Tibetan
།དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ལུང་དང་མཐུན་བར་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བསྡུ་བ་བྱས་པར་འགྱུར་ཏེ་རྒོལ་བ་འདི་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །གཞན་དག་གིས་འདིར་ལན་དུ་སྨྲས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གསུང་གཅིག་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པ་དུ་མར་བཤད་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བས་འདི་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་བ་ཞེས་བྱ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བས་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི། ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཐོས་པའི་ལམ་ནས་འོངས་པའི་རིམ་པ་སྟོན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་བ་ཞེས་མི་བརྗོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་པ་དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མཇུག་ཏུ་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་ནི་མ་བརྗོད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི་ཡི་གེ་དང་ངེས་པའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བཤད་དེ། དེ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དབང་ཙམ་གྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དེ་ལྟར་ཆོས་སྟོན་པར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་ཐོས་པ་ཐོས་ཞེས་བྱ་བར་སྨྲས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་པ་ནི་མ་སྨྲས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་ཀྱང་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་འོ། །དེ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་རང་གིས་ཐོས་པའི་ལམ་ནས་འོངས་སམ། རང་ལ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་འོངས་སོ་ཞེས་བསྟན་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚེ་མདོ་སྡེ་འདི་ཞལ་ནས་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པར་བྱས་པ་མ་ཡིན་པས་མ་ཉན་པའི་སྐྱེ་བོ་དག་འདི་ལ་གུས་པར་མི་སྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་བདག་ལ་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་བསྟན་ན་ནི་དེ་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་བ་ཞེས་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བསྟན། འོན་ཏེ་འཆད་པར་སྣང་བ་མེད་ན་ནི་དེ་ཐོས་སོ་སྙམ་པའི་སྣང་བའང་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་སྨོས་ཤིག །གལ་ཏེ་གཞན་དག་དམ་པའི་ཆོས་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རང་ལ་སྣང་བ་དང་མཐུན་པར་འདི་སྐད
Chinese
因此，如果能与世尊的教言相符，如实地收集，这样做是可以的，这种反驳是不允许的。其他人在此回答说：由于众生不同的意乐，世尊的一句话会产生以多种方式解释的显现，因此不能说这是世尊如此开示的。因此，用“我听到”这句话，如实地收集，显示了从自己听闻的途径而来的次第，所以不说这是世尊如此开示的，因为这不是世尊所说之境。因此，在结尾说“如是开示”，而不说“如此开示”。世尊以文字和确定的词语，丝毫也没有说，因为他在一切时分都是不分别的。世尊仅以威力，使众生显现如此说法，因此，为了与如实收集的显现相符，说“听闻听闻”，而不说“世尊如此开示”，因为世尊没有说一个字。这也是不允许的。如果如实收集，显示是从自己听闻的途径而来，还是仅仅从自己显现而来，那就不是世尊所说，因为那时这部经被显示为是口述的，没有听过的人就不会对此产生恭敬。如果显示这与我所显现的相符，那么对他来说，没有产生那样的显现是不可能的。既然如此，为什么不显示“世尊如此开示”呢？如果不存在宣说的显现，那么甚至也不会产生“我听到了”的想法。世尊说法。为了如实收集“世尊如此开示”等等，为什么还要说呢？如果为了使其他人对正法生起恭敬，与自己所显现的相符，如此说
English
Therefore, if one can accurately gather what is in accordance with the words of the Blessed One, it is acceptable to do so, and this objection is not permissible. Others respond here by saying: Because of the various inclinations of sentient beings, a single statement of the Blessed One gives rise to the appearance of being explained in many ways, so it is not permissible to say that this is how the Blessed One taught. Therefore, by saying "I have heard," one accurately gathers and shows the order that comes from the path of one's own hearing, so one does not say that this is how the Blessed One taught, because it is not the object of what the Blessed One said. Therefore, at the end, one says "Thus it was taught," but one does not say "Thus it was taught." The Blessed One did not say anything at all with letters and definite words, because he is non-conceptual at all times. The Blessed One appears to teach the Dharma to sentient beings in this way only by power. Therefore, in accordance with the appearance of accurately gathering, one says "heard, heard," but one does not say "Thus the Blessed One taught," because the Blessed One did not say a single letter. That is also not permissible. If one accurately gathers and shows whether it comes from the path of one's own hearing or only from what appears to oneself, then it is not only what the Blessed One said, because at that time, this sutra is shown to be spoken from the mouth, and those who have not heard it will not generate respect for it. If it is shown to be in accordance with what appears to me, then it is not impossible for that appearance not to arise for him. Since that is the case, why not show "Thus the Blessed One taught"? However, if there is no appearance of explaining, then even the thought of "I have heard" will not arise. The Blessed One teaches the Dharma. Why mention accurately gathering "Thus the Blessed One taught" and so on? If it is in order to generate respect for the Dharma in others, in accordance with what appears to oneself, one says
Tibetan
་སྨྲས་སོ་ཞེ་ན་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དེ་བཞིན་དུ་དང་པོར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་ཅིའི་ཕྱིར་མ་བརྗོད་གཞན་དུ་ན་སྔར་ནི་རང་ལ་སྣང་བ་ཙམ་གྱིས་བཤད་པར་བསྒྲུབས་ལ། ཕྱིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་མཇུག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པར་བསྒྲུབ་ན་ལྟག་འོག་འགལ་ བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཅེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་གཉིས་ནི་བསྣན་པ་མེད་པར་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པས་བདག་ལ་སྣང་བ་ཙམ་དང་མཐུན་པས་ཚིག་གཉི་ག་ལ་བསྣན་པ་དང་བཅས་པས་ཚིག་སྦྱར་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འགལ་ན། གང་གིས་ན་མཇུག་ཏུ་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱི། འདི་སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་ནི་མ་བརྗོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཁུངས་སུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རུང་ངོ༌། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་འམ་འཁོར་འདུས་པ་ན་འདི་ཐོས་སོ་ཞེས་གོང་མ་དང་སྦྱར་རོ། །འདིས་ནི་ཆོས་འདི་ཐོས་པར་དཀའ་བར་སྟོན་ཏེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདི་འདྲ་བའི་ཆོས་ཐོས་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །ཡང་ན་བདག་ཉིད་མང་དུ་བསྟན་པ་སྟེ། དུས་གཞན་ན་ནི་གཞན་ཡང་ཐོས་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དུས་གཅིག་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་འོག་མ་དང་སྦྱར་རོ། །འདིས་ནི་འདུལ་བའི་དགོས་པ་མཐའ་ཡས་པས་དུས་གཞན་ན་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ན་བཞུགས་སུ་སོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་བྱུང་བར་བསྟན་པ་སྟེ། གཞན་ལ་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་བདུད་བཞི་བཅོམ་པའམ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ། དབང་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་དང༌། །གཟུགས་དང་དཔལ་དང་གྲགས་པ་དང༌། །ཡེ་ཤེས་དང་ནི་ནན་ཏན་དང༌། །དྲུག་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ན་སྲིད་པ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་བྲལ་བའམ། སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་མི་འཇིགས་པ་བཞི་ཐོབ་ནས་འཇིགས་པ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བས་ངེས་པའི་ཚིག་གི་ཚུལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་འཁོར་ལོའི་མདོ་ལས། །ནམ་མཁའ་འདྲ་བའི་ཆོས་དག་ནི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ལ་རབ་སྟོན་ཀྱང༌། །འདི་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པ་སྟེ། ། དེ་བ
Chinese
如果有人说：如果是这样，为什么一开始不说“世尊这样说”呢？否则，先前就确立了只是自己显现的说法，后来却在结尾处确立了世尊这样说了，这样前后就矛盾了。世尊这样说和世尊这样说了，这两个词没有增加，也没有丝毫差别，因为正确地收集与自己显现的一样，所以两个词都加上，即使组合词语也没有丝毫矛盾。那么，为什么结尾说“这样说了”，而不说“这样说”呢？这也是没有根据的，因此，这什么也不行。一时，是指一时或聚集的时候听到的，与前面连接。这表明这个法难以听到，表明不是所有时候所有人都听到这样的法。或者，显示了自身很多，因为在其他时候也显示了听到，一时世尊住，与下面连接。这表明由于调伏的必要无边无际，所以在其他时候世尊住在其他地方。世尊，这表明是从宣说如来功德的角度出现的，因为其他人不可能有这样的功德。其中，由于战胜了四魔或具有权势等功德，所以是世尊，如所说：具有权势和极其具有，容貌和光辉和名声，智慧和精进，因为具有六者和极其具有。或者，与有和寂灭分离，或者，超越了有的流转。或者，获得四无畏后，与所有恐惧分离，所以从决定的词义方面说是世尊，如圣者不退转法轮经中说：如同虚空的法，即使对有身者们宣说，对此也没有恐惧。
English
If someone says: If that's the case, why not say "The Blessed One said this" at the beginning? Otherwise, it is established that previously it was only said as it appeared to oneself, but later it is established at the end that the Blessed One said it like that, which would be contradictory. The words "The Blessed One said this" and "The Blessed One said that" are not added and have no slight difference, because they correctly collect the same as what appears to oneself, so both words are added, and even if the words are combined, there is no slight contradiction. Then, why say "said that" at the end, and not say "said this"? This is also unfounded, therefore, this is not right in any way. "At one time" means that at one time or when the assembly gathered, this was heard, connecting with the previous. This shows that this Dharma is difficult to hear, showing that not everyone hears such Dharma at all times. Or, it shows oneself a lot, because at other times it also shows hearing, "At one time the Blessed One stayed," connecting with the following. This shows that because the need for taming is infinite, at other times the Blessed One stays elsewhere. "The Blessed One," this shows that it arises from the perspective of proclaiming the qualities of the Tathagata, because others cannot have such qualities. Among them, because of conquering the four maras or having qualities such as power, it is the Blessed One, as it is said: Having power and extremely having, appearance and splendor and fame, wisdom and diligence, because having six and extremely having. Or, separated from existence and nirvana, or, transcending the cycle of existence. Or, having obtained the four fearlessnesses, separated from all fears, so from the aspect of the meaning of determination it is called the Blessed One, as it is said in the Sutra of the Wheel of the Irreversible, the Noble One: Like the Dharma of the sky, even if proclaimed to embodied beings, there is no fear of this.
Tibetan
ས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ། །ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཁྱད་པར་གྱི་མིང་སྟེ། སྔོན་རྒྱལ་པོའི་མིང་ཁང་བའི་མིང་དུ་བཏགས་པས་མི་མ་ཡིན་པ་དག་གིས་མ་གཙེས་པས་དེ་སྐད་བཏགས་ཞེས་གྲག་སྟེ། དེ་བས་ན་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདི་ནི་གྲོང་ཁྱེར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པས་ན་དེར་བཤད་པས་དེ་བཞིན་དུ་མདོ་སྡེ་འདི་ཡང་མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་སྟོན་ཏོ། །བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བཞུགས་པ་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པ་དང༌། ཆོས་འཆད་ཅིང་བཞུགས་པ་དང༌། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བཞུགས་པའོ། །ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་ལ་བཞུགས་པ་སྟོན་ཏོ། །འདིར་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡིད་དང་བར་བྱེད་པས་ན་ཁང་བཟངས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་ཁང་པ་གང་ལ་སྙིང་པོར་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་དེ། དེ་རྟོགས་པས་གནས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དེའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡང་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྡུའོ། །ཡང་ན་ཁང་པ་ནི་གནས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཏེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལས་བྱུང་བས་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྲེད་པ་དག་གིས་བདག་གིར་མ་བྱས་པའི་ཕྱིར། ཁམས་གསུམ་ན་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་མེད་པས་ཁམས་གསུམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ལས་བྱུང་བའི་གནས་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཞལ་དུ་མེད་པས་རྣམ་པར་སྦྱངས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིག་ཅན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། དམན་པ་ལ་མོས་པ་མིག་སེར་གྱི་ནད་ཀྱིས་ཐེབས་པ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ མིག་ཅན་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དག་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཉན་ཐོས་ཀྱི་མདོ་སྡེ་བསྟན་པ་ལས་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་མ་གསུངས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་འབྱོར་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་དམན་པ་ལ་མོས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མོས་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་བས་ན་
Chinese
如所说“名为薄伽梵”等。所谓王舍城，是城市的一种名称。以前国王以自己的名字命名城市，因为非人等不能侵扰，所以被称为王舍城。因此，那个城市就被称为王舍城。因为这是所有城市中最殊胜的，所以在那里宣说，同样，这部经也是所有经中最殊胜的。所谓“安住”，是指以三种方式安住：以行为安住，以讲法安住，以及安住于内在的如实禅定。所谓“所有三界者”等，是指安住于内在的如实禅定。此处，因为远离一切障碍的垢染，能使心意安适，所以称为胜殿，那是如来不可思议的禅定。无分别法界之精华，是指哪个殿宇以法界为精华，就称其为胜殿，因为证悟它而安住，所以它本身就是其精华。因为无漏，超越三界，所以它既是超越所有三界者，也是无分别法界之精华，总结如是。或者，殿宇是处所的殊胜之处，它也是从超世间的善根中产生的，因此没有被三界的贪欲所占据。因为三界中没有像它一样的，所以称为超越所有三界者。因为是从证悟法界中产生的，所以称从无分别法界之精华中产生的处所为胜殿。它也是积累福德和智慧的深广无量之境，是具有清净智慧之眼的菩萨们的行境，而不是那些具有低劣信解，如同患有眼翳病般的智慧之眼的声闻等。因此，在声闻的经藏中没有宣说像这样的情况。对于薄伽梵的一切功德，具有低劣信解的众生不能如实信解，因此。
English
Like it is said, "Named Bhagavan," and so on. The so-called Royal City is a name for a special kind of city. In the past, a king named the city after himself, and because non-humans could not harm it, it was said to be named that way. Therefore, that city is called the Royal City. Because this is the most excellent of all cities, it is taught there, and similarly, this sutra is shown to be the most excellent of all sutras. The word "resides" means residing in three ways: residing through conduct, residing while teaching the Dharma, and residing in perfect absorption within. The phrase "all those of the three realms" and so on, indicates residing in perfect absorption within. Here, because it is free from all stains of obscuration and brings comfort to the mind, it is called the Excellent Mansion, which is the inconceivable samadhi of the Tathagata. The essence of the non-conceptual realm of Dharma is said to be the mansion that has the realm of Dharma as its essence, and because one abides by realizing it, that itself is its essence. Because it is without outflows and transcends the three realms, it is both superior to all those of the three realms and the essence of the non-conceptual realm of Dharma, summarized as such. Alternatively, the mansion is a special kind of place, and it also arises from supramundane roots of virtue, so it is not possessed by the desires of the three realms. Because there is nothing like it in the three realms, it is called superior to all those of the three realms. Because it arises from the realization of the realm of Dharma, that place arising from the essence of the non-conceptual realm of Dharma is called the Excellent Mansion. It is also the domain of bodhisattvas with eyes of purified wisdom, because the accumulation of merit and wisdom is deep, vast, and immeasurable, but not of shravakas and others with eyes of wisdom like those afflicted with cataracts, who have faith in the inferior. Therefore, such a situation is not taught in the sutras of the shravakas. Beings with faith in the inferior cannot truly have faith in all the qualities of the Bhagavan, therefore.