Tibetan
ན་དུ་བསྟན་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་བསྟན་པ། དེ་བཞིན་དངོས་ཞིག་སྲིད་ན་ནི། །མ་སྐྱེས་དགྲ་ཡི་འགྱོད་བསལ་ལས། །ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདས་པ་དང༌། །མཉམ་ཉིད་གསུངས་པར་ཇི་ལྟར་རིགས། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་ཤེ་ན། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཤིན་ཏུ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཡང་དག་པར་འདུའོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། ཆོས་གང་མ་སྐྱེས་ཤིང་མ་བྱུང་བ་དེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་ནུས་སམ། སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་མ་ལགས་སོ། །འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། དེ་བརྩལ་བར་ནུས་སམ། སྨྲས་པ། འཇམ་དཔལ་མ་ལགས་སོ། །སྨྲས་པ། རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་ཡང་དག་པར་འདུ་བར་མཁྱེན་ཏེ། དེས་ན་དེ་དག་གིས་ཁྱོད་ཀྱི་འགྱོད་པ་བསྩལ་བར་མི་སྤྱོད་དོ། །རྒྱལ་པོ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཁྱོད་ཀྱིས་ཚུལ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་དངོས་མིན། །དངོས་པོ་མེད་པའང་རུང་མིན་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་དངོས་རྣམས་དེ་དང་ནི། །མཉམ་བར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ། །མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་ཉིད་ན། །འདུས་བྱས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་འབད་མེད་པར། །འདུས་བྱས་མཚན་ཉིད་ལྡན་པར་འགྱུར། །འོན་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་པར་འདོད། །དེ་ནི་མཁའ་དང་འདྲ་འགྱུར་བར། །དེ་དངོས་ཉིད་དུ་རྣམ་པ་ནི། །གཉི་ གར་ཡང་རུང་མིན་པར་མངོན། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་དངོས་མེད། །དེའི་ལམ་སྒོམ་པ་དོན་མེད་འགྱུར། །དེ་ནི་དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་སུ། །འཐོབ་པར་ཡང་ནི་འཐད་མ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་སྟོབས་ཀྱིས་ནི། །མོ་གཤམ་བུ་འཐོབ་མིན་པ་ལྟར། །དེ་བཞིན་དངོས་མེད་ཁྱད་མེད་ཕྱིར། །དེ་ཡི་དེ་ཡང་རིགས་མ་ཡིན། །གང་གི་མཐུ་དང་ལྡན་པས་ཀྱང༌། །མོ་གཤམ་བུ་ནི་ཐོབ་མེད་ཅིང༌། །འབྱུང་བའང་ཡོད་མིན་དེ་ཡི་ཕྱིར། །དེ་དངོས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །དེ་ཀུན་ཡང་དག་གཟིགས་ནས་ནི། །དཔལ་ལྡན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཅེས་བྱ་བ། །ས་ནི་དང་པོ་བསྐྲུན་བརྙེས་པ། །མཁས་པའི་མཆོག་རབ་ཀྱིས་བཤད་པ། །མྱ་ངན་འདས་དངོས་མེད་མིན་ན། །དེ་དངོས་ཉིད་ལྟ་ག་ལ་ཡིན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་འཛིན་ཟད་པ། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉི་གའི་ཕྱོགས་བཤད་ཉེས་ཕྱིར་འདི། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན། །ཕན་ཚུན་མེད་པའི་ངོ་བོར་རྣམ
Chinese
仅仅是教导那个，教导那个。如果存在真实的事物，那么从阿阇世王的后悔中解脱，如何能说诸法是寂灭和平等的呢？如果问如何说，大王，一切法都是极其不生的，所以才是真正的寂灭。大王，您怎么想？没有生起和没有出现的法，能够使人完全烦恼吗？回答说：文殊菩萨，不能。文殊菩萨说：能够摧毁它吗？回答说：文殊菩萨，不能。文殊菩萨说：大王，既然如此，如来们知道一切法都是真正寂灭的，因此他们不会用它来消除您的后悔。大王，因此您应该如理作意。等等，因为显示寂灭和平等性，所以清楚地显示了无自性。因为寂灭不是实有，也不是没有事物，因此诸法与它是平等的，没有自性。如果寂灭是实有，那么就会成为有为法。因此，它会毫不费力地具备有为法的特征。或者，如果认为是无为法，那么它就会变得像虚空一样。因此，它作为实有的方式，在任何方面都不合适。如果寂灭不是实有，那么修习它的道就会变得没有意义。它也不能通过它的力量获得。就像不能通过它的力量获得石女的儿子一样。同样，因为无实没有差别，所以它也不是它的种类。凭借谁的力量，石女的儿子既不能获得，也不能产生，因此，它也不是无实。完全如实地看到这一切之后，被称为吉祥龙树的人，是最初创造大地的，由最伟大的智者所说。如果寂灭不是无实，那么它怎么会是实有呢？断尽对实有和无实的执着，就称为寂灭。等等。因为对两种观点的解释都有过失，所以它也不是两者的自性。在互不相属的体性中...
English
It is only taught as that, teaching that. If there were a real thing, then from the removal of Ajatasatru's regret, how could it be appropriate to say that all dharmas are nirvana and equality? If asked how it is said, Great King, all dharmas are extremely unborn, therefore they are truly nirvana. Great King, what do you think? Can a dharma that is unborn and unarisen cause complete affliction? He replied: Manjushri, no. Manjushri said: Can it be destroyed? He replied: Manjushri, no. Manjushri said: Great King, in that case, the Tathagatas know that all dharmas are truly nirvana, therefore they do not use it to remove your regret. Great King, therefore you should apply it properly. And so on, because it shows nirvana and equality, it clearly shows the absence of inherent existence. Because nirvana is not real, nor is it the absence of things, therefore all things are equal to it, without inherent existence. If nirvana were real, then it would become conditioned. Therefore, it would effortlessly possess the characteristics of conditioned phenomena. Or, if it is considered unconditioned, then it would become like space. Therefore, its manner as a real thing is not appropriate in any way. If nirvana is not real, then practicing its path would become meaningless. It also cannot be obtained through its power. Just as one cannot obtain a barren woman's son through its power. Similarly, because non-existence has no difference, it is also not its kind. By whose power, a barren woman's son cannot be obtained, nor can it arise, therefore, it is also not non-existence. Having seen all this perfectly, the one called Glorious Nagarjuna, who first created the earth, is spoken of by the greatest of the wise. If nirvana is not non-existent, then how could it be existent? Exhausting the clinging to existence and non-existence is called nirvana. And so on. Because there are faults in explaining both sides, it is also not the nature of both. In the nature of mutual non-dependence...
Tibetan
ས། །གཅིག་མེད་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཡིས། །ཅིག་ཤོས་ཡོད་པར་ཐལ་ཕྱིར་ཏེ། །གཉི་ག་མིན་བདག་ཀྱང་མིན་པས། །དེ་རྣམས་ཀུན་དུ་ནམ་མཁའ་ཡི། །མེ་ཏོག་བཞིན་དུ་སྲིད་པ་མེད། །གང་ཚེ་རབ་ཏུ་སྤྱད་ན་ཚད་མའི་སྟོབས་ཀྱི་དངོས། །དུས་གསུམ་གང་དུའང་འགའ་ཡང་མི་གནས་རབ་གསལ་ན། །དེ་ལ་རག་ལུས་འགྲུབ་པས་དངོས་པོའི་ཟླར་གྱུར་པས། །ཇི་ལྟར་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་དག་ཏུ་ཡོད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་དེ་འགོག་ན། །དེ་ལྟར་བློས་བྱེད་དེ་བརྟགས་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་རམ། །གང་ཕྱིར་གཉི་གའང་རིགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་འགྲུབ་པ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེར་འཛིན་ཐག་བསྲིངས་འོར། །དེ་བས་བློ་ལྡན་ལེགས་བྱེད་པ། །སྙིང་རྗེ་དཔག་ཏུ་མེད་སེམས་ལྡན། །ཡེ་ཤེས་སྙིང་པོ་མཁས་པ་ཡིས། །གདུལ་བློ་རྒྱས་བྱའི་ཕྱིར་བཤད་པ། །དགག་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཡང་དག་ཏུ་ན་བཀག་མེད་གསལ། །ཡང་དག་ཆོས་ཀུན་མི་ལེན་པ། །དེ་ནི་དེ་ཉིད་རིག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཐུགས་བརྩེ་བས། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གཉིས་འཛིན་པ། ། བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། །མ་བྱུང་བ་ལས་གང་འབྱུང་ཞིང༌། །བྱུང་ནས་ཀྱང་ནི་འཇིག་འགྱུར་བ། །རྐྱེན་གྱིས་ཡོད་དང་མེད་པ་དེས། །ང་ཡི་བསྟན་ལ་མི་གནས་སོ། །གང་ལ་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་མེད་ཅིང༌། །འགག་པ་ཅི་ཡང་ཡོད་མིན་པར། །འགྲོ་བ་དབེན་པར་མཐོང་བ་ནི། །དེ་ལ་ཡོད་དང་མེད་ཉིད་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཉིས་སུ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་གསལ་བར་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་འདི་ལས་ཡང་གསུངས་པ། །ཡོད་པའི་ཟླས་དྲངས་མེད་པ་སྟེ། །ཡོད་པའང་མེད་པའི་ཟླས་དྲངས་སོ། །དེ་བས་མེད་པར་བརྗོད་མི་བྱ། །ཡོད་པ་ཉིད་དུའང་མི་བརྟག་གོ །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་གདོན་གྱིས་འདེབས་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་རབ་ཏུ་གཞུང་བཙུགས་པ་ཡིན་པས་མཇུག་བསྡུའོ། །བདག་ཉིད་དྲན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །མདོར་བསྡུས་ཅུང་ཟད་བདག་གིས་བསྒྲགས། །འདི་ནི་མགོ་སྨོས་གོ་རྣམས་ལ། །དབུ་མའི་ལམ་གྱི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་དངོས་དང་དངོས་མེད་བཤིག་པས་མཐོ་བའི་ཆེ་བས་དབང་ཕྱུག་རབ་བརྙེས་ཤིང༌། །སྲིད་གསུམ་དོན་གྱི་དེ་ཉིད་མཁྱེན་ལ་ཐུགས་རྗེས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་བཞུགས་པའི་ལུགས། །ལུང་དང་རིགས་པས་རབ་ཏུ་གསལ་བྱས་བསོད་ནམས་གཞལ་ཡས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་དེས། །མཐའ་དག་དངོས་པོར་ལྟ་བའི་ལིང་ཏོག་མ་ལུས་སེལ་ཞིང་འདི་ལ་དགའ་བར་ཤོག །དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མདོར་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སློབ་དཔོན་བིདྱཱ་ཀ་ར་པྲ་བྷས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་བིདྱཱ་ཀ་ར་པྲ་བྷ་བ་དང༌། །ཞུ་ཆེན་གྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བན་དེ་དཔལ་བརྩེགས་རཀྵི་ཏས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ།། དབུ་མའི་ལུགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་མདོར་བསྡུས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ།
Chinese
萨！以无一之分别，则另一存在成过，非二亦非我，彼等一切如虚空之花，不存在。何时若善加修习，则成量之力之实事，于三时中任何亦不住，极明了，依彼而成就，成为实事之伴侣，如何能成为彼之自性而存在？若以智慧分析实事而遮止彼，如是则不唯以分别而成为智慧之行境耶？何以故，二者亦不能以理智力而成就，是故智者们应缓执着于彼。是故具慧善行者，具足无量慈悲心者，以智慧精髓之智者，为增长所化之意乐而宣说，以无有可破斥之故，真实则无遮止而明了，真实不取一切法，彼即是了知彼性。如是等等。于《楞伽经》中亦云：大自在者以慈悲心，为遣除众生之二取，而宣说：从无生者生，生已亦坏灭，以缘起之有无，不住于我之教法。于何者少许亦无生，灭亦无有任何，见诸有情寂静者，彼则无有有与无。如是等等，以远离二取之自性而极明显地显示。如是于此经中又说：有之伴侣引无，有亦为无之伴侣所引，是故不应说为无，亦不应思为有。如是等等，以无有实事与无实事之魔所击打，唯有薄伽梵亲自极明显地建立宗义，故作结语。为忆念自性之故，我略作简述。此乃于开首所说之诸句中，是中观道之部分。佛陀摧毁有实与无实，以高超之伟大而获得自在，以慈悲了知三有之义谛，于轮回中尽未来际安住之规，以教理与正理极为了知，以任何获得无量福德者，愿一切执着实有之翳障得以摧毁！
English
Sa! By the separation of non-one, the other's existence becomes an overreach, not both nor self, all those are like flowers in the sky, they do not exist. When one practices diligently, it becomes the reality of the power of valid cognition, in none of the three times does anything abide, being extremely clear, relying on that it is accomplished, becoming a companion of reality, how can it exist as its very nature? If one analyzes reality and then prevents it, wouldn't it just become an object of wisdom through analysis? Why is it that neither can be accomplished by the power of reason? Therefore, wise ones should loosen their attachment to it. Therefore, the wise, virtuous one, possessing immeasurable compassion, the wise one with the essence of wisdom, speaks to increase the intention of those to be tamed, because there is nothing to be refuted, in truth, it is clear without obstruction, in truth, not taking all dharmas, that is the knowledge of that very nature. Such as and so on. In the Lankavatara Sutra it is also said: The Great Self, with a compassionate heart, to reverse the dualistic grasping of sentient beings, speaks: Whatever arises from the unborn, and having arisen, also decays, by the existence and non-existence of conditions, it does not abide in my teachings. In whom there is no arising at all, and no cessation whatsoever, seeing beings as solitary, in that there is neither existence nor non-existence. Such as and so on, it clearly shows the nature of being free from dualistic views. Likewise, it is also said in this: Existence is led by the companion of non-existence, existence is also led by the companion of non-existence, therefore, one should not say it is non-existence, nor should one think it is existence. Such as and so on, without being struck by the demons of reality and non-reality, only the Bhagavan himself clearly established the doctrine, therefore, it concludes. For the sake of remembering the self-nature, I have briefly summarized. This is in the verses mentioned at the beginning, it is a part of the Middle Way. May the Buddha, who destroyed existence and non-existence, attained power through the greatness of surpassing, knowing the ultimate meaning of the three realms with compassion, abiding in samsara as long as it lasts, having made it extremely clear with scripture and reason, by whatever obtained immeasurable merit, may the cataract of clinging to all things as real be destroyed!
Chinese
愿消除一切障碍，并对此感到欢喜！中观宗义精要略释，由导师 Vidyākara Prabha 所著，圆满结束。 印度堪布 Vidyākara Prabha，以及校勘译师班智达 Pal Tsek Rakshita 翻译、校勘并确定。
English
May all obstacles be cleared and may there be joy in this! The concise explanation of the essence of the Madhyamaka system, composed by the teacher Vidyākara Prabha, is complete. The Indian abbot Vidyākara Prabha and the great translator, the monk Pal Tsek Rakshita, translated, revised, and finalized it. Concise Explanation of the Essence of the Madhyamaka System.