Tibetan
།དེ་ལྟས་འདི་ཡང་ཕྱི་རོལ་བཞིན། །གཅིག་དང་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ། །མི་རུང་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་བཞིན། །ངོ་བོ་མེད་པར་གསལ་ཤེས་ཀྱིས། ། ཐེག་ཆེན་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ལུང༌། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་སོགས་ཤེས། །བྱ་བ་ལས་ཀྱང་བདག་མེད་པར། །ངེས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་བྱ་སྟེ། །གལ་ཏེ་གཉིས་མེད་ཤེས་པ་ཞིག །ཡང་དག་ཉིད་ཡོད་དེ་ཡི་ཚེ། །རྒྱལ་བས་དངོས་པོ་ཕྲ་རབ་ཀྱང༌། །དགག་པ་གསུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཤེས་རབ་ཅེས་བརྗོད་མདོ་ལས་ནི། །དངོས་པོ་སྐྲ་ཡི་རྩེ་མོའི་ཆ། །བཞག་པ་ཙམ་ཡང་བསལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་མེད་རིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན། །སངས་རྒྱས་ཀུན་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་ཞེས། །བྱ་བ་ལས་ཀྱང་སྐྱོབ་པ་ཡིས། །སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་རྒྱུན་མེད་གསུངས། །དེ་བས་སེམས་ནི་ཡང་དག་མིན། །འདས་པའི་སེམས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་མ་དམིགས་ལ། །མ་འོངས་ཡོད་པར་མ་ཡིན་ཏེ། །ད་ལྟར་གྱི་ཡང་མ་དམིགས་སོ། །ཡང་དག་ཉིད་དུ་སེམས་ཡོད་ན། །དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་ལས་བདག་ཉིད་ཆེས། །འོད་སྲུངས་ལས་ནི་གསུངས་པ་གང༌། །དེ་ཡང་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །ཡོད་དང་མེད་པ་ཉིད་དག་གི །དབུས་ལའང་གནས་པ་བཀག་པ་འདི། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཟུར་གྱིས་གསུངས། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་ཞེས་བརྗོད་པའི། །མདོ་ལས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཡང༌། །ཚིགས་བཅད་དག་གིས་གསལ་གསུངས་ཏེ། །དེ་ལྟར་དངོས་མེད་རིགས་ལྡན་ཉིད། །ཇི་སྐད་གསུངས་ཤེ་ན། ཇི་ལྟར་གཟུགས་ནི་མེ་ལོང་ལ། །དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་རྣམ་སྤངས་པར། །སྣང་ཡང་དེ་ཡི་ངོ་བོར་མིན། །དེ་བཞིན་དངོས་ལ་དངོས་ཉིད་དོ། །བློ་ཡིས་རྣམ་པར་གཞིགས་རྣམས་ཀྱི། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངེས་མི་ཟིན། །དེ་བས་དེ་དག་བརྗོད་མེད་དང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མེད་པར་བརྗོད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་གང་དག་ཡོད། །འཇམ་པའི་དབྱངས་ཀྱིས་ཡང་དག་ཉིད། །དྲིས་ནས་འཕགས་པ་དྲི་མེད་གྲགས། །ཅི་ཕྱིར་དེ་ཚེ་མི་གསུང་བཞུགས། །དེ་སྐད་གཞུང་ལུགས་མཐུན་པ་ལ། །གནས་པའི་སྐྱེས་བུ་འཁོད་པ་ནི། །དྲིས་ན་བློ་དང་ལྡན་པ་དག །མི་སྨྲར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། མ་དྲོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡི། །མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་གྱིས་གསུངས་གང༌། །དེས་ཀྱང་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་ཏེ། །སྐྱེ་བོ་ ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཉིད། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་ཤེ་ན། རྐྱེན་ལས་གང་སྐྱེ་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད། །རྐྱེན་ལ་རག་ལས་གང་དེ་སྟོང་པར་བཤད། །གང་ཞིག་སྟོང་ཉིད་ཤེས་དེ་བག་ཡོད་ཡིན།
Chinese
因此，这也像外境一样，不可能是单一或多重的自性。如同影像等，以无自性的明觉来理解。 大乘经论中，如《般若波罗蜜多》等，也应了知从行为上也是无我的，必须确切领悟。如果存在一个无二的智慧，真实存在，那么诸佛也不会否定极微之物。在名为《智慧》的经中，为了消除事物如毛发尖端般微小的存在，这仅仅是无有的道理。诸佛之母金刚，也通过行为来救护，宣说心识的相续是不连续的，因此心识不是真实的。过去的意识，佛陀也无法以任何方式观察到，未来的也不存在，现在的也同样无法观察到。如果心识真实存在，那么从《宝积经》来看，自性更为伟大，从《光鬘经》中所说，那也是不合理的。在《三摩地王经》中，也禁止安住于有和无的中间，这间接地说明了无自性。在名为《圣楞伽经》的经中，诸佛也用偈颂清楚地说明了，因此，无实有是合乎逻辑的。如何宣说的呢？就像镜子中的影像，既非相同也非相异，完全超越了这些分别，虽然显现，但并非它的自性。同样，对于事物来说，实性也是如此。以智慧分别的诸法，无法确定它们的自性，因此，它们是不可言说的，也被称为无自性。是这样说的。如果存在任何事物，文殊菩萨以真实性提问，圣无垢称，为何那时保持沉默呢？对于安住于符合经论的处所的人，如果被提问，有智慧的人不说话是不合理的。此外，在名为《无热恼海》的经中，世尊所说的，也是依赖于因缘，众生是无自性的。如何宣说的呢？从因缘所生的，就是未生的。对于它来说，没有自性生的。依赖于因缘的，被说是空性。谁知晓空性，谁就是谨慎的。
English
Therefore, this, like external objects, cannot be of a single or multiple nature. Like reflections and so on, understand with the clear knowing of no-self nature. The Mahayana scriptures, such as the Prajnaparamita, etc., should also be understood as selfless in action. It is necessary to truly comprehend. If there is a non-dual wisdom, truly existing, then the Buddhas would not deny even the most minute objects. In the sutra called "Wisdom," in order to eliminate the existence of things as small as the tip of a hair, this is merely the reason for non-existence. The Vajra, the mother of all Buddhas, also protects through action, stating that the continuum of mind is not continuous, therefore the mind is not real. The past consciousness, the Buddha also cannot observe in any way, the future does not exist, and the present is also not observed. If the mind truly exists, then from the Ratnakuta Sutra, the self-nature is even greater, and what is said in the Light Garland Sutra is also unreasonable. In the Samadhiraja Sutra, also, the prohibition of dwelling in the middle of existence and non-existence indirectly explains the absence of self-nature. In the sutra called the Holy Lankavatara Sutra, the Buddhas also clearly explained with verses, therefore, non-reality is logical. How is it proclaimed? Just like the image in a mirror, neither the same nor different, completely beyond these distinctions, although it appears, it is not its nature. Similarly, for things, reality is also like this. The dharmas that are distinguished by wisdom cannot determine their self-nature, therefore, they are inexpressible and are also called without self-nature. That is how it is said. If there is anything, Manjushri asks with truth, and the Holy Vimalakirti, why did he remain silent at that time? For a person who dwells in a place that conforms to the scriptures, if asked, it is unreasonable for a wise person not to speak. Furthermore, in the sutra called Anavatapta, what the Bhagavan said is also dependent on conditions, beings are without self-nature. How is it proclaimed? Whatever arises from conditions is unborn. For it, there is no self-nature birth. Whatever depends on conditions is said to be emptiness. Whoever knows emptiness is mindful.
Tibetan
།ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། འཕགས་པ་ཀླུ་དབང་རྒྱ་མཚོ་ཡིས། །ཞུས་པ་ལས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་གྱིས། །དངོས་རྣམས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཕྱིར། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མེད་གསུངས་ཏེ། །གང་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་ཏེ་བྱུང༌། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་འགའ་འང་མེད། །གང་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། །དེ་དག་གང་དུའང་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གླང་པོའི་རྩལ་ལས་ཀྱང༌། །བཅོམ་ལྡན་ཐུབ་པ་སྐྱེས་མཆོག་གིས། །དུས་གསུམ་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་རྣམས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་རབ་གསལ་གསུངས། །གང་ལ་སྐྱེ་བ་སྲིད་པ་ཡི། །ཆོས་ནི་འགའ་ཡང་མེད་རྙེད་དེ། །སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བྱིས་པ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ལས་ཀྱང་ནི། །ཐམས་ཅད་གཟིགས་པས་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་གསལ་བས། །དངོས་ཀུན་བདག་མེད་ཉིད་དུ་གསུངས། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་ཤེ་ན། གང་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། །རང་བཞིན་མེད་དེ་གཞན་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་བཞིན་མེད་པས་གཞན་ཅི་སྐྱེད་འགྱུར་ཞེས། །རྒྱུ་འདི་བདེ་བར་གཤེགས་པས་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཀླུ་དབང་རྒྱ་མཚོ་ཡིས། །ཞུས་པ་ཆེ་ལས་ཐུབ་པ་ཡིས། །དུས་གསུམ་འདོད་པའི་དངོས་པོ་རྣམས། རང་བཞིན་མེད་པར་གསུངས་ཉིད་དེ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟོང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟོང་ཞིང༌། །སྐྱེ་དང་འཇིག་དང་གནས་པའི་དངོས་པོ་སྟོང༌། །འདི་ནི་དངོས་ཡོད་མ་ཡིན་དངོས་མེད་མིན། །ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། དངོས་པོ་ཁས་ལེན་ཡོད་ན་ནི། །ས་བཅུ་པ་ཡི་མདོ་ལས་གང༌། །སྐྱེ་མཆེད་མཉམ་པ་ཉིད་གསུངས་ཏེ། །ཇི་ལྟར་རྩོད་པ་མེད་པར་འགྱུར། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་ཤེ་ན། ས་ལྔ་པ་ལས་སའི་ལམ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་བཅུས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་དྲུག་པ་འཇུག་གོ །བཅུ་གང་ ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པས་དུས་གསུམ་དུ་གནས་པའི་དངོས་པོའི་རིགས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་ཟུང་ཤིག །དེ་བཞིན་དུ་འཕགས་པ་མ་སྐྱེས་དགྲའི་འགྱོད་པ་བསལ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞི
Chinese
这就是了。同样，在圣者龙王海所请问的经典中，世尊也说：诸法因缘所生故，自性即无。何者是缘起，彼等无自性。何者无自性，彼等无所生。这就是了。同样，在象力经中，世尊能仁圣者也清楚地说：通达三时之事物，皆无自性。于何者有生之法，无有可得之法，然愚童却谓无生之法为生。这就是了。在宝源经中，一切见者已明示诸法之生起，故说诸法皆无我。如是说云：何者无自性，无自性者，他缘如何变？无自性故，何能生他？此理乃善逝所宣说。这就是了。同样，在龙王海所请问的大经中，能仁已说三时所欲之事物皆无自性。过去际空，未来际空，生、灭、住之事物皆空。此非实有，亦非实无，诸法皆自性空。这就是了。此外，若有事物之承许，十地经中云何说生处平等性，如何能无诤？如是说云：于第五地，圆满了地的道，以十种平等性进入菩萨的第六地。何为十？即是：一切法无相平等性，一切法无性相平等性，一切法无生平等性等等。如是宣说，因宣说一切事物皆无自性，故应确信三时所住之事物种类皆显明为无自性。同样，在圣者未生怨忏悔经中也说：一切事物皆如实无自性。
English
That is it. Similarly, in the Sutra Requested by the Noble Naga King Ocean, the Bhagavan also said: Because things arise dependently, they have no inherent nature. Those that arise dependently have no inherent nature. Those that have no inherent nature do not arise anywhere. That is it. Similarly, in the Elephant Strength Sutra, the Bhagavan Shakyamuni, the supreme being, also clearly stated: All things understood in the three times are clearly said to be without inherent nature. In what has the law of birth, there is no law to be found, but children think of the law of no birth as birth. That is it. In the Jewel Source Sutra, the All-Seeing One has clearly shown the arising of all things, therefore it is said that all things are without self. As it is said: What has no self-nature, how can other conditions change without self-nature? Because there is no self-nature, what can produce others? This reason is explained by the Sugata. That is it. Similarly, in the Great Sutra Requested by the Naga King Ocean, the Muni has said that all things desired in the three times are without inherent nature. The past end is empty, the future end is empty, and the things of birth, destruction, and abiding are empty. This is neither real nor unreal, all dharmas are empty of inherent nature. That is it. Furthermore, if there is an acceptance of things, how can the Sutra of the Tenth Ground say that the birthplaces are equal, how can there be no dispute? As it is said: In the fifth ground, the path of the ground is completely perfected, and the bodhisattva enters the sixth ground with ten kinds of equality. What are the ten? That is: all dharmas are equal without characteristics, all dharmas are equal without characteristics, all dharmas are equal without birth, and so on. As it is said, because it is said that all things have no self-nature, it should be believed that the kinds of things that dwell in the three times are all clearly without self-nature. Similarly, in the Sutra of the Repentance of the Noble Ajatashatru, it is also said: All things are truly without self-nature.