Tibetan
བྱ་བར་འགྱུར། གཞན་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་སྣང་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དོན་དམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ན་སྣང་བར་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་གཞན་ཡང་དེ་ལ་མེད་དེ། དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཤེས་པའི་ངོ་བོར་བདེན་པ་ཉིད་དུ་ རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་གཅིག་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རམ། དེ་དང་ཤེས་པ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་བཞིན་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡུལ་ལ་བཀྲམ་པ་ལྟར་འདུག་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་སྣང་བའི་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཉིད་ཡིན་པར་གཞུང་གཟུགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་དུ་མ་སྐྱེ་བར་རྟོགས་པ་ཡང་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ལུས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡུལ་ལ་བཀྲམ་པ་ལྟར་འདུག་པར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དམ་པར་ན་དེ་དག་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །འོན་ཀྱང་འདི་དག་ཡུལ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་ཡང་སྣང་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཡང་སྣང་བ་མི་འགལ་བ་ཉིད་པས་དམ་བཅས་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་གནོད་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྙམ་དུ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཉིད་ནི་གསལ་རབ་ཏུ་དམིགས་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར་གཞན་དག་ལ་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་འདོད་དེ། གཏན་ཚིགས་སྨྲ་བས་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ངེས་པ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་ངེས་པ་ནི་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་ཁས་བླང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་བ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཁས་བླངས་པ་འདིས་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་དམ་བཅས་པ་ལ་གནོད་པས་ངའི་མ་ནི་མོ་གཤམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བར་གསལ་རབ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་སྦྱོར་མོད་ཀྱི། དེས་ངེས་པ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་བར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་སྐྱེ་བ་ཙམ་ཁས་བླངས་བར་འགྱུར་གྱི། སྐྱེ་བའི་ཁྱད་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་སྐྱེ་བ་བཀག་པས་ནི་འདིར་དོན་དམ་པ་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་སྒྲུབ་པར་འདོད་མོད་ཀྱི། སྐྱེ་བ་ཙམ་བཀག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་ངེས་
Chinese
将成为作用。其他的以他者的体性显现是不合理的，因为会变得非常过分。如果那样，那么所有胜义谛也将成为所有识的对境。因为对于显现的体性，其他也不存在于它之上，因为会变成多体。如二月等，那作为识的体性而真实是不合理的，因为会变成与一个识无有差别的体性，如识的自性般，成为非多体性。或者，因为那与识无有差别，所以会变成如它的自性般的多体性。如同分布在对境上一样安住而完全执持的显现的多种相，因为是如此建立的，所以认为生起多个识也是不合理的，因为识等是无身之故，没有如同分布在对境上一样安住而完全执持。因此，在胜义中，那些也不可能成为识的体性。然而，这些对境和时间等也是确定显现的，因此，虽然一切事物都远离胜义自性，但显现并不相违，因此对于立宗没有现量的妨害。如果有人认为，即使没有现量的妨害，但与自己的言词相违本身就是非常明显的，就像这样，想要在其他众生心中生起定解，因为立宗者已经承诺通过立宗生起定解，所以定解就变成了承诺具有自性。如果不是那样，那么立宗的陈述就只会变得毫无意义。因为这个承诺妨害了已经立下的无自性，所以就像说“我的母亲是石女”一样，与自己的言词相违是非常明显的，如果这样想。那也是不合理的，虽然为了生起定解而陈述立宗，但那并不意味着承诺定解会在胜义中生起。然而，只会承诺生起本身，而不是生起的差别。因为遮止了胜义的生起，所以在此想要成立胜义中的无自性，而不是遮止生起本身。因此，通过立宗而确定
English
It will become an action. It is unreasonable for others to appear as the nature of others, because it would become too extreme. If that were the case, then all ultimate truths would also become the objects of all consciousnesses. Because for the nature that appears, there is no other on it either, because it would become multiple entities. Like the two moons, etc., it is unreasonable for that to be true as the nature of consciousness, because it would become a non-multiple entity, like the self-nature of consciousness, as it is the nature of being non-different from one consciousness. Or, because that is non-different from consciousness, it would become multiple entities like its own nature. The various aspects of appearance that seem to be fully grasped as residing as if distributed on the object, because it is established in this way, it is also unreasonable to think that multiple consciousnesses arise, because consciousnesses, etc., are without bodies, and there is no full grasp of residing as if distributed on the object. Therefore, in the ultimate sense, those cannot be the nature of consciousness either. However, these objects and times, etc., also appear definitively, therefore, although all things are devoid of ultimate self-nature, appearance is not contradictory, so there is no direct harm to the proposition. If someone thinks that even if there is no direct harm, the contradiction with one's own words is very obvious, just like this, wanting to generate certainty in other beings, because the proponent has promised that certainty arises through the proposition, so certainty becomes a promise to have self-nature. If that is not the case, then the statement of the proposition would only become meaningless. Because this promise harms the established selflessness, so it is very obvious to contradict one's own words, just like saying "My mother is a barren woman," if you think like that. That is also unreasonable, although the proposition is stated in order to generate certainty, that does not mean that the promise of certainty will arise in the ultimate sense. However, only the arising itself is promised, not the difference of arising. Because the ultimate arising is prevented, here it is intended to establish selflessness in the ultimate sense, not to prevent the arising itself. Therefore, it is certain through the proposition
Tibetan
པ་དོན་དམ་པར་སྐྱེ་བ་མེད་ཀྱིས་ཀྱང་གདོང་ལས་གཟུགས་བརྙན་བཞིན་ དུ་ཀུན་རྫོབ་པའི་སྐྱེ་བ་མི་འགལ་བ་ཉིད་པས་དམ་བཅས་པ་ལ་ཡང་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་མེད་དོ། །ངེས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་དེ་ཡང་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་འདོད་པས་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདིས་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་དང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ལུང་དང་འགལ་བའི་ལན་ཡང་བཏབ་པ་ཡིན་ཏེ། ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་པ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཁས་བླངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མཚུངས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བརྟག་མི་བཟོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེ་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། ཀུན་རྫོབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་དང༌། དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དུ་འབྲེལ་པ་གང་དུ་ཡང་མ་གྲུབ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་པ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །དེས་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་ཏུ་སྒྲུབ་ན་ནི་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ཀུན་རྫོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་ལ་ནི་བརྩད་པ་མེད་དེ། བརྫུན་པ་ཡང་གྲགས་པར་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མས་ཀྱང་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་གཅིག་ཁོ་ནར་རང་བཞིན་མེད་པར་དམ་འཆའ་བ་དགག་པ་ཡིན་པར་ལྟ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་པའི་རང་བཞིན་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཁོ་ན་དགག་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཡང་གསལ་རབ་ལ། དེ་ལྟ་བུ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །དམ་བཅས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲུབ་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་དགག་པར་བྱའི། སྤྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལས། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་སྣང་བ་དང་མི་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་དོ་ཞེས་དམ་བཅའ་བར་མི་བྱའི། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་འོན་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་རྨི་ལམ་དང་འདྲའོ་ཞེས་བ
Chinese
因为胜义中无生，也如从脸上有影像一样，世俗生的确不相违背，所以在立誓上也没有和自己的话相违背。确定的世俗，也被认为是通达胜义的理证，所以没有过失。这也就回答了和说明业果关系和缘起等的教证相违背的责难，因为已经承认了业果关系等是世俗的缘故。虽然是世俗的自性，但辩驳和观察并不相同，因为它是不可观察的，是世俗的缘故。如果不是这样，那它就成了胜义的自性了，而不是世俗。因此，从一切烦恼和完全清净等相，和胜义自性中任何关系都没有成立，所以比量损害也是不可能的。因此，如果仅仅是成立一切烦恼等为因，那就是成立已成立，因为已经承认它是世俗的因的缘故。名称上是没有争论的，因为也成立了虚假的显现，而且也被量所损害的缘故。《圣楞伽经》中说：菩萨不应立誓一切事物无自性。所说的那段话，应理解为遮破仅仅在一个方面立誓无自性，因为已经承认了世俗的自性，所以遮破仅仅一个方面是不合理的。如果不是这样，就会有被现量等损害的过失，而且在极明了中，也没有丝毫能成立那样无自性的量。仅仅立誓也不能成就所希望的意义，因为会成为一切的一切都成立的过失。因此，应遮破胜义的自性，而不是一般性的。因此在那部经中还说： 大慧，因为是显现和不显现的相，所以菩萨不应立誓一切事物无自性。大慧，然而菩萨应说一切法如幻如梦。
English
Because there is no birth in the ultimate sense, just as there is an image from a face, the birth in the conventional sense is indeed not contradictory, so there is no contradiction with one's own words in making a vow. That definite conventionality is also considered to be a valid cognition as a reason for realizing the ultimate, so there is no fault. This also answers the objection that it contradicts the scriptures that explain the relationship between actions and results and dependent origination, because the relationship between actions and results, etc., has been admitted to be conventional. Although it is the nature of conventionality, refutation and examination are not the same, because it is unexaminable, because it is conventional. If it were not so, then it would become the nature of the ultimate, and not the conventional. Therefore, from all afflictions and complete purification, etc., and since no relationship is established with the ultimate nature in any way, harm by inference is also impossible. Therefore, if one merely establishes all afflictions, etc., as a cause, then it is establishing what has already been established, because it has already been admitted that it is the cause of conventionality. There is no dispute over names, because the appearance of falsehood is also established, and also because it is harmed by valid cognition. In the Holy Lankavatara Sutra, it says: Bodhisattvas should not vow that all things are without self-nature. That statement should be understood as refuting the vow of no self-nature in only one aspect, because the nature of conventionality has already been admitted, so refuting only one aspect is unreasonable. If it were not so, there would be the fault of being harmed by direct perception, etc., and in the extremely clear, there is not even a little valid cognition that establishes such no self-nature. Merely making a vow does not accomplish the desired meaning, because it would be the fault of everything being established in everything. Therefore, one should refute the nature of the ultimate, not the general. Therefore, in that same sutra it also says: Great Wisdom, because it is the characteristic of appearance and non-appearance, bodhisattvas should not vow that all things are without self-nature. Great Wisdom, however, bodhisattvas should say that all dharmas are like illusions and dreams.