Tibetan
་བྱའོ། །འོད་སྲུངས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །མཐའ་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ་བསྟན་དུ་མེད་པ་རྟེན་མ་ཡིན་པ་སྣང་བ་མ་ཡིན་པ། རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་པ་གནས་མེད་པ་སྟེ། འོད་སྲུངས་འདི་ནི་དབུ་མའི་ལམ་ཆོས་རྣམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའོ། །འོད་སྲུངས་བདག་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །འོད་སྲུངས་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཅིག་གོ །མེད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མཐའ་གཉིས་སོ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དཔྱད་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྒོ་མཐའ་ཡས་པ་རྣམ་པར་སྦྱོང་བ་ལས་ཀྱང༌། དབུ་མའི་ལམ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྲོ་བའི་ལམ་འདི་ཡིན་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་གང་དུ་འགྲོ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་འགྲོ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཉམ་པའོ། །བཀོད་པ་མཐའ་ཡས་ དབུ་མའི་ལམ་འདི་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྒྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །མེད་པ་དང་ཡང་བྲལ་བ་ཡིན། །གང་གིས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཤེས་པ། །དེ་དག་ལ་ནི་གཟུགས་སྐྱེའོ། །ཞེའོ། །ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དབྱེར་མེད་པ་ལས། འཇམ་དཔལ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ། རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བ་མེད་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའམ། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར། སྨྲས་པ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བསླད་ཅིང༌། ངར་འཛིན་པ་དང་ང་ཡིར་འཛིན་པ་རྣམས་ལ་ནི་བདག་དང༌། གཞན་གྱི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་སེམས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ནི་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ལས་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པར་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ཙམ་དུ་སྲིད་པར་འགྲོ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ཙམ་དུ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མདོ་ལས། སྟོན་པ་དྲུག་གཟུགས་ལ་བདག་ཅེས་སྨྲ་ན། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་གཟུགས་བདག་ཡིན་ན་བྱད་གཟུགས་མི་སྡུག་པ་མེད་པའི་རིགས་ན། ཇི་སྟེ་རིགས་བཞི་ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་ཏེ་བྲམ
Chinese
应做。 邬波离，所谓“常”是边见之一。所谓“无常”是边见之二。此二边之中间为何，那是不可思议、不可显示、非所依、非显现。无分别识、无处所。邬波离，这是中道分别诸法。邬波离，所谓“我”是边见之一。所谓“无我”是边见之二。邬波离，所谓“有”是边见之一。所谓“无”是边见之二。此二者之中间为何，那是不可思议等语所说。从清净无边门中，所谓中道，即是趋向涅槃之路。涅槃是无所去之处。因此，丝毫没有去处，故一切法与涅槃平等。无边庄严。 此中道既非修，亦非不修，故为亲近而离边，如是说。又于彼经中说：此一切法非有，亦离于无。谁如是知法，彼等则生色身。如是说。从法之自性无别中，文殊，若法界之自性是，于法界则无有遍染或遍净，则有情之遍染或遍净之业将生起。答曰：尊者舍利弗之子，幼稚凡夫为坏聚见之颠倒所惑，于执我及我所执者，则生起我及他之想。从中则生起善与不善之思。于此则现行善与不善之业，从中则现证异熟。如是执取轮回，如是则名为遍染，如是说。《涅槃经》中说：六师说色为我，非如是。何以故？若色为我，则不应有丑陋之色。何以故四种姓有差别，
English
Should be done. Upali, the so-called "permanent" is one extreme view. The so-called "impermanent" is the second extreme view. What is in the middle of these two extremes? That is inconceivable, unshowable, non-dependent, non-appearing. Without discriminating consciousness, without a place. Upali, this is the Middle Way distinguishing all dharmas. Upali, the so-called "self" is one extreme view. The so-called "no-self" is the second extreme view. Upali, the so-called "existence" is one extreme view. The so-called "non-existence" is the second extreme view. What is in the middle of these two? That is what is said to be inconceivable, and so on. From purifying the boundless gate, the so-called Middle Way is the path that leads to Nirvana. Nirvana is a place where there is nowhere to go. Therefore, since there is no place to go at all, all dharmas are equal to Nirvana. Boundless adornment. This Middle Way is neither practice nor non-practice, so it is said to be free from extremes for the sake of closeness. Moreover, it is said in the same sutra: All these dharmas are not existent, and are also free from non-existence. Whoever knows the Dharma in this way, for them, a form body arises. So it is said. From the undifferentiated nature of Dharma, Manjushri, if the nature of the Dharmadhatu is such that there is no universal defilement or complete purification in the Dharmadhatu, then the actions of sentient beings' universal defilement or complete purification will arise. He replied: Venerable Shariputra's son, childish ordinary people are deluded by the perversion of the view of the destructible aggregate, and for those who grasp at self and what belongs to self, the thought of self and others arises. From this, good and non-virtuous thoughts arise. Here, good and non-virtuous actions are manifested, and from this, the ripening is manifested. In this way, grasping at samsara, in this way, it is called universal defilement, so it is said. In the Nirvana Sutra, it is said: The six teachers say that form is the self, but it is not so. Why? If form were the self, then there should be no ugly form. Why are the four castes different?
Tibetan
་ཟེའི་རིགས་གཅིག་ཏུ་མ་གྱུར། ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་དབང་ཞིང་དབང་མེད་ལ་དབང་པོ་ཉམས་ཤིང་དབང་པོ་མ་ཚང་བར་འགྱུར། ཇི་སྟེ་ལྷའི་ལུས་མི་ལེན་ཅིང་དམྱལ་བ་དང༌། ཡི་དགས་ལ་སོགས་པའི་ལུས་སྣ་ཚོགས་ལེན། དེ་ལྟ་ཡིད་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ལ་བལྟས་ན་གདོན་མི་ཟ་བར་བདག་མེད་པར་རིག་གོ །དེ་ལྟར་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཞེས་བྱའོ། །མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པའོ། །སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གོ །ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ན་རབ་ཏུ་འཁོར་ཏེ། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གོ་ཆ་བགོས་པ་བསྟན་པ་ལས། རྐྱེན་རྣམས་ལས་ ནི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་གདན་མེད་གང་ཡང་མེད། །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། །རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྐྱེན་རྣམས་ལ། །སོ་སོར་བརྟགས་པས་སྟོང་པར་རིག །ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པས། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་མཚན་མ་མེད། །སྐྱེ་བ་དག་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སོ་སོར་གང་རྟོགས་པས། །ཆོས་ལ་ནན་ཏན་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །གཟུགས་དང་ཚོར་དང་འདུ་ཤེས་དང༌། །འདུ་བྱེད་རྣམ་ཤེས་དེ་བཞིན་རྟོག །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ནི་མང་པོ་ལས། །ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་བྱུང་བ་ཡིན། །ཕུང་པོ་ཡང་དག་མེད་པས་ན། །རང་བཞིན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། །ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་གང་ཡང་མེད། །སྐྱེ་བ་མེད་པས་འགག་པ་མེད། །ཕུང་པོ་མཚན་ཉིད་དེ་འདྲའོ། །དེ་ལྟར་རབ་ཏུ་གང་ཤེས་པ། །ཡང་དག་མཚན་ཉིད་མཐོང་བས་ན། །ཆོས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་ཅུང་ཟད་མེད། །ཆོས་རྣམས་དང་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། །འདི་གཉིས་ལ་ཡང་མཚན་མ་མེད། །ཆོས་རྣམས་མཚན་མ་སྤངས་པས་ན། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །རྟོག་མེད་ཡེ་ཤེས་མ་མཐོང་ཞིང༌། །ལྟ་བ་འདི་ཡང་མི་མཐོང་བ། །ཆོས་རྣམས་མི་བདེན་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །འདི་ལ་རྟོག་པར་བྱེད་ཅེས་བསྟན། །ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སྟོང་མི་ལྟ། །སྟོང་ལས་གུད་ནའང་སྟོང་མི་ལྟ། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་གང་ལྟ་བ། །སྟོང་པ་མཐོང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ནམ་མཁའ་ལ་འགྲོ་བའི་འོད་ཀྱིས་འདུལ་བའི་བཟོད་པའི་མདོ་ལས་རིགས་ཀྱི་བུ་གཞན་ཡང་གཟུགས་དེ་ཡང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་སྟེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་པོ་འདི་དག་ནང་གིའམ། ཕྱི་རོལ་གྱིའམ། ཆེ་བའམ། ཕྲ་བ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མི་འགྲོ་མི་སྐྱེ་བདག་མེད་བདག་གི་བ་མེད་པར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌།
Chinese
没有变成同一种类的东西。为什么在没有自主和主权的情况下，感官会衰弱，感官会不完整呢？如果（众生）不取天神的身体，却取地狱和饿鬼等各种各样的身体。这样看来，既然不能如意转变，就无疑地认识到是无我的。因为这样无我的缘故，所以称为无常。因为无常的缘故，所以是痛苦。因为痛苦的缘故，所以是空性。因为空性的缘故，所以是颠倒。因为颠倒的缘故，所以在轮回中不断地流转，感受等等也和它一样，这样说的。披甲品中说：从各种因缘中产生，一切无基无任何事物。诸法自性本空，自性本无生。菩萨对于各种因缘，分别观察而知是空性。诸法自性空，自性无相。生本不存在。如是分别所知，应精勤修持佛法。色、受、想、行、识，也应如是了知。从众多因和缘中，产生了五蕴。五蕴真实不存在，自性本体空。一切无生，无生则无灭。五蕴的体性就是这样。如是完全了知，以见真实体性，对于法没有丝毫执着。诸法和法界，这两者也没有相。诸法舍弃了相，所以称为法界。没有见到无分别的智慧，也没有见到这种见解，因为见到诸法不真实的缘故，所以说这是分别。从那里开始说：不应以空性看待空性，也不应在空性之外看待空性。如是看待的，就称为见到空性。这样说的。从《以虚空行者的光芒调伏的忍辱经》中说：种姓之子，此外色也是四大种，这四大种是内在的、外在的、大的、小的，所有这些都应观察为不移动、不生、无我、无我所。无漏的，无分别的，无愿的。
English
It has not become a single kind of thing. Why, without autonomy and sovereignty, do the senses weaken and become incomplete? If (beings) do not take the body of gods, but take various bodies such as hells and hungry ghosts. In this way, since it cannot be transformed as desired, it is undoubtedly recognized as selfless. Because of this selflessness, it is called impermanent. Because of impermanence, it is suffering. Because of suffering, it is emptiness. Because of emptiness, it is inverted. Because of inversion, it revolves in samsara, and feelings and so on are the same as it, so it is said. In the chapter on armor, it is said: From various causes and conditions, everything arises without foundation and without anything. All dharmas are empty by their very nature, and there is no birth by their very nature. Bodhisattvas, for all kinds of causes and conditions, realize emptiness by separate observation. Since all dharmas are empty by nature, there is no characteristic by nature. Birth does not exist. Thus, whatever is known separately, one should diligently practice the Dharma. Form, feeling, perception, formation, and consciousness should also be understood in the same way. From many causes and conditions, the five aggregates arise. Since the five aggregates do not really exist, their own nature and essence are empty. There is no birth of everything, and there is no cessation without birth. The nature of the five aggregates is like this. Whoever knows it completely, by seeing the true nature, has no attachment to the Dharma. Dharmas and the realm of Dharma, these two also have no characteristics. Since all dharmas have abandoned characteristics, it is called the realm of Dharma. Not seeing the non-conceptual wisdom, and not seeing this view, because seeing that all dharmas are not true, it is said that this is discrimination. It starts from there: one should not look at emptiness as emptiness, nor should one look at emptiness outside of emptiness. Whoever looks like this is called seeing emptiness. So it is said. From the Sutra of Endurance Subdued by the Light of the Sky Walker, the son of the family, in addition to form, is also the four great elements, and these four great elements are internal, external, large, and small. All of these should be observed as not moving, not being born, selfless, and without self. Without leakage, without discrimination, without desire.