Tibetan
དུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང། སེམས་ཙམ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་བསྟན་པའི་རིམ་གྱིས་དངོས་པོར་འཛིན་པ་མ་ལུས་པར་སེལ་བར་མཛད་ཅིང༌། འགྲོ་བ་ལ་བཅིངས་པ་དང་ཐར་པ་བསྟན་པ་མཛད་དོ། །ཇི་སྟེ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ཁམས་གསུམ་པ། །སྒྲོ་བཏགས་རྣམ་པ་ཅན་རྟོག་ཡིན། །ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ནི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ། །ཇི་ལྟར་གཟིགས་པ་དེ་བཞིན་གསུངས། །དེ་དག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་འཆིང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་གཟིགས་པ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་གསུངས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར། མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དུ་འདོད། །མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་འཆིང་བ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པར་མི་འགལ་བ་ཁོ་ནའོ། །ཡང་དག་པར་ན་འཆིང་བ་དང༌། འཆིང་བར་བྱ་བ་དག་ཀྱང་མེད་དོ། །ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ནི། །ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཡོད་པ་རྣམས་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟིགས་པར་མི་སྤྱོད་དེ། ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པ་དང༌། །རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ཡོངས་ སུ་གཅོད་པ་མི་སྲེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་གཞན་ཡང་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ལས་གང་ཞིག་ཡོད་གཟིགས་པ། །དེ་ཡོད་ན་ནི་དེ་ངེས་ཡོད། །དེ་མེད་ན་ནི་དེ་མེད་ཉིད། །དེ་ཕྱིར་ཧ་ཅང་ཐལ་མི་འགྱུར། །བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །གཞན་ལ་དངོས་པོ་ཇི་བཞིན་དུ། །ཐ་སྙད་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་འཇུག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ལྟ་བ་ལ་ཡང༌། དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཐ་སྙད་གདགས་སུ་ནི་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། རིགས་པས་མི་རུང་ངོ༌། །ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དག་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མི་སྣང་ངོ༌། །མི་སྣང་བ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་པ་དང་གཉིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་སྙད་ནི་འདི་གཉིས་ལས་ཡིན་ན། འདི་གཉིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །གལ་ཏེ་སྣང་བཞིན་དུ་ཡང་དེ་ངེས་པར་མི་ཟིན་ཏོ་སྙམ་ན། དེས་ན་ཅི་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ནི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཡིད་ཆེས
Chinese
从而通过次第阐述蕴、界、处以及唯识、一切法皆无我的道理，从而遣除一切对实有的执着，并且开示了众生所受的束缚和解脱。如果有人问：‘什么是分别念？’答：心和心所三界性，虚妄分别即是念。三界的心和从心生起的具有虚妄分别之相的显现就是分别念。这些是束缚之因，如您所见如是说。这些也被如来以任何方式视为束缚之因，如实宣说，但并非真实，例如：无者之能力，亦如所显现般认为。无者也如其所显现般，做束缚等事并不相违。真实而言，束缚和所束缚者都不存在。有者之能力，无论如何亦不可见。有者能够起作用，即使是诸佛也无法照见，因为以无相和有相来完全断除不贪执，并且完全断除的其它方式也是不容许的。从何处见到何物存在，彼若有则此必有，彼若无则此必无，因此不会太过分。这是中间的偈颂。对于他者，事物如实，施设名言是不允许的。一切名言都如其所显现般运用，应当知道这就是如此。例如，对于主张实有的人的观点而言，事物如其所是般施设名言是不显现的，因此在理上是不允许的。对于识的自性而言，极微尘等和无二的实有之体性是不显现的。对于不显现者而言，没有名言。任何显现也不是实有的体性，因为聚合和二者都不是实有。如果名言源于这两者，那么这两者也仅仅不是实有。如果有人认为，即使显现，也不能确定地把握，那么对于这样者而言，就没有名言。所谓显现也只是相信
English
Thus, by sequentially explaining the principles of aggregates, realms, and sources, as well as the mere mind and all phenomena as being without self, all clinging to reality is eliminated, and the bondage and liberation of beings are shown. If someone asks, 'What is this called conceptualization?' The answer is: Mind and mental events, of the three realms, Imaginary distinctions are conceptualization. The appearance of the mind of the three realms and the appearances arising from the mind with imaginary distinctions are conceptualization. These are the very cause of bondage, As you have seen, so it is said. These are also seen by the Thus-Gone One as the very cause of bondage in any way, and are spoken of as they are, but not truly. For example: The power of the non-existent, Is also considered as it appears. Even the non-existent, as it appears, is not contradictory to doing things like binding. In reality, there is neither binding nor what is to be bound. The power of the existent, Is not seen in any way. The ability of the existent to function is not even seen by the Buddhas, because completely cutting off non-attachment with the formless and the formed is not desirable, and other ways of completely cutting off are also not permissible. From where is it seen that something exists? If that exists, then this must exist. If that does not exist, then this itself does not exist. Therefore, it will not be too extreme. These are the intermediate verses. For others, things as they are, It is not permissible to apply terms. All terms apply only as they appear, and it should be known that this is so. For example, even for the view of those who speak of reality, it is not apparent to apply terms to things as they are. Therefore, it is not permissible in reason. For the nature of consciousness, particles and the essence of non-dual reality are not apparent. For the unapparent, there are no terms. Whatever appears is not the essence of reality, because aggregation and duality are not reality. If terms originate from these two, then these two are also merely not reality. If one thinks that even though it appears, it cannot be definitely grasped, then for such a one, there are no terms. What is called appearance is also just believing.
Tibetan
་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མནའ་ཆུ་བཏུང་དགོས་སོ། །ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཡང༌། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་སྙམ་པ་ལ། རིགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་ཅིར་ཡང་མི་དགོས་སོ།། རང་ལྟ་ཆགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། །སྐྱེ་བོ་རེད་བུར་སྐྱེས་འགྱུར་ཞིང༌། །ཡོན་ཏན་ཉེས་པ་མ་མཐོང་ལ། །རང་གི་ལྟ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །རང་གི་ལྟ་ལ་ཆགས་བོར་ཏེ། །རིགས་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པར་གྱིས། །གང་ཚེ་རིགས་སྟོབས་ལས་འོངས་པའི། །དངོས་པོ་ཡང་དག་ཉིད་ཟུང་ཤིག །བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །ལྟ་བ་འདི་ལ་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་བྱུང་དེའི་ཕྱིར། །འདི་ནི་ཅི་ཕྱིར་ཆད་པར་འགྱུར། །དེ་ལོག་ན་ནི་ལོག་པ་ལ། །ཅི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་སྨྲོས། །གང་གི་ཚེ་དངོས་པོ་འདི་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་ གིས་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་པར་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ། འདི་ཆད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་འགྲོ་བ་བརྒྱུད་པ་འཁོར་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཁོ་ན་ལ་ནི་ཆད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མཐོང་བའི་མེས། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་མཐའ་དག་བསྲེགས་པ་ཅན་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ན་གནས་པ་དེའི་ཚེ། འདི་ཇི་ལྟར་རྟག་པར་འགྱུར། དེ་བས་དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐག་རིང་པོ་ཁོ་ནར་གནས་སོ། །དོན་དམ་པ་ལ་ལྟ་བའི་གནས་མི་ཐོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟར། མ་སྐྱེས་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི། །རྟག་དང་ཆད་ཉིད་ག་ལ་ཞིག །ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་རྣམ་རྟོག་པ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །ཇི་ལྟར་སུས་ཀྱང་ནམ་མཁའ་ལ། །ཡིག་སོགས་དགོད་པར་མི་ནུས་ལྟར། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་མ་སྐྱེས་ལ། །ཆོས་སུ་རྣམ་རྟོག་དེ་བཞིན་ནོ། །བར་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དག་གོ །བརྟགས་པའི་ངོ་བོས་དབེན་པ་ཡི། །ཇི་ལྟར་སྣང་བ་འདི་ཁོ་ན། །བརྟེན་ཏེ་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་མངོན་སུམ་གཟིགས། །དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་བཞིན་དུ་ཡང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལ་ཡང་དག་པར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པས་དབེན་པ་བརྟེན་ནས་སྐྱེས་པ་ཁོ་ནའི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཅིག་ཅར་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པས་ན། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་ལ་དོན་གཞན་ཡོངས་
Chinese
因为没有确凿的证据，所以必须喝咒水。因为没有量，以及因为量所损害，也因为事物的自性是不允许的。如果有人想知道这是怎么回事，就应该遵循理智来解释。正如所说的那样，即使事物的自性存在，也只是按照显现的方式来施设名言，所以没有必要对它执着。执着于自己的观点有什么用呢？众生像芦苇一样出生和变化，既看不到优点也看不到缺点，那么自己的观点又有什么用呢？放弃对自己的观点的执着，应该进入理性之中。在任何时候，都应该接受从理性力量中产生的真实事物。这些是中间的偈颂。这种观点也不会导致断灭，因为它是从因缘产生的。既然如此，它怎么会是断灭呢？如果它消失了，那么对于消失的事物，又怎么能说是常恒呢？当事物按照显现的方式，在业和烦恼的支配下，一直持续轮回的时候，它怎么会是断灭呢？仅仅是追随轮回的众生相续，才不可能是断灭。当圣者以证悟真谛的火焰，焚烧了一切业和烦恼，安住在涅槃的城市时，它又怎么会是常恒呢？因此，对于没有世俗谛的事物自性来说，常恒和断灭的法性也相距甚远。在胜义谛中，根本找不到观察的立足点。就像这样：对于未生的自性来说，哪里会有常恒和断灭呢？对法进行分别的分别念，只是对自性进行分别。就像任何人也不能在虚空中书写文字一样，对于未生的事物，以法进行分别也是如此。这些是中间的偈颂。远离了被考察的自性，仅仅是这种显现，所有依赖而生的事物，都被一切智者现量所见。事物虽然没有自性，但是对于显现的事物，远离了真实的生等，仅仅是依赖而生的所有事物，都被以一切方式同时现量知晓，所以称为一切智者。对于谁来说，完全是其他的意义
English
Because there is no conclusive evidence, one must drink the oath water. Also, because there is no valid cognition, and because it is harmed by valid cognition, and also because the nature of things is not permissible. If one wonders how this is, it should be explained following reason. As it is said, even if the nature of things exists, it is only labeled according to how it appears, so there is no need to cling to it. What is the use of clinging to one's own view? Beings are born and change like reeds, and they do not see merits or faults, so what is the use of one's own view? Abandon clinging to one's own view, and enter into reason itself. At any time, hold onto the true object that comes from the power of reason. These are the intermediate verses. This view is also not subject to nihilism, because it arises from causes. Therefore, why would this be nihilistic? If it ceases, then for what is ceased, why would you say it is permanent? When this object, according to how it appears, under the power of karma and afflictions, continues in samsara as long as it lasts, how could this be nihilistic? It is not reasonable to consider the continuous stream of beings going after samsara as nihilistic. When the fire of seeing the noble truths has burned all karma and afflictions, and one dwells in the city of nirvana, how could this be permanent? Therefore, for the nature of things that lack conventional reality, the nature of permanence and annihilation are very far apart. In the ultimate truth, there is no place to find a basis for observation. Like this: For the unborn nature, where are permanence and annihilation? The conceptualization that distinguishes phenomena, conceptualizes the nature itself. Just as no one can write letters in the sky, so too, for unborn things, conceptualizing them as phenomena is the same. These are the intermediate verses. This mere appearance, devoid of the nature of being examined, all that arises dependently, is directly seen by the all-knowing one. Although things are without inherent existence, all things that arise dependently, devoid of truly arising and so on, are known simultaneously and directly in all ways by the one who knows all, therefore he is called the all-knowing one. For whom, the other meaning is completely...