Tibetan
དང༌། །འགལ་བ་རྣམ་པ་མང་དུ་སྣང༌། །དེ་ལྟས་སེམས་བཞིན་ཕྱི་རོལ་གྱི། །དོན་ཡང་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །བཤད་པའི་ཕྱིར་དང་གསལ་བར་ནི། །སྣང་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ཡོད། །ཕྱི་རོལ་དོན་ཞིག་གཏན་མེད་ན། །འགྲོ་བའི་རྩ་ལག་རྫོགས་སངས་རྒྱས། །ཐུགས་རྗེའི་དགོངས་པ་དྲི་མེད་ཀྱིས། ཐེག་ཆེན་སཱ་ལུ་ལྗང་པ་ཡི། །མདོ་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྱུང་བ་ཡི། །ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དངོས། གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཇི་ལྟར་ཡང༌། །འཐད་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཕྱི་དང་ནང་གི་བྱེ་བྲག་གིས། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསལ་བར་བསྟན། །དེ་བས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་མིན། །དགོས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ནི། །བཅོམ་ལྡན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡང༌། །གཉིས་སུ་བཤད་པ་ཇི་ལྟར་ཡང༌། །གསུང་བ་ཆེད་ཆེར་མི་མཛད་ལ། །ཀུན་གྱི་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་སྔོན་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ན། །བློ་རྣལ་འདུག་པའི་གདུལ་བ་ཡང༌། །འགའ་ཡང་ དེ་ཉིད་གུས་མི་འོས། །སྟོན་པས་མཚུངས་པར་བསྟན་པ་ལ། །ཁྱོད་ཀྱིས་འགའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ། །ཡོངས་སུ་བླང་ཞིང་དོར་བ་ཡི། །ངེས་པ་འདི་ཀོ་ཅི་ཡི་རྒྱུས། །དེ་ལྟས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བའི། །དངོས་པོའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །མ་རིག་ལ་སོགས་ཡན་ལག་བཞིན། །ཕྱི་རོལ་དངོས་པོའང་འཐད་པ་ཡིན། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ན། །ཇི་ལྟར་རྟ་ཡི་རྭ་ལ་སོགས། །མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ། །ཁྱད་པར་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་པ། །དེ་བཞིན་འདི་ལའང་མི་འགྱུར་རོ། །མི་མཁས་པ་དག་དེ་སྐད་དུ། །བཅོམ་ལྡན་དགོངས་པ་མི་ཤེས་པར། །ཤིན་ཏུ་རྒོལ་བར་བྱེད་གྱུར་པ། །དེ་ལའང་འདིར་ནི་བརྗོད་པར་བྱ། །གཉིས་སུ་བཤད་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་དག་ལ། །གྲགས་པའི་ངོར་ཡིན་དེ་ཙམ་གྱིས། །སྐྱེ་བ་ཅན་རྣམས་གཉིས་མི་འགྱུར། །གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོར་ཁྱད་མེད་ཀྱང༌། །ཕྱི་དང་ནང་གི་ངོ་བོར་ནི། །ཇི་ལྟར་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་འདི་ལའང་ངེས་པར་གཟུང༌། །དེ་ལྟར་མིག་ལ་སོགས་པ་ནི། །ནང་གི་ཡིན་པ་ཉིད་གནས་ལ། །གཟུགས་དང་སྒྲ་སོགས་ཕྱི་ཡི་ཡང༌། །གཅིག་པ་ཉིད་དུའང་འགལ་བ་མེད། །གཉི་གའང་བློ་གྲོས་ངང་ཚུལ་ཅན། །ཡང་དག་མཁྱེན་པས་ཡང་དག་ཏུ། །གཡོ་བ་མེད་སོགས་བསྒྲུབ་བྱ་གང༌། །དེ་ནི་ཐ་དད་མེད་པར་བསྟན། །དེ་བས་གཅིག་ཉིད་ན་ཡང་འདིར། །བཤད་པ་ཐ་དད་འདི་མི་འགལ། །གདུལ་པའི་ངོར་ནི་མགོན་པོ་ཡིས། །བསྟན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་མདོ་ལས་བསྟན་ཞེས་ཏེ། །བདེ་གཤེགས་དགོངས་པ་མ་བརྟགས་པར། །ཐམས་ཅད་སྒྲ་བཞིན་བཟུང་ན་ནི། །དེ་ཡི་ཚེ་ན་བདག་ཀྱང་ནི། །ཅི་སྟེ་མི་བཟུང་དེ་ཡང་ནི། །འདི་ལྟར་དེ་ཡིས་དེ་ལས་གསུངས། །དེ་ལྟ་བས་ན་བརྟགས་ཏེ་བཟུང༌། །གཞན་དུ་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར། །དཔེར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ནི། །གདུལ་བའི་དགོས་པ་ལ་གཟིགས་ནས། །བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བ་བསྟན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་བསྟན། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐུབ་པ་ཡི། །དབུ་མའི་ལུགས་ནི་གསལ་མཛད་པ། །སློབ་དཔོན་བློ་ཆེན་མཁས་པ་ཡི། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་ལས་བཤད་ པ། །དགོས་པའི་དབང་གིས་རྒྱལ་བ་རྣམས། །ང་དང་ངའི་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས། །དེ་བཞིན་དགོས་པའི་དབང་གིས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས། །དངོས་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་བཅས་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཡོད་མིན་པར། །གཞུང་འཛིན་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོམས། །ཞར་ལ་འོངས་པའི་གཏམ་གྱིས་ཆོག །བློ་ཙམ་ཞེས་པ་འདི་ལ་ནི། །ཚད་མ་ཡང་ནི་གསལ་བར་ཡོད། །ཚད་མ་དང་བྲལ་ཚིག་དག་ནི། །མཁས་རྣམས་མགུ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བརྩད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱུར་པའི་མི། །གཉིད་མ་ལོག་པའི་མིག་སོགས་བློ། །ཡང་དག་ཕྱི་རོལ་སྣང་མིན་ཏེ། །བློ་ཕྱིར་རྨི་ལམ་བློ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མས་ཀྱང༌། །སེམས་ཙམ་ཡིན་པའི་ཚུལ་དུ་ངེས། །བློ་ཙམ་གྲུབ་པའི་ལུང་ཡང་ནི། །བློ་ཅན་བློ་ནི་རྒྱས་བྱེད་པ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་སྡེ་ཞེས། །བྱ་བ་གསལ་བ་ཉིད་དམིགས་ཏེ། །ཇི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་བྱིས་པ་རྣམ་བརྟགས་བཞིན། །ཕྱི་རོལ་དོན་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །བག་ཆགས་ཀྱིས་ནི་དཀྲུགས་པའི་སེམས། །དོན་དུ་སྣང་བར་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་གཟུང་བ་བཀག་ཀྱང་ནི། །ཁྱོད་ཀྱི་ལྟ་བུ་སེམས་ཙམ་ལུགས། །འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གང་གི་ཕྱིར། །སེམས་ནི་དེ་ལ་རག་ལུས་བརྗོད། །ཤེས་བྱ་མེད་ན་ཇི་ལྟ་བུར། །དེ་ལ་རག་ལུས་ཤེས་པ་འགྲུབ། །ཤེས་པ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཡིས། །དབེན་ཞེས་བྱ་བའང་གཟུ་ལུམས་ཆེ། །དེ་ཉིད་དགོངས་ནས་སློབ་དཔོན་ཆེ། །བདེ་གཤེགས་ཐུགས་རྗེའི་ནོར་ཅན་ལ། །བསྟོད་མཛད་ཀླུ་ཞེས་བོད་པ་ཡིན། །བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ་ནི། །མ་ཤེས་པར་ན་ཤེས་བྱ་མིན། །དེ་མེད་པར་ཡང་ཤེས་པ་མིན། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཤེས་པ་དང༌། །ཤེས་བྱ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་འཛིན་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། །དེ་ཡོད་རབ་ཏུ་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་ཡོད་འབད་པ་མེད་ཉིད་དུ། །ཁྱོད་ནི་ཡང་དག་མཐོང་བར་འགྱུར།
Chinese
并且，矛盾的相状显现很多。因此，如同心一样，外面的事物，也是圆满正等觉所宣说的缘故，并且因为显现清楚的缘故，是真实存在的。如果外面的事物完全不存在，那么众生的根本圆满正等觉，以慈悲的无垢意念，从大乘娑罗树的嫩芽的经典中，对于缘起之自性的各种差别真实地，以二的方式进行开示，无论如何，这都不是合理的。因此，一切事物，以外面和里面的差别，清楚地显示为两种。因此，并非自性不存在。对于没有必要的事物，世尊一切智者，无论如何以二的方式进行宣说，都不会特意地进行讲述。一切的入门是什么，因为那是先行的缘故，对于调伏心智平静的人，任何那样的事物都不值得尊敬。对于导师所平等开示的事物，你对于某些事物完全接受并且舍弃，这种确定的原因是什么？因此，为了开示缘起事物的差别，如同无明等支分一样，外面的事物也是合理的。如果不是这样，那么如同马的角等，对于确定不存在的事物，没有任何差别存在，对于这个也是不会改变的。不聪明的人那样说，不了解世尊的意念，非常地进行辩驳，对于那些人，在这里也要进行讲述。任何以二的方式进行宣说，那对于众生来说，只是在名声的层面，仅仅如此，有生者也不会变成二。即使在色蕴上没有差别，但是在外面和里面的自性上，如同以二的方式进行宣说一样，对于这个也一定要理解。因此，眼睛等是安住于里面的自性，色和声等是外面的，即使是相同的，也没有任何矛盾。两者都是具有智慧品性的人，以正确的智慧，对于不动摇等所要证实的，那是被开示为没有差别的。因此，即使是同一个，在这里，不同的讲述也不矛盾。对于所调伏者来说，怙主以各种方式进行开示。另外，如果经典中开示说，不考察善逝的意念，一切
English
And, many contradictory aspects appear. Therefore, just like the mind, external objects are also truly existent because they are taught by the perfectly enlightened Buddha, and because they appear clearly. If external objects did not exist at all, then the root of beings, the perfectly enlightened Buddha, with the compassionate and immaculate intention, from the sutra of the great vehicle Sala sapling, the various differences of the nature of dependent arising are actually taught in two ways, but in any case, this is not reasonable. Therefore, all things are clearly shown as two types, with the distinction of outer and inner. Therefore, it is not that there is no self-nature. For things that are not necessary, the Bhagavan, the all-knowing one, would not deliberately speak of them in two ways. Whatever is the entry point for all, because that is the preliminary, for those who are disciplined in calming the mind, none of those things are worthy of respect. For what the teacher has equally taught, you completely accept and reject certain things, what is the reason for this certainty? Therefore, in order to show the difference of dependent arising things, just like the limbs such as ignorance, external things are also reasonable. If it is not like that, then just like the horns of a horse, etc., for things that are determined to be non-existent, there is no difference at all, and it will not change for this either. Unintelligent people say that, not understanding the intention of the Bhagavan, they argue very much, and for those people, it should be said here. Whatever is taught in two ways, that is for beings, only on the level of fame, and just that, sentient beings will not become two. Even if there is no difference in the aggregate of form, but in the nature of outer and inner, just as it is taught in two ways, it is necessary to understand this as well. Therefore, the eyes, etc., abide in the nature of being inside, and form and sound, etc., are outside, and even if they are the same, there is no contradiction. Both are those with intelligent qualities, with correct wisdom, whatever is to be proven such as immovability, etc., that is shown to be without difference. Therefore, even if it is the same, here, the different teachings are not contradictory. For those to be tamed, the protector teaches in various ways. Furthermore, if it is said that it is taught in the sutra, without examining the intention of the Sugata, everything
Chinese
如果如实受持，那时我也是如此。如果不如实受持，也是这样，他从中宣说。因此应当观察后受持，否则会太过分。例如，世尊为了调伏的必要，示现虚假的出生一样，同样也示现蕴等等。因此，通达者阐明了能仁的中观宗派。大学者、智者的《六十正理论》中说：诸佛为了必要，如说“我”和“我的”，同样，蕴、界、处也是为了必要而说。这是它的意思。因此，凭借它的力量，诸法具有自性，并非在一切情况下都存在，通达经论的智者们应当思考。顺便说一句，随之而来的话就足够了。所谓“唯识”的这个，也有量存在。与量相违背的言辞，智者们不会满意。成为辩论对象的人，未入睡的眼睛等识，并非真实的外境显现，因为是识，如同梦中的识一样。通过这些量，也确定是唯心。成立唯识的教证也存在，能使具慧者的智慧增长。《楞伽经》名为明示，如云：“如儿童的分别一样，外境并非实有，由习气扰乱的心，显现为境。”等等。虽然遮止了外境的执取，但你的宗派，唯识宗，不会成立，因为心依赖于它而说。如果没有所知，如何能成立依赖于它的知识？由知识显现为二取，说“寂静”也是非常虚伪。考虑到这一点，大导师，具有善逝慈悲之宝藏者，被尊称为龙树。在赞颂中也说：“不了解则无所知，没有它也没有知识，因此您说知识和所知无自性。”这是它的意思。因为没有执持它的量，所以它的存在无法成立。如果它存在，你将毫不费力地现见真谛。
English
If one holds it as it is, then I am also like that. If one does not hold it as it is, it is also like this, he speaks from within it. Therefore, one should examine and then hold it; otherwise, it will be too extreme. For example, just as the Bhagavan, seeing the need to tame, showed a false birth, similarly, he also showed the aggregates and so on. Therefore, the Thubpa (Buddha) clearly expounded the Madhyamaka system. It is explained in the 'Sixty Reasonings' of the great-minded and wise teacher: Just as the Victorious Ones spoke of 'I' and 'mine' out of necessity, similarly, the aggregates, elements, and sense bases are spoken of out of necessity. This is its meaning. Therefore, by its power, all things are possessed of inherent existence, and are not existent in all ways; the wise ones who uphold the scriptures should contemplate this. Incidentally, the words that come along are sufficient. In this 'mind-only,' there is also valid cognition clearly present. Words that are devoid of valid cognition will not please the wise. The mind of a person who has become the object of debate, such as the eyes that have not fallen asleep, is not a truly external appearance, because it is mind, like the mind in a dream. By these valid cognitions and so on, it is also ascertained that it is only mind. There is also scriptural authority that establishes mind-only, which increases the wisdom of the wise. The Sutra called 'Lankavatara' is clearly pointed out, as it says: 'Just as children's discriminations, external objects are not real; the mind, disturbed by habitual tendencies, appears as objects.' and so on. Although the grasping of external objects is prevented, your view, the mind-only system, will not be established, because the mind is said to depend on it. If there is no object of knowledge, how can the knowledge that depends on it be established? By the appearance of knowledge as dualistic, saying 'solitude' is also very hypocritical. Considering this, the great teacher, the one with the treasure of the Sugata's compassion, is called Nagarjuna. It is also said in the praise: 'Without knowing, there is no object of knowledge; without it, there is also no knowledge; therefore, you say that knowledge and the object of knowledge are without inherent existence.' This is its meaning. Because there is no valid cognition that grasps it, its existence cannot be established at all. If it exists, you will see the truth without any effort.