Tibetan
ས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་མི་གཉིས་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་ཀྱང་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། མངོན་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ནི་ཆུད་པར་མཛད་པའི་ཐབས་སོ། །རིག་སྔགས་པ་སྐྱེས་བུས་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་ནགས་ཚལ་གྱི་སྒྲ་དང༌། རླུང་གི་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒུལ་བའི་སྨྱུག་མའི་སྒྲ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་དོན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དང༌། སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་སྣང་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། སྣང་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། འགོག་པ་ལ་མཉམ་པར་འཇོག་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་མེད་པ་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། གཉིས་དང་མི་གཉིས་པར་སྟོན་པའི་ཆོས་ནི་སྤྱིར་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་གསུང་རབ་མཛད་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དུ་སྒྲ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དང་སྒྲ་ཡི་ཁྱད་པར་ནི། །བརྗོད་དང་རྗོད་པ་འདོད་པ་མིན། །དེས་དེ་སྔར་ནི་མ་མཐོང་ཕྱིར། །སྤྱིར་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་སྟེ། འདོགས་པ་དང་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་སྤྱི་ཉིད་དུ་སྒྲའི་དོན་གཟུགས་བརྙན་དུ་སྣང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཐ་སྙད་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལའོ། །འདོགས་པའི་དུས་ན་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པ་སྟེ། དུས་གཉིས་ཀར་ཡང་སྤྱིར་སྣང་བ་གང་རྭ་དང་མཇུག་མ་ལ་སོགས་པ་གང་དང་ལྡན་པ་དེ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བ་ལང་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་རྭ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བ་ལང་གི་སྒྲར་བརྗོད་དོ་ཞེས་སོ། །དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་ཟིན་ཀྱང་རྭ་ཡོ་བ་དང༌། ཁོང་གསོ་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཕྱེ་བར་མི་རྟོག་གི་སྤྱིར་ཉེ་བར་རྟོག་ གོ །མངོན་སུམ་དུ་ལྐོག་ཏུ་རྗེས་སུ་སོང་བ་འཇུག་པའི་མཚན་མ་དེ་ནི་སྒྲའི་དོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་ནི་བར་ཏི་ཀ་དང༌། རྟོག་པའི་རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ཡེ་ཤེས་དཔལ་བཟང་པོས་བཤད་པ་སྦྱར་བའི་ལེའུ་གཉིས་པ་ལས་སྒྲའི་དོན་དཔྱད་པ་དྲུག་པའོ།། །།དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་སེམས་སྣང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་རྟོག་པས་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་མཆིས་པ་དང༌། མ་མཆིས་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་དང༌། གཉིས
Chinese
在彼处，自性无二不可言说，因为一切智者也只是普遍地假立，以显现的方式，是善巧掌握各种方便的方法。不是持明者所说的话，就像森林的声音，以及风力摇动的竹子的声音等等一样，因为没有意义。因此，蕴、界、处、缘起、三十七道品、十力、无畏等等的法，连同显现和无显现的空性、无相、无愿、灭尽定，以及同样地进入无色定，以及显示二和非二的法，都是普遍地假立，造作经典是因为不能以声音表达自性。为什么呢？意义和声音的差别是，说和所说是非所欲，因为他以前没有见过它，所以应该普遍地说。在施设和名言的时候，普遍自性中声音的意义显现为影像。其中，名言是指自性。在施设的时候，虽然见到，但没有见到，在两种时候，普遍显现的，凡是具有角和尾巴等等的，就应该称之为牛。因此，这个具有角等等，因此被称为牛的声音。即使现量证得了自性，也不会分别角弯曲和治疗腹部等等的差别，而是普遍地近似地分别。现量、隐蔽、随行进入的相，那被称为声音的意义，详细的可以从《声明论》和《正理庄严论》等中了解。圣者入楞伽经耶谢华桑波所著的第二品中，关于声音意义的第六观察。之后，菩萨摩诃萨慧广菩萨又向薄伽梵如此禀告：薄伽梵，一切法的自心显现的行境，以分别分别的自性存在和不存在，一和异，二
English
There, the self-nature that is non-dual is inexpressible, because the all-knowing ones also generally postulate, in the manner of manifestation, it is the method of skillfully mastering various means. Those who are not spoken by vidyādharas are like the sound of the forest, and the sound of bamboo moved by the power of the wind, etc., because they are meaningless. Therefore, the aggregates, elements, sense bases, dependent origination, the thirty-seven factors of enlightenment, the ten powers, the fearlessnesses, etc., together with appearance and non-appearance, emptiness, signlessness, wishlessness, cessation, and similarly entering into the formless absorptions, and the dharma that shows two and non-two are generally postulated, and making scriptures is because one cannot express self-nature with sound. Why? The difference between meaning and sound is that speaking and what is spoken are not desired, because he has not seen it before, so it should be spoken universally. At the time of imputation and designation, the meaning of sound appears as an image in the universal nature. Among them, designation refers to self-nature. At the time of imputation, although seen, it is not seen, and at both times, whatever appears universally, whatever has horns and tails, etc., should be called a cow. Therefore, this has horns, etc., therefore it is called the sound of a cow. Even if the self-nature is directly realized, the differences such as the horn being bent and treating the abdomen, etc., will not be distinguished, but will be generally and approximately distinguished. The sign of entering into the manifest, the hidden, and the subsequent, that is called the meaning of sound, and the details can be understood from the "Treatise on Sound" and the "Ornament of Reasoning," etc. The sixth examination of the meaning of sound from the second chapter of the "Holy Lankavatara Sutra" composed by Yeshe Palsangpo. Then, again, the Bodhisattva Mahasattva Great Wisdom Bodhisattva said to the Bhagavan: Bhagavan, the self-mind appearance of all dharmas, the nature of being distinguished by discrimination, existing and not existing, one and different, two
Tibetan
་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ལགས་པ་དང༌། མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས་པ་དང༌། མ་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་སྤངས་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་མི་རྒྱུ་བ་འཕགས་པ་སོ་སོ་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་པར་བགྱི་བ་ཀུན་བརྟགས་པའི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལས་རྣམ་པར་ལོག་པ། དོན་དམ་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་སའི་མཚམས་སྦྱོར་ཞིང་གོང་ནས་གོང་དུ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱིས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། གཟུགས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ནོར་བུ་ལྟ་བུར་འཇུག་པ་ཡུལ་མཐའ་ཡས་པར་སྐད་ཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རྩོད་པ་དང༌། ཐེ་ཙོམ་དུ་མ་ལ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་རིག་པ་བཞིན་དུ་ལན་དུ་བཀའ་སྩལ་པ། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་དང༌། གཉིས་ཀ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཡོད་པའང་མ་ཡིན་པ་དང༌། མེད་པའང་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བག་ཆགས་ཀྱི་རྒྱུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་རྣམ་པར་རྟོག་གོ་ཞེས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་མེད་པ་པོ་རྣམས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ ཀུན་ཏུ་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། ས་དང༌། ཆུ་དང༌། མེ་དང༌། རླུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ལས་སེམས་ཅན་ནོ་ཞེས་རང་གི་སེམས་སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོག་གོ །སེམས་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་སེམས་ལས་ཤེས་རབ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པར་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་མ་ཐག་པ་ལ་ཡུལ་ཁ་ཅིག་ཉིད་དུ་དགའ་བ་དང༌། འཇིགས་པ་དང༌། མྱ་ངན་ཡང་དག་པར་རྟོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་འཇིག་རྟེན་པའི་གོམས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །དེ་བས་ན་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས། ལས་དང་འབྲས་བུ་སོ་སོར་ངེས་པར་རུང་ངོ༌། །གྲངས་ཅན་རྣམས་ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་འགག་གོ་ཞེས་རྟོག་པ་ནི་མི་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་མེད་ལ། སྔོན་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ཐར། ཀྵ་པ་ན་ཀ་རྣམས་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། གཉིས་ཀར་འགྱུར་བ་དང༌། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བར་སྨྲ་བར་མི་བྱ་བ་ཡང་རྟོག་གོ །དེ་ལྟ་བས་ན་བདུན་དུ་ཕྱེ་བ་ལ་སྤྱིའི་བ
Chinese
以及二者皆非，存在也非，不存在也非，断除常与无常的，外道之分别念不生起，圣者各自以智慧了知，是与遍计所执的自相和共相相违的，证入真实胜义谛，连接诸地之界限，具有从上到上完全清净之相，是随行于如来地的相，由往昔之愿力任运成就。如融入各种形状的珍宝一般，于无边刹土于一瞬间迅速游行等，对于如是之争论与诸多疑惑，一切智者如理作答。大慧！诸稚童未能领会自心显现之理，且因执着外境诸般事物，而分别有、无、一、异、二者、非二者、非有非无、常与无常之自性，执着于习气之因，故而生起分别念。执着外境之无有者，作非真实之分别念。
English
And neither both, nor neither; neither existent, nor non-existent; abandoning permanence and impermanence, the non-arising of the conceptualizations of the non-Buddhists, the noble ones know through their own wisdom, being contrary to the self-character and general character of what is imputed; entering into the ultimate reality, connecting the boundaries of the grounds, having the characteristic of being completely purified from above to above, being the characteristic of following the ground of the Thus-Gone One, spontaneously accomplished by previous aspirations. Like entering into various shapes of jewels, instantly traveling extensively to limitless realms, etc., to such disputes and many doubts, the All-Knowing One answers according to reason. Great Wisdom! The various childish beings do not comprehend that their own mind is merely an appearance, and because of their attachment to various external objects, they conceptualize existence, non-existence, oneness, otherness, both, neither both, neither existence nor non-existence, and the nature of permanence and impermanence, being attached to the cause of habitual tendencies, thus they conceptualize. Those who are attached to external objects and assert non-existence make unreal conceptualizations.
Tibetan
དག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་ཡང་འགྱུར་བ་དང༌། སྤྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་སྤྱིའི་བདག་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་དང་མེ་དཔར་འགྱུར་བ་ཡང་ཅིག་ཅར་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ། །ཡུལ་དང་དུས་དང༌། རིམ་པ་དང༌། རྣམ་པ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཐམས་ཅད་སྨྲ་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་གང་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ནི་ཚད་མའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པས་ན་ཡོད་དོ། །ལྷག་མ་སྤྱིར་བརྟགས་པ་ནི་དོན་གྱི་བྱེད་པ་མི་ནུས་པས་ན་ཀུན་བརྟགས་པ་ཉིད་དེ། དཔྱོད་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཅིག་པ་དང༌། ཐ་དད་པར་གཉིས་སུ་སྨྲ་བ་ཡང་གཅིག་པོ་ལ་རང་བཞིན་གཉིས་སུ་མི་རུང་ངོ༌། །རྟག་པ་དང་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནེ་ཡི་ཡ་ཡི་ཀ་དང་ཁྱད་པར་ཅན་སྨྲ་བ་བརྩམས་པ་ཡན་ ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ནི་མི་རྟག་ལ། རྩོམ་པའི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ནི་རྟག་སྟེ། དེ་དག་གི་ཡན་ལག་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐ་དད་པར་དབྱེ་བ་ནི་རྟག་གོ་ཞེས་པ་གཡོ་བ་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ཡང་གཞན་དུ་གཡོ་བའི་ཆོས་ཉིད་ནི་མི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་སྟེ་གསལ་བར་གནས་ཀྱི་རིམ་པར་འབྱེད་ན་ཤིང་དང་ཐལ་བ་ལྟ་བུར་གཅིག་པར་མི་རིགས་སོ། །མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཚིག་པ་དུ་མ་པར་སྨྲ་བ་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ནི་ཚངས་པ་དང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་བར་ཀུན་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུར་ཡང་གྲོལ་བ་དང་མ་གྲོལ་བ་དང༌། ཕྱུག་དབུལ་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་བསྒྲུབ་པར་མཛད་པ་སེམས་ཙམ་དུ་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་པ་དང༌། མི་གཉིས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། གཅིག་པུར་རྣམ་པར་རྟོག་གོ །དེས་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་རྣམ་པར་གཞག་ཏུ་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་བདག་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་ཀྱི་དབང་གི་མཐུ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་རུང་ངོ༌། །སེམས་འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་སྟེ། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སུས་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དེ་དེ་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་འདུ་བྱེ
Chinese
成为纯粹的自性，以及成为非差别的自性，以及成为既是共相又是差别的自性，以及成为非共相也非差别的自性，成为共相的自性也不应说是差别的自性。成为非差别的自性也不应说是共相的自性。成为既是共相又是差别的自性，以及成为非共相也非差别的自性，也不应同时说。观察处所和时间，次第和形态，不应说一切，凡是能起作用的事物，都与量论的术语相符，所以是存在的。其余普遍推测的事物，因为不能起作用，所以只是遍计所执。有智慧的人们所说的单一和差别两种说法，一个事物不可能有两种自性。所谓常与无常，是说尼夜耶迦派和胜论派创立的，有支分的事物是无常的，而组成的微尘是常的，因为它们没有支分可以分开。结合可以分开等，区分差别是常的，意思是说那些不动的法的自性，以及其他变动的法性，只是不分别，如果清楚地按次第区分，就像木头和灰烬一样，不应认为是一体的。说非二元论的人们，说多种词句的整个世界，乃至梵天和帝释天等的自性都是遍计所执，这样也会产生解脱与未解脱，贫穷与富裕等成为一体的过失。因此，一切智者所证悟的唯识，因为没有领会，所以说二元和非二元的人们，在心的相续中将外境执着为实有，以及执着为常和单一。因此，在心的相续中，可以安立染污和清净。其中，可以凭借自他相续的势力来区分差别。这个心自性光明，通过善与非善的现行造作，谁以何种方式完全调伏，就能以那种方式成就。因此，以那种方式空性的造作。
English
Becoming purely of self-nature, and becoming non-differentiated self-nature, and becoming both common and differentiated self-nature, and also becoming neither common nor differentiated self-nature, one should not say that becoming the self-nature of the common is the self-nature of the differentiated. One should not say that becoming the non-differentiated self-nature is the self-nature of the common. One should not say simultaneously that becoming both common and differentiated self-nature, and also becoming neither common nor differentiated self-nature. Observing the place and time, the order and the form, one should not say everything. Whatever performs the function of things conforms to the terminology of epistemology, so it exists. The remaining generally speculated things, because they cannot perform the function, are only completely imputed. The single and different two statements made by wise people, it is impossible for one thing to have two self-natures. The so-called permanent and impermanent are said to be established by the Nyaya and Vaisheshika schools, the substance with limbs is impermanent, and the constituent atoms are permanent, because they have no limbs to separate. Combining can be separated, etc., distinguishing differences is permanent, which means that the nature of those immovable dharmas, and other changing dharmas, is only non-discrimination, if clearly distinguished in order, like wood and ashes, it should not be considered as one. Those who say non-dualism, say that the whole world of many words, even the nature of Brahma and Indra, etc., are completely imputed, in this way, the faults of liberation and non-liberation, poverty and wealth, etc., becoming one will also occur. Therefore, the Mind-Only realized by the Omniscient One, because it is not understood, those who say dual and non-dual, in the mind stream, cling to external objects as real, and cling to permanence and oneness. Therefore, in the mind stream, defilement and purification can be established. Among them, differences can be distinguished by the power of the self and other streams. This mind is naturally luminous, through the manifest actions of good and non-good, whoever completely subdues it in whatever way, will achieve it in that way. Therefore, in that way, the action of emptiness.