Tibetan
་སྟེ། འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྫས་དང་ཡོན་ཏན་དང་ལས་ལ་སོགས་པ་ནི་མེད་པ་སྟེ་ཚད་མ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་དང་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཡོད་པ་ནི་མྱོང་བ་ཡིན་ལ། མེད་པ་ནི་དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་ཏེ། ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་མོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཡོད་མེད་ཀྱི་སྒྲས་ནི་གང་ཟག་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་བརྗོད་དོ། །གང་ཕུང་པོ་འདི་དག་འདོར་ཞིང༌། ཕུང་པོ་གཞན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཁུར་ཁྱེར་བའི་གང་ཟག་ནི་ཡོད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ནི་ཡོད་པའོ། །དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་སྟེ། དེ་དག་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། མེད་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲོག །དེ་ཉིད་གཞན་དུ་མ་གསུངས་སོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ནི་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ཉིད་ལས་མི་འདའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ད་འོ་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་དག་གིས་གང་ཞིང་ཁམས་དང་འགྲོ་བ་དང་སྐྱེ་གནས་དག་ཏུ་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒ་བ་དང༌། ན་བ་དང༌། འཆི་བ་དང༌། མྱ་ངན་དང༌། སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཡིད་མི་བདེ་བ་དག་གིས་ཟག་ཅིང་འགྲིབ་པའམ། ཟོ་ཆུན་གྱི་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་ཆུ་བཞིན་དུ་ཟག་ཅིང་རྒྱུན་དུ་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཟག་གོ །དོན་འདི་ཡང་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ ལས་གཞན་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བཏགས་པའང་མེད་དུ་འགྱུར་འོང་བས། །མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། །ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ནི་གང་ལ་དགེ །མི་དགེའི་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཉིད། །དེ་ལ་སྲོག་ཅེས་བྱ་སྟེ་དེ། །སྲོག་མེད་བསྟན་པས་མེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །དམན་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དངོས་པོའོ། །ཁྱད་པར་ཅན་ནི་ཟག་པ་མེད་པའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་གཉི་ག་ལྟར་ཡང༌། རིགས་མཐུན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །བསྟན་པ་འདི་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཅི་ལྟར་མ་རིག་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བདག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་དག་གི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བདག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་གནས་པ་ཡང་དེའི་ངོ་བོར་རྟག་པར་བརྗོད་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་འདི་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་ངོ་བོ་ཡིན་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་བདག་མེད་པ་དང༌། བདག་དང་བདག་མེད་ཀྱི་ངོ་བོའི་གང་ཟག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ན་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་དངོས་པོ་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ། གཟུགས་ནི་དབུ་བ་ལྟར་ཤེས་ཤིང༌། །ཚོར་བ་ཆུ་ཡི་ཆུ་བུར་བཞིན། །འདུ་ཤེས་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་བ་སྟེ། །འདུ་བྱེད་དག་ནི་ཆུ་ཤིང་བཞིན། །རྣམ་ཤེས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་གཞན་དུ་འཕགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཆད་པར་འགྱུར་པའི་རིགས་པས་འདི་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་དེར་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་ཕ་རོལ་པོས་ཀུན་བརྟགས་པའི་བདག་དང་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ལྷག་པར་ཞེན་པའི་བདག་མེད་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ཀྱི་གང་ཟག་ཏུ་ཞེན་པའི་ བདག་དང་བདག་མེད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་གནས་པ་ལ་སོགས་པའི་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གནས་སོ། །འོ་ན་ནི་ཆོས་འདི་དག་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཀུན་མྱ་ངན་འདས་པ་དང༌། །མཚུངས་པར་བརྗོད་བྱ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འབྲེལ་ཏོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དང༌། སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅི་ལྟར་མཚུངས་ཏེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རང་བཞིན་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་གཏན་ཚིགས་སུ་བཀོད་པའོ། །དེས་ན་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཅི་ལྟར་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་དང་སྦྲང་བུ་མཆུ་རིངས་དང༌། སྦྲང་བུ་ལ་སོགས་པ་མི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་ཀྱང་དེ་མེད་པ་དང་མཚུངས་པ་དེ་བཞིན་དུ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པའི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་བག་ཆགས་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་ཀྱང་ཡིན་པའི་ཕྱི
Chinese
是因为世间的量所证知的缘故。质和功德和业等是没有的，因为没有量，并且因为量所损害的缘故。或者有是体验，没有是与此相异的。诸位佛子，就像这样，这三界仅仅是唯识。又或者有无之声是指称补特伽罗的事物。谁舍弃这些蕴，并且取其他的蕴，负荷重担的补特伽罗是有的，因为这样说，所以是有。因为不可说是彼即此，亦非异于此，所以是没有。因为这些不可说，所以是没有的。如是说：无故薄伽梵未说命，彼即异于此。又说：实有之事物，不离彼即或异于彼。那么现在是怎样有的呢？因为仅仅是蕴的相续，才如此安立名言。就像这样，被烦恼和业的习气所充满，在界和趣和生处中生，以及老，病，死，忧愁，悲叹，痛苦，不悦等所漏失和减少，或者像水桶的转轮之水一样漏失和恒常生起的是补特伽罗。此义也是，从蕴的相续之外是不合理的。也如是说：安立也会变成没有，所以也没有说没有。蕴的相续对于谁是善？不善的果实是有的。彼即称为命，说无命则变成没有。如是说。劣等或者是指有漏的事物。殊胜是指无漏的。平等性是无论哪一种，都是相对于同类而言的。如果说这个教法如何是唯一的无明呢？说了非我等，因为什么原因不是唯一的存在呢？这是剩余的。因此，这些的意义是这样的：如果我成为唯一的存在，那么那时存在也会以它的自性被说成是常恒，但这不是这样的，因为是无量之物。
English
It is because it is realized by the measure of the world. Substances, qualities, and actions, etc., are non-existent because there is no measure, and because they are harmed by measure. Or, existence is experience, and non-existence is the opposite of that. O sons of the Victorious Ones, like this, these three realms are only consciousness. Or, the sound of existence and non-existence refers to the object called a person. Whoever abandons these aggregates and takes other aggregates, the person who carries the burden exists, because it is said so, therefore it exists. Because it cannot be said to be the same as that or different from that, it is non-existent. Because those cannot be said, it is non-existent. As it is said: Because of non-existence, the Bhagavan did not say life, that is the same as or different from that. And it is said that an existing object does not go beyond being the same as that or different from that. Now, how does it exist? Because it is merely the continuum of aggregates that is so labeled. Like this, filled with defilements and karmic imprints, being born in realms, destinies, and birthplaces, and leaking and diminishing with old age, sickness, death, sorrow, lamentation, suffering, and displeasure, or leaking and constantly arising like the water of a waterwheel is a person. This meaning is also not reasonable other than the continuum of aggregates. It is also said: The imputation will also become non-existent, so it is not said to be non-existent. For whom is the continuum of aggregates virtuous? The fruit of non-virtue exists. That is called life, and stating non-life makes it non-existent. It is said. Inferior or refers to objects with outflows. Superior refers to objects without outflows. Equality is in either case, in relation to the same kind. If this teaching is said to be the only ignorance, then it is said not-self, etc., for what reason is it not the only existence? That is the remainder. Therefore, the meaning of these is this: If the self becomes the only existence, then at that time existence would also be said to be permanent in its own nature, but this is not so, because it is an immeasurable thing.
Chinese
，因为正量相违的缘故。虽然是各不相同的体性，但也只是假立而已。同样，无我的体性，蕴、界、处等，以及唯识的无我，如果我和无我的体性之人是真实存在的话，那么生、灭、有等词语的称谓也只会变成实有论者。何时，色如水泡般知，受如水上的水泡，想如阳焰，行如芭蕉树，识如幻术。如是宣说了蕴。因为其他地方圣者也这样说过，并且将要阐述的道理也说明了这些不是真实存在的，那时，生等法的称谓怎么会变成真实存在呢？因此，外道所遍计的我，以及声闻等特别执着的无我的蕴等，以及执着于彼之补特伽罗的我和无我，因为什么原因不是真实存在的，因此，住等言说的称谓丝毫也不合道理。那么，这些法应该如何真实地宣说呢？诸法皆涅槃，与相同之所说，这样说了，与真实存在相关联。一切戏论寂灭之自性的涅槃，以及戏论自性的诸法，怎么会相同呢？因为相违的缘故。自性空，这个也以特别的方式安立为理由。因此，意思是这样的：就像有眼翳的人看到发丝和蚊子长喙，以及蚊子等，虽然以不真实而成为戏论的自性，但就像所显现的那样，因为不是真实存在的，所以自性是空性的。像这样，即使没有证悟，也和没有一样。同样，从无始轮回以来，执着于真实的显现执着的习气，所显现的色等诸法之集合也是如此。
English
because of the contradiction with valid cognition. Although they are entities that arise differently, they are merely imputed. Similarly, the nature of selflessness, the aggregates, elements, and sense bases, and the selflessness of mere consciousness, and if the person who is the nature of self and selflessness is truly existent, then the terms of words such as birth, destruction, and existence will only become proponents of reality. When, form is known like a bubble, feeling is like a bubble on water, perception is like a mirage, formations are like a banana tree, and consciousness is like an illusion. Thus, the aggregates are taught. Because the noble ones have said elsewhere, and the reasoning that will be explained also shows that these are not truly existent, then how can the terms of phenomena such as birth become truly existent? Therefore, the self that is completely imputed by others, and the aggregates of selflessness that are particularly clung to by hearers and others, and the self and selflessness that are clung to as the person of that very thing, because for what reason they are not truly existent, therefore, the terms of expression such as abiding are not at all reasonable as truly existent. Then, how should these dharmas be truly expressed? All dharmas are nirvana, and the same is said, thus it is said, and it is related to truly existent. How can nirvana, which is the nature of complete pacification of all elaborations, and all the dharmas that are the nature of elaborations, be the same? Because of the contradiction. Self-nature emptiness, this is also established as a reason in a special way. Therefore, the meaning is this: just as a person with cataracts sees hair streaks and long-beaked mosquitoes, and mosquitoes, etc., although they are the nature of elaboration by being unreal, but just as they appear, because they are not truly existent, therefore their self-nature is empty. Like this, even if there is no realization, it is the same as non-existence. Similarly, from beginningless samsara, the collection of phenomena such as form, which appears to arise truly from the habit of clinging to the appearance of clinging to truth, is also the same.