Tibetan
་པ། །དེ་བཞིན་སངས་རྒྱས་ཆོས་ཉིད་ཀྱང༌། །རྟག་ཏུ་སྨོན་ལམ་རྫོགས་པར་འགྲུབ། །མཐའ་དང་དབུས་མེད་འཇིག་རྟེན་དེར། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་འདྲེན་པར་གྱུར། །དེ་ཡི་སྨོན་ལམ་དེ་དག་གིས། །ཕྱོགས་བཅུ་དེ་དག་རྒྱལ་བས་གང༌། །ཇི་ལྟར་ཟླ་བ་ཤར་གྱུར་པ། །ཚད་མེད་པ་ཡི་གཟུགས་བརྙན་རྣམས། །ཆུ་ཡི་སྣོད་དུ་ཤར་གྱུར་ཀྱང༌། །ཟླ་བ་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་མེད། །དེ་བཞིན་ཆགས་མེད་མཁྱེན་ལྡན་རྣམས། །ཆགས་མེད་རྣམ་པར་འཚང་རྒྱ་བ། །ཞིང་རྣམས་ཀུན་ནའང་རབ་ཏུ་སྣང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་ནི་གཉིས་ཀྱང་མེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་གཉིས་སུ་མེད་ཀྱང༌། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡང་ཐ་དད་དེ། དེ་ནི་དབུ་མའི་གཞུང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དམ་པའི་བཀའ་མཐའ་དག་ལས་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། །བདེན་པ་ལེའུའི་མདོ་ལས། འཇམ་དཔལ་ངས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་བཀོད་པ་མེད་དོ། །འཇམ་དཔལ་ཐེག་པ་ལ་རྣམ་པར་བཀོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཟད་དོ། །དོན་དམ་པར་ཐེག་པ་གཅིག་དང་གཉིས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་བཙན་པར་བྱས་ན་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་ལམ་ཡང་སྨྲ་བསམ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་བཤད་དུ་མེད་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མ་རབས་རྣམས་དྲང་བའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གཟུད་པའི་ཕྱིར་ཐ་སྙད་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་བཤད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ལ་གང་དག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པ་ཡིན་ན། སེམས་པ་དགེ་བས་བསྐྱེད་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤང་ངམ་ཅི། དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བཤད་པ་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད། ཆོས་ ཀྱི་འདུ་ཤེས་མེད། དགེ་འདུན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་ན་ཡང་དག་པའི་མཆོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོ་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མཆོད་པ་དང༌། རིམ་གྲོ་བླ་ན་མེད་པའོ། །གསུམ་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཐོས་པ་མང་པོ་དང་བཤད་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་བཤད་པ་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། མཐའ་ཡས་འཛིན་པར་ཡིད་གཞུངས་ཀྱང༌། །ལྡོག་པར་བསམས་པས་མཐའ་མར་ལྟུང༌། །རྗེས་སུ་འཁོར་བ་མ་ཡིན་ནམ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཟླ་བའི་སྙིང་པོའི་མདོ་ལས། དཔེར་ན་མེ་སྟག་གང་གིས་ཀྱང༌། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་སྐེམ་མི་ནུས། །དེ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པས་ཀྱང༌། །རང་གི་ཉོན་མོངས་སྐེམ་མི་ནུས། །སེམས་ཅན་གཞན་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། ཇི་བཞིན་སྒྲ་རུ་བརྟགས་ནས་སུ། །གང་གིས་དེ་ལྟར་བསྒྲུབས་ན་ནི། །ཤི་ནས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང༌། །མ་རབས་སྒྱུ་མ་འཆང་ལ་དད། །ཡང་དག་ཤེས་རབ་མིང་ཐོབ་བོ། །སྨྲ་བ་སྡུག་བསྔལ་གསུམ་ཉིད་དེ། །སྡུག་བསྔལ་འགག་པ་ཡང་དག་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། བཤད་པ་དག་ཀྱང་འཁྲུལ་པ་སྟེ། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡི་གེ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་དེ་ཉིད་ལས་མང་དུ་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་གྱི། ཚིག་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འབྱུང་བ་མེད་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་ན། །ཚིག་གི་དམ་པས་བྱང་ཆུབ་འཚང་མི་རྒྱ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལས། ཡུན་རིང་དུས་ནས་སྨྲ་བ་ལ་མོས་ཤིང་སྨྲ་བ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བས་ནང་གི་འཕགས་པའི་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟགས་པའམ། རྗེས་སུ་དཔག་པའམ་མོས་པར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གནས་པ་ལས། འདུས་བྱས་ལ་ནི་གང་རྟོག་དང༌། །འདུས་ མ་བྱས་ལ་གང་རྟོག་པ། །གཉི་ག་བདུད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ཞེས། །དེ་དག་མཁས་པས་རབ་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ནམ་མཁའ་མཛོད་ཀྱི་མདོ་ལས། ཇི་སྙེད་དུ་སྨྲ་བ་དེ་སྙེད་དུ་བདུད་ཀྱི་ལས་སོ། །སྨྲ་བ་མེད་ཅིང་མཚན་མ་མེད་པ་ལས་བདུད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚངས་པ་ཀུན་འདྲིས་ཀྱི་མདོ་ལས། ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག །མཚན་མ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ནི་ལམ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས། རིགས་ཀྱི་བུ་གྲོལ་ཐར་པར་འདོད་ན། འདོད་པའི་ཡན་ལག་བཅད་ལ། སེམས་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མི་བསམ་གཅིག་ཏུ་བསམ་སྟེ་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་སེམས་གཏང་ངོ༌། །སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་ནི་སྟོང་པ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་འགྲོ་བ་ཡང་མེད། འོང་བ་ཡང་མེད། བླང་བ་ཡང་མེད། དོར་བ་ཡང་མེད་དེ། ཅི་ཡང་མེད་པ་འདིའི་མིང་ནི་བྱང་ཆུབ་པོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོ་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཚུལ་དུ་བསྟན་ཅིང་བཤད་མོད་ཀྱི། ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་བློས་བརྟགས་ན་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་སྒྱུ་མས་ཡང་དག་པའི་གཞུང་མངོན་པར་བྱང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་འབུམ་གྱི་མདོ་ལས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཤེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མདོ་དང་རྒྱས་པ་ཡང
Chinese
也是这样，佛的法性也，恒常愿望圆满成就。无边无际的世间里，成为世间人的引导者。以他的那些愿望，十方都被诸佛充满。如月亮升起一样，无数的影像，虽然在水的容器里显现，月亮也不会变成两个。同样，无染的智者们，无染地彻底证悟，在所有刹土中也极明显，佛陀没有第二个。这样说的是，虽然胜义谛上没有二，但在名言上也是各别的。这是在中观的论典中，世尊从所有胜义谛的教言中广说的。在《谛实品经》中说：文殊，我没有在声闻和独觉乘中安立。文殊，所谓在乘中安立，只是世俗谛而已。胜义谛中，没有一乘和二乘。又，如果以法性来强制边际，那么大瑜伽的道也是不可言说的，虽然没有论典的解说，然而为了引导低劣的凡夫众生进入正直的法性，只是以名言的方式来解说而已。其中，如果舍弃了一切不作意的行为，那么，由善心所生的所有事业也都要舍弃吗？供养三宝等等也相违吗？对此解说，在《宝积经》中说：没有佛的念想，没有法的念想，没有僧的念想，才是真正的供养。在《慧海请问经》中也说：慧海，这三种是如来最上的供养和承事。哪三种呢？发起菩提心，受持如来们的正法，以及对众生生起大悲心。这样说的。有些人说必须多闻和宣说，对此解说，在《大顶经》中说：即使心思放在无边无际的执持上，如果想到退转，也会堕入边际。这不是随之流转吗？这样说的。在《月藏经》中说：例如任何火星，
English
Likewise, the Dharma-nature of the Buddhas also, constantly fulfills aspirations completely. In this world without end or center, may he become the guide for the people of the world. Through those aspirations of his, may the ten directions be filled with the Victorious Ones. Just as the moon rises, countless reflections, although they appear in vessels of water, the moon does not become two. Similarly, those stainless, wise ones, stainlessly awaken completely, and appear clearly in all realms. There is not even a second Buddha. It is said that although there is no duality in the ultimate sense, there are still differences in mere conventional terms. This is extensively explained by the Bhagavan in the Madhyamaka treatises from all the ultimate teachings. In the Sutra of the Chapter on Truth, it is said: "Manjushri, I have not established anything in the vehicle of the Shravakas and Pratyekabuddhas. Manjushri, the establishment in the vehicle is merely conventional. In the ultimate sense, there is neither one nor two vehicles." Furthermore, if one rigidly adheres to the extremes of Dharma-nature, then the path of Mahayoga is also beyond words and thoughts. Although there is no commentary in the scriptures, it is only explained through conventional terms in order to lead ordinary, inferior beings into the straight Dharma-nature. Among them, if all non-conceptual activities are abandoned, then should all actions generated by virtuous thoughts also be abandoned? Are offerings to the Three Jewels and so forth contradictory? In response to this, the explanation in the Ratnakuta Sutra states: "Without the perception of Buddha, without the perception of Dharma, without the perception of Sangha, that is the true offering." In the Sutra Requested by Sagaramati, it is also said: "Sagaramati, these three are the supreme offerings and services to the Tathagata. What are the three? Generating the mind of Bodhicitta, upholding the sacred Dharma of the Tathagatas, and generating great compassion for sentient beings." Thus it is said. Some say that much hearing and speaking are necessary. In response to this, the explanation in the Great Pinnacle Sutra states: "Even if the mind is focused on holding the limitless, if one thinks of turning back, one will fall into the extreme. Is this not following the cycle?" Thus it is said. In the Essence of the Moon Sutra, it is said: "For example, any spark of fire,
Chinese
大海也无法枯竭，同样，世俗谛也无法枯竭自身的烦恼，更何况其他的众生呢？如是说。《楞伽经》中说：如果有人执着于如实之音声，并依此修行，死后将堕入地狱。他们信任卑劣的幻象，却获得了“真实智慧”之名。言语本身就是三种痛苦，痛苦的止息才是真正的真实。如是说。又，该经中说：所有的讲述都是错误的，因为真实中没有文字。如是说。又，该经中说，所谓的多闻，是指精通义理，而不是精通辞藻。如是说。《无生经》中说：如果不完全了解法的自性，就无法凭借言辞的束缚证得菩提。如是说。《解深密经》中说：由于长久以来喜爱言说，并沉溺于言说，因此无法思考、推测或信仰内在圣者的不言之真谛。如是说。《文殊师利住处经》中说：对于有为法的一切思虑，以及对于无为法的一切思虑，都被智者们宣说是魔业。如是说。《虚空藏经》中说：说多少，就是多少魔业。无言说且无相状，魔又能做什么呢？如是说。《梵天请问经》中说：不分别法与非法，远离二相，就是修道。如是说。《法王经》中说：善男子，如果想要解脱，就断除欲望之根，不要以二元之心思考，而要以一心思考，舍弃有和无的念头。心的自性是空性，心的自性既没有去，也没有来，没有取，也没有舍，什么都没有，这就被称为菩提。如是说。《金光明经》中说：虽然以世俗的方式宣说和讲述，但如果以智慧来观察真实的意义，就不是这样的。因为言辞的幻象能够显现真实的教义。如是说。《十万般若经》中说：如果了解了法的法界，也就了解了一切法的经和广
English
The great ocean cannot be dried up. Similarly, the conventional truth cannot dry up its own afflictions, let alone other sentient beings. Thus it is said. In the Lankavatara Sutra, it is said: If someone clings to the sound of reality and practices accordingly, they will fall into hell after death. They trust in base illusions, yet they are given the name of "true wisdom." Speech itself is the three sufferings; the cessation of suffering is the true reality. Thus it is said. Again, in the same sutra, it is said: All explanations are mistaken, because there are no letters in reality. Thus it is said. Again, in the same sutra, it is said that being well-learned means being skilled in meaning, not skilled in words. Thus it is said. In the Sutra of No Arising, it is said: If one does not fully understand the nature of dharma, one cannot attain enlightenment through the bonds of words. Thus it is said. In the Samdhinirmocana Sutra, it is said: Because of a long-standing fondness for speech and indulgence in speech, one cannot contemplate, infer, or believe in the truth of the inner noble silence. Thus it is said. In the Manjushri Residence Sutra, it is said: All thoughts about conditioned phenomena, and all thoughts about unconditioned phenomena, are declared by the wise to be the work of demons. Thus it is said. In the Akasagarbha Sutra, it is said: As much as one speaks, that much is the work of demons. What can demons do with no speech and no signs? Thus it is said. In the Brahma's Inquiry Sutra, it is said: Not distinguishing between dharma and non-dharma, being free from the two signs, is the practice of the path. Thus it is said. In the Dharma King Sutra, it is said: Son of noble family, if you wish to be liberated, cut off the root of desire. Do not think with a dualistic mind, but think with one mind, and abandon the thoughts of existence and non-existence. The nature of mind is emptiness; the nature of mind has neither going nor coming, neither taking nor abandoning. There is nothing, and this is called enlightenment. Thus it is said. In the Suvarnaprabhasa Sutra, it is said: Although it is taught and explained in a conventional way, if one examines the true meaning with wisdom, it is not like that. Because the illusion of words can reveal the true doctrine. Thus it is said. In the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra, it is said: If one understands the dharmadhatu, one also understands the sutras and expansions of all dharmas.