Tibetan
་དེ་དག་གི་སྤྱན་སྔར་རོ། །ཡང་ན་མངོན་པར་ཤེས་བ་དྲུག་དང་སྦྱར་རོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འཆད་དོ་ཞེས་གྲག་གོ ། མཐོལ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་འདི་བྱས་སོ་ཞེས་ངག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་དག་ལ་ཉེས་པ་རྣམ་པ་དུ་མར་ལྟ་ཞིང་སེམས་ཀྱིས་མི་མཐུན་པར་བཟུང་ནས་ཉེས་པ་ཅན་དུ་སྟོན་བ་ནི་བཤགས་པའོ། །མི་འཆབ་པ་ནི་བདག་གིས་བགྱིས་པའི་སྡིག་པ་རྣམས་གཞན་གྱིས་ཚོར་ཏེ་འོང་ངོ་སྙམ་ནས་དེའི་ཐབས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའོ། །སླན་ཆད་ཀྱང་སྡོམ་པ་ནི་གཉེན་པོས་ཀུན་ནས་བཟུང་སྟེ། སྔ་མའི་རྗེས་སུ་མི་འཇུག་པར་རྒྱུན་ཀུན་ནས་གཅོད་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་བདག་གིས་བྱས་ཤིང་བསགས་པའི་སྡིག་པའི་ལས་ཟད་པར་འགྱུར་བའི་སྟོབས་བཞི་ཡང་བསྟན་ཏེ། རྟེན་གྱི་སྟོབས་དང༌། རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་དང༌། གཉེན་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་དང༌། སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་སོ། །དེ་ལ་གང་ལ་སྒྲིབ་པ་རྣམས་བཤགས་པར་བྱ་བའི་རྟེན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་དང༌། ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་རྟེན་གྱི་སྟོབས་སོ། །བྱས་པའི་རྣམས་གྲངས་ཉེ་བར་རྟོག་ཅིང་ཉེས་པ་དུ་མའི་འབྱུང་ གནས་སུ་བཟུང་ནས་ཡིད་ལ་གཅགས་པས་བདག་ཉེས་པ་ཅན་དུ་བརྗོད་པ་ནི་རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་སོ། །གཉེན་པོ་དེ་དང་དེ་དག་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཡང་མི་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་ནི་གཉེན་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་དང༌། སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་སོ། །སྟོབས་བཞི་བོ་དེ་ཡིད་ལ་བྱས་ཤིང་སེམས་ཐག་པ་ནས་ཁ་ཏོན་དུ་བྱས་ན་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་ཀུན་ནས་བསྲབས་པར་འགྱུར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། བྱམས་པ་ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་སྡིག་པ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་རྣམས་ཀུན་ནས་བསྲབས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། བཞི་གང་ཞེ་ན། རྟེན་གྱི་སྟོབས་དང༌། རྣམ་པར་སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་དང༌། གཉེན་པོ་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་དང༌། སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་སོ། །དེས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་སྡིག་པའི་ལས་ཟད་པར་འདོད་པ་དག་གིས་མདོ་འདི་མང་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ། །ཁ་ཏོན་དུ་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམས་བཤགས་ནས། ད་ནི་བདག་གིས་བྱས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཡང་དག་པའི་བསྔོ་བས་མ་ཟིན་པས་འབྲས་བུ་མེད་པ་འམ། ཡོད་ཀྱང་དམན་པར་འགྱུར་བས་སྲིད་པའི་རྒྱ་མཚོ་ལས་རྒལ་བའི་ཕྱིར་དགེ་བ་རྣམས་བསྔོ་བར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་འབྱུང་ཁུངས་ནས་འདུས་བྱས་པའི་གསེར་གྱི་ཕུང་པོ་མགར་བ་མཁས་པས་རྒྱན་དུ་བྱས་ན་རང་དང་གཞན་དང་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་འགྱུར་བ་
Chinese
在他们面前啊。又或者说，有些人说要与六种神通结合。据说，坦白就是亲口说出“这是我做的”。忏悔就是观察他们的多种过错，心中持有不悦，并指出他们的过错。不隐瞒就是不认为自己所造的罪恶会被别人察觉，而不去想办法掩盖。以后也防护，就是以对治力完全防护，不让先前的重蹈覆辙，完全断绝相续。这些也显示了使我所做和积累的罪业耗尽的四种力量，即所依力、破斥力、对治力遍行力、恢复力。其中，要忏悔业障的所依是三宝，皈依如来，顶礼是所依力。详细回忆所造之业，认为那是多种罪过的来源，心中懊悔，说自己有罪，这是破斥力。心中想着这个那个对治法，使之不再发生，这是对治力遍行力和恢复力。如果心中想着这四种力量，并从内心深处念诵，业障就会完全减轻。正如所说：“慈氏，这四法能使所造和积累的罪业完全减轻，是哪四法呢？即所依力、破斥力、对治力遍行力、恢复力。”因此，凡是想要罪业耗尽的菩萨，都应当多多忆念此经，应当念诵。如是宣说。如此忏悔业障之后，现在，因为我所做的善根没有被正确的回向所摄持，所以会没有果报，或者即使有果报也会很小，为了超越轮回之海，所以应当回向善根。这就像从矿源中开采出来的黄金，如果被熟练的铁匠做成饰品，就会成为自己和他人以及亲近的人所需要的物品一样。
English
Before them. Or, some say it should be combined with the six superknowledges. It is said that confession is to verbally state, "I did this." Repentance is to look at their various faults, hold displeasure in the mind, and point out their faults. Not concealing is not thinking that the sins I have committed will be noticed by others, and not thinking of ways to cover them up. Also, guarding in the future is to completely guard with antidotes, not allowing the previous to be repeated, and completely cutting off the continuity. These also show the four powers that exhaust the sins I have done and accumulated, namely the power of reliance, the power of refutation, the power of universally applying antidotes, and the power of restoration. Among them, the reliance on which to confess obscurations is the Three Jewels, taking refuge in the Tathagatas, and prostrating is the power of reliance. Closely recalling the deeds done, considering them as the source of many faults, regretting in the mind, and saying that oneself is guilty is the power of refutation. Thinking of this and that antidote, and preventing them from happening again, is the power of universally applying antidotes and the power of restoration. If one thinks of these four powers in the mind and recites them from the bottom of one's heart, karmic obscurations will be completely reduced. As it is said, "Maitreya, these four dharmas can completely reduce the sins done and accumulated, what are the four? Namely, the power of reliance, the power of refutation, the power of universally applying antidotes, and the power of restoration." Therefore, all bodhisattvas who want to exhaust their sins should remember this sutra often, and should recite it. Thus it is said. After confessing karmic obscurations in this way, now, because the roots of virtue that I have done are not held by correct dedication, there will be no fruition, or even if there is fruition, it will be small. In order to transcend the ocean of samsara, one should dedicate the roots of virtue. This is like gold mined from a source, if it is made into ornaments by a skilled blacksmith, it will become an item needed by oneself, others, and close ones.
Tibetan
བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལ་གང་གི་མདུན་དུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དག་ལ་གསོལ་བ་གདབ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གང་བསྔོ་བར་བྱ་བའི་དགེ་བ་ནི་བདག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དགེ་བའི་རང་བཞིན་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི། སྦྱིན་པ་ཐ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆེན་པོར་འགྱུར་བའི་སྦྱིན་པ་སྣོད་དུ་གྱུར་བ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དང༌། འཇིགས་པ་ལ་མི་འཇིགས་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། བྱམས་པའི་སྦྱིན་པ་དང༌། ཟང་ཟིང་གི་སྦྱིན་པ་དངོས་པོ་མིག་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡོངས་སུ་བཏང་བ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་དག་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གྱིས་བསྡུས་པའི་བུ་ལ་སོགས་པ་བཏང་བ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་པ་གླིང་བཞི་ལ་སོགས་པ་བཏང་བ་དང༌། རྒྱལ་སྲིད་དང༌། དེའི་ཕྱེད་དང༌། ཡུལ་འཁོར་དང༌། ལྗོངས་དང༌། གྲོང་ལ་སོགས་པ་ དང། ཟས་དང་སྐོམ་ལ་སོགས་པ་བཏང་བ་དང༌། ཐ་ན་དུད་འགྲོའི་སྐྱེ་གནས་སུ་སྐྱེས་པ་ལ་ཁམ་གཅིག་ཙམ་བྱིན་པ་ཡན་ཆད་དེ། ཡུལ་དང་དངོས་པོ་ཤིན་ཏུ་དམན་པར་གྱུར་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡུས་པ། བསྙེན་པར་རྫོགས་པ་ནས་དགེ་བསྙེན་གྱི་བར་གྱི་ཐུན་མོང་གི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བར་གཏོགས་པ་ཁོ་ན་ནི་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་ལ་གནས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྟེ། སྦྱོར་བས་སེམས་ཅན་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང༌། བསམ་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ལ་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་ཙམ་དུ་མི་དགེ་བའི་སྐབས་མ་ཕྱེ་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་དགེ་བ་ཞེས་མི་བྱ་ལ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་དེ་ལྟ་བུས་བརྩོན་ན་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་འདྲེ་བར་སྤྱོད་ཀྱང་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཞིག་འདོད་ཡོན་ལྔ་སྤྱོད་ཀྱང༌། །སངས་རྒྱས་ཆོས་དང་འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་སྐྱབས་སོང་སྟེ། །སངས་རྒྱས་འགྲུབ་བྱ་སྙམ་དུ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིད་བྱེད་ན། །མཁས་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་
Chinese
就像那样变成想要的结果。其中，应该向其祈祷回向的对象是名为佛等等。应该回向的善根是我的等等。我的等等和前面一样。善根的自性有三种：布施所生、持戒所生、修习所生。其中布施所生的是，布施乃至等等，成为巨大布施的容器，即法布施、无畏布施、慈爱布施、财物布施，从眼睛等事物完全施舍，特别是对于殊胜者，施舍被外在有情所摄持的儿子等等，以及除此之外的四大部洲等等的施舍，以及王位，及其一半，以及国土、区域、城镇等等，以及饮食等等的施舍，乃至对于生于旁生之处者，给予一口食物为止，即是处所和事物极为低劣的。所有持戒所生的善根，都以别解脱戒律所摄持，从比丘到居士之间的共同戒律的守护。完全属于出家众的，唯有安住于梵行。唯独由菩萨所作主的，是令一切有情完全成熟，以及菩提心的善根，即以行为令有情成熟，以及以意念完全不舍弃菩提心，唯有如此才是菩萨的清净戒律。如果不是这样，对于十善业道，即使经历百千劫也不分开不善之时，也不能称为持戒善根。如果以那样的意念和行为而精进，即使与五种妙欲相杂而行，也称为清净戒律。如是世尊母也说道：菩萨虽享用五妙欲，皈依佛法僧圣众，若思成就佛陀而作意一切智，智者即是持戒到彼岸。
English
Just like that, it becomes the desired result. Among these, the objects to whom dedication and prayer should be directed are those called Buddhas, and so on. The merit to be dedicated is 'mine,' and so on. 'Mine,' and so on, is the same as before. The nature of merit is threefold: arising from generosity, arising from ethical conduct, and arising from meditation. Among these, that arising from generosity is generosity, even down to the smallest act. Becoming a vessel for great generosity includes the generosity of Dharma, the generosity of fearlessness, the generosity of love, and the generosity of material things, such as completely giving away one's eyes and other possessions. Especially for those who are particularly excellent, it includes giving away one's children and so on, who are included among external sentient beings, and other things such as the four continents. It also includes giving away royal power, half of it, territory, regions, towns, and so on, as well as food, drink, and so on. Even giving a single mouthful of food to a being born in an animal realm is included, even if the place and object are extremely inferior. All the merit arising from ethical conduct is encompassed by the vows of individual liberation, maintaining the common ethical conduct from fully ordained monks down to lay practitioners. That which belongs solely to the ordained is solely abiding in celibacy. That which is solely under the control of a Bodhisattva is to fully ripen all sentient beings and the root of merit of the mind of enlightenment, namely, ripening sentient beings through action and never abandoning the mind of enlightenment through thought. Only this is the pure ethical conduct of a Bodhisattva. If it is not like this, even if one does not separate from non-virtue for hundreds of thousands of eons in the ten paths of virtuous action, it cannot be called virtuous ethical conduct. If one strives with such thought and action, even if one engages in activities mixed with the five desirable qualities, it is still called pure ethical conduct. As the Blessed Mother also said: 'Even if a Bodhisattva enjoys the five desirable qualities, having gone for refuge to the Buddha, Dharma, and noble Sangha, if one thinks of achieving Buddhahood and focuses on omniscience, the wise one has crossed over to the other shore of ethical conduct.'