Tibetan
ར་བརྗོད་པའི་ཚིག་གི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །མིང་གང་ཞེ་ན། རྒྱུ་མཚན་དེ་ཉིད་ལ་ཚིག་བླ་དགས་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཞེ་ན། ཁམས་གསུམ་ན་སྤྱོད་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཞེ་ན། ཆོས་བདག་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ། འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ། མངོན་པར་བརྗོད་པ་ཚིག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིའི་གནས་སུ་མ་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྒྱུ་གཉིས་སུ་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཅིག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའོ། །དེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རིག་པའི་གནས་ལྔ་པོ་དག་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བས་དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་ཤིང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་དག་པར་འཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་གང་ཞེ་ན། གང་གིས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་པོས་དེ་བཞིན་ཉིད་རབ་ཏུ་རྟོགས་ནས། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་དང་པོའི་རྗེས་ལས་འཐོབ་པ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་བདེན་པ་དག་ལ་ཁམས་གསུམ་པ་ལས་ཡིད་སྐྲག་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཁམས་གསུམ་པ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་ཅིང་ དེ་ལ་ལན་མང་དུ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མྱུར་བ་མྱུར་བ་ཁོ་ནར་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་པར་འཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་མ་འདྲིས་པའི་དོན་གྱིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་དམིགས་པའི་དོན་གྱིས་འཇིག་རྟེན་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལས་དགོངས་ནས་ངས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པར་གསུངས་སོ། །ངས་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པར་གསུངས་སོ། །ངས་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཡོད་པར་གསུངས་སོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྡུས་པའི་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་པོས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན
Chinese
凡是成为言说之词的基础的事物是什么呢？ 什么是名呢？ 凡是对于那个理由而言的通俗之词是什么呢？ 什么是分别念呢？ 乃是三界中所行之心与心所生之法。 什么是真如呢？ 乃是以法无我而善加分别，是圣者智慧的行境，凡是未成为明显言说一切词语的基础的事物。 什么是真实之识呢？ 简而言之，那应当视为两种因，一者是出世间，以及世间与出世间。 什么是唯一出世间的真实之识呢？ 凡是声闻、独觉、菩萨们由此而善加证悟真如。 由此菩萨们修习五明处时，由于真如之识周遍一切，因此多次安住于此，并且清净所知障而真实获得。 什么是世间与出世间的真实之识呢？ 凡是声闻和独觉们以第一真实之识善加证悟真如之后，从第一出世间之识的后续所获得的，对于以世间与出世间而安立的谛实，生起对三界之怖畏，并且体验三界完全寂静之味， 仅仅由于多次安住于此，迅速又迅速地清净烦恼障而获得。 此外，以不熟悉之义而言是出世间，以缘于名言之相的意义而言是世间，因此称为世间与出世间。 世尊也由此而认为，我说也有世间的智慧。 我说也有出世间的智慧。 我说也有世间与出世间的智慧，如是宣说。 其中，凡是以分别念所摄之识，那仅仅是世间。 凡是以第一真实之识所摄者，那是世间
English
What is the entity that is the basis for expressive words? What is name? It is the conventional term for that very reason. What is discrimination? It is the mind and mental phenomena that operate in the three realms. What is suchness? It is well distinguished by the selflessness of phenomena, the domain of the wisdom of the noble ones, and the entity that has not become the basis for all explicitly expressed words. What is valid cognition? In brief, it should be regarded as two causes: one is supramundane, and the other is mundane and supramundane. What is the uniquely supramundane valid cognition? It is that by which the hearers, solitary realizers, and bodhisattvas realize suchness well. When bodhisattvas apply themselves to these five sciences, because the knowledge of suchness pervades everything, they abide in it many times and truly attain the purification of the obscurations of knowledge. What is the mundane and supramundane valid cognition? It is that by which the hearers and solitary realizers, having well realized suchness with the first valid cognition, obtain from the aftermath of the first supramundane cognition, and with regard to the truths established by the mundane and supramundane, they generate fear of the three realms and experience the taste of the complete pacification of the three realms, and merely by abiding in it many times, they quickly and quickly attain the purification of the obscurations of affliction. Moreover, in terms of the unfamiliar meaning, it is supramundane, and in terms of the meaning that focuses on the characteristics of terminology, it is mundane, therefore it is called mundane and supramundane. The Blessed One also, thinking of that, said, "I also have mundane wisdom." He said, "I also have supramundane wisdom." He said, "I also have mundane and supramundane wisdom." Of these, whatever knowledge is included by discrimination is only mundane. Whatever is included by the first valid cognition is mundane.
Tibetan
་ལས་འདས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའམ་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྱེ་བྲག་གདགས་པ་ལས་འདོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པར་ལན་འདེབས་པ་ལ་ཡང་མཁས་པ་ཡིན་ལ་མེད་པར་ལན་འདེབས་པ་ལ་ཡང་མཁས་པ་ཡིན། ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ལན་འདེབས་པ་ལ་ཡང་མཁས་པ་ཡིན། ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པར་ལན་འདེབས་པ་ལ་ཡང་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལན་འདེབས་པ་ལ་ཡང་མཁས་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྤངས་ནས། དབུ་མའི་ལམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་པའི་དོན་གྱིས་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའམ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་ པ། གཉིས་ཀ་ལྟར་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བརྗོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དེ་ལྟར་གནས་པ་བརྗོད་པའི་དོན་གྱིས་ནི་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ལ། ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་འདོགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ལྟར་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་གྱིས་ནི་མེད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་མཚན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིང་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་དུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་མཚན་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའམ། བཏགས་པའི་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདུ་བྱེད་རྫས་སུ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་མ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའོ། །བཏགས་པའི་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་བཏགས་པའི་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པར་འདུ་བྱེད་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །མིང་རྫས་སུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱའམ། བཏགས་པའི་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། བཏགས་པའི་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ
Chinese
，是超脱世间法。什么是以两种正确知识所涵盖的？那是世间和超世间。应说有理由还是无理由？答：应说有理由。如同本体和差别安立所依那样，应说有吗？答：不应那样说。如同分别念的行境那样，应说有吗？答：应说有。因为理由是那样存在的，所以精通此道的菩萨，也善于回答有理由，也善于回答无理由，也善于回答有和无，也善于回答非有非无。像那样善于回答的人，舍弃了增益边和诽谤边，以中道显示法的界限。应以陈述理由的意义来说有吗？应以不可言说的意义来说有吗？答：应以两者来说有。为什么呢？因为如实安住于所说之基础位置，以陈述的意义来说是有；如实本体和差别之安立未完全成立，以不可言说的意义来说是无。理由如同名称、分别念、如是和正确知识，也应如是说有吗？答：应如是说有。理由应说实有吗？应说假有吗？答：应说实有之诸行之相是实有。应说假有之诸法是假有，理由是有为法者，也有两种。名称应说实有吗？应说假有吗？答：应说假有，因为那只是接近于理由的假立而已。分别
English
，it is only transcendence. What is encompassed by the two correct knowledges? That is worldly and transworldly. Should it be said to have a reason or should it be said to have no reason? Answer: It should be said to have a reason. Should it be said to exist as the basis for establishing entities and distinctions? Answer: It should not be said that way. Should it be said to exist as the domain of conceptual thought? Answer: It should be said to exist that way. Because the reason exists in that way, a bodhisattva who is skilled in this path is also skilled in answering with reason, also skilled in answering without reason, also skilled in answering with existence and non-existence, and also skilled in answering with neither existence nor non-existence. One who is skilled in answering in that way, having abandoned the extremes of addition and defamation, reveals the boundaries of dharma through the Middle Way. Should it be said to exist in the sense of stating a reason? Should it be said to exist in the sense of being inexpressible? Answer: It should be said to exist in both ways. Why? Because it exists as the basis for what is said, and in the sense of stating it exists; and because the establishment of entities and distinctions is not fully established, it is said to be non-existent in the sense of being inexpressible. Should name, conceptual thought, suchness, and correct knowledge also be said to exist in the same way? Answer: They should be said to exist in the same way. Should the reason be said to exist substantially? Should it be said to exist nominally? Answer: The characteristics of compounded things that exist substantially should be said to exist substantially. Those that exist nominally should be said to exist nominally, because those compounded things that have a reason also have two aspects. Should name be said to exist substantially? Should it be said to exist nominally? Answer: It should be said to exist nominally, because it is merely a nominal designation close to a reason. Distinction