Tibetan
བ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་མ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་དེ། བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོ་སྡེ་གཞན་ནམ། མདོ་སྡེ་དུ་མའི་ཕྱོགས་འགའ་ལས་བཏུས་ཏེ་བསྡུས་པ་འདི་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཉིད་ལེགས་པར་མཉན་པ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་ལེགས་པར་ཅུང་ཟད་ཚིག་དང་དོན་བརྟགས་ཏེ། སྒྲ་དང་དོན་གྱི་འབྲེལ་པའི་སྒྲུབ་པས་ཡང་དག་པར་ངེས་པ་དང་འཛིན་པ་ནི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །གཅིག་ཏུ་དབེན་པར་ གནས་ནས། དོན་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་རྣམ་པར་དཔྱད་ལ། །རིགས་པའི་སྒྲུབ་པ་ངེས་དོན་དེ་བདེན་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་དེ་ཁོ་ན་ལྟར་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཅིག་ཏུ་ངེས་པ་ནི། །བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །འདིར་མདོར་བསྡུས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་དག་ནི་འདི་རྙེད་དོ་ཞེས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པར་གྱུར་པ་དང༌། འདི་དག་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཇི་ལྟ་བུ་བཞིན་དུ་གྱུར་པའོ། །དེ་གཉིས་རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྲམ་ཟེ་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཁམས་བཅྭ་བརྒྱད་པོ་ཇི་སྙེད་པོ་འདི་དག་གོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་དང༌། ཆོས་དེ་ཡུལ་གྱི་ཁམས་དྲུག་པོ་འདི་དག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ནས་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དག་ཡིན་ནོ། །མིག་དང༌། རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་དེ་དབང་པོའི་ཁམས་དྲུག་ནི་མིག་གི་ཁམས་ནས་ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་བར་དག་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་རྣམས་དང་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དྲུག་ནི་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བར་དག་ཡིན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཁམས་བཅྭ་བརྒྱད་ལས། དང་པོ་ཁམས་བཅུ་གཅིག་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནས་ལུས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་བར་དུ་བཅུ་གཅིག་གོ །ཡིད་ཀྱི་ཁམས་ནས་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བར་ཁམས་ལྷག་མ་བདུན་ནི་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དེ། དེ་ལྟར་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལས་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོའོ། །ཡུལ་ལྔ་དང༌། དབང་པོ་ལྔ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏོགས་པའི་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་སེམས་ལས་བྱུང་བ་གཉིས་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོའོ། །འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལྷག་མ་རྣམས་དང༌། སེམས་དང་མཚུངས་པར་མི་ལྡན་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའོ། །འདུས་མ་བྱས་དག་ནི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལ་ཕུང་པོའི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་ཁམས་བཅྭ་བརྒྱད་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཕུང་པོ་ལྔ་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཇི་སྙེད་ཡོད་པར་གྱུར་པའི་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་བོ། །ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བག་ཆགས་དང་བཅས་པར་སྤངས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་མཆོག་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པ་དང༌། རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་གྱི་དོན་ཡིན་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཚད་མ་དམ་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་བས་ན་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གསུངས་པ་དེ་ནི། །དེ་བཞིན་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པར་གྱུར་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་ཕ་རོལ་གྱི་གཞུང་ལུགས་བཀག་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་གཞན་ཁོ་ནའོ། །གཞན་ཡང་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པ་དེ་དག་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི། རྟའི་རྭ་དང་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནུས་པ་ནི་བྱེད་བཞིན་པའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི། སྔོན་གྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཏེ། དེས་འགལ་ལ་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པར་གྱུར་ན། སྔོན་ནས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིས་ཀྱང་ནུས་པར་གྱུར་ལ། དེ་ན་དེས་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་སྔར་བྱས་པ་བཞིན་དུ་ཕྱིས་ཀྱང་བྱེད་པར་གྱུར་ན། བྱས་པ་ཡང་བྱ་བར་མི་འོས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ནས་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ནི་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གང་ནུས་པ་མེད་པ་དེ་ནི་བོང་བུའི་རྭ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པའི་དངོས་པོ་སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཁ་ཅིག་གིས་བློ་དང༌། མེ་ལྕེ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་མོད་ཀྱི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་སྐད་ཅིག་པ་ཡིན་པ་དང་འབྲེལ་བར་འདོད་ལ། སྐད་ཅིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་བསལ་བས་འདི་ཡང་བསལ་ཏོ། །ཅི་སྟེ་ཕ་རོལ་པོ་ཡང་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མར་འདོད་དོ་ཞེ་ན། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་དེ་དག་ཁས་མ་བླངས་ལ། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པའི་འདོད་པ་གང་ཡིན་
Chinese
未闻般若波罗蜜多所生，及思惟所生之智慧生起后，应修习。其中菩萨藏，及般若波罗蜜多等之经藏，或从众多经藏之部分摘录汇集之此等亦可，即彼等善为听闻，且自己亦善为稍微观察词与义，由词与义之关联之论证而如实决定与执持，是为闻所生慧。于一寂静处 安住后，以真实性之理智善为观察彼义，由理智之论证，确定彼决定之义是真实性，及真实性即是如是而非其他，如是唯一决定，是为思所生慧。此处简而言之，当知诸法为二种如是性，即此等是获得此者，如所有而存在者，及此等是唯如此者，如其所有而存在者。当如其次第宣说彼二者，世尊说婆罗门一切一切者，即五蕴，十二处，十八界此等如所有者。其中色，声，香，味，触，法，彼等六境之界，即是从色界至法界之间。眼，耳，鼻，舌，身，意，彼等六根之界，即是从眼界至意界之间。与诸根相关联之六识界，即是从眼识界至意识界之间，如是十八界中，最初之十一界，即是从色处至身处之间之十一者。从意界至意识界之间之剩余七界，即是意处，如是十二处中，意处是识蕴。五境，五根，及属于法处之色，是色蕴。从法处之心所生
English
Having generated the wisdom arising from not hearing the Perfection of Wisdom, and the wisdom arising from contemplation, one should meditate. Among these, the Bodhisattva Pitaka, and other sutras such as the Perfection of Wisdom, or even this compilation extracted from parts of many sutras, are acceptable. That is, by listening well to those, and by oneself also examining the words and meanings slightly, and by accurately determining and grasping through the proof of the connection between words and meanings, this is the wisdom arising from hearing. In a solitary place, having remained, one should thoroughly examine that meaning with the reasoning of reality itself. By the proof of reasoning, determining that the definitive meaning is reality itself, and that reality is just as it is and not otherwise, thus uniquely determining, this is the wisdom arising from contemplation. Here, in brief, one should know the dharmas as two kinds of suchness, that is, these are those who have attained this, existing as they are, and these are only like this, existing as they are. Those two should be spoken of in order as they are. The Blessed One said that the Brahman's all, all, are these as they are, namely the five aggregates, the twelve sources, and the eighteen elements. Among them, form, sound, smell, taste, touch, and dharma, these six realms of objects, are from the realm of form to the realm of dharma. Eye, ear, nose, tongue, body, and mind, these six realms of faculties, are from the realm of eye to the realm of mind. The six realms of consciousness associated with the faculties are from the realm of eye consciousness to the realm of mind consciousness. Thus, among the eighteen realms, the first eleven realms are the eleven from the realm of form source to the realm of body source. The remaining seven realms from the realm of mind to the realm of mind consciousness are the realm of mind source. Thus, among the twelve sources, the mind source is the aggregate of consciousness. The five objects, the five faculties, and the form belonging to the dharma source are the aggregate of form. Arising from the mind in the dharma source
Chinese
二者是受蕴。是想蕴。其余心所生法以及，与心不相应的行是行蕴。非缘起法不是蕴所摄，因为它们没有蕴的意义。它们是十八界，十二处，以及五蕴，这是所有从听闻而来的智慧。断除一切过失及其习气，一切功德最为殊胜，恒时如实照见一切义的一切，一切作为皆为利他，因此佛陀薄伽梵是真实的量。因此，如来所说的一切都是真实的，而不是其他的。因为通达量之真实性的论师们已经驳斥了其他宗派的观点，所以它们只是其他的。此外，其他宗派认为事物不是刹那生灭的。因此，它们是不存在的。例如，能够起作用的事物才是存在的，而像马角一样什么都不能做的东西则不是。能力是正在起作用的具有能力者的自性。不是刹那生灭的事物，其先前的自性与后来的自性相同。如果它能违背这一点而起作用，那么它就应该像先前一样，后来也能起作用。如果是那样的话，它也应该像先前一样，后来也能产生结果。既然已经做过的事情不应该再做，所以这也是不合理的。因此，不是刹那生灭的自性就是无能。凡是无能的，就像驴子的角一样，是不存在的。因此，其他宗派所承认的不是刹那生灭的事物是不存在的。有些人认为智慧和火焰等是刹那生灭的，即使如此，他们也认为这些事物与刹那生灭的事物相关联，并且也排除了非刹那生灭的事物，因此这也排除了。如果其他宗派也认为一切都是刹那生灭的，那么著作者并没有承认这些，著作者的意愿是什么
English
The two are the aggregates of feeling. It is the aggregate of perception. The remaining mental phenomena and the formations that are not in accordance with the mind are the aggregate of formation. The unconditioned are not included in the aggregates, because they do not have the meaning of aggregates. They are the eighteen realms, the twelve sources, and the five aggregates, which are all the wisdom that comes from hearing. Having abandoned all faults together with their predispositions, all qualities are supremely excellent, constantly and truly seeing all the all of all meanings, and all actions are for the benefit of others, therefore the Buddha, the Bhagavan, is the true measure. Therefore, whatever is spoken by the Tathagata as it is, is true and not otherwise. Because the teachers who have realized the truth of validity have refuted the tenets of others, therefore they are only others. Furthermore, the other parties assert that things are not momentary. Therefore, they are non-existent. For example, those that are able to perform actions are existent, but those that do nothing, like a horse's horn, are not. Capability is the nature of the capable one who is acting. Those that are not momentary are such that their former nature is the same as their later nature. If it is able to act in opposition to this, then it should be able to act later as it did before. If that is the case, then it should also produce the result later as it did before. Since what has already been done should not be done again, therefore that is also unreasonable. Therefore, the nature of not being momentary is itself incapable. Whatever is incapable is non-existent, like a donkey's horn. Therefore, the things that are not momentary, which are asserted by the other parties, are non-existent. Some assert that intelligence and flames, etc., are momentary, but even so, they assert that these things are related to momentary things, and they also exclude non-momentary things, so this is also excluded. If the other parties also assert that everything is momentary, then the author has not accepted these, and what is the author's intention