །ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གྲུབ་མཐའ་ལ། །གཏན་ཚིགས་འདོད་པའི་བར་ཆད་བྱེད། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པས་
Chinese
即使分析研究，也无法消除仅仅是显现的这一点。如果分析研究也无能为力，就不应该轻易否定。不能因为能够做到仅仅是显现这一点，就否定世俗谛和胜义谛。因为即使能够经受分析研究，也不应该称之为世俗谛。因为从分析研究的能力来看，无法明确否定显现。这些流转的众生，只能说是迷惑，没有其他说法。这些从真实和非真实中解脱出来的众生，本身就是幻象。确实，流转的众生就是幻象。外表虚假，内在真实。外在事物并不存在，一切都显现在自己的心中。如此这般观修幻象，由此忆念空性。如同孩童分别念所产生的，外在事物并不存在，被习气所蒙蔽的心，显现为事物。瑜伽士不作意，一切法都不安住，从初始就寂静，没有漏失，这就被称为中观。一切法都不安住，舍弃一切增益，了知无二。如果这也舍弃，就如同石女之子。唉，恶业被火焚烧。石女之子也被认为是中观。谁的法是这样的，他的非法又会是怎样的呢？我的中观就是这样，对它能有什么损害呢？远离分别念，不迷惑的，心的明亮会造成损害。依靠缘起，以及未生之理，还有远离一和多，也不会对此造成损害。
English
Even if analyzed, the mere appearance cannot be eliminated. If analysis is powerless, it should not be easily denied. It is not appropriate to deny conventional and ultimate truth simply because one can achieve mere appearance. Because even if it can withstand analysis, it should not be called conventional truth. Because from the power of analysis, it is impossible to clearly deny appearance. These wandering beings can only be said to be deluded, there is no other way to say it. These beings who are liberated from truth and untruth are themselves illusions. Indeed, wandering beings are illusions. The outside is false, the inside is true. External things do not exist, everything appears in one's own mind. Meditate on illusion in this way, thereby remembering emptiness. Just as the external things produced by the discriminating mind of a child do not exist, the mind obscured by habitual tendencies appears as things. The yogi does not pay attention, all dharmas do not abide, they are peaceful from the beginning, without leakage, this is called Madhyamaka. All dharmas do not abide, abandoning all superimpositions, knowing non-duality. If this is also abandoned, it is like the child of a barren woman. Alas, bad karma is burned by fire. The child of a barren woman is also considered Madhyamaka. Whose dharma is like this, what will his non-dharma be like? My Madhyamaka is like this, what harm can it do to it? Being free from conceptualization, not deluded, the clarity of mind will cause harm. Relying on dependent origination, and the reason of non-arising, and being free from one and many, will not cause harm to this either.