Tibetan
བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་འདོད་པའི་ཁམས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་ན་འདོད་པར་གཏོགས་པའི་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའམ། དེར་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་ལོག་པར་སྒྲུབ་པ་དག་གིས་མི་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་འདོད་པ་དག་གིས་མ་གོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཚེ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་བདེ་བ་དག་དང༌། དེར་གཏོགས་པའི་སེམས་ཅན་དང་འབྲེལ་པ་དེར་སྐྱེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་སེམས་མ་འཕངས་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་དག་གིས་ཉེ་བར་མ་གོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉེ་བར་གོས་པ་ནི་ཉེ་བར་གོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བ་དང་སྐྱེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་མཐོང་བས་རོ་མྱང་བའོ། །དེ་དག་མེད་པས་ན་ཉེ་བར་མ་གོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕུང་པོ་དག་ལས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། ཁམས་རྣམས་དད་མི་ལྡན་པ། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བསྡམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་གསུམ་གྱིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དངོས་པོ་གང་ལ་ཡང་མ་ཆགས་པར་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་དེ་སྟོན་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཆགས་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས་ནི། ཡང་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་རབ་ཏུ་ཐར་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཕུང་པོ་དག་ལས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཁམས་རྣམས་ནི་དབང་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུལ་རྣམས་དང་ལྡན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བས། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཁམས་རྣམས་དང་མི་ལྡན་པ་ ཞེས་བྱའོ། །སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བསྡམས་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་བསྡམས་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདུད་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་བཅད་པ། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྲེད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ། ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་བཞིས་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་དེ་སྟོན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པ་དང། ཕྲད་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མདུད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་དང༌། ཡོངས་སུ་གདུང་བའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་སྒོ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སྲེད་པའི་སྒོ་རྣམས་དང༌། ཆུ་བོའི་སོག་རྣམས་སོ། །ཡུལ་དང་མ་ཕྲད་པ་རྣམས་ལ་ནི། དོན་དུ་གཉེར་བའི་རྣམ་པའི་སྲེད་པའི་སྒོ་ནས་མདུད་པར་གྱུར་པ་དག་ཡིན་ནོ། །ཕྲད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཤས་ཆེར་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྒོ་ནས་ཆུ་བོ་བཞིན་དུ་འཕྲོགས་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་འགྱུར་བ་དག་ཡིན་ནོ། །མདུད་པ་དེ་དང་དེ་དག་གི་སྒོར་གྱུར་པ་སྲེད་པ་རྣམས་དང༌། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དེ་དང་དེ་དག་གི་སྒོར་གྱུར་པ་ཆུ་བོ་རྣམས་སྤངས་པའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་མདུད་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བཅད་པ། ཡོངས་སུ་གདུང་བ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ། སྲེད་པ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བ། ཆུ་བོ་ལས་བརྒལ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། འདས་པ་དང་མ་བྱོན་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ། མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ། ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་མཐའ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་བཞིས་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ཡེ་ཤེས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན་ན། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པ་དེ་སྟོན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དང༌། ཐ་དད་མེད་པར་མཁྱེན་པ་དང༌། མི་གནས་པའི་མཁྱེན་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་པ་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ནི། དུས་གསུམ་དུ་གཏོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཚེ་དང༌། སྐུའི་ངོ་བོ་དང༌། ཞིང་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ཀྱང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུས་མཉམ་པ་ཉིད་བརྙེས་པའི་ཕྱིར། འདས་པ་དང༌། མ་བྱོན་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་གནས་པའི་མཁྱེན་པ་ནི། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད། འདིའི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པའི་མཐའ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཟིགས་པའི་ས་ལ་བཞུགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་བསྡུས་པའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཟིགས་པའི་ས་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེས་དེ་ཁོ་ན་ལ་གནས་ཏེ། སེམས་ཅན་
Chinese
当世尊在欲界为众生利益而行事时，由于不被属于欲界的贪欲等，或属于那里的以邪道修行之众生所夺，故称为不为诸欲所染。在色界中，当入定时，由于如实显示入定的安乐以及与那里的众生相关联的生于那里的功德，心不散乱，故称为不为诸色所近染。近染即是近染，也就是品尝入定的滋味和如实见到出生的功德而品尝滋味。由于没有那些，故称为不近染。从蕴等中彻底解脱，不具足界，系缚诸处，这三个词语显示了世尊不执着任何事物而行众生利益，那事物也就是蕴、界和处，因为内外的事物是它的自性。那些也是执着之处，因此，蕴等是再次出生的特征，因此从那些中彻底解脱，世尊被称为从蕴等中彻底解脱。界等是诸根通过识的方式与境相合的自性，因此远离依赖于它的所有烦恼，世尊被称为不具足界。 处等是成为见等出生的门，因此系缚依赖于它的所有烦恼，世尊被称为系缚诸处。彻底断除结，从所有痛苦中解脱，从渴爱中解脱，超越河流，这四个词语显示了世尊的断除是何等圆满，行众生利益，烦恼总而言之，以不与境相遇和相遇的差别分为两种，也就是结的特征和所有痛苦的特征。那些的门也是两种，也就是渴爱的门和河流的
English
When the Bhagavan acts for the benefit of sentient beings in the desire realm, he is called unsoiled by desires because he is not robbed by the desire for desires belonging to the desire realm, or by sentient beings belonging to that realm who practice wrongly. Even in the form realm, when entering into meditative absorption, he is called not closely soiled by forms because he truly shows the bliss of meditative absorption and the qualities of being born there in connection with sentient beings belonging there, and his mind is not distracted. Being closely soiled is being closely soiled, that is, tasting the flavor of meditative absorption and tasting the flavor by truly seeing the qualities of birth. Because those are absent, he is called not closely soiled. Completely liberated from the aggregates, not possessing the elements, binding the sense fields, these three terms show that the Bhagavan acts for the benefit of sentient beings without attachment to anything, and that thing is the aggregates, elements, and sense fields, because inner and outer things are its nature. Those are also the place of attachment, therefore, the aggregates are the characteristic of rebirth, therefore, being completely liberated from those, the Bhagavan is called completely liberated from the aggregates. The elements are the nature of the senses being united with objects through the way of consciousness, therefore, being free from all defilements that depend on it, the Bhagavan is called not possessing the elements. The sense fields are the door of birth for seeing and so on, therefore, binding all defilements that depend on it, the Bhagavan is called binding the sense fields. Completely cutting the knots, being liberated from all sufferings, being liberated from craving, crossing the river, these four terms show what kind of perfect abandonment the Bhagavan has, acting for the benefit of sentient beings, the defilements in brief, are divided into two types by the difference of not meeting and meeting with objects, that is, the characteristics of knots and the characteristics of all sufferings. The doors of those are also two types, that is, the doors of craving and the rivers of
Chinese
是结。对于未与境相遇者，乃是因希求之贪欲而结缚者。对于已相遇者，则多因恒常受用而如河流般被夺，故为彻底煎熬者。为了舍弃彼等结之门径——贪欲，以及彼等彻底煎熬之门径——河流，故称彼薄伽梵为：结已断尽者，从彻底煎熬中解脱者，从贪欲中解脱者，已超越河流者。圆满智慧，安住于过去、未来、现在诸佛薄伽梵之智慧，不住于寂灭，安住于真实之边际。以此四句，显示薄伽梵是何等圆满智慧，以及其利益有情之事业。彼智慧有三种：一切相智，无差别智，不住智。其中，一切相智，因智慧遍及一切所知之聚，以及一切相，故名为圆满智慧。无差别智，因属于三时之佛之寿命、身之自性、刹土等差别，亦因法身而证得平等性，故名为安住于过去、未来、现在诸佛薄伽梵之智慧。不住智，因不住于轮回与寂灭，故不住于寂灭。所谓安住于真实之边际者，即是不住于此之声闻等之寂灭。真实之边际，乃是如来藏之清净，彼即是法身。安住于彼，即是安住于真实之边际。所谓安住于观视一切有情之地者，此中之总摄义即是：观视一切有情之地，乃是如来之三身。即如来安住于彼，有情
English
These are the knots. For those who have not encountered objects, they are bound by the desire that seeks after things. For those who have encountered them, they are mostly tormented because they are robbed like a river through constant use. Because of abandoning the desires that are the gateway to those knots, and the rivers that are the gateway to those thorough torments, that Bhagavan is called: One who has completely cut off the knots, one who is liberated from thorough torments, one who is liberated from desire, one who has crossed over the river. Perfect wisdom, abiding in the wisdom of the Buddhas, the Bhagavans of the past, future, and present, not abiding in nirvana, abiding in the limit of reality. These four phrases show what kind of perfect wisdom the Bhagavan is, and the work of benefiting sentient beings. That wisdom has three aspects: the wisdom of all aspects, the wisdom of non-difference, and the wisdom of non-abiding. Among them, the wisdom of all aspects is called perfect wisdom because wisdom pervades all collections of knowable objects and all aspects. The wisdom of non-difference is called abiding in the wisdom of the Buddhas, the Bhagavans of the past, future, and present, because the differences such as the life span of the Buddhas belonging to the three times, the nature of the body, and the fields, etc., also attain equality through the Dharmakaya. The wisdom of non-abiding is called not abiding in nirvana because it does not abide in samsara and nirvana. The so-called abiding in the limit of reality is that which does not abide in the nirvana of the Shravakas, etc. The limit of reality is the purity of the Tathagatagarbha, which is the Dharmakaya. Abiding in that is called abiding in the limit of reality. The so-called abiding in the ground of seeing all sentient beings, the meaning of this summary is: the ground of seeing all sentient beings is the three bodies of the Tathagata. That is, the Tathagata abides in that alone, sentient beings