Tibetan
པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་འདི་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །གོ་རིམས་ཀྱང་སྟོན་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་ས་བོན་ཐམས་ཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་པའོ། །མེད་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པའི་རྒྱུད་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པར་རྟོགས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ཤེས་པ་ལས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ལས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་འབྲས་བུ་ནི་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དེ་ནི་ རྟག་ཏུ་ཤེས་པ་ལ་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །གཞན་ཡང་དེ་སྣང་བས་ནི་ཆོས་ཉིད་མི་སྣང་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་མི་སྣང་བའོ། །དེ་མི་སྣང་བས་ནི་ཆོས་ཉིད་མི་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནི་དེ་མེད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེ་ལྟར་དམིགས་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ནི་སྣང་དུ་ཟིན་ཀྱང་མེད་པར་དམིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་ལས་ནི་དོན་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་དོན་དུ་སྣང་བས་ན་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པ་ལས་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་མི་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པར་བྱ་བའི་དོན་མེད་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མི་དམིགས་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པ་ལས་སོ། །གཉིས་པོ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དམིགས་པ་ལ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་པོ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པོ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོར་མ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཉིས་སོ། །ཁྱད་པར་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱད་པར་ནི་གཉིས་ཡོད་ན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གཉིས་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལ་འཇུག་པར་འདོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ། དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྔར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡུལ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལྟར་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་སྟེ། དམིགས་པ་མེད་ཀྱང་ཡུལ་དང་བཅས་པ་ཡོད་པས་སོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ནི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཇུག་པ་དང་བཅས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཇི་ལྟར་སྦྱོར་ན། ཡེ་ཤེས་དེ་འཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་སྦྱོར་བ་སྟོན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་ལ་འཇུག་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། མོས་པའི་སྦྱོར་བས་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སྟེ། དེ་ནི་སྔར་བསྟན་པའི་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་སྦྱོར་བས་ནི་ས་དང་པོར་ཏེ། དེ་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་རེག་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སྒོམ་པའི་སྦྱོར་བས་ནི་ཡོངས་སུ་མ་དག་པའི་ས་དྲུག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ས་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་མ་དག་པ་ཉིད་ཀྱང་མཚན་མ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་དག་པའི་ས་གསུམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་རོ། །ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ཀྱང་མཚན་མ་ཀུན་ཏུ་མི་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་གཉེན་པོ་ལ་མ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་དེ། མཐར་ཐུག་པའི་སྦྱོར་བས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ལས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་ཐོབ་པ་དེ་ལ་ནི་མཐར་ཐུག་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ཡང་སྔར་བསྟན་པའི་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སོན་པའི་གནས་སྐབས་ཉིད་དོ། །དེའི་བདག་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་སོན་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པས
Chinese
那位菩萨这样想。也说明了次第：所谓“以非真实的遍计所执为一切种子”是指由阿赖耶识所摄持。所谓“显现为无有二的因”是因为被二取显现执著的习气所完全控制的缘故。所谓“依于彼之异续”是指了知趣入的识。所谓“由不知如是性而生”是指从无始时来的无明习气所生。所谓“因此”是因为不了解是颠倒之因的缘故。所谓“具有因之果，虽显现却非有”是指非真实的遍计所执，虽然恒常在意识中显现，但实际上是不存在的。此外，所谓“由彼显现故，法性不显现”是指如是性不显现。所谓“由彼不显现故，法性不显现”是指因为没有它而完全分离的缘故。如果以信解作意，如此作意的菩萨就趣入于无分别智，这是由加行道所摄持。所谓“如是缘故”是指非真实的遍计所执，虽然显现却观为无有等等，趣入于唯识之观，因为识是显现为二的缘故。所谓“由唯识之观故，不观一切义”是指识本身显现为义，所以没有外境的缘故。所谓“由不观一切义故，不观唯识”是指识不能成立为识自身，因为没有可识之义，所以识是不合理的缘故。所谓“由彼不观故”是指不观能取和所取。所谓“趣入于二者无差别之观”是因为无二本身使二者没有差别的缘故。二者，即不观能取和所取的自性，那本身就是二。观无差别
English
That Bodhisattva thinks thus. It also explains the order: The so-called "all seeds by unreal parikalpita" refers to being gathered by the alaya-vijñana. The so-called "cause of appearing as non-existent duality" is because it is completely controlled by the habit of dualistic manifestation and attachment. The so-called "other continuum based on that" refers to understanding the consciousness that enters. The so-called "born from not knowing suchness" is born from the habit of ignorance from beginningless time. The so-called "therefore" is because not understanding is the cause of perversion. The so-called "the fruit with cause, although it appears, is not existent" refers to the unreal parikalpita, although it constantly appears in consciousness, it is actually non-existent. Furthermore, the so-called "because of its appearance, the nature of Dharma does not appear" refers to the non-appearance of suchness. The so-called "because of its non-appearance, the nature of Dharma does not appear" refers to the reason for being completely separated because of its absence. If one contemplates with faith and attention, the Bodhisattva who contemplates in this way enters into non-conceptual wisdom, which is gathered by the path of application. The so-called "therefore, because of the object" refers to the unreal parikalpita, although it appears, it is regarded as non-existent, etc., and enters into the contemplation of only consciousness, because consciousness appears as duality. The so-called "because of the contemplation of only consciousness, all meanings are not contemplated" refers to the fact that consciousness itself appears as meaning, so there is no external object. The so-called "because of not contemplating all meanings, only consciousness is not contemplated" refers to the fact that consciousness cannot be established as consciousness itself, because there is no meaning to be known, so consciousness is unreasonable. The so-called "because of not contemplating that" refers to not contemplating the grasper and the grasped. The so-called "entering into the contemplation of the two without difference" is because non-duality itself makes the two without difference. The two, that is, not contemplating the nature of the grasper and the grasped, that itself is two. Contemplating without difference
Chinese
应当如是理解。特殊之处在于，如果存在二，则为了证悟。其中，所谓的“二不可得”是指能取和所取不可得。所谓的“无分别智”是指所要表达的内容。因此，想要进入无分别的菩萨，应当如是作意。如是作意也是进入无分别智。先前所说的内容，正是要说明这一点。所谓的“无境”，是为了排除像眼睛等一样具有对境。即使没有对境，也存在具有对境的情况。所谓的“无对境”，是指不对色等对境进行观察。这是因为不执著一切相而作区分。关于智慧的体性及其进入方式已经阐述完毕。现在，菩萨如何修习，才能获得该智慧呢？现在将阐述获得该智慧的修习方法。进入修习也有四种方式：以信解的修习，处于信解行地。这正是先前所说的决定证悟的阶段。以胜解的修习，处于初地。这是因为以见道胜解法界。这正是先前所说的触证的阶段。以修习的修习，处于不完全清净的六地，即二地等。不完全清净的原因在于仍然行于相。所谓的“在完全清净的三地”，是指八地等。完全清净的原因在于不行于相，因为对治自然而然地进入。这正是先前所说的随念的阶段。以究竟的修习，在佛地任运成就，因为佛的事业永不间断。从哪里立即获得永不间断的佛的事业，就称之为究竟的修习。这正是先前所说的趋近于彼性的阶段。趋近于彼性，也是因为已经转变为该智慧的自性。
English
It should be understood as such. The special feature is that if there are two, it is for the sake of realization. Among them, the so-called "two unobtainable" refers to the unobtainability of the grasper and the grasped. The so-called "non-conceptual wisdom" refers to the content to be expressed. Therefore, a Bodhisattva who wants to enter non-conceptuality should contemplate in this way. Such contemplation is also entering non-conceptual wisdom. What was said earlier is precisely to explain this point. The so-called "without object" is to eliminate the fact that it is like the eyes and so on, which have objects. Even without an object, there is a situation of having an object. The so-called "without object" means not observing objects such as form. This is because it is distinguished by not clinging to all characteristics. The nature of wisdom and its way of entering have been explained. Now, how should a Bodhisattva practice in order to obtain this wisdom? Now I will explain the practice method to obtain this wisdom. There are also four ways to enter practice: With the practice of faith and understanding, one is in the stage of practice with faith and understanding. This is exactly the stage of definite realization mentioned earlier. With the practice of superior understanding, one is in the first ground. This is because the Dharma realm is understood through the path of seeing. This is exactly the stage of touching mentioned earlier. With the practice of meditation, one is in the six impure grounds, that is, the second ground and so on. The reason for being impure is that one still acts in characteristics. The so-called "in the three completely pure grounds" refers to the eighth ground and so on. The reason for being completely pure is that one does not act in characteristics, because the antidote naturally enters. This is exactly the stage of recollection mentioned earlier. With the ultimate practice, one is spontaneously accomplished in the Buddha ground, because the Buddha's activities never cease. From where one immediately obtains the uninterrupted activities of the Buddha, it is called the ultimate practice. This is exactly the stage of approaching that nature mentioned earlier. Approaching that nature is also because it has been transformed into the nature of that wisdom.