Tibetan
་དང༌། གོམས་པར་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་མོས་པ་ཙམ་ཡང་བསོད་ནམས་དག་པ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། གོམས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཇི་སྐད་དུ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གང༌། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་གཟུགས་མཆིས་ན། །ནམ་མཁའི་ཁམས་ནི་ཀུན་གང་སྟེ། །དེ་ནི་དེ་ལས་ལྷག་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་ཇི་སྙེད་པ། །དེ་སྙེད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡི།། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསོད་ནམས་ཀྱི། །ཕུང་པོ་འབྱུང་བ་ཇི་སྙེད་པ། །དམ་ཚིག་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡི། །བསོད་ནམས་དེ་བས་ཤིན་ཏུ་ཡང༌། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་འབད་པ་ཡིས། །བསྐལ་པ་བྱེ་བར་བཀའ་སྩལ་ཡང༌། །དམ་ཆོས་འཛིན་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས། །མཐར་ནི་ཕྱིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་དམ་པའི་ཆོས། །ཡང་དག་སྡུད་ལས་བསོད་ནམས་གང༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལ་མོས་པ་ཡི། །།བཅུ་དྲུག་ཆར་ཡང་མི་ཕོད་དོ། །འདིར་ནི་སྟོང་ཉིད་ལ་མོས་ཤིང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་འདོར་མི་བྱེད། །དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་འཛིན་བྱེད་པ། །འདི་ནི་བསོད་ནམས་མདོར་བསྡུས་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ཁོ་ན་འདི་ལས་གོམས་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ལ་ནི་ཚེགས་མེད་པར་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པ་འཐོབ་པ་འབྱུང་སྟེ། མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསོད་ནམས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་ཉམ་སུ་ བླང་བ་ལ་ཇི་ལྟར་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟ་བུ་དམིགས་པའི་ཚུལ་ལས་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མས་གནོད་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་པ་དངོས་པོ་ལ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ཡོངས་སུ་ངེ༌། །དེ་ཕྱིར་དེ་སྟོབས་ཞུགས་པ་ཡི། །ཕྱི་རོལ་ཕྱིན་པ་སྒྲུབ་པ་ཀུན། །བདག་དང་བདག་གིར་ཕྱིན་ལོག་ལས། །ཞུགས་པ་བཞིན་དུ་སྟོབས་ཆུང་ངོ༌། །དངོས་པོར་མི་དམིགས་པ་ཡིས་ནི། །ཞུགས་པ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་སྟེ། །རྒྱས་པའི་རྒྱུ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །ས་བོན་གྲུང་པོའི་མྱུག་སོགས་བཞིན། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པར་ལེགས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་འཐོབ་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཡིད་ཅན་རྣམས་ལ་མི་སྲིད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་རྣམས་ལ་འགའ་ཞིག་གིས་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་བ་ཙམ་ཡོད་ཀྱི། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤོང་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ཅུང་ཟད་མཐོང་བ་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡུལ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་བྲལ་བ་མ་ཚང་བས་དེ་མཐའ་དག་ཡོད་
Chinese
，应当串习。稍微生起信解，也是清净罪障等的因，何况串习呢？如是说： 佛说：菩提心之福德若有色，则遍满虚空，且将更有余。一切有情之福德，所有积聚之量，菩萨之菩提心，胜过彼等所有量。菩萨福德之积聚，所有生起之量，持守誓言之福德，胜过彼等所有量。诸佛以精勤，于无数劫中所宣说，然持守正法之福德，终不能至边际。菩提心与殊胜法，以及真实摄集之福德，于空性生起信解，十六分之一亦不及。于此处信解空性，且不舍菩提心，恒常持守殊胜法，此乃福德之略义。如是宣说。因此，从此串习者，毫不费力即可获得增上生与决定胜。以不缘之方式修持福德，无论生起何种果，皆非以缘之方式而生起。以正量仅能遣除障碍，然于实法遣除所知障，则完全是颠倒的。是故，以彼力所趋入之，一切外道之行持，如以我与我所之颠倒，而趋入般力小。以不缘实物而趋入者，果报极大，因从广大之因所生，如健壮种子之芽等。如是所说。获得殊胜决定胜，于耽著颠倒之有情而言，绝不可能。观人无我者，仅能遣除少分烦恼障，然不能遣除所知障。稍微见到法无我者，亦因于彼等之外境，未完全远离颠倒，故彼等一切皆有。
English
, it is appropriate to familiarize oneself with it. Even a slight arising of faith and understanding is a cause for purifying defilements and so forth, what need is there to mention familiarization? As it is said: The Blessed One said: If the merit of bodhicitta had a form, it would fill all of space, and would still be more. The amount of the accumulation of merit of all sentient beings, the bodhicitta of a bodhisattva, surpasses all of them. The accumulation of merit of a bodhisattva, the amount of all that arises, the merit of upholding vows, surpasses all of them. Although the Buddhas exert themselves and teach for countless eons, the merit of upholding the true Dharma will never reach its limit. The merit of bodhicitta and the supreme Dharma, as well as the merit of truly gathering, even one-sixteenth of those who give rise to faith and understanding in emptiness cannot match it. Here, give rise to faith and understanding in emptiness, and do not abandon bodhicitta, constantly uphold the supreme Dharma, this is the concise meaning of merit. Thus it is said. Therefore, those who familiarize themselves with this will effortlessly attain higher realms and definite goodness. Whatever result arises from cultivating merit in a non-objective way, it does not arise in an objective way. Valid cognition can only remove obstacles, but removing the obscurations to knowledge in real things is completely inverted. Therefore, all the practices of externalists that are entered into by that power, like entering into the inversion of self and what belongs to self, are of little power. Entering without objectifying things has great results, because it arises from a vast cause, like the sprouts of strong seeds and so on. Thus it is said. Obtaining excellent definite goodness is impossible for sentient beings who are attached to inversion. Those who see the absence of self of persons can only remove a small portion of the obscurations of affliction, but cannot remove the obscurations to knowledge. Even those who see a little of the absence of self of phenomena, because they have not completely abandoned inversion in objects other than those, all of them have it.
Tibetan
པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གོམས་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་ན། དེ་ཁོ་ན་འདི་ཁོ་ན་ལ་གོམས་པར་བྱ་བར་འོས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་འདི་སྐད་དུ། གལ་ཏེ་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དེའི་འབྲས་བུའི་ཡང་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ན། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་དབུ་མ་པ་རྣམས་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་བསྒྲུབ་པ་ལེན་པ་དང་འདོར་བ་དག་གིས། བདག་དུབ་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ཁོ་ནར་སྤྱོད་པ་མཛེས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་མི་རིགས་པ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་རིགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་སྐྱེས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པས། ངེས་པའི་སྟོང་པའི་དེ་ཁོ་ན་ལ་མོས་བའི་སྐྱེས་བུའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་འདི་བརྗོད་དམ། དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་སྤངས་པ་ལ་ཡིན་གྲང༌། དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བརྗོད་ན་ནི། ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་དངོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པ་དེ་དག་ནི། རིགས་པ་དང་ལུང་གིས་དེ་ཁོ་ན་དེས་ཀྱང་དེ་ལས་ གཞན་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཐུན་མོང་དུ་ཐ་སྙད་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་དེ་ལས་གཞན་པ་དག་ལ་ཐ་སྙད་ལ་ནི་ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ན་འདི་དག་བསོད་ནམས་སྒྲུབ་པ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། སྡིག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་ལྡོག་པ་ལ་སྤྱོད་པར་མི་འོས་སོ། །རྣམ་པར་ཕྱེད་པ་རྣམས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེད་པའི་འཇིག་རྟེན་དང་ཐ་སྙད་ཐུན་མོང་དུ་མི་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དེ་དག་གིས་གང་ལ་ཡང་འཇུག་པར་མི་བྱ་ཞིང་གང་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པར་མི་བྱ་བས་ན། བཟའ་བ་དང༌། བཏུང་བ་དང༌། སྡུག་པ་ལ་འཁྱུད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མི་འཇུག་པར་འགྱུར་ལ། སྦྲུལ་དང་དུག་དང་ཚེར་མ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་མི་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་བསོད་ནམས་དང་བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུ་འགའ་ཞིག་བརྫུན་པར་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་བརྫུན་ན་ནི། །བརྫུན་པའི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྒྲུབ་པ་ལེན་པ་དང། སྤོང་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བསོད་ནམས་དང༌། བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་ལྟ་བུ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། མ་ཡིན་ན་ནི་འགའ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་དུ་ལེན་པ་དང༌། སྤོང་བའི་ཐ་སྙད་འདི་འཇུག་པ་དེ་སྲིད་དུ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་དང༌། ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་ཡུལ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པར་བྱའོ། །དབུ་མ་པར་རློམ་པ་གང
Chinese
不是这样的。因此，对于那些想要获得显赫和决定性利益的人来说，除了它之外，没有什么可以习惯的。因此，只有它，只有这个才应该习惯。有些人这样说：如果福德和非福德及其果报也完全是虚假的，那么为什么中观派人士要通过获取和舍弃福德和非福德的积聚，使自己疲惫不堪呢？那些人认为仅仅按照自己的意愿行事才是美好的，这种说法是不合理的。就像这样，对于那些没有放弃对事物的执着习气，通过由种姓差别产生的推断，对决定性的空性深信不疑的人，才说这些话吗？还是对那些已经放弃了对事物的执着习气的人说的呢？如果是对前者说的，那么就不是正确的说法。因为那些没有放弃对事物的执着习气的人，也通过理性和经典，与那些与他们不同的众生共同使用术语。对于他们和那些与他们不同的人来说，在术语上没有任何区别。因此，这些人不应该致力于积累福德，也不应该从事罪恶的积累和避免。如果说，区分者与不区分者的世间和术语是共同的，这本身就是不合理的，那么，他们就不应该从事任何事情，也不应该避免任何事情。因此，他们也不应该从事饮食和拥抱痛苦等事情，也不应该避免蛇、毒药和荆棘等。此外，福德和非福德及其果报并非完全是虚假的，而是所有的法都是如此。如果其中一些是虚假的，那么，获取和舍弃虚假的快乐和痛苦的积聚，以及作为舍弃对象的福德和非福德的积聚，也应该是同样的。如果不是，那么就什么也不是。因此，只要获取和舍弃的术语还在使用，就应该遵循善行和恶行的领域。那些自认为是中观派的人
English
It is not so. Therefore, for those who wish for eminence and definitive good, there is nothing else to become accustomed to other than that. Therefore, only that, only this should be accustomed to. Some say this: If merit and non-merit and their fruits are also completely false, then why do Madhyamikas exhaust themselves by taking and abandoning the accumulation of merit and non-merit? Those who say that it is beautiful to act only according to one's own wishes are speaking unreasonably. Like this, is this said for the sake of a person who has not abandoned the habit of clinging to things, and who, through inference born from the distinction of lineage, has faith in the definitive emptiness? Or is it said to those who have abandoned the habit of clinging to things? If it is said for the sake of the former, then it is not a correct statement. Because those who have not abandoned the habit of clinging to things also use terms in common with beings who are different from them, through reason and scripture. For them and those who are different from them, there is no difference in terms. Therefore, these people should not engage in accumulating merit, nor should they engage in and avoid the accumulation of sin. If it is said that it is unreasonable for discriminators to share the world and terms with non-discriminators, then they should not engage in anything, nor should they avoid anything. Therefore, they should not engage in eating, drinking, embracing suffering, and so on, nor should they avoid snakes, poison, thorns, and so on. Furthermore, merit and non-merit and their fruits are not completely false, but all dharmas are so. If some of them are false, then the accumulation of false happiness and suffering, and the accumulation of merit and non-merit that are objects of abandonment, should also be the same. If not, then there is nothing. Therefore, as long as the terms of taking and abandoning are still in use, one should follow the realms of good and bad deeds. Those who pretend to be Madhyamikas