Tibetan
ལྟ་སྟེ། དངོས་པོའི་མཐའ་དང༌། དགོས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དེ་གཉིས་སྤངས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བའི་ལམ་གྱི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་གསུངས་ཏེ། མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་ངེས་པར་བྱས་ནས། ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་བ་དང། ཇི་ལྟར་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་དམིགས་པའི་དངོས་པོ་བཞི་པོ་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་ནས། ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བགྱིད་པ་དང༌། ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ལགས་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་གཉིས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཞུས་སོ། །ཞི་གནས་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གདུང་བཞི་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་ནི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེས་དེ་ལ་མཁས་པར་བྱ་དགོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་ངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཆོས་གདགས་པ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིར་བསྟན་ཏེ། མིང་གི་ཚོགས་དང༌། ཚིག་གི་ཚོགས་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱི་གདགས་པས་ཆོས་རྣམས་སྤྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པའོ། །མདོའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བསྟན་པ་དེ་དག་ལེགས་པར་ཐོས་པ་དང་ལེགས་པར་གཟུང་བ་དང་ཁ་ཏོན་བྱང་བར་བྱས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་བརྟགས་པ་དང༌། མཐོང་བས་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱས་པ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་གྱུར་ཅེ་ན། དེ་གཅིག་ པུ་དབེན་པར་འདུག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དབེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་གང་གིས་ཆོས་དེ་དག་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ཞུགས་ཤིང་ས་དེ་ལ་ན་མང་དུ་གནས་པ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ལུས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་སེམས་དབེན་པ་ལས་སྐྱེས་པའོ། །ཡང་ན་གཉེན་པོ་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པ་ཐོབ་པས་བསྒོམས་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་བསྲབས་པའི་ཕྱིར། །ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡིན་ནོ། །མཐོང་བས་སྦྱང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་ནོངས་པ་བསྲབས་པའི་ཕྱིར། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་ངལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ནི་ཞི་གནས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཁོ་ནས་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱི་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་པར་སྦྱར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ལ་ཐོབ་པ་དེ་ལ་གནས་ཤིང་བརྟེན་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡིད་ལ་བྱས་པ་དག་གོ །དེ་དག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བསྟན་པ་རྣམས་སོ། །ནང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིར་རོལ་ཏུ་མ་གྱུར་པའོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་དུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །སོ་སོར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །མོས་པར་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པར་བྱེད་པའོ། །རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། ཇི་ལྟར་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ དང་མོས་པར་བྱར་རུང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་ལོག་པར་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་ནི་ས་མང་པོ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་སེམས་དང་འཇུག་པ་ཡིན་པས། སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་མེད་ན་ཅི་ལྟར་དེ་གཉིས་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་ཞི་གནས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ་ལྷག་མཐོང་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་པས། དེ་གཉིས་མེད་ན་ཅི་ལྟར། ཆོས་རྣམས་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དུ་སོ་སོར་བརྟག་པར་རུང་ཞེ་ན། འདིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་སྨྲས་པ། སེམས་གང་ཡིན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དང༌། ཆོས་དེ་དག་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ནི། སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སེམས་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་སེམས་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་
Chinese
观待，说“事物之边际，及所需皆圆满”，乃因舍弃彼二，且是智慧之自性。因此，宣说止观双运之道之所缘，乃是究竟之果。已确定止观之道之自性，及结合之因后，为示菩萨如何遍寻止，及如何善巧胜观，故世尊云：“菩萨依止并安住于止观之所缘四事物，如何勤求止，及善巧胜观耶？”以此请问二者之获得。止乃心之调伏自性，故菩萨应勤求之。胜观乃善能辨别法之自性，故应善巧于彼，为示此义，故宣说慈氏等语。所谓“法施设安立”，乃总说，以名之积聚、句之积聚、字之积聚之施设，而总安立法。经部等乃别说。为问经部等总说与别说，如何成为止之结合之因，即善听闻、善受持、背诵通利、以意善思择、以见而极为了解后，故宣说“彼独自居于寂静处”等语。所谓“独自”，乃为身远离故。所谓“寂静”，乃为心远离故。为示以何心作意彼等法，彼心亦是法之自性，且诸法亦是心之自性，故宣说“如是入于彼地，多安住于彼”等语。身极调柔，乃从身远离所生。心极调柔，乃从心远离所生。又或，如前所说，获得对治法作意后，由修习而使应断之烦恼减弱故。
English
In dependence, it is said, "The limit of things, and the needs are completely fulfilled," because it abandons those two, and it is the nature of wisdom. Therefore, it is said that the object of the path of uniting calm abiding and insight is the ultimate result. Having determined the nature of the path of calm abiding and insight, and the cause of union, in order to show how the Bodhisattva seeks calm abiding everywhere, and how to be skilled in insight, the Blessed One said, "Bodhisattva, relying on and abiding in those four objects of calm abiding and insight, how does one diligently seek calm abiding, and how is one skilled in insight?" With this, he asked for the attainment of the two. Calm abiding is the nature of taming the mind, therefore the Bodhisattva should diligently seek it. Insight is the nature of distinguishing the Dharma well, therefore one should be skilled in it. To show this meaning, the words of Maitreya and others are spoken. The so-called "Dharma establishment and arrangement" is a general statement, with the establishment of the accumulation of names, the accumulation of sentences, and the accumulation of letters, the Dharmas are generally arranged. The Sutra Pitaka and others are specific statements. To ask how the general and specific statements of the Sutra Pitaka and others become the cause of the union of calm abiding, that is, after listening well, receiving well, reciting fluently, thinking well with the mind, and understanding extremely with sight, therefore the words "He dwells alone in a quiet place" and others are spoken. The so-called "alone" is because the body is separated. The so-called "quiet" is because the mind is separated. To show with what mind one attends to those Dharmas, that mind is also the nature of the Dharma, and all Dharmas are also the nature of the mind, therefore the words "Thus entering that place, abiding there often" and others are spoken. The body is extremely tamed, which is born from the separation of the body. The mind is extremely tamed, which is born from the separation of the mind. Or, as mentioned before, after obtaining the antidote Dharma, by practicing, the afflictions to be abandoned are weakened.
Chinese
ར། 身体已经非常调柔。因为减轻了通过见而要断除的烦恼。心已经非常调柔，因为身体没有疲劳，以及心完全没有痛苦，所以身体和心非常调柔叫做止。像这样，用“那么”等等，菩萨仅仅通过如理作意法就能完全寻求到止，确定不是通过其他途径。再次，为了显示菩萨精通胜观，所以说了“那身体已经非常调柔”等等。那个“那”字，要和菩萨连起来，菩萨他安住和依靠在获得身体非常调柔和心非常调柔之上。如何思考的法，就是不颠倒的如理作意。那个“那些”就是指先前所说的那些。 “向内”就是没有变成向外。对于通过等持的行境，安住在影像中的，变成心的影像的法，分别了知就是善加辨别。信解就是确定。在证悟的阶段，没有相的法和有相的心合为一体，如何能够分别观察和信解呢？因此说了“断除心的相”等，因为心的相是颠倒显现的缘故。然而，等持和智慧不是多地者，所以是恒常和心相应而转的，如果没有心的相，那这两个如何转呢？像这样，止就是等持，胜观就是智慧，如果没有这两个，如何能够分别观察法成为心的影像呢？对此瑜伽行者说，无论是心，无论是等持，无论是智慧，无论是那些法，所有那些，在证悟的阶段，因为不是从心之外转变而来的缘故，所以就像心一样，都是无自性的。心的无自性，就是心的无心性，那
English
Ra. The body is extremely tamed. Because it alleviates the afflictions to be abandoned through seeing. The mind is extremely tamed, because the body has no fatigue, and the mind has no suffering at all, so the extreme taming of body and mind is called stillness. Like this, with "then" etc., the Bodhisattva can completely seek stillness only through proper attention to the Dharma, and it is determined that it is not through other means. Again, in order to show that the Bodhisattva is skilled in insight, therefore it is said "that the body is extremely tamed" etc. That "that" word, should be connected with the Bodhisattva, the Bodhisattva abides and relies on obtaining the extremely tamed body and the extremely tamed mind. How the Dharma is contemplated, is the non-inverted proper attention. That "those" refers to those mentioned earlier. "Inwardly" means not becoming outward. For the objects of practice through Samadhi, abiding in the image, becoming the image of the mind, to separately know the Dharmas is to thoroughly distinguish. Faith is to determine. In the stage of realization, how can the Dharmas without characteristics be combined with the mind with characteristics, and be separately observed and believed? Therefore, it is said "abandoning the appearance of the mind" etc., because the appearance of the mind is a reversed appearance. However, Samadhi and wisdom are not those of many grounds, so they are constantly associated with the mind, so if there is no appearance of the mind, how can these two turn? Like this, stillness is Samadhi, and insight is wisdom, if there are not these two, how can the Dharmas be separately observed as images of the mind? To this the Yogacara practitioner says, whether it is the mind, whether it is Samadhi, whether it is wisdom, whether it is those Dharmas, all those, in the stage of realization, because they are not transformed from outside the mind, so like the mind, they are all without self-nature. The selflessness of the mind, is the mind's no-mindness, that
Tibetan
སྐད་དུ་ཤེས་པ་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཀྱང་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྤངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་མ་གྱུར་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཉིད་ལའོ། །ཤེས་བྱའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་མེད་པའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པའོ། །རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་མཆོག་ཏུ་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་གཉིས་མེད་པའི་དོན་གྱི་ཆོས་ལ་ངེས་པར་སེམས་པའི་མི་མཇེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལ་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་རྣམས་རྣམ་པར་གཞིག་པའི་ཕྱིར། །ལྟ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོག་པས་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ལྷག་མཐོང་ལ་མཁས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བྱེད་དོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་འཐོབ་པ་ངེས་པར་བྱས་ནས། འཐོབ་པའི་ཐབས་ཞུ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་དེ་ཇི་སྲིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏོ། །སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ནི། མཚན་མ་ལ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་བསྟན་ཏོ། །ནང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའོ། །ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་པ་ནི་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཞི་གནས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་ཞི་གནས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མོས་པ་དང་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་འཐོབ་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་སྲིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །ལུས་དང་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་མ་ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། །ལུས་དང་སེམས་ལས་སུ་མི་རུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ལེགས་པར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་གཟུགས་བརྙན་ནང་དུ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྦྱོར་བའི་མཐར་མ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ལྷག་མཐོང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ལྷག་མཐོང་འཐོབ་པའི་ཐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་མན་ཆད་
Chinese
经中说，从般若波罗蜜多中，心即是无心，心的自性是光明。因此，说了“以心完全舍弃”。“三摩地行境影像”是指未从心中向外转变的那些。 “对那些”是指对那些本身。“所知之义”是指无二之义。“分别”是指证悟。“善分别”等等，是说那是极好的异名之语。 “忍”是指对不可言说、无二之义的法，坚定地思考而不厌倦。那被称为胜观，之所以说胜观，是因为为了分解具有自相和共相之特征的诸法。观看即是胜观。像那样等等，菩萨就是那样的。确定胜观是精通的，而不是其他的。在确定了止观的获得之后，为了询问获得的方法，世尊菩萨请问“到何时”等等。 “缘于心”是指显示缘于相。 “向内”是指不向外转变而作意。未获得身心极调柔是在加行阶段。如果问作意那是什么，回答说不是止。那是与随顺止的意乐和相似相应，因为是获得止的方法。世尊菩萨“到何时”等等。 “未获得身心极调柔”是指身心不适于工作。如何很好地思维的那些法，三摩地的行境影像在内作意，是因为加行未到究竟。如果问作意那是什么，回答说不是胜观，因为是获得胜观的方法。此后
English
It is said in the scripture that from the Prajñāpāramitā, the mind is no-mind, and the nature of the mind is luminosity. Therefore, it is said, "completely abandoning with the mind." "The image of the realm of Samadhi" refers to those that have not turned outward from the mind. "To those" refers to those themselves. "The meaning of what is to be known" refers to the meaning of non-duality. "Discrimination" refers to realization. "Good discrimination" and so on, it is said that it is the word of excellent synonyms. "Patience" refers to the unwavering thought of the unspeakable, non-dual meaning of the Dharma, without weariness. That is called Vipassanā, and the reason for saying Vipassanā is to decompose the Dharmas that have the characteristics of self and commonality. Viewing is Vipassanā. Like that and so on, the Bodhisattva is like that. It is determined that Vipassanā is proficient, not others. After determining the attainment of Śamatha and Vipassanā, in order to inquire about the method of attainment, the Bhagavan Bodhisattva asked, "Until when" and so on. "Focused on the mind" refers to showing focus on the sign. "Inwardly" means to contemplate without turning outward. Not obtaining extreme pliancy of body and mind is in the stage of application. If asked what that contemplation is, the answer is that it is not Śamatha. That is said to be in accordance with the intention and similarity of following Śamatha, because it is the method of obtaining Śamatha. The Bhagavan Bodhisattva "Until when" and so on. "Not obtaining extreme pliancy of body and mind" means that body and mind are not suitable for work. Those Dharmas that are well thought out, the image of the realm of Samadhi is contemplated inwardly, because the application has not reached the ultimate. If asked what that contemplation is, the answer is that it is not Vipassanā, because it is the method of obtaining Vipassanā. From here on