Tibetan
པ། །མི་གསོད་པ་དང་རྐུ་སྤོང་དང༌། །གཞན་གྱི་ཆུང་མ་སྤོང་བ་དང༌། །བརྫུན་དང་ཕྲ་མ་ཚིག་རྩུབ་དང༌། །མ་འབྲེལ་སྨྲ་བ་ཡང་དག་སྡོམ། །བརྣབ་སེམས་གནོད་སེམས་ལོག་ལྟ་སྤང༌། །འདི་དག་སྤངས་ལས་དཀར་བཅུ་སྟེ། །ལས་ལམ་བཅུ་ལས་ཉམས་མི་བྱ། །ཆང་མི་འཐུང་དང་འཚོ་བ་བཟང༌། །མདོར་བསྡུས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡིན་པར་གསུངས། །ཚུལ་རྣམས་མ་ལུས་འབྱུང་བའི་གཞི་ཡིན་པས། །དེ་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་ལ་བརྩོན་པར་བྱ། །ནང་གི་སེམས་ནི་དུལ་གྱུར་ན། །ཕྱི་ཡི་དགྲ་ འདིས་གནོད་མི་ནུས། །ནང་གི་སེམས་ནི་གཡོ་བ་ན། །ཕྱི་ཡི་དགྲ་འདིས་རྐྱེན་བྱས་ཏེ། །ནང་གི་དགྲ་འདིས་ལུས་སེམས་བསྲེག །དེ་ཕྱིར་ནང་གི་དགྲ་འདི་གཞོམ། །ཡོན་ཏན་མ་ལུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་འབྱུང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་མཆོག་སྙིང་རྗེའི་རྒྱུད་ལས་བྱུང༌། །དེ་ལས་སྙིང་རྗེའི་ངང་ཚུལ་ལྡན་པར་བྱ། །དགེ་སྦྱོང་ཚུལ་ལ་གནས་བྱས་ནས། །དེ་ཡིས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་སྤང་བྱ། །དེ་ལ་མི་མཐུན་གང་ཞེ་ན། །འདོད་དང་གནོད་སེམས་རྣམ་པར་འཚེ། །བདག་བསྟོད་གཞན་ལ་བརྙས་པ་དང༌། །མི་མཐུན་རྙེད་པ་ཀུན་དུ་ཚོལ། །རྙེད་པས་རྙེད་པ་ཚོལ་བྱེད་དང༌། །དད་པས་བྱིན་པ་ཆུད་གསོན་དང༌། །ལྟུང་བ་འཆབ་ཅིང་འདུ་འཛི་དགའ། །བདག་གི་རྙེད་པས་ཆོག་མི་ཤེས། །གཞན་ལ་ཕྲག་དོག་སེར་སྣ་བྱེད། །གཞན་གྱི་རྙེད་པ་འདོད་པར་བྱེད། །བདག་གི་འཁྲུལ་པ་ལ་མི་རྟོག །གཞན་གྱི་འཁྲུལ་པ་རྟོག་པར་བྱེད། །སོ་སོར་ཐར་པའི་འདུལ་མི་བསྲུང༌། །ཁྭ་ལྟར་མུ་ཅོར་སྨྲ་བ་དང༌། །མ་གུས་རྒོད་ཁེངས་ལྟ་བ་ངན་ལ་ཞེན་པ་དང༌། །འཁོར་བ་ལ་ནི་དགའ་བ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་ལ་རྒྱབ་ཕྱོགས་དང༌། །ཟབ་མོའི་ཆོས་ནི་སྤོང་བ་དང༌། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མ་གུས་དང༌། །བླ་མ་ཁྱད་དུ་གསོད་པ་སྟེ། །བརྟགས་ཏེ་ལེགས་པར་སྤང་བར་བྱ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བྱེད་ན། །སྔོན་ཆད་མི་ཤེས་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ཀྱང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་པའི་སྐྱེ་བོ་དེ་ལ་འདུད། །ཚུལ་ཁྲིམས་རྟག་ཏུ་ལྡན་པའི་མི། །བདེ་བ་ནས་ནི་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་རྒྱན་དང་ལྡན་པ་དེས། །བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བ་དང༌། །བཟོད་པ་དགའ་ཞིང་ཡང་དག་གནས་པར་བྱ། །བཟོད་པ་ཤིན་ཏུ་ཕན་པ་སྒྲུབ་བྱེད་པ། །དེ་ལ་སུ་ཞིག་ནན་ཏན་མི་བྱེད་ཡོད། །ཆོས་ཚོལ་བ་དང་གཞན་དོན་བྱེད་པ་ལ། །བཟོད་པའི་གོ་ཆས་མི་འཁྲུགས་མཚོ་ལྟར་བྱ། །གཞན་དོན་འདོད་པའི་ཡིད་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཚུལ་ཁྲིམས་དམ་པ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་གསུངས། །གནོད་པ་སྐྱེ་མེད་ཚུལ་
Chinese
不杀生与不偷盗，不舍弃他人之妻， 不说谎、不离间、不说粗语，不作无意义之语，如是正断绝。 断绝贪心、害心与邪见，断绝此等即是白业十善。 不离于十种业道，不饮酒且生活美好，简而言之即是戒律。 因戒律乃是生起一切功德之基础，是故当勤奋守护戒律。 若内心调伏，外敌则无法加害。 若内心动摇，外敌以此为缘，内敌则焚烧身心。 是故当摧毁此内敌。一切功德皆从菩提心生，殊胜菩提心从慈悲之根源生。 因此当具足慈悲之体性。安住于修善之戒律后，以此当舍弃不顺品。 何为不顺品？贪欲与害心极度恼害，自赞毁他，不顺品即是处处寻觅利养。 以利养寻求利养，以信心所施之物浪费殆尽，隐瞒堕罪且喜好喧嚣。 不知足于自身之利养，嫉妒他人且吝啬，贪求他人之利养。 不省察自身之过失，却省察他人之过失，不守护别解脱之律仪。 如乌鸦般喋喋不休，不恭敬、傲慢、执着于恶见， 且喜好轮回，背离涅槃，舍弃甚深之法， 不恭敬三宝，轻蔑上师，审察后当善加舍弃。 如是守护戒律时，往昔不认识之人，亦皆顶礼具戒之人。 恒常具戒之人，从安乐趋向安乐。如是具足戒律庄严者，完全舍弃魔之事业， 欢喜忍辱且如实安住。忍辱乃成办极大饶益者，对此谁会不精勤？ 于寻求佛法与成办他利时，当如不紊乱之海洋般具足忍辱之盔甲。 于具足欲求利他之心者，称持戒清净为忍辱。不生损害之理
English
Not killing and not stealing, not abandoning another's wife, Not lying, not slandering, not speaking harshly, not speaking meaningless words, thus rightly abstaining. Abandoning greed, malice, and wrong views, abandoning these is the ten white deeds. Not deviating from the ten paths of action, not drinking alcohol and living well, in short, this is said to be discipline. Because discipline is the basis for the arising of all qualities, therefore one should strive to uphold discipline. If the inner mind is tamed, external enemies cannot harm. If the inner mind is agitated, external enemies use this as a condition, and the inner enemy burns body and mind. Therefore, destroy this inner enemy. All qualities arise from bodhicitta, the supreme bodhicitta arises from the root of compassion. Therefore, one should possess the nature of compassion. Having dwelt in the discipline of virtuous practice, thereby abandon unfavorable factors. What are the unfavorable factors? Desire and malice greatly torment, self-praise and disparagement of others, the unfavorable factor is seeking gain everywhere. Seeking gain with gain, wasting what is given with faith, concealing transgressions and delighting in commotion. Not being content with one's own gain, being jealous of others and stingy, desiring the gain of others. Not examining one's own faults, but examining the faults of others, not upholding the discipline of individual liberation. Speaking garrulously like a crow, being disrespectful, arrogant, clinging to evil views, And delighting in samsara, turning one's back on nirvana, abandoning the profound Dharma, Being disrespectful to the Three Jewels, despising the lama, having examined, one should abandon them well. When one thus upholds discipline, all beings who did not know before, also bow to the one who possesses discipline. The person who always possesses discipline, goes from happiness to happiness. Thus, the one who possesses the adornment of discipline, completely abandons the deeds of demons, Rejoices in patience and dwells rightly. Patience is that which accomplishes great benefit, who would not be diligent about this? When seeking the Dharma and accomplishing the benefit of others, one should be like an undisturbed ocean with the armor of patience. For the one who possesses the mind that desires the benefit of others, it is said that holding pure discipline is patience. The principle of not causing harm
Tibetan
དུ་རབ་མཐོང་བ། །དེ་ནི་བཟོད་པ་འཕྲུལ་ཞེས་དྲང་སྲོང་དམ་པས་གསུངས། །བཟོད་ལ་གནས་པའི་ལུས་ནི་ཡོངས་སུ་དག་གྱུར་ཅིང༌། །གཟུགས་རིགས་ཚེ་རིང་ནད་མེད་ཐོབ་བྱེད་པ། །བཟོད་པའི་གོ་ཆ་བརྟན་པར་སུ་མི་བྱེད། །ཇི་ལྟར་བཟོད་པའི་སྟོབས་ལ་ གནས་པ་དེ། །རྟག་ཏུ་དགེ་བའི་ལས་ལ་སྤྲོ་བ་བྱེད་པ་གང༌། །དེ་ལ་དགེ་བའི་ལོ་ཏོག་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ། །བཤད་པས་སེམས་ཅན་རྒྱུད་ཀུན་གྲོལ། །མ་རིག་མུན་སེལ་ཤེས་རབ་བསྐྱེད། །ཉན་པ་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་སྟེ། །བསམ་བསྒོམ་ས་གཞི་ལྟ་བུ་སྟེ། །མ་བཤད་ཤེས་པ་མེད་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ཡུན་ཐུང་འགྱུར། །ཉན་པས་ཤེས་རབ་འཕེལ་འགྱུར་བས། །མ་ཉམས་བསྒོམ་པའི་རྟེན་དང་འབྲེལ། །བླང་བྱ་དོར་བྱ་མི་ཤེས་པས། །གཟིངས་སྤངས་རྒྱ་མཚོ་བརྒལ་བ་བཞིན། །རྩོལ་བས་ནན་ཏན་མ་བྱས་ན། །ཤིང་ལས་མེ་འབྱུང་མི་སྲིད་བཞིན། །བསྒོམ་སྒྲུབ་ནན་ཏན་མ་བྱས་པར། །འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་ག་ལ་འབྱུང༌། །རྒྱུད་ལ་འབད་པར་མ་བྱས་པར། །བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་མི་འབྱུང་སྟེ། །དཔེར་ན་ཞི་བའི་ལས་དང་མཚུངས། །ཆོས་སྐུ་རྒྱུ་ལ་རག་ལས་ཕྱིར། །གསང་སྔགས་མན་ངག་ཐབས་ཆེན་གྱིས། །ཚེ་འདིར་བྱང་ཆུབ་འབྱུང་འགྱུར་ཞེས། །སྨྲ་ཞིང་ཚོགས་རྣམས་མ་བསགས་ན། །བསྐལ་པ་བརྒྱར་ཡང་མི་འགྲུབ་པོ། །ཐབས་ཀྱིས་འགྲུབ་ཅེས་ལྟ་བ་ལ། །ནན་ཏན་མི་བྱེད་གང་ཟག་ནི། །གལ་ཏེ་ལོག་པར་རྟོགས་གྱུར་ན། །གྲུ་མེད་རྒྱ་མཚོ་རྒལ་བ་བཞིན། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མ་གྱུར་པ། །རླབས་ཆེན་སྤྱོད་པ་བྱེད་གྱུར་པ། །ཁ་ན་མ་ཐོ་ལྟུང་འགྱུར་ཏེ། །གཡང་ས་ཆེན་པོར་འཇུག་པ་བཞིན། །དེ་ལྟར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་ལ། །བརྩོན་པར་བྱས་ནས་ཚོགས་རྫོགས་འགྱུར། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས་སྤངས་ཏེ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བརྩོན་དང་ལྡན་པ་དེས། །དབེན་པ་ལ་ནི་དགའ་བར་འགྱུར། །དོན་མེད་རྣམ་པར་སླུ་བ་ཡི། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ལ་མ་ཆགས་པར། །ནགས་ཚལ་ལ་སོགས་དབེན་པ་རུ། །སེམས་ཉིད་གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི། །རང་འབྱུང་དགོན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། །ལས་དང་པོ་ཡི་སེམས་ཅན་གྱིས། །ཕྱི་རོལ་དགོན་པ་ཐོག་མར་བསྟེན། །དེ་འོག་སེམས་ཉིད་དགོན་པ་བཙལ། །དེར་ཡང་དང་པོ་བྱམས་པ་དང༌། །སྙིང་རྗེའི་སེམས་ནི་གོམས་པར་བྱ། །མི་གཙང་ཀེང་རུས་རྟེན་འབྲེལ་ལ། །ཡིད་ནི་མཉམ་པར་གཞག་པར་བྱ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་ནི་སྤང་བྱ་ཞིང༌། །བསྒོམ་པ་མེད་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །རྩ་ བ་མེད་དེ་སྒྲིབ་མི་སྤོང༌། །སྒྲིབ་པ་མ་སྤངས་སངས་རྒྱས་པ། །གྲུབ་མཐའ་ཀུན
Chinese
极难见到。 那即是忍辱，圣者如是说。 安住于忍辱之身，完全清净， 能获得美貌、长寿、无病。 谁不稳固忍辱的盔甲？ 如是安住于忍辱的力量， 无论何时，对于善业都乐于行持， 那么，善业的庄稼就会越来越增长。 宣说能解脱一切众生的相续， 消除无明黑暗，生起智慧。 听闻是菩提的支分， 思维修习如同大地。 没有宣说就没有智慧， 佛陀的教法会变得短促。 听闻能增长智慧， 与不退失的修习之所依相关联。 因为不了解应取应舍， 如同舍弃船只渡过大海。 如果不用功精进， 如同不可能从木头中生出火。 不精进修习禅修， 怎么会产生巨大的果实？ 不对相续努力， 就不会产生无上菩提， 例如与寂止的事业相同。 因为法身依赖于因， 以秘密真言、口诀、大方便， 说今生能产生菩提。 如果未积累资粮， 即使百劫也不能成就。 对于以方便能成就的观点， 不精进努力的人， 如果错误地理解， 如同没有船只渡过大海。 瑜伽士没有现证， 却行持广大的行为， 就会犯下罪过堕落， 如同进入巨大的悬崖。 如是对于听闻、思维、禅修， 努力之后就能圆满资粮， 断除两种障碍， 就能获得殊胜菩提。 如是具有精进的人， 就会喜欢寂静。 不执着于无意义欺骗的 世间法， 在森林等寂静处， 心性本初未生的 自生寺庙虽然是这样， 但最初的业力众生， 首先依止外在的寺庙， 之后寻找心性寺庙。 在那里，首先慈爱， 要串习慈悲之心， 对不净、骨骼、缘起， 要平等地安住心。 五种障碍是应断除的， 没有禅修就没有菩提的 根本，因此不舍弃障碍， 不舍弃障碍而能成佛， 一切宗派
English
Extremely difficult to see. That is patience, as the holy hermits said. A body abiding in patience is completely purified, Capable of obtaining beauty, longevity, and freedom from illness. Who would not firmly wear the armor of patience? As such, abiding in the power of patience, Whenever one is delighted to engage in virtuous deeds, Then, the crops of virtue will grow more and more. Explaining liberates the continuum of all sentient beings, Dispels the darkness of ignorance, and generates wisdom. Listening is a branch of enlightenment, Thinking and meditating are like the earth. Without explanation, there is no wisdom, The Buddha's teachings will become short-lived. Listening increases wisdom, And is connected to the support of undiminished meditation. Because one does not understand what to accept and reject, It is like abandoning a boat to cross the ocean. If one does not exert effort diligently, It is like the impossibility of fire arising from wood. Without diligently practicing meditation, How can great fruits arise? Without effort on the continuum, Supreme enlightenment will not arise, For example, it is the same as peaceful actions. Because the Dharmakaya depends on causes, With secret mantras, instructions, and great skillful means, It is said that enlightenment can arise in this life. If one does not accumulate merit, Even for a hundred eons, it will not be accomplished. Regarding the view that it can be accomplished by skillful means, The person who does not make diligent effort, If they misunderstand, It is like crossing the ocean without a boat. The yogi who has not attained realization, But performs vast actions, Will commit transgressions and fall, Like entering a great precipice. Thus, for listening, thinking, and meditating, After making effort, one will perfect the accumulations, Having abandoned the two obscurations, One will attain supreme enlightenment. Thus, the one who possesses diligence, Will delight in solitude. Not clinging to the meaningless and deceptive Worldly dharmas, In solitary places such as forests, The self-arisen monastery Of the mind's nature, primordially unborn, is like this, But for sentient beings with initial karma, First rely on external monasteries, Then seek the monastery of the mind's nature. There, first loving-kindness, One should familiarize oneself with the mind of compassion, Towards impurity, skeletons, and dependent origination, One should equally settle the mind. The five obscurations are to be abandoned, Without meditation, there is no root Of enlightenment, therefore do not abandon the obscurations, Enlightenment without abandoning the obscurations, All philosophical tenets.