Tibetan
།གཉི་ག་བསྡོམས་པས་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བས་ན་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་མོ། །བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དང་ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་སྟེ་དེ་བས་ན་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་བསླབ་ པའི་གཞི་རྒྱས་པར་བླང་བའི་ཕྱིར་གནས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ནི་རྒྱ་ཆེན་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདོད་པའི་བསོད་ཉམས་ཀྱི་མཐའ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་བདེ་བ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའོ། །བདག་ཉིད་དུབ་པར་བྱེད་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་སྤངས་ཏེ། དེ་བས་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་གནས་དང་མཐུན་པའོ། །བར་དུ་གཅོད་པ་ཡོངས་སུ་བཏང་བས་དེ་ཇི་སྲིད་འཚོའི་བར་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པས་ན་རྒྱུན་དུ་ཆུད་པའོ། །རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ལ་མི་བརྟེན་ཏེ། དེའི་སྒོ་ནས་ཉམས་པར་མི་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བཅས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུལ་ནས་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་གནས་རྣམས་སུ་སྡོམ་པ་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ལ་སོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་པས་ན་དེ་དག་གིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དགེ་སློང་སར་པ་སར་པ་རྣམས་ནི་དགེ་སྦྱོང་གི་གནོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཙེས་སོ་ཞེས་མདོ་ལས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པའི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དེ་ལྟ་བུས་བསླབ་པ་ཕུལ་ནས་ཉམས་ཤིང་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་དང༌། བསླབ་པ་འདྲལ་བས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་ནོན་པར་འགྱུར་ལ། །རྣམ་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་བརྟན་པའོ། །རྒྱན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པས་ན། རྒྱན་དང་བཅས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་དང་ལྡན་པ་དང༌། གཡོ་བ་མེད་པ་དང་ནད་ཉུང་བ་དང། བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཅན་དང་འདོད་པ་ཆུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ཐུག་པ་རྣམས་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་རྒྱན་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལས་བསྟན་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གཏན་མི་བྱ་བ་ཁོ་ནས་ཉེས་པར་མ་སྤྱོད་པ་སྤོང་བ་ཡང་དག་པར་ལེན་པའི་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནས་བསླབ་པ་སྟེ། འཇུག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། དེ་གཉིས་རྟག་ཏུ་བག་ཡོད་པར་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་བསྲུང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ་ དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་
Chinese
總之，兩者加起來就成為十三種圓滿，所以是十三種。完全迴向於大菩提，是果報和利益廣大，因此果報圓滿，所以是圓滿。為了廣泛地接受學習廣大之基礎，處所圓滿，所以是圓滿。廣大應當被稱作廣大。由於完全捨棄了慾望的衰損之邊，因此是遠離了具有煩惱的安樂，所以是沒有過失的。由於完全捨棄了使自身疲憊的邊，因此是完全捨棄了無意義的痛苦，所以是與極為歡喜之處相符。由於完全捨棄了間斷，因此是具有直至壽命終結的學處，所以是恆常的。不依賴於利養和恭敬，不由此而衰損，因此是不可征服的。由於捨棄了如來所制定的戒律，而在外道之處如實地受持戒律，因此會被他方之攻詰者等所征服，由於沒有這種情況，因此不會被他們所征服。經中說，比丘薩爾帕薩爾帕等人是被修行的損害所惱害，因此以那樣的煩惱之纏縛而捨棄學處，衰損和退轉，並且由於破壞學處，會被近分的煩惱所征服。由於不會被那些種類所奪走，所以是穩固的。因為具有莊嚴，所以是具有莊嚴。例如，在《聲聞地》中說，具有信心，沒有動搖，少病，發起精進，具有智慧和少欲等，直至修習的功德，都是戒律的莊嚴，經中是這樣闡述的。戒律簡而言之有兩種，僅僅是不應當做的，捨棄不善行，如實受持，所以是遮止的戒律，以及唯一必定應當做的，是學處，所以是行持的戒律，以及為了恆常謹慎地守護這兩者，所以是完全守護的戒律，像這樣有三種。
English
In short, the combination of the two results in the complete thirteen aspects, hence the thirteen aspects. Dedicating entirely to the great Bodhi is of great fruition and benefit, therefore the fruition is complete, hence it is complete. In order to extensively accept the foundation for learning the vast, the place is complete, hence it is complete. Vast should be called vast. Because the extreme of the decline of desire is completely abandoned, it is therefore free from the happiness of those with afflictions, so it is without fault. Because the extreme of making oneself weary is completely abandoned, meaningless suffering is completely abandoned, so it is in accordance with a place of great joy. Because interruption is completely abandoned, it possesses the precepts until the end of life, so it is constant. It does not rely on gain and respect, and does not decline through this, therefore it is unconquerable. Because the precepts established by the Tathagata are abandoned, and vows are properly taken in the places of non-Buddhists, one will be conquered by opponents, etc. Since this is not the case, one will not be conquered by them. Because the Sutra says that the monks Sarpa Sarpa and others are tormented by the harms of asceticism, they abandon the precepts with such entanglements of afflictions, decline and regress, and because of breaking the precepts, they will be conquered by the near afflictions. Because it is not taken away by those kinds, it is stable. Because it possesses adornment, it is adorned. For example, it is said in the 'Hearer's Ground' that having faith, being unwavering, having few illnesses, initiating diligence, having wisdom, and having few desires, etc., up to the qualities of cultivation, are the adornments of morality, as explained therein. Morality, in short, is of two kinds: refraining from misconduct by only what should never be done, properly taking up abstinence, so it is the morality of restraint; and only what must certainly be done, which is the training, so it is the morality of practice; and in order to always guard these two with mindfulness, it is the morality of complete protection, thus there are three kinds.
Tibetan
དང་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བས་ན། རྣམ་པར་སྨིན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ས་རེ་རེ་ལ། ཇི་ལྟར་འཚམ་པའི་མཚན་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷ་དང་མིའི་འགྲོ་བ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མང་པོའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་བཞིར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་རྣམ་པ་བདུན་དུ་འགྱུར་རོ། །བདག་དང་གཞན་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་ཉིད་དང༌། ཕོངས་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཞིང་སོ་སོར་བརྟགས་ནས་བླངས་པ་ནི། ཕོངས་ཤིང་འདོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི། འཚོ་བ་འདོད་ཀྱི་འཆི་བ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། འཚོ་སྲོག་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། ཁ་མི་ཕྱིན་པའི་ཆུང་མ་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། མི་སླུ་བ་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། མི་ཕྱེད་པའི་གཡོག་འཁོར་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། སྒྲ་སྙན་པར་ཐོས་པར་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། དོན་དང་ལྡན་པའི་འབེལ་བའི་གཏམ་འདོད་པ་རྣམས་དང༌། སྡུག་པའི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་འདོད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་བརྒྱད་དེ། ཕོངས་པར་བྱེད་པ་དང༌། མི་སྡུག་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བ་དེ་ལས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས། ཕོངས་ཤིང་འདོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ལ་འཇུག་པའི་དགའ་བའི་སྒོ་ནས་འདི་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་བདག་དང་གཞན་རྣམས་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། འགོག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བ་སྟེ། བདེ་བའི་རྒྱུ་ལ་འཇུག་པ་གནང་བས་ན། གནང་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉི་གར་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་སྡུད་པས་ ན། སྡུད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །གཞན་དག་གི་འདི་དང་ཕྱི་མའི་བདེ་བ་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་པས་ན། ཚར་གཅོད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །སྦྱིན་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ནས། ཕྱི་མ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། བཟོད་པ་དང་ལྡན་པ་ནི། འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདག་དང༌། གཞན་དག་གི་བདེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་བདག་ཉིད་ལ་གཡོག་འཁོར་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། འདི་དང་ཕྱི་མ་ལ་བདེ་བ་དང། བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་པ་ནི། ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་བརྩོན་འགྲུས་བརྩ
Chinese
并且因为彻底区分了异熟果，所以是使之异熟。也就是在每一块土地上，为了成就与之相适应的名称，同样地，为了成就菩萨的禅定，为了成就天人和人类的往来，为了成就众生众多利益的果实，应当了知为四种。这样一来就变成七种了。为了获得自他平等性，观察并分别取舍所欲和贫乏，这就是贫乏和所欲的戒律。也就是为了对治八种痛苦，所以有八种。一切众生，因为想要生存而不想要死亡，所以想要活命的人们，想要受用的人们，想要不违背自己的妻子的人们，想要不被欺骗的人们，想要不分离的仆从眷属的人们，想要听到悦耳的声音的人们，想要听到有意义的丰富言谈的人们，想要令人愉悦的结合接触的人们。与此相反的就是八种痛苦，即令人贫乏，令人不悦，令人不适，从这些相反的角度出发，安立贫乏和所欲的戒律。从进入痛苦之因的喜悦之门，对于今生和来世都能利益自他的缘故，所以是断除的戒律。对于今生和来世都是安乐，因为允许进入安乐之因，所以是允许的戒律。同样地，为了利益两者，对于真实进入这二者的众生进行摄受，所以是摄受的戒律。对于其他众生今生和来世的安乐，邪 प्रवेश 众生进行惩罚，所以是惩罚的戒律。仅仅具有布施，在来世会变成巨大受用的果实，具有忍辱，对于今生和来世都是自他安乐之因，在来世会变成自己具有仆从眷属之因，对于今生和来世都是安乐，具有精进，在今生就精进
English
And because the Vipāka fruit is thoroughly distinguished, it is that which causes Vipāka. That is, on each and every land, in order to accomplish the name that is appropriate to it, similarly, in order to accomplish the Samādhi of the Bodhisattva, in order to accomplish the coming and going of gods and humans, in order to accomplish the fruit of many benefits for sentient beings, it should be known as four types. In this way, it becomes seven types. In order to obtain equality of self and others, observing and separately taking and abandoning what is desired and what is lacking, this is the Vinaya of poverty and desire. That is, in order to counteract the eight types of suffering, there are eight types. All sentient beings, because they want to live and do not want to die, therefore those who want to live, those who want to enjoy, those who want wives who do not disobey them, those who want not to be deceived, those who want servants and retinues who do not separate, those who want to hear pleasant sounds, those who want to hear meaningful and rich conversations, those who want pleasant union and contact. The opposite of this is the eight types of suffering, which are causing poverty, causing displeasure, causing discomfort, and from these opposite perspectives, the Vinaya of poverty and desire is established. From the gate of joy that enters the cause of suffering, because it benefits both self and others in this life and the next, it is the Vinaya of cessation. For both this life and the next are happiness, because it allows entry into the cause of happiness, it is the Vinaya of allowance. Similarly, in order to benefit both, because it gathers sentient beings who have truly entered these two, it is the Vinaya of gathering. For the happiness of other sentient beings in this life and the next, punishing sentient beings who have wrongly entered, it is the Vinaya of punishment. Merely having generosity, in the next life it will become the fruit of great enjoyment, having patience, for both this life and the next it is the cause of happiness for self and others, in the next life it will become the cause of having servants and retinues for oneself, for both this life and the next are happiness, having diligence, in this very life diligence is exerted.