Tibetan
་བ་ཡིན་ལ། འཛིན་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་འཆོས་པའི་ཕྱིར་ན་དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ཏེ། བཞི་ཡང་དེ་དག་ཡིན་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བརྒྱ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ནི་སྐྱོ་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་རྟོགས་པས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་སླ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་ལ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་མངའ་བདག ། རང་ཉིད་འཆི་བདག་བྱེད་པོ་མེད། །ཡོད་དེས་རྣལ་བཞིན་གཉིད་ལོག་ན། །དེ་ལས་མ་རུངས་གཞན་ཅི་ཡོད། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་བཅོས་བཞི་བརྒྱ་པ་འདི་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་རྩོམ་པར་སྟོན་པ་ལ་མཆོད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌། །འགགས་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་བཅོས་དབུ་མའི་རྩ་བ་ལས་ཐོག་མར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་བསྟོད་པ་བརྗོད་པར་མཛད་ལ། བསྟན་བཅོས་འདི་ཡང་བསྟན་བཅོས་དེའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྗེ་བཙུན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ལོགས་སུ་བསྟོད་པ་བརྗོད་པ་ཉེ་བར་མ་བཀོད་དོ་ཞེའོ། །འདིར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དག་རེ་རེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་འབངས་ཀྱིས་སྦྱར་བའི་དཔེ་རྣམས་འདོན་པ་དེ་དག་དང་ལྷན་ཅིག་རྣམ་པར་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔ་རྒྱུར་བྱས་ནས་གདགས་པའི་གང་ཟག་ནི་སྐྱེ་བའི་གནས་དེ་དང་དེར་འཇིག་ཅིང་རབ་ཏུ་འཇིག་པས་འཇིག་རྟེན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་གསུམ་སྟེ། །རང་གི་དོན་ལ་ཥན་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཁམས་གསུམ་པོ་འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དག་གམ། གང་ཀླུའི་འཇིག་རྟེན་དང༌། མི་དང་ལྷའི་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་ བ་དག་གོ །དེའི་ཕྱིར་འཆི་བདག་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་བྱ་བ་ལ་མངའ་བཙན་པའི་ཕྱིར་ན་འཇིག་རྟེན་གསུམ་པོ་འདིའི་མངའ་བདག་གོ །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཆི་བདག་གི་བདུད་ཕམ་པར་མཛད་པ་ལ་འཆི་བདག་གི་བསྙེངས་པ་མི་མངའ་ཞིང༌། དེས་བསྟན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་འོད་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་སྦྱང་བར་བྱས་ཤིང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྒ་ཤི་ཡོངས་སུ་ཟད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་འཆི་བ
Chinese
是故，因为造作种种执着，所以它本身就是论典。四也是指这些，而且也有一百颂。其中，因为无常本身与厌离相顺应，并且了悟它就容易领会痛苦等等，所以为了如实地完全阐明事物如何存在，暂时为了阐述无常本身而宣说：谁是三界之主，自己没有死主，如果他像平常一样睡着了，还有什么比这更糟糕的呢？为了依靠佛陀薄伽梵而对这部《四百论》生起恭敬心，是否必须仅仅在论典的开篇中展示不被鬼神所食的供品呢？确实如此，然而，以前的论师们，龙树论师的尊颜前，以“由何缘起（藏文：གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌།，梵文天城体： प्रतीत्यसमुत्पाद, 梵文罗马拟音：pratītyasamutpāda，汉语字面意思：缘起）不灭亦不生（藏文：འགགས་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ།，梵文天城体：निरोधो नोत्पादो, 梵文罗马拟音：nirodho notpādo，汉语字面意思：不灭亦不生）”等，从论典《中观根本慧论》的开头就对薄伽梵作了赞颂。而且，因为这部论典也属于那部论典的范畴，所以没有另外对至尊佛陀薄伽梵作赞颂。在这里，对于八品中的每一品的偈颂，都将与法护论师所作的释例一同进行解释。其中，以五蕴为所依而假立的补特伽罗，在那个又那个的生处坏灭和彻底坏灭，所以是世间。三界本身就是三界，因为为了自己的意义而作了 ष 变。这些也就是三界，即欲界、色界和无色界，或者说是龙的世界、人和天人的世界。因此，死主因为有力量随心所欲地行事，所以是这三界的主宰。其中，佛陀薄伽梵战胜了死主的魔军，所以没有死主的沮丧，并且他所教导的，从出世间的道之光明中生起，净化了心相续，对于决定出离的衰老和死亡完全灭尽者们，也
English
Therefore, because it fabricates various attachments, it itself is a treatise. The four also refer to these, and there are also one hundred verses. Among them, because impermanence itself is in accordance with renunciation, and understanding it makes it easy to comprehend suffering and so on, therefore, in order to fully clarify how things exist as they are, temporarily, in order to explain impermanence itself, it is said: Who is the lord of the three realms, he himself has no lord of death, if he falls asleep as usual, what could be worse than that? In order to generate respect for this Four Hundred Treatises by relying on the Buddha Bhagavan, is it necessary to present offerings that are not eaten by ghosts only at the beginning of the treatise? It is indeed so, but nevertheless, the previous teachers, in front of the venerable face of Master Nagarjuna, with "From what arises dependently (Tibetan: གང་གིས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང༌།, Sanskrit Devanagari: प्रतीत्यसमुत्पाद, Sanskrit Romanization: pratītyasamutpāda, Chinese literal meaning: dependent arising) without cessation or arising (Tibetan: འགགས་པ་མེད་པ་སྐྱེ་མེད་པ།, Sanskrit Devanagari: निरोधो नोत्पादो, Sanskrit Romanization: nirodho notpādo, Chinese literal meaning: without cessation or arising)" and so on, from the beginning of the treatise Fundamental Wisdom of the Middle Way, praised the Bhagavan. Moreover, because this treatise also belongs to the category of that treatise, there is no separate praise for the venerable Buddha Bhagavan. Here, for each of the verses in the eight chapters, the examples made by Master Dharmapala will be explained together. Among them, the person who is imputed based on the five aggregates, perishes and completely perishes in that and that place of birth, so it is the world. The three realms themselves are the three realms, because the ष change is made for one's own meaning. These are also the three realms, namely the desire realm, the form realm, and the formless realm, or the world of dragons, the world of humans, and the world of gods. Therefore, the lord of death is the master of these three realms because he has the power to do as he pleases. Among them, the Buddha Bhagavan defeated the demon army of the lord of death, so there is no dejection of the lord of death, and what he taught, arising from the light of the path beyond the world, purifies the mind stream, and also for those who have completely exhausted the aging and death of definite departure,
Tibetan
དག་གི་འཇིགས་པ་མེད་མོད་ཀྱི། གང་ཞིག་འཕངས་པའི་ལམ་རྒྱུད་ལ་མ་སྐྱེས་ཤིང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་འདི་ཉིད་དུ་བདེན་པར་མངོན་པར་ཞེན་པས་ཁམས་གསུམ་གྱི་འཆིང་བ་ལས་ཡོངས་སུ་མ་གྲོལ་བ་དེ་ནི་འཆི་བདག་དོན་པོ་ཅན་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་གང་ལ་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཡང་བདག་པོ་རང་ཉིད་འཆི་བདག་གི་རྒྱལ་པོ་གཞན་གྱིས་རབ་ཏུ་མ་སྦྱར་བ་དང༌། གཞན་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཆད་པ་གཅོད་པར་བྱེད་པ། སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་གཞན་དག་གིས་སླར་བཟློག་ཏུ་མེད་པ། རལ་གྲི་རྣོན་པོ་གདེངས་པ་ལྟར་སྲོག་གཅོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ་ཡོད་པ། གསོན་པ་དེ་ལ་རག་ལས་པ་དེས་འཆི་ལྟས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ལྟར་རམ་སྐྲའམ་གོས་ལ་མེ་ཤོར་བ་ལྟར་བྱས་ཏེ་བག་ཡོད་པར་སྤྱོད་པས་དེ་ཕྱིར་བཅོ་བ་དག་ལ་བརྩོན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། བྱ་བ་བྱས་པ་ལྟར་འཆོས་ཤིང་བརྩོན་པར་མི་བྱེད་པར་རྣལ་མ་བཞིན་གཉིད་ལོག་ན་ནི། དེ་ལས་མ་རུངས་གཞན་ཅི་ཡོད་དེ། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གང་ཟག་བག་མེད་པ་དང་ལྡན་པ་འདི་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་མ་རུངས་པ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་འཆི་བདག་གི་ཆད་པའི་དཀྱིལ་ན་གནས་བཞིན་དུ་རྣལ་མ་བཞིན་དུ་གཉིད་ལོག་ཅིང་དེའི་ཕྱིར་བཅོ་བའི་ཆོ་གར་འཕགས་པའི་ལམ་མ་བསྐྱེད་པ་ལ་གུས་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་མ་རུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་ཆད་པ་དྲུག་པ་མེད་པ་ཅན་གྱི་འཆི་བདག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གནས་པས་ནི་གོར་མ་ཆག་པར་བག་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། མར་མེ་འདེགས་པས་རབ་ཏུ་བཀྱོན་ པར་བྱས་པའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། འཇིགས་པ་དང་བཅས་པའི་གྲོང་དུ་བསྡད་པའི་མི་བཞིན་ནོ། །རྒྱལ་པོས་རི་མོ་ཆེར་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་བློན་པོ་འགའ་ཞིག་གིས་མར་མེ་འཛིན་པ་རྣམས་མ་གཏོགས་པ་རྒྱལ་པོ་སླས་དང་འཁོར་དང་བཅས་པ་རང་གི་ཁྱིམ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས་རི་མོ་ཆེར་རིམ་གྲོ་བྱས་པ་དང༌། སེམས་མགུ་བར་མ་བྱས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐབས་ཀྱིས་ཅི་ནས་བློན་པོ་གསོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་རྒྱལ་པོ་ལོག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་ལ་དེས་ཀྱང་རང་གི་རྒུད་པ་ཕྱིར་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་གུས་པ་དང་ལྡན་པས་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་གནོད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ནན་ཏན་དུ་བྱས་པར་གྲག་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་གིས་ཀྱང་བག་ཡོད་པ་ལ་གནས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འཆི་བདག་གི་རྒྱལ་པོ་གནོད་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཡང་སྐྱེས་བུ་ཞིག་ལམ་བཟང་པོ་ནོར་ནས་འབྲོག་དགོན་པ་ཞིག་ཏུ་
Chinese
虽然没有死亡的恐惧，但如果有人没有生起舍弃的道，并且对事物本身执着为真实，没有从三界的束缚中完全解脱，那么这就是死主有意义的体现，即所谓的“于何处”。对于这种人，即使是三界的主宰，死主之王也不会与其他（死神）混合，因为他不是与其他混合者，而是自己执行惩罚。其他人的行为无法挽回，就像锋利的剑已经举起，为了夺取生命而准备就绪。依赖于生存的人，就像被死亡的预兆抓住，或者像头发或衣服着火一样，应该谨慎行事，因此必须努力修行。如果像完成任务一样放松，不努力修行，而是像平常一样睡觉，那么还有什么比这更糟糕的呢？正如所说，没有什么比这个人更糟糕的了，他拥有放逸的心。因为当他身处死主的惩罚之中，却像平常一样睡觉，因此不尊敬修行的仪轨，不生起殊胜之道，这才是最糟糕的。因此，如果这样，由于身处没有第六次惩罚的死主领域，就必须毫不犹豫地保持警惕，就像举着灯火受到严厉斥责的国王，以及住在充满恐惧的城市里的人一样。国王非常重视的某些大臣，除了拿着灯火的人之外，国王带着他的妃嫔和随从被邀请到自己的家中，并受到隆重的款待，但那些没有让国王满意的人，会想方设法杀死这些大臣，因此让国王产生错误的看法，并且为了避免自己的厄运，恭敬地努力不冒犯他。据说其他人也应该保持警惕，就像不冒犯死主之王一样进行修行。此外，如果有人迷失了正确的道路，进入了一个荒凉的
English
Although there is no fear of death, if someone has not generated the path of abandonment, and clings to things as being truly real in themselves, not being completely liberated from the bonds of the three realms, then this is the meaningful manifestation of the Lord of Death, that is, the so-called "to where." For such a person, even the lord of the three realms, the king of death, will not mix with others (death gods), because he is not one who mixes with others, but himself executes the punishment. The actions of others cannot be reversed, just as a sharp sword has been raised, ready to take life. One who depends on survival, like being seized by the omens of death, or like hair or clothes catching fire, should act with caution, therefore one must strive to practice. If one relaxes as if the task is done, not striving to practice, but sleeping as usual, then what could be worse than that? As it is said, there is nothing worse than this person who possesses a careless mind. Because when he is in the midst of the Lord of Death's punishment, yet sleeps as usual, therefore not respecting the rituals of practice, not generating the noble path, this is the worst. Therefore, if this is the case, since one dwells in the realm of the Lord of Death, which has no sixth punishment, one must undoubtedly remain vigilant, like a king who has been severely rebuked for holding up a lamp, and like a person living in a city full of fear. Some ministers who were highly valued by the king, except for those holding the lamps, the king with his consorts and attendants were invited to their own homes and received grand hospitality, but those who did not please the king would try to kill these ministers, therefore causing the king to have wrong views, and in order to avoid his own misfortune, diligently tried not to offend him with respect. It is said that others should also remain vigilant, practicing as if not offending the king of death. Furthermore, if someone loses the right path and enters a desolate