Tibetan
་ཡིན་ནོ། །མིང་གིས་མ་བསྡུས་པའི་ཡི་གེ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡི་གེ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་མིང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་འདོགས་པར་མཛད་ཅེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚིག་བླ་དགས་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚོར་བ་སོ་སོར་མྱོང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་གང་ཞེ་ན། མིང་སྣ་ཚོགས་སུ་ལེགས་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མིང་ངོ༌། །ཡང་ཡིད་ཀྱིས་མཚན་མར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མིང་ངོ༌། །ཡང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་མིང་ངོ༌། །མིང་གིས་མཐའ་བླངས་པའི་ཕྱིར་ཚིག་གོ །མིང་དང་ཚིག་རྗེས་སུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིག་བླ་དགས་དང་ཚིག་བླ་དགས་ཀྱི་ལམ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གང་གསུངས་པ་དེ་ལ་ཚིག་བླ་དགས་ནི་སྡེ་པ་མཐའ་དག་ལས་བྱུང་བ་དང་རིགས་དང་འབྲེལ་པའི་མིང་ངོ༌། །ཚིག་བླ་དགས་ཀྱི་ལམ་ནི་སྡེ་པ་དེ་དང་རིགས་དེ་དང་འདུན་པ་སྟེ་དེ་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་པའི་ཚིག་ནི་བསྟན་པ་དང་བཤད་པ་དེ་དང་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཚིག་གང་ཡིན་པའོ། །དེའི་རྟེན་དེ་ནི་ལམ་མོ། །འདོགས་པ་ནི་རེ་རེ་ནས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་འདོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་རྟེན་དེ་ནི་ལམ་མོ། །འདུན་པ་ནི་ངེས་པར་བཤད་ཟིན་ཏེ་འདུན་པ་གུད་མེད་དོ། །དེའི་ཚིག་བླ་དགས་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ལམ་མོ། །མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གི་རྟེན་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་དྲུག་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་དང༌། དོན་དང༌། གང་ཟག་དང༌། དུས་དང༌། གྲངས་དང་སྐབས་སོ། །དེ་དག་གི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་སར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ངག་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་གྲོང་ཁྱེར་བ་དང་སྙན་ཅིང་འཇེབས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡན་ལག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་འབྱོར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་འགྲུས་སྐྱོང་གི་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལ་ངག་གྲོང་ཁྱེར་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙན་ཅིང་འཇེབས་པ་ནི་སྒྲ་མཉེན་ཞིང་སྙན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གསལ་བ་ནི་ཚིག་དང་ ཡི་གེ་ལེགས་པར་འབྱོར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མཉན་པར་འོས་པ་ནི་ཆོས་དང་དོན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་རྟེན་པ་ནི་དད་པའི་བྱ་བ་ལ་མི་རྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་མཐུན་པ་མེ
Chinese
是也。不以名称概括的文字，是文字本身，不是名称。为何要施加名称的集合等等呢？例如，为了使人各自体验由词语的积聚而产生的触觉感受。名称的含义是什么呢？为了使人 ভালোভাবে（梵文天城体，bhāvanā，梵文罗马拟音，修习）认识各种名称，所以是名称。又，因为心作为标志，所以是名称。又，为了显示隐蔽的意义，用语言来表达，所以是名称。因为名称概括了全部，所以是词语。为了使名称和词语随后清晰，所以是文字的集合。世尊所广泛宣说的“词语”和“词语之道”，其中的“词语”是指从一切部类产生，且与种姓相关的名称。“词语之道”是指那个部类、那个种姓和意愿，即为了使它们全部生起。确定的词语是指所教导和解释的，对于每一个，能实现它的词语是什么。它的所依是道。施加是指从每一个进行区分和施加。它的所依是道。意愿是已经确定地解释过的，意愿没有差别。施加它的词语是道。名称的集合等等的所依，简而言之有六种，即：法、义、补特伽罗、时、数和场合。它们的详细区分是，应当像在听闻所生的地中显示的那样去理解。其中，语言简而言之，应当理解为具有城市居民和悦耳动听等八个支分，即从词语和文字的丰富到守护誓言的支分集合之间，用来宣说佛法。其中，城市居民的语言是指以寂灭之城为对象。悦耳动听是因为声音柔和悦耳。清晰是因为词语和文字非常丰富。值得倾听是因为具有佛法和意义。不依赖是因为不依赖信仰的行为。没有不和
English
It is so. A letter that is not summarized by a name is a letter itself, not a name. Why are collections of names and so on applied? For example, it is to allow people to individually experience the feelings arising from the accumulation of words. What is the meaning of the word 'name'? It is a name because it makes people ভালোভাবে（梵文天城体，bhāvanā，梵文罗马拟音，practice）know various names well. Also, it is a name because the mind acts as a sign. Also, it is a name because it reveals hidden meanings and expresses them in language. Because the name encompasses everything, it is a word. To make names and words clear afterwards, they are collections of letters. The 'word' and 'path of words' that the Blessed One extensively proclaimed, where 'word' refers to names that arise from all categories and are related to lineage. The 'path of words' refers to that category, that lineage, and intention, that is, to make them all arise. A definite word refers to what is taught and explained, and for each of them, what is the word that can accomplish it. Its basis is the path. Application refers to distinguishing and applying from each one. Its basis is the path. Intention has already been definitely explained, and there is no difference in intention. Applying its word is the path. The basis of the collection of names and so on, in short, is six kinds, namely: Dharma, meaning, person, time, number, and occasion. Their detailed distinctions are to be understood as shown in the ground arising from hearing. Among them, language, in short, should be understood as having eight branches, such as city dwellers and pleasantness, that is, from the abundance of words and letters to the collection of branches of upholding vows, to teach the Dharma. Among them, the language of city dwellers refers to the city of Nirvana as the object. Pleasantness is because the sound is soft and pleasant. Clarity is because words and letters are very rich. Worth listening to is because it has Dharma and meaning. Non-reliance is because it does not rely on acts of faith. No discord
Tibetan
ད་པ་ནི་རན་པར་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། མི་གཏུགས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་ཞིང་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ངག་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གི་ཡོན་ཏན་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་སོ། །སྦྱོར་བ་ནི་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེ་ལ་འབྱོར་པ་ནི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ལེགས་པར་འབྱོར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་རིགས་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་འབྱོར་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འཕྲོད་པ་ནི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་གསལ་བ་རྣམས་དང་དང་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཐབས་དང་ལྡན་པ་ནི་སྙིང་ལ་འབབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། འཆམ་པ་ནི་འཁོར་དང་འཚམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐུན་པ་ནི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་དང་དོན་དང་ལྡན་པ་དང་དུས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲུས་སྐྱོང་གི་ཡན་ལག་གི་ཚོགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འགྲུས་སྐྱོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གུས་པར་བྱེད་པ་དང་རྟག་ཏུ་བྱེད་པའོ། །དེའི་ཡན་ལག་རྣམས་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་ཁམས་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང༌། གནས་དང༌། །གནས་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང༌། དྲན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཉན་ཐོས་ཀྱིས་བཤད་པའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་བསྟན་པ་ནི་གང་ལ་བརྟེན་ནས་གཏམ་ཟེར་བའོ། །དེ་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གང་ཟག་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བདུན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དབང་པོའི་དབྱེ་བས་ནི་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་དང༌། དབང་པོ་རྣོན་པོའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སར་འདོད་ཆགས་སྤྱད་པ་ལ་ སོགས་པ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་དབྱེ་བས་ནི་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའོ། །སྨོན་ལམ་གྱི་དབྱེ་བས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །བསྒྲུབ་ཏུ་རུང་བ་དང་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་བ་དབྱེ་བས་ནི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་དང༌། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །སྦྱོར་བའི་དབྱེ་བས་ནི་མ་ཞུ
Chinese
因此，说适当的话语。不争论是因为广大且贤明。那八种语气的功德，如果简略归纳，应当了解为三种：摄受，以一种方式；本体，以两种方式；结合，以剩余的方式。其中，成就，是因为名、词、字母的集合次第良好地成就。而且，依靠四种理，所以是成就。关联，是因为与证成相关联。随顺，是因为与分别解说相随顺。相符，是因为词和字母清晰等以及和合等。具有方便，是因为深入内心。和谐，是因为与眷属和谐。一致，是因为与法相应、与义相应、与时相应。所谓的“精进守护的支分之集合”，其中“精进守护”是指恭敬地做和恒常地做。它的支分是正见等，因为是那些的集合。其中，种类是这样的：与蕴相合者、与界相合者、与处相合者，以及与缘起相合者，与处和非处相合者，与念住相合者，以及与如是念住等相合者。同样，声闻所说、如来所说或菩萨所说，称为种类。其中，教法是依靠什么而说话。它也应通过根等差别，了解为二十七种补特伽罗。其中，通过根的差别，有根迟钝者和根敏锐者。例如，就像在声闻地中，显示行淫等。通过方的差别，有在家者和出家者。通过愿的差别，有声闻、独觉和菩萨。通过可证成和不可证成的差别，有完全从苦中解脱的法性和不完全从苦中解脱的法性。通过结合的差别，有未调伏者。
English
Therefore, speaking appropriately. Not arguing is because of being vast and wise. The merits of those eight kinds of speech, if briefly summarized, should be understood as three types: subjugation, in one way; essence, in two ways; combination, in the remaining ways. Among these, accomplishment is because the order of the collection of names, words, and letters is well accomplished. Moreover, it is accomplishment because it relies on the four reasons. Connection is because it is connected with proof. Conformity is because it conforms with detailed explanation. Agreement is because of clear words and letters, etc., and harmony, etc. Having skillful means is because it penetrates the heart. Harmony is because it is harmonious with the retinue. Consistency is because it is consistent with the Dharma, consistent with the meaning, and consistent with the time. The so-called "collection of limbs of diligent guarding," wherein "diligent guarding" refers to doing respectfully and doing constantly. Its limbs are right view, etc., because it is a collection of those. Among these, the types are like this: those who possess aggregates, those who possess elements, those who possess sense bases, and those who possess dependent origination, those who possess places and non-places, those who possess mindfulness, and those who possess such mindfulness, etc. Similarly, what is spoken by the Hearers, what is spoken by the Thus-Gone One, or what is spoken by the Bodhisattva is called a type. Among these, the teaching is what one relies on to speak. It should also be understood as twenty-seven types of individuals through the distinctions of faculties, etc. Among these, through the distinction of faculties, there are those with dull faculties and those with sharp faculties. For example, just as in the Hearer's ground, the display of engaging in sexual activity, etc. Through the distinction of direction, there are householders and renunciants. Through the distinction of aspiration, there are Hearers, Solitary Buddhas, and Bodhisattvas. Through the distinction of what can be accomplished and what cannot be accomplished, there are those whose nature is to be completely liberated from suffering and those whose nature is not to be completely liberated from suffering. Through the distinction of combination, there are those who are untamed.