Tibetan
སྔལ་ཞི་དགའ་བས། །པདྨའི་ནགས་སུ་ངང་པ་ལྟར། །མནར་མེད་པར་ཡང་འཇུག་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ན། །དགའ་བའི་རྒྱ་མཚོ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཆོག་མིན་ནམ། །རོ་མེད་ཐར་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་དོན་བྱས་པས། །རློམ་སེམས་དང་ནི་ངོ་མཚར་མེད། །གཅིག་ཏུ་གཞན་དོན་ལ་དགའ་བས། །རྣམ་སྨིན་འབྲས་བུ་རེ་བ་མེད། །ཕྱོགས་བཅུའི་སེམས་ཅན་ཕུན་ཚོགས་དེའི། །བདག་གི་ཡིན་པར་གདོན་མི་ཟ། །གཞན་བདེ་བདག་གིར་འདུ་ཤེས་པས། །བདག་ལ་ཕྲག་དོག་གོ་སྐབས་མེད། །སྡིག་པ་བཤགས་པར་བྱ་བ་དང༌། །བསོད་ནམས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་དང༌། །སངས་རྒྱས་བསྐུལ་དང་གསོལ་གདབ་པ། །གཞན་དང་བདག་གི་ཕྱིར་བྱེད་དོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་བཞིན་ཏེ། །བྱེ་བྲག་མེད་པར་རབ་ཏུ་འཇུག །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཁམས་བཞིན་དུ། བསོད་ནམས་མཐའ་ཡས་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །ལམ་འདི་དམ་པ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །བདེ་བ་མཐའ་ཡས་དུས་སྟོན་བཟང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དེད་དཔོན་ཆེས། །གང་ཞིག་དགའ་བ་འཕེལ་བ་ཡིན། །ལག་ན་རྡོ་རྗེ་བསེལ་མཆོག་རྣམས། །བདུད་ཀྱི་གཅན་པ་སྐྲག་བྱེད་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་ཕྱག་བརྙན་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །རྟག་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བ་ཡིན། །རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྒྱལ་བའི་སྲས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ཤིང་རྟར་ཞུགས། །ལྷ་ལ་སོགས་པས་སྟོད་བྱེད་ཅིང༌། །ལམ་དེ་ནས་ནི་འགྲོ་བར་བྱེད། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བདག ། གོམས་བྱས་ཚུལ་གྱིས་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ། །བདག་གཞན་སྡུག་བསྔལ་ཞི་བྱའི་ཕྱིར། །བདག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་ཀུན་གཏང༌། །གང་ཞིག་སྲེད་པས་ཡོངས་ཟིན་པ། །དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་ཞིར་མི་འགྱུར། །འགྱུར་བས་རྣམ་པར་ཆུད་ཟོས་ནས། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད། ། འཇིག་རྟེན་སྡུག་བསྔལ་མེས་གདུངས་ན། །རང་གི་བདེ་ལ་དགར་ཅི་ཡོད། །ཀུན་ནས་ཚིག་པར་གྱུར་པ་ཡི། །ལུས་ལའང་བདེ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བདག་ལ་ཆགས་པར་བྱེད་པ་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཀུན་གྱི་རྩ་བ་མཆོག །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །བདག་ནོར་གཏང་ཞིང་དེ་གཞོམ་མོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བསམ་པ་ཡིས། །བདག་ལ་མ་ཆགས་དྲན་བྱས་ཏེ། །འབད་པ་ཀུན་གྱིས་དེའི་ཕོ་ཉ། །དམ་པ་ཤེས་ཁེ་འདོད་ཕམ་བྱ། །གང་གིས་འཇིགས་པས་དེ་མི་གཏོང༌། །དེ་མ་བྱིན་ན་འཇིགས་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་བདག་གི་ལུས་དང་སེམས། །སྐད་ཅིག་རེ་རེས་འགྲོ་བ་ཉིད། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་དྲི་འབབ་པའི། །ལུས་ཀྱིས་རྟག་ཅིང་དྲི་མེད་པའི། །བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ན་ནི། །དེ་ནི་རིན་མེད་རྙེད་མིན་ནས། །རྩི་སྨན་གཟུགས་དང་འདྲ་བར་ནི། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་མི་སེམས་པས། །ད་ལྟར་བདག་ཀྱང་གཏང་བྱོས་ལ། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱོད། །སེམས་ཅན་ཀུན་ཕྱིར་བློན་པོར་ནི། །རང་གི་ཤེས་རབ་བཀོལ་བར་བྱ། །རིགས་པས་ནོར་དེ་བསྲུང་བྱས་ཏེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་མཁོ་བར་སྤྱད། །བདག་གི་ལུས་དང་གཞན་ལུས་ལ། །སྡུག་བསྔལ་མང་སེལ་སྡུག་བསྔལ་གང༌། །དེ་བྱ་བདེ་བའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །བདེ་བ་མང་བྱེད་བསྐྱེད་པར་བྱ། །སེམས་ཅན་ལོངས་སྤྱོད་གེགས་བྱེད་ཕྱིར། །བསྒྲིབས་ཏེ་ཉོན་མོངས་སྦྱངས་བྱས་ཏེ། །འཇིག་རྟེན་འཚོ་བའི་འབབ་སྟེགས་ནས། །སྤྲུལ་གྱི་རོ་བསལ་བཞིན་དུ་བྱ། །བསོད་ནམས་ཞིང་འདི་དག་གྱུར་ན། །ཕུན་སུམ་ལོ་ཏོག་འབྲས་བུ་ཆེ། །བདེ་བའི་མུ་གེས་གདུངས་པ་ཡི། །འགྲོ་བ་དག་ནི་ཚིམ་པར་འགྱུར། །འཐོབ་དང་བཀུར་སྟི་ལུས་ལ་སོགས། །སྐྱོ་ལ་བདག་གིས་བཏང་མིན་ནམ། །ཅི་ཕྱིར་ད་དུང་འཁྲུག་པར་བྱེད། །བདག་གིས་བརྫུན་དུ་དེ་སྨྲས་སམ། །རང་དོན་གནོད་བྱེད་ལ་སྡང་ན། འོ་ན་སྙིང་རྗེ་གང་དུ་འབྱུང༌། །གལ་ཏེ་གཞན་དོན་འཇིག་པ་ལ། །སྙིང་རྗེ་མེད་པའང་སུ་ཞིག་འཁྲུག །གླ་རྩི་བུ་རམ་ཤིང་ལ་སོགས། །བདག་པོས་མི་ཤེས་བཞག་ཉེས་ཏེ། །ལོངས་སྤྱོད་དུ་ནི་མི་རུང་བས། །སྤྱོད་བརྒྱད་ལ་སོགས་འོས་ཡིན་བདེན། །བདག་པོ་ལ་ནི་ཕན་འདོད་ ནས། །རིམ་གྲོ་བྱ་བར་སེམས་པ་མེད། །དེ་ལ་བསྐུལ་བའང་མི་བྱེད་དེ། །ལོངས་སྤྱོད་ཕྱིར་ཡང་འགྲོ་མི་བྱེད། །མ་རྨོས་མ་བཏབ་རྒྱལ་སྲས་རྣམས། །དེ་དག་རྗེས་འབྲངས་ཉེར་སོང་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་མི་བཟད་ཁམས་རྣམས་དང༌། །དབང་པོ་ཀུན་གྱི་སྨན་ཆེན་འགྱུར། །དེ་དག་ཤེས་བྱས་དྲན་བྱས་ཏེ། །ཁྲོ་བ་དང་ནི་གནོད་བྱེད་ཀྱང༌། །སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ལ་ཞིམ་པ་ཡི། །རང་བཞིན་མི་འདོར་བདེ་བར་བྱེད། །ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང༌། །ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་ཁམས་ལྔ་པོ། །སེམས་ཅན་ཇི་སྲིད་གནས་སྲིད་དུ། །ཀུན་གྱི་དོན་ནི་བྱེད་པ་སྟེ། །ཉེས་སྤྱོད་ཀུན་གྱིས་དེ་དག་ནི། །སེམས་ཅན་དོན་ལས་མི་ལྡོག་གོ །དེ་བཞིན་བདག་གིས་ཁམས་དྲུག་པོ། །འདི་དག་དོན་མེད་མི་བྱའོ། །ནམ་མཁའི་མཐའ་ནི་ཇི་ཙམ་པར། །འཇིག་རྟེན་མཐའ་ནི་སྲིད་གྱུར་པ། །དེ་སྲིད་འཇིག་རྟེན་དོན་བྱེད་པས། །ཡེ་ཤེས་སྔོན་བཏང་གནས་པར་བགྱི། །བྱ་བ་བསྲུངས་ན་བདག་ལ་ནི། །བདག་གིས་མི་དྲི་ནན་གྱིས་སུ། །སློབ་དཔོན་བདག་གིས་རྟག་པར་བདག །སློབ་མ་མཆོག་བཞིན་བསླབ་པར་བྱ། །བདག་གི་བླ་མ་བདག་འདྲ་བར། །བདག་གི་བག་ཉལ་སྐྱོན་སུས་ཤེས། །བདག་
Chinese
先前安乐，如天鹅于莲花林，亦复趣入于无间。众生若得解脱时，有何胜于欢喜海？岂非唯此便为足？于无味解脱何所为？如是行持利他事，则无骄慢及希奇。唯于利他而生喜，不希成熟之果报。十方众生诸圆满，定当无疑为我所。由以他乐作己想，于我则无嫉妒隙。罪业应须发露忏，福善复应随喜作，劝请诸佛及祈祷，为他为自皆应作。回向亦复如是行，于无差别而趣入。如是随诸有情界，无量福德皆当生。此道乃是胜妙道，无量安乐妙佳节，菩提萨埵大导师，于彼增长欢喜心。金刚手等诸胜士，能令魔众生怖畏，诸佛像等亦恒常，于彼一切皆守护。圆满诸佛佛子众，趣入菩提心之车，天等赞叹而行进，由彼道中而逝去。如是我于诸有情，以串习理而系缚，为息自他苦恼故，我等一切皆应舍。何人若为贪所缚，彼之痛苦终不息，由其变坏耗损故，彼则如是生痛苦。 世间若为苦所焚，于自安乐有何喜？若已一切皆烧尽，于身复有何安乐？于我贪执而作者，乃是众苦之根本，如是于诸有情众，舍弃我财而摧灭。由思缘起之理故，莫贪于我应忆念，以诸一切之精勤，圣者应令利胜损，何者以畏而不舍，若不施彼即生畏，如是此之我身心，刹那刹那坏灭性。设若无常臭秽身，能得常恒无垢垢，菩提之果则此乃，无价获得岂非耶？
English
Previously peaceful and happy, like a swan in a lotus forest, one will also enter the uninterrupted. When sentient beings are liberated, what is better than the ocean of joy? Is this not enough? What is the purpose of tasteless liberation? By doing good for others in this way, there is no arrogance or wonder. Rejoicing solely in the benefit of others, one does not hope for the fruit of maturation. The perfections of sentient beings in the ten directions will undoubtedly be mine. By thinking of others' happiness as my own, there is no opportunity for jealousy towards myself. Sins should be confessed, and merits should be rejoiced in. Encouraging the Buddhas and praying, one should do it for oneself and others. Dedication should also be done in the same way, entering without distinction. In this way, according to the realms of sentient beings, infinite merits will arise. This path is the supreme and excellent path, an excellent festival of infinite happiness. The great guide of Bodhisattvas increases joy in that path. Vajrapani and other great warriors frighten the hosts of demons, and the images of the Buddhas constantly protect them all. The perfect Buddhas and their sons enter the chariot of the Bodhi mind, praised by gods and others, and depart from that path. Thus, I am bound to all sentient beings by the habit of practice. To pacify the suffering of myself and others, we should abandon everything, including ourselves. Whoever is bound by desire, their suffering will not cease. Because of its change and depletion, they will generate suffering in this way. If the world is burned by suffering, what joy is there in one's own happiness? If everything is burned up, what happiness is there in the body? Attachment to oneself is the root of all suffering. Thus, for all sentient beings, abandon my wealth and destroy it. By thinking of the principle of dependent origination, one should remember not to be attached to oneself. With all diligence, the holy ones should make profit win and loss fail. Whoever does not give it up out of fear, if they do not give it, fear will arise. Thus, this body and mind of mine are of a nature that perishes moment by moment. If this impermanent, foul body can obtain the fruit of constant and stainless Bodhi, then this is an invaluable gain, is it not?
Chinese
如同药草之形相，不思世间之法，现在请舍弃我，为一切有情之利益而行。为了所有有情，作为大臣，运用自己的智慧。以理智守护财富，用于有情众生所需之处。对于自身和他身，消除众多痛苦，无论何种痛苦，做起来容易，同样地，多行安乐之事。为了阻碍有情之享受，遮蔽并清净烦恼，从世间生存的阶梯上，如清除幻术之尸体般行事。若成为此等福田，则有丰盛的庄稼和巨大的果实。被安乐饥荒所折磨的众生，将会感到满足。获得和尊敬身体等，我难道不是厌倦而舍弃了吗？为何现在仍然争执不休？我难道是虚假地说这些吗？如果憎恨损害自身者，那么慈悲从何而来？如果对于摧毁他人利益之事，谁会没有慈悲而争执呢？酥油、红糖、木材等，主人不知而放置不当，不能用于享受，八种行为等才是合适且真实的。对于主人想要利益，却没有心思去做供养之事，也不劝勉他，也不为了享受而前往。未经耕耘播种的王子们，追随他们，靠近他们，成为各种不适之元素的良药，以及所有感官的良药。了解并忆念他们，即使是愤怒和伤害者，对于痛苦也感到甜蜜，不舍弃本性而感到快乐。地、水、火、风，以及名为虚空的五种元素，只要有情存在，就一直为一切众生之利益而行事。所有恶行都不能使他们从利益有情之事中退转。同样，我也不应无意义地使用这六种元素。如同虚空之边际，世间之边际也可能存在，在那之前，为了世间之利益而行事，以智慧先行而安住。如果守护行为，对于我，我不询问，又强迫谁呢？导师我应如最佳弟子般恒常学习。我的上师如同我一般，谁能知晓我的习气过失？我
English
Like the form of medicinal herbs, not thinking of worldly dharmas, now please abandon me, and act for the benefit of all sentient beings. For the sake of all sentient beings, as a minister, use your own wisdom. Protect wealth with reason, and use it where sentient beings need it. For oneself and others, eliminate much suffering, whatever suffering it may be, make it easy to do, and likewise, do many things that bring happiness. In order to hinder the enjoyment of sentient beings, obscure and purify afflictions, from the ladder of worldly existence, act like removing the corpse of an illusion. If these become fields of merit, then there will be abundant crops and great fruits. Beings tormented by the famine of happiness will feel satisfied. Obtaining and honoring the body, etc., have I not wearied and abandoned them? Why do you still argue now? Did I say these things falsely? If you hate those who harm yourself, then where does compassion come from? If there is no compassion for destroying the benefit of others, who would argue? Butter, brown sugar, wood, etc., if the owner does not know and places them improperly, they cannot be used for enjoyment, the eight actions, etc., are appropriate and true. For the owner, wanting to benefit, but not having the mind to do offerings, nor encouraging him, nor going for enjoyment. The princes who have not plowed or sown, follow them, approach them, and become the great medicine for various unpleasant elements, and the medicine for all senses. Knowing and remembering them, even those who are angry and harmful, find sweetness in suffering, and are happy without abandoning their nature. Earth, water, fire, wind, and the five elements called space, as long as sentient beings exist, they will always act for the benefit of all beings. All evil deeds cannot turn them away from benefiting sentient beings. Likewise, I should not use these six elements meaninglessly. Just as the edge of space, the edge of the world may exist, until then, acting for the benefit of the world, abide with wisdom going first. If you guard actions, for me, I do not ask, and who do I force? The teacher, I should always learn like the best disciple. My guru is like me, who can know my habitual faults? I