Tibetan
་མཚུངས་མཐོང་བས། །རྩོད་འདི་སེལ་བྱེད་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ནི། །འགར་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་ཅེས་མ་བསྟན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡིས་བླ་མའི་མན་ངག་ལས། །ཀེང་རུས་ཀྱིས་གང་ས་གཞི་མཐོང་བ་གང༌། །དེར་ཡང་གསུམ་ཆར་སྐྱེ་བ་མེད་པར་མཐོང༌། །ལོག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསྟན་ཕྱིར་རོ། །ཁྱོད་ཀྱི་དབང་བློའི་ཡུལ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ། །དེ་ལྟར་མི་སྡུག་ཡིད་ཀྱི་ཡང་འགྱུར་ན། །དེ་བཞིན་ཡུལ་དེར་བློ་གཏད་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས། །རྟོགས་འབྱུང་དེ་ནི་བརྫུན་པར་ཡང་མི་འགྱུར། །རབ་རིབ་དང་ལྡན་དབང་པོ་ཅན་མཚུངས་ལ། །ཆུ་འབབ་རླུང་ལ་ཡི་དགས་རྣག་བློ་ཡང༌། །མདོར་ན་ཇི་ལྟར་ཤེས་བྱ་མེད་དེ་བཞིན། །བློ་ཡང་མེད་ཅེས་དོན་འདི་ཤེས་པར་གྱིས། །གལ་ཏེ་གཟུང་མེད་འཛིན་པ་ཉིད་བྲལ་ཞིང༌། །གཉིས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་གཞན་དབང་དངོས་ཡོད་ན། །འདི་ཡི་ཡོད་པ་གང་གིས་ཤེས་པར་འགྱུར། །མ་བཟུང་བར་ཡང་ཡོད་ཅེས་བྱར་མི་རུང༌། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མྱོང་བར་འགྲུབ་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཕྱི་དུས་དྲན་པ་ལས་འགྲུབ་ན། །མ་གྲུབ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཡི། །མ་གྲུབ་འདི་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མིན། །རང་རིག་པ་ནི་གྲུབ་ལ་རག་མོད་ཀྱི། །དེ་ལྟའང་དྲན་པའི་དྲན་པ་རིགས་མིན་ཏེ། །གཞན་ཕྱིར་མ་ཤེས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པ་བཞིན། །གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི་ཁྱད་པར་དག་ཀྱང་འཇོམས། །གང་ཕྱིར་གང་གིས་ཡུལ་མྱོང་གྱུར་དེ་ལས། །དྲན་པ་འདི་གཞན་ང་ལ་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་ང་ཡིས་མཐོང་སྙམ་དྲན་འགྱུར་ཏེ། །འདི་ཡང་འཇིག་རྟེན་ཐ་སྙད་ཚུལ་ལུགས་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་རང་རིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་གཞན་དབང་གང་གིས་འཛིན་པར་འགྱུར། །བྱེད་པོ་ལས་དང་བྱ་བ་གཅིག་མིན་པས། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་འཛིན་པར་རིགས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་མ་ཤེས་པའི། །བདག་ཅན་གཞན་དབང་ངོ་བོའི་དངོས་ཡོད་ན། །གང་གིས་ན་འདི་ཡོད་པ་མི་རིགས་པ། ། གཞན་ལ་མོ་གཤམ་བུས་གནོད་ཅི་ཞིག་བསྐྱལ། །གང་ཚེ་གཞན་དབང་ཅུང་ཟད་ཡོད་མིན་ན། །ཀུན་རྫོབ་པ་ཡི་རྒྱུར་ནི་གང་ཞིག་འགྱུར། །གཞན་གྱི་ལྟར་ན་རྫས་ལ་ཆགས་པ་ཡིས། །འཇིག་རྟེན་གྲགས་པའི་རྣམ་བཞག་ཀུན་ཀྱང་བརླག །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཞབས་ཀྱི་ལམ་ལས་ནི། །ཕྱི་རོལ་གྱུར་ལ་ཞི་བའི་ཐབས་མེད་དོ། །དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཉིད་བདེན་ལས་ཉམས། །དེ་ལས་ཉམས་པས་ཐར་པ་འགྲུབ་ཡོད་མིན། །ཐ་སྙད་བདེན་པ་ཐབས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། །དོན་དམ་བདེན་པ་ཐབས་བྱུང་གྱུར་པ་སྟེ། །དེ་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་གང་གིས་མི་ཤེས་པ། །དེ་ནི་རྣམ་རྟོག་ལོག་པས་
Chinese
若见彼等同，诸佛息诤端， 未曾说有物，于何丝毫分。 瑜伽行者由，上师之口诀， 若见充满骨，所有诸地基， 于彼三者亦，见无有生起， 为显颠倒心，而作是宣示。 汝之诸根识，所缘境如何， 若如是可厌，心亦随转变， 如是于彼境，若托余识力， 所生之觉受，亦不成虚妄。 如具翳膜眼，观者所见同， 流水及旋风，饿鬼脓血想， 总之如所知，境事皆非有， 如是了知心，亦无有自性。 设若离所取，亦复离能执， 二者皆空性，他性实有者， 此有由何知，未取不可说， 彼即能证彼，亦定不能成。 设若由忆念，后时乃成就， 为成未成故，所说之言词， 此未成之事，不能成他事。 自证虽依成，然彼非是类， 忆念之忆念，由他未曾知， 如生于相续，此理亦摧坏。 由何由何境，生起觉受者， 此忆念异于，我实有非有， 故我见彼想，忆念亦生起， 此亦世俗中，共许之规例。 是故若无有，真实之自证， 汝是他起性，复由何而取。 作者业与事，体性非一故， 是故彼自体，亦不能取彼。 设若无生等，亦复无知觉， 有自性他性，自体之实事， 此有不应理，复由何而知， 于他何须作，女阴所生害。 何时他起性，少分亦非有， 彼复成何事，为世俗之因。 于余执实事，世间名言相， 一切皆破坏，由龙猛足迹， 于外道宗徒，无寂灭方便。 彼等世俗谛，即坏真实义， 坏彼真实义，解脱亦不成。 名言真实谛，若成为方便， 胜义真实谛，若成为所生， 若有补特伽，不能辨彼二， 彼为邪分别。
English
If they are seen as the same, the Buddhas end disputes, They have never said that there is a thing, in any small part. A yogi, through the guru's oral instructions, If he sees the ground filled with skeletons, Even there, all three are seen as unborn, To show the mind's perversion, this is declared. How are the objects of your sense consciousness? If they are as unpleasant as that, the mind also changes accordingly, Likewise, if another relies on that object with their mind, The resulting realization will not become false. Like someone with cataracts, with similar senses, The flow of water and the whirlwind, the pus of a hungry ghost's mind, In short, just as there is no knowable object, Understand that the mind also has no self-nature. If there is a dependent nature that is devoid of both the grasped and the grasper, And empty of both, How will the existence of this be known? It is not possible to say that it exists without grasping it. It is not possible for it to be proven that it experiences it itself. If it is accomplished by memory at a later time, The words spoken to accomplish the unaccomplished, This unaccomplished thing does not accomplish another thing. Self-awareness depends on accomplishment, But even so, the memory of memory is not a type, Like being born in a continuum without knowing it from another, This reasoning also destroys the distinctions. From whatever object the experience arises, This memory is different from me, it is not real or unreal, Therefore, the thought arises that I saw it, memory also arises, This is also a common rule in the world. Therefore, if there is no real self-awareness, By what will your dependent nature be grasped? Since the agent, action, and object are not the same, Therefore, it is not reasonable for it to grasp it itself. If there is a self-nature of a dependent nature that is unborn and unknowing, How is it not reasonable for this to exist? What harm does a vulva cause to others? When the dependent nature is not even a little bit present, What will it become the cause of for the conventional? According to others, attachment to real things, Destroys all the conventions of worldly fame, From the path of the feet of the teacher Nagarjuna, There is no method of pacification for externalists. Those conventional truths are lost from the real meaning, By losing that real meaning, liberation is not accomplished. If the conventional truth becomes the method, And the ultimate truth becomes the result, If there is a person who cannot distinguish between these two, That is a wrong conceptualization.