Tibetan
དྲང་སྲོང་རྣམས་ལ་དགའ། དེ་དག་གི་ལུས་དང་ངག་གི་ཡུལ་དེ་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཁ་བཏག་གི །དྲང་སྲོང་དེ་དག་གི་ཡིད་འཁྲུགས་བས་དོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེའི་ཚེ་མི་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་དེ་ལུས་དང་ངག་གི་ཉེས་པ་རྣམས་པས་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཆེས་ཁ་ན་མཐོ་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གང་གི་ཚེ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པར་གྲུབ་ཅེ་ན། དེའི་ཡིད་འཁྲུགས་པ་ཙམ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གང་གི་ཚེ་ལུས་དང་ངག་གི་སྤྱོད་པ་མེད་པར་དྲང་སྲོང་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་འཁྲུགས་པ་ཙམ་འབའ་ཞིག་གིས་སེམས་ཅན་དེ་སྙེད་འཆི་བར་འགྱུར་པ་དེའི་ཚེ། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཁ་ན་མ་ཐོབ་ཆེན་པོ་དང་བཅས་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་བོ། ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བས་བརྒལ་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་འདི་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འབའ་ཞིག་ཁོ་ནར་ཟད་ན་དེའི་ཚེ། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས། ཅི་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་སམ། འོན་ཏེ་མི་ཤེས་སྨྲོས་ཤིག །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་གཉི་གར་ཉེས་པར་མ་མཐོང་ནས། འདིས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་དྲིས་ཏེ། དེ་ནི་གོ་སླ་བསམ་བཤད་དོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་སྨྲ་བས་གཉི་ག་ཡང་ཉེས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་མི་ཤེས་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །གལ་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་པས་གཞན་དག་གི་སེམས་མི་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་གཞན་གྱི་སེམས་རིག་པ་ཞེས་ཀྱང་ཇི་སྐད་དུ་བྱ། འདི་ལྟར་གང་གཞན་གྱི་སེམས་རིག་པ་དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བརྗོད་དེ། སྒྲ་འདིའི་རྒྱུ་ནི་བྱ་བ་དེ་མེད་ན་བྱ་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཇི་སྟེ་ཉེས་པ་འདི་འབྱུང་དུ་འོང་ཞེས་ཏེ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པར་ཁས་ལེན་ན། དེའི་ཚེ་དེ་དག་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་འབྱུང་བས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པ་ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་གལ་ཏེ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཁས་བླངས་པས་རྣམ་པར་རེག་པ་ཉིད་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་མི་ཤེས་ན་ནི་དེའི་ཚེ་གཞན་གྱི་སེམས་རིག་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་མ་ཟེར་ཅིག་ཅེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེ་ཁས་བླངས་ནས་དེ་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ པའི་དཔེ་བསྟན་པ
Chinese
喜悦于正直者。那些正直者的身语所处的境地中的众生们是可敬的。如果说那些正直者们没有心烦意乱的疑虑，那么那时非人们的身语之业，以身语的过失，以及意之过失最为严重且巨大的情况下，会如何成立呢？在何时成立为具有极大过失呢？说是仅仅因为他们的心烦意乱等等。在何时没有身语的行为，仅仅因为正直者们的心烦意乱，就导致那么多的众生死去的时候。意的过失就成立为具有极大的过失。又为了驳斥外道宗义的缘故。说是如果这些仅仅是识而已等等。如果仅仅是远离所取和能取的，心和心所而已的时候。获得了知他人心智的瑜伽士。是知道他人的心智呢？还是不知道呢？请说。立宗者没有看到两者都是过失，问道：这有什么用呢？这是容易理解的，可以思考讨论。为了外道宗义者指出两者都是过失的缘故。说是如果不知道的话等等。如果瑜伽士不知道其他人的心智，那么那时又如何称之为知他人心智呢？像这样，对于知道他人心智的人这样说。如果这个声音的原因是那个行为不存在，那行为怎么会发生呢？如果这个过失发生，就承认知道他人的心智。那时，他们以所取和能取的方式出现，因此会变得不符合事物的本来面目。修行达到极致的瑜伽士们的知识怎么会不符合事物的本来面目呢？那就是这样说，如果知道他人的心智，那时因为承认了所取和能取的方式，所以触觉本身就会消失。如果不了解事物的真相，那么那时就不要说存在知他人心智，将被如此教导。论著作者承认了不符合事物本来面目的情况，并在那里展示了不符合事物本来面目的例子。
English
Joy to the upright. The beings in the realm of body and speech of those upright ones are worthy of respect. If it is said that those upright ones have no doubts about being upset, then at that time, how will the actions of the bodies and speech of non-humans, with the faults of body and speech, and the faults of mind being the most serious and great, be established? When is it established as having great faults? It is said that it is merely because of their upset, etc. When, without the actions of body and speech, merely because of the upset of the upright ones, so many beings die. The fault of mind is established as having great faults. Also, for the sake of refuting the doctrines of externalists. It is said that if these are merely consciousness, etc. If it is only mind and mental factors that are free from the grasped and the grasper. The yogi who has attained the knowledge of others' minds. Does he know the minds of others? Or does he not know? Please say. The proponent of established tenets, not seeing both as faults, asks: What is the use of this? This is easy to understand, can be thought about and discussed. For the sake of the externalist pointing out that both are faults. It is said that if you do not know, etc. If the yogi does not know the minds of others, then how is it called knowing the minds of others? Like this, to the one who knows the minds of others, it is said like this. If the cause of this sound is that the action does not exist, how will the action occur? If this fault occurs, then admit that you know the minds of others. At that time, they appear in the form of the grasped and the grasper, so it will become inconsistent with the true nature of things. How can the knowledge of yogis whose practice has reached the ultimate not be in accordance with the true nature of things? That is to say, if you know the minds of others, then because you have admitted the form of the grasped and the grasper, the sense of touch itself will disappear. If you do not understand the true nature of things, then do not say that there is knowledge of others' minds, it will be taught in this way. The author of the treatise acknowledges the situation that is not in accordance with the true nature of things, and there he shows an example of what is not in accordance with the true nature of things.
Tibetan
། དཔེར་ན་རང་སེམས་ཤེས་པ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །དཔེར་ན་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སེམས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཤེས་པ་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་སེམས་རིག་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་རྟོགས་སོ་སྙམ་པའི་དབང་གིས་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་གིས་རང་གི་སེམས་ཉིད་གཞན་གྱི་སེམས་དང་མཚུངས་པའི་རྣམ་པར་གསལ་བར་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་དེ་དག་གི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་གསལ་བར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ཡང་དེ་དག་གཟུང་བའི་ཆ་ལ་གཞན་གྱི་སེམས་སུ་སེམས་པ་ན་གཞན་གྱི་སེམས་རིག་གོ་ཞེས་རྟོག་པར་བྱེད་དོ། །ཕ་རོལ་གྱི་དཔེ་མ་གྲུབ་པར་བསམས་ཏེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ཞེས་དྲིས་སོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་སེམས་ཤེས་པ་དོན་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པར་གྲུབ་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དཔེར་བསྟན་པ་ཡང་རིགས་ན། དེ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པས་གཉི་ག་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །དེ་ཉིད་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་དེ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་པ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རང་གི་སེམས་དེ་དང་གཞན་གྱི་སེམས་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྲོག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་མ་རིག། རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་གཞན་གྱི་སེམས་མི་རིག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་གི་སེམས་ཤེས་པ་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་གཉི་ག་ཡང་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །སྲོག་ཆགས་རྣམས་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་སེམས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཤེས་སྙམ་པ་ལ་དེའི་ཕྱིར། ལོག་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །འདི་ལྟར་དེ་དག་གི་སེམས་དེ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པས་ལོག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་དེ་དག་གི་སེམས་དེ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་སེམས་ལ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ གཟུང་བའི་ཆས་བསྒྲིབས་པས་རང་དང་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་
Chinese
例如“能知自心者”这样说了。例如，众生了知自己的过去和未来之心，也不是如实了知；同样，瑜伽士了知他人的心，也不是如实了知。说“知他人心”是因认为自己证悟而说的。如此，他们以瑜伽之力，使自己的心显现出与他人之心相同的形象。例如，他们以瑜伽之力，生起明了显现过去和未来事物的智慧。并且，他们在所取的对境上，认为这是他人的心，于是就认为自己了知了他人的心。对方认为这个例子并不成立，于是提问：这又如何不是如实呢？如果能成立了知自心是无意义的，不如实，那么举例也还算合理。如果那一点不成立，又如何不如实呢？造论者为了说明两者都不是如实的理由，说了“佛陀的……”等等。为了破除这一点，说了“如何是不可言说的自性”等等。自己的心和别人的心，也如诸佛世尊们了知的那样，是不可言说的自性，如是等等。如其所证悟的那样，众生们不能了知自己的心，瑜伽士也不能了知他人的心。因此，了知自己的心和了知他人的心，两者都不是如实的。众生和瑜伽士为何不能了知自己和他人的心是不可言说的自性呢？因此，说了“因为是颠倒显现”。如此，他们的心是以能取和所取的形象而颠倒的。如果从真实的意义上来说，他们的心是远离能取和所取的。对于无二自性的心来说，二取的形象是颠倒的。因此， 由于所取的方面被遮蔽，所以不能认识自己和他人的心的本性。
English
For example, it is said, "One who knows one's own mind." For example, the knowledge of beings about their own past and future minds is not as it is in reality; similarly, the knowledge of yogis about the minds of others is also not as it is in reality. The statement "knowing the minds of others" is made due to the assumption of having realized it. Thus, through the power of their yoga, their own minds appear clearly in a form similar to the minds of others. For example, through the power of their yoga, there arises knowledge that clearly reveals the appearance of past and future objects. Moreover, when they perceive the object as the mind of another, they assume that they know the mind of the other. The opponent considers this example to be unestablished and asks, "How is it not as it is in reality?" If it is established that knowing one's own mind is meaningless and not as it is in reality, then giving an example would be reasonable. If that point is not established, how is it not as it is in reality? The author of the treatise, to explain the reason why both are not as they are in reality, stated "The Buddha's..." etc. To refute this, it is said, "How is it the nature of being inexpressible?" etc. One's own mind and the minds of others, just as the Buddhas, the Bhagavat, have realized, are of an inexpressible nature, and so on. As they have realized it, beings do not know their own minds, and yogis do not know the minds of others. Therefore, knowing one's own mind and knowing the minds of others are both not as they are in reality. Why do beings and yogis not know their own and others' minds as being of an inexpressible nature? Therefore, it is said, "Because of appearing falsely." Thus, their minds are distorted by the aspects of the apprehended and the apprehender. If, in the true sense, their minds are free from the apprehended and the apprehender, then for the mind of non-dual nature, the appearance of duality is false. Therefore, because the aspect of the apprehended is obscured, the nature of one's own and others' minds is not recognized.