Tibetan
་བོ་ཉིད་གསུམ་རྟག་མེད་དང༌། །ཡོད་ཀྱང་ཁོ་ན་མ་ཡིན་དང༌། །ཡོད་དང་མེད་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གསུམ་དུ་འདོད། །འདི་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་དང༌། །གཟུང་བ་དག་དང་འཛིན་པ་དང༌། །ཡོད་དང་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་དང༌། །སྐུར་པ་འདེབས་པར་ལྟ་བ་དག །གང་ཤེས་ནས་ནི་མི་འབྱུང་བ། །དེ་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་རྟག་དོན་ནི་མེད་དོན་དང༌། །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། །དྲི་བཅས་དྲི་མ་མེད་དོན་ཏེ། །རྩ་བའི་ཁོ་ནར་གོ་རིམས་བཞིན། །སྡུག་བསྔལ་ལེན་དང་མཚན་ཉིད་དང༌། །འབྲེལ་པ་གཞན་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །དངོས་མེད་དེ་དངོས་མ་ཡིན་དང༌། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་པར་འདོད། །མཚན་ཉིད་མེད་པས་བདག་མེད་དང༌། །དེ་དང་མི་མཐུན་མཚན་ཉིད་དང༌། །རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་འདོད། །བག་ཆགས་དང་ནི་ཀུན་ནས་འབྱུང༌། །མ་བྲལ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཉིས་མི་སྐྱེ། །དྲི་ མ་ཞི་བ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤང་བ་དང༌། །ཐོབ་པར་མངོན་སུམ་བྱ་བས་ནི། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡང་དག་བཤད། །བཏགས་པ་དང་ནི་ཤེས་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་བརྗོད་པ་རགས་པ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་ནི་གཅིག་པུའོ། །དོན་དང་ཐོབ་དང་སྒྲུབ་པ་ནི། །དོན་དམ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་གིས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་སྟེ། །གསུམ་གྱིས་རིགས་པའི་གྲགས་པའོ། །རྣམ་དག་སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །གཅིག་པུ་ཁོ་ནར་བརྗོད་པ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། །མིང་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྡུ། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་རབ་ཁོ་ན། །གཅིག་པུ་ཁོ་ནས་བསྡུས་པ་ཡིན། །འཇུག་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པ་གཉིས། །གནས་པ་དང་ནི་ངན་པར་ཞུགས། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་དང་དག །ཡང་དག་སྒྲུབ་པ་གཅིག་པུའོ། །གཅིག་དང་རྒྱུ་དང་ཟ་བ་དང༌། །བྱེད་པ་དང་ནི་དབང་བསྒྱུར་དང༌། །བདག་པོའི་དོན་དང་རྟག་པ་དང༌། །ཉོན་མོངས་པ་དང་དག་པའི་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་དང་མ་གྲོལ་གྲོལ། །འདི་དག་ལ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་དང་རྣམ་རྟོག་དོན། །ཆོས་ཉིད་དོན་གྱིས་དེ་དག་དེར། །ཐོག་མ་དུ་མ་ཉིད་དང་ནི། །བསྡུས་དང་ཡོངས་སུ་ཕྱེ་བའི་དོན། །འཛིན་དང་གཟུང་དང་དེ་འཛིན་པ། །ས་བོན་དོན་ཏེ་གཞན་དུ་འདོ། །ཚོར་དང་དོན་རྣམས་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི། །ཉེར་སྤྱོད་འབྱུང་སྒོ་གཞན་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྩོལ་བ་ལ། །སྒྲོ་འདོགས་མེད་ཅིང་བསྐུར་འདེབས་མེད། །མི་འདོད་འདོད་དང
Chinese
自性三者无常等，虽有而非唯一等，有与无彼唯一故，自性立为三种想。于此法与补特伽罗，所取等与能取者，有与无上作增益，及以诽谤而观察等，由知何者不生起，彼即彼之自性相。无常之义是无义，生且坏灭之相状，有垢无垢之义者，于根本唯以如次第。痛苦取与相状等，关联异体如是想。无实彼非真实且，自性即是空性想，无相故即无我等，彼与不合之相状，即是显示自之相。是故痛苦立为谛。习气以及普皆生，不离亦复如是也。自性以及二不生，垢 寂灭立为二种想。由遍知与断除等，及以证得而现前，道之谛性如实说。假立以及了知等，如是言说为粗显，胜义之义是唯一。义与证得及成办，胜义立为三种相。不变颠倒未回覆，圆满成就二种相。一者世间共称故，三者理智共称也。极净行境有二种，说为唯一之自体。因与种种之分别，名则摄为二种相。真实智慧唯独一，由唯一者而摄集。入彼唯一有二种，安住以及入恶趣。相状种种了别与，真实成办是唯一。一与因及食者与，作者以及能自在与，主宰之义及常恒，烦恼以及清净处，瑜伽士与未脱脱，于此等上见有我。普思择与分别义，法性义故于彼等。最初众多自体性，摄略以及广开解义。能执与所执及执彼，种子义故异体想。受用与诸义尽断，近取生处是异体。于因以及果与作，无有增益亦无诽谤，不欲欲等
English
The three self-natures, such as impermanence, though existent, are not unique, and because existence and non-existence are one, the self-nature is considered threefold. In this, dharma and the individual, the objects of grasping and the grasper, the imputation of existence and non-existence, and views such as denigration, whatever does not arise from knowing, that is the characteristic of that very thing. The meaning of impermanence is the meaning of non-existence, the characteristic of arising and ceasing, the meaning of defiled and undefiled, in the root, only in order. Suffering, taking, and characteristics, and connections are considered different entities. Non-existence is not real, and its nature is considered emptiness. Because it is without characteristics, it is without self, and the characteristic that does not agree with it is the manifestation of its own characteristic. Therefore, suffering is considered truth. Habit and universal arising, and non-separation are also the same. Self-nature and non-arising, and the pacification of defilements are considered twofold. By complete knowledge, abandonment, and manifest attainment, the truth of the path is truly taught. Imputation and knowledge, and such speech are coarse. The meaning of ultimate truth is unique. Meaning, attainment, and accomplishment, ultimate truth is considered threefold. Unchanging, not inverted, and not reversed, perfect accomplishment is twofold. One is renowned in the world, and three are renowned in reason. Pure conduct is twofold, and it is said to be only one's own. Cause and various discriminations, and name are condensed into two aspects. True wisdom is only one, and it is gathered by only one. Entering that only one is twofold, abiding and entering evil destinies. Characteristics, various distinctions, and true accomplishment are only one. One, cause, eater, doer, and ability to control, the meaning of master and permanence, afflictions and pure places, yogis and the undelivered and delivered, on these, one sees self. Universal thought and the meaning of discrimination, because of the meaning of dharmata, in those. The meaning of the first, many self-natures, abbreviation, and extensive explanation. Grasper, grasped, and grasping that, the meaning of seed is considered a different entity. Feeling and all meanings are completely cut off, proximate use and source of arising are different entities. On cause, effect, and effort, there is no imputation and no denigration, not wanting and wanting.
Tibetan
་རྣམ་དག་དང༌། །མཉམ་དུ་འབྱུང་དང་དབང་བྱེད་དང༌། །འཐོབ་དང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དག །གཞན་དབང་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཏེ་གཞན། །འཛིན་དང་གནས་དང་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྤྱོད་དང་དག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་རྣམས་སྤྱད་ཟིན་དང༌། །དེ་བཞིན་མ་སྤྱད་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་དོན། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་ཞི་བ་དང་གཉེན་པོའི་དོན། །ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དུ་འདོད། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །ཀུན་འབྱུང་བ་ཡི་བདེན་པ་སྟེ། །ཡོན་ ཏན་སྐྱོན་དང་རྣམ་མི་རྟོག །ཤེས་པས་གཞན་ལས་བདག་གིས་ནི། །ངེས་པར་འབྱུང་ཕྱིར་གཞན་ཞེས་བྱ། །བཏགས་བཅས་རྒྱུར་བཅས་རྒྱུ་མཚན་དང༌། །རབ་ཏུ་ཞི་བ་དོན་བཅས་ནི། །ཐ་མ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུར་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།གནས་ངན་ལེན་ཕྱིར་སྲེད་རྒྱུའི་ཕྱིར། །གཞི་ཡི་ཕྱིར་དང་མ་རྨོངས་ཕྱིར། །བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་བྱ་བས། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཤེས་ན། །དེ་དག་སྤོང་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ནི། །རྣམ་པ་བཞི་དག་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །དེར་གནས་ལས་སུ་རུང་བ་ཉིད། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྱོར་པར་འགྱུར། །ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད། །བསྟན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའོ། །ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང༌། །འདུ་མི་བྱེད་དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུའོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང༌། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང༌། །དེ་སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང༌། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འཇུག་པའོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། །འདུན་དང་སྦྱོར་བ་དབང་བྱེད་དང༌། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང༌། །མི་འཕྲོ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང་ངོ༌། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་སྲབ་པའི་ཕྱིར། །སྟོབས་ལྡན་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཡིན། །དབང་པོ་རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག །གསུམ་པ་ངེས་འབྱུང་ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་པ་ཕན་ཡོན་ཏན་ལག་ཡིན། །རྣམ་གསུམ་ཉོན་མོངས་མེད་ཡན་ལག །འདི་ལ་གཞི་དང་གནས་དང་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང༌། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དོ།
Chinese
清净以及，共同产生和自在，获得和全部受用等，是他自在的意义，即其他。执持和安住及相续不断，为了受用和清净二者，果和因等已经受用，同样未受用也是其他。感受与因相关的意义，它的因是成办。它是寂静和对治的意义，因为具有所以认为是其他。它的因是成办。是集起之谛，功德过失和不分别，以智慧从其他处我，必定产生故称为其他。具有假立和具有因，具有因和理由，以及极寂静具有意义，被说是最终的。论著《辨中边论》中，名为仅此的章节，即第三品。为了恶趣和贪欲之因，为了基础和不愚昧，为了进入四谛，修持念住。如果完全了知不顺品和对治品等，一切相，为了断除它们，精进是，四种相完全产生。在那里安住，堪能性，一切义都将获得。舍弃五过失，八作意，是从教法之因中产生的。懈怠和教诫等，遗忘和沉没及掉举，不作意和作意，这些被认为是五过失。安住和安住于它，因和果本身。对境未曾遗忘，了知沉没和掉举，断除它们而现前作意，寂静时如实进入。生起解脱分顺后，意欲和加行自在，对境未曾遗忘，不散乱也进行分别。因为不顺品微弱，所以是具力之后的果。在诸根和力等上，决定胜分顺二二。自性支、处所支，第三是生起出离支，第四是利益功德支。三种无烦恼支。此中显示了基础、安住和，本体。完全断除和能理解，三种使其他人生起信心。对于不顺品的对治品，此八支是道之支分。
English
Purity, as well as, arising together and being independent, obtaining and fully enjoying, etc., are the meaning of other-dependence, i.e., other. Holding, abiding, and the uninterrupted continuum, for the sake of both enjoyment and purity, the fruit and causes, etc., have been enjoyed, and similarly, what has not been enjoyed is also other. Feeling is the meaning associated with cause, its cause is accomplishment. It is the meaning of peace and antidote, because it possesses it, it is considered other. Its cause is accomplishment. It is the truth of arising, qualities, faults, and non-discrimination. With wisdom, from other than myself, it is called other because it will definitely arise. Possessing imputation and possessing cause, possessing cause and reason, as well as extremely peaceful possessing meaning, are said to be ultimate. In the treatise "Distinguishing the Middle from the Extremes," the chapter called "Only This," is the third chapter. For the sake of bad states and the cause of craving, for the sake of the basis and non-ignorance, in order to enter the Four Noble Truths, cultivate mindfulness. If all aspects of the unfavorable and antidotal factors are fully known, in order to abandon them, diligence is, the four aspects fully arise. Abiding there, the ability to act, all meanings will be obtained. Abandoning the five faults, the eight efforts, arise from the cause of the teachings. Laziness and instructions, forgetting, sinking, and excitement, non-effort and effort, these are considered the five faults. Abiding and abiding in it, cause and effect themselves. The object has not been forgotten, understanding sinking and excitement, abandoning them and making manifest effort, entering into reality when peaceful. Having generated what is in accordance with the aspects of liberation, intention, application, and mastery, the object has not been forgotten, and even if not distracted, it is distinguished. Because the unfavorable side is weak, it is the powerful later fruit. On the faculties and powers, the decisive factors are two by two. The nature limb, the location limb, the third is the limb of arising from certainty, the fourth is the limb of benefit and quality. The three are the limbs without affliction. In this, the basis, the location, and the essence are shown. Completely cutting off and understanding, the three make others have faith. For the antidote to the unfavorable side, these eight limbs are limbs of the path.