Chinese
应当知晓。那些（烦恼）并非使那些（解脱）必然产生，因为对于已离贪欲者也显示有该界（解脱）。何时贪欲、嗔恚、以及损害同时断除？为何说它们的解脱各不相同？虽然它们的解脱是同时的，但由于对治修习的差别，显示了解脱的三种方式。其中，对治的差别是：不净观、慈爱、以及悲心依次应用。其中，有些人通过修习不净观而获得一切的解脱。有些人通过慈爱获得解脱。有些人通过悲心获得解脱。因此，（佛陀）才开示了不同的解脱方式。在那之前，对治只有一种，因此在那之前没有差别。如果见解占主导地位，那么如何能总是忆念贪欲呢？回答说：因为分别思维修习的缘故，因为主要思维修习事物，并且主要思维修习享用的缘故。如何才能使心不投入于贪欲呢？因为不将它视为利益的缘故。如何才能不成为最初的（原因）呢？因为不修习在那里产生的喜悦和快乐的缘故。如何才能不普遍存在呢？因为不以接近的喜悦为乐的缘故。如何才能不产生贪恋呢？因为不执取不如理作意的相的缘故。如何才能使之退却呢？在增长时，不投入。如何才能使之分离呢？舍弃所执取的对境。如何才能不投入呢？在分别观察之后，执取那个对境时，不欢喜。如何才能安住于舍呢？安置于平等的状态，即在平等的状态中安住心。厌恶是什么呢？在那里见到过患，从而转变为不悦意。那也有三种，即无常性、痛苦性、以及变异的法性。呵责是什么呢？首先见到过患，从而不悦意。
English
It should be known. Those (afflictions) do not necessarily cause those (liberations) to arise, because it is shown that even those who are free from desire have that realm (liberation). When are desire, hatred, and harm all abandoned at the same time? Why are their liberations described as different? Although their liberations are simultaneous, the three modes of liberation are shown by the difference in the cultivation of antidotes. The difference in antidotes is this: the contemplation of impurity, loving-kindness, and compassion are applied in order. Some attain complete liberation through the cultivation of impurity. Some attain liberation through loving-kindness. Some attain liberation through compassion. Therefore, (the Buddha) taught different modes of liberation. Before that, there is only one kind of antidote, so there is no difference before that. If views are dominant, how can one always remember desires? It is said: Because of the practice of discriminating thought, because of the practice of mainly thinking about things, and because of the practice of mainly thinking about enjoyment. How can the mind not engage in desires? Because it is not seen as beneficial. How can it not become the initial (cause)? Because the joy and pleasure that arise there are not cultivated. How can it not be pervasive? Because one does not delight in the joy of proximity. How can one not develop attachment? Because one does not adhere to signs that are not in accordance with the proper way. How can one make it recede? When it increases, one does not engage. How can one separate it? Abandoning the object that is grasped. How can one not engage? After discriminating, when grasping that object, one does not rejoice. How does one abide in equanimity? Placing it in a state of equality, that is, abiding the mind in a state of equality. What is aversion? Seeing faults there, thereby transforming into displeasure. That is also of three kinds, namely, impermanence, suffering, and the nature of change. What is reproach? First seeing faults, thereby being displeased.
Tibetan
་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཕྱིར་བཟློག་པ་གང་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་མཐོང་ནས། མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའོ། །མི་མཐུན་པ་ཉིད་གང་ཞེ་ན། གསུམ་པ་ལ་ཉེས་དམིགས་སུ་མཐོང་ནས། མི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ལ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་ད། འཇུག་པ་ནི་དེ་ལ་ཕན་ཡོན་དུ་ལྟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དང་བ་ནི་དད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཡིད་ཆེས་པས་མངོན་པར་དང་པ་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་ཏུ་གནས་པ་ནི་དེ་ལ་དམིགས་པ་ལས་མི་འཕྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་འཇུག་པས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱོ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ལ་གནས་པའི་ཚེ་ནི། དེའི་སེམས་དེ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བཏང་སྙོམས་སུ་གྱུར་ན་ཡང་རྩོལ་བ་མེད་དོ། །ཇི་ལྟར་དེའི་སེམས་དེ་བདེ་བར་སོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྦྱོར་བ་མཐར་ཐུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསྒོམས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་པར་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེས་ན་སྤོང་བའི་གནས་སྐབས་དང༌། སྤོང་བའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་ཀྱང་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། དེ་ལ་གྲོལ་བ་ནི་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ནི་དམིགས་པའི་མཚན་མ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རབ་ཏུ་གྲོལ་བ་ནི། བག་ལ་ཉལ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འདོད་པའི་རྐྱེན་གྱིས་ཟག་པ་གང་དག་སྐྱེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་མ་གཏོགས་པ། དེ་ལས་གཞན་པ་འདོད་པ་ན་སྤྱོད་པའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡིན་པ་རྣམས་སོ། །ཕོངས་པ་རྣམས་ནི་གཞི་དེ་ཁོ་ན་ལས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པའི་ཁྱད་པར་ཆད་པས་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་གང་དག་ཡིན་པ་སྟེ། གང་དག་བྱས་ཤིང་བསྩགས་ན་ངན་སོང་རྣམས་སུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའོ། །ཡོངས་སུ་གདུང་བ་རྣམས་ནི་གཞི་དེ་ལས་འདོད་པའི་སྲེད་པས་ཟ་བ་ན་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་སྲེག་པ་གང་ཡིན་པའོ། །འཁྲུག་པ་རྣམས་ནི་གཞི་དེ་ལས་དེའི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མྱ་ངན་ དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བའི་འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །གྲོལ་བ་ནི་དེ་དག་ལས་དེ་ལངས་པ་སྟེ། བྲལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྔ་མ་ལྟར་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པ་དང༌། དམིགས་པ་དང༌། བག་ལ་ཉལ་བ་ལས་རྣམ་པར་ཐར་པའི་
Chinese
成为那种状态的是什么呢？什么是返回呢？ 在第二种情况下，看到过患，成为不一致的状态是什么呢？什么是不一致的状态呢？在第三种情况下，看到过患，成为不一致的状态本身是什么呢？从那之中返回，则应作意出离。进入是因为看到那之中的利益。喜悦是因为通过信仰和确信而生起明显的喜悦。安住是因为不从那所缘境中散乱。解脱是因为远离烦恼，因为以非烦恼性的进入那之中。在那之中，处于厌恶等不一致的状态时，他的心不会退失，即使成为舍，也没有精勤。如何使他的心安乐而行呢？因为安住于究竟的加行作意。如何才是善于修习呢？因为善于修习其他的作意。因此，也将显示舍弃的阶段和舍弃的加行道之阶段。在那之中，解脱是因为从一切缠缚中解脱。解脱是因为从所缘的相中解脱。极度解脱是因为从习气中解脱。由于他的欲望之缘而生起的漏是指什么呢？除了欲望的贪欲之外，其他在欲望中行事的烦恼是什么。贫乏是指仅仅从那个基础上，由于不善行事的差别而断绝，从而生起断除等的是什么呢？如果做了并且积累了，就会生于恶趣。完全燃烧是指从那个基础上，由于欲望的渴爱而吞噬时，身体和心的完全焚烧是什么呢？扰乱是指从那个基础上，它的事物完全改变，生起悲伤和哀号，痛苦和不悦的扰乱是什么呢？解脱是指从那些之中站起来，称为分离和完全分离，也如先前一样，是从一切缠缚和所缘境以及习气中解脱的。
English
What is it that becomes that state? What is turning back? In the second case, seeing the faults, what is it that becomes a state of disagreement? What is the state of disagreement? In the third case, seeing the faults, what is it that becomes the very state of disagreement? Turning back from that, one should focus on renunciation. Entering is because one sees the benefits in that. Joy is because manifest joy arises through faith and conviction. Abiding is because one does not stray from that object of focus. Liberation is because of being separated from afflictions, because of entering into that with a non-afflicted mind. When one abides in states of disagreement such as aversion, the mind does not deteriorate, and even if it becomes equanimity, there is no effort. How does the mind go to ease? Because it abides in the ultimate application of mindfulness. How is it well cultivated? Because it is well cultivated from other mindfulness. Therefore, the stage of abandonment and the stage of the path of abandonment will also be shown. In that, liberation is because of being completely freed from all entanglements. Liberation is because of being freed from the signs of the object of focus. Utter liberation is because of being freed from latent tendencies. What are the outflows that arise from the cause of his desire? Other than the desire for desire, what are the afflictions that act in desire? Poverty refers to what arises from the very basis of the difference in improper conduct, such as cutting off. If one does and accumulates, one will be born in the lower realms. Complete burning refers to what is the complete burning of body and mind when eating with craving for desire from that basis. Disturbances refer to what arises from that basis, the complete transformation of its objects, sorrow and lamentation, suffering and unpleasant disturbances. Liberation is standing up from them, called separation and complete separation, and also, as before, is liberation from all entanglements, objects of focus, and latent tendencies.