Tibetan
གཅིག་པུ་ཁོ་ན་ལ་ཚད་མ་དང༌། འབྲས་བུ་གཉིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པས་སེམས་གཅིག་པུ་གཉིས་སུ་སྣང་བར་རྟོགས་པ་ནི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་པ་གསུམ་པ་ཡང་མི་བདེན་པར་སྨྲས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཅན་དང༌། དེ་སྒྲུབ་པའི་ཆོས་དམ་བཅའ་བ་དང༌། གཏན་ཚིགས་དང༌། དཔེ་རྣམས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱིས་དམ་བཅའ་བ་ཡང་ངེད་ལ་མ་གྲུབ་ལ། སེམས་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དེ་ཡང་སེམས་ཕྱི་རོལ་ན་ཡོད་ན་ཡུལ་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ནང་ན་གནས་པ་ལ་ཡུལ་ཡིན། ཕྱི་རོལ་གྱི་སེམས་ཡུལ་ཡིན་ན་དམ་བཅའ་བའི་སྐབས་སུ་ཕྱི་ནང་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་དུ་འདོད་པས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །ནང་གི་སེམས་ཀྱང་ནང་གི་སེམས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་མི་རིགས་ཏེ། གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདི་ལྟ་བུའི་སྐྱོན་ཡང་ཡོད་དེ། ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དཔེར་ན་བུམ་པ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ཀྱང་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མཐོང་བས་འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་ལ་གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཡང་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་སེམས་ཡིན་ན་རྣམ་པ་ཡང་སེམས་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། སེམས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་བེམས་པོར་འགྱུར་བ་འམ། རྣམ་པ་ཡང་རིག་པ་དང་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ནམ་ཞིག་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐར་པ་ཡང་ཁྱེད་ལ་མི་འཐད་དེ། འདི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་ནི། རྣལ་འབྱོར་པས་ཡུལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་རིགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་གྱི། ཁྱེད་ཡུལ་མེད་པར་འདོད་པ་ལ་ནི་དང་པོ་ཉིད་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ལ་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཕྱིས་རྒྱུ་གང་གིས་བཟློག །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་ པའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའི་ཐབས་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་ཁྱེད་འདི་སྐད་དུ། གང་གི་ཚེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དམིགས་པ་རྣམས་སེམས་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་མི་སྣང་བ་དེའི་ཚེ་རང་གི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལ་ངེས་པར་གནས་པའི་སེམས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པ་དང༌། འཆི་བ་མེད་པ
Chinese
因为唯一本身具有量和果，所以立宗不成，因此，认为唯一的心显现为二，是错误的。第三种理路也说是不真实的，即，有法和成立它的法——立宗，以及因和比喻等。你们的立宗我们也不成立。因为是心自己的境，如果心在外面，才是境吗？或者感觉等住在内部才是境？如果外面的心是境，那么在立宗的时候，内外一切都认为是心自己的，因此境和有境不合理。内部的心也不应该是内部的心的境，因为是似因。此外，还有这样的过失，如果一切都是心自己的，比如见到瓶子的时候，一切有情的心续也应该见到，见到它，五道众生也应该自然具有了知他心的神通。此外，如果一切都是心，那么相也应该像心一样不是色法，心也应该像相一样是色法。同样，心也应该像相一样变成物质，或者相也应该变成觉和识。什么时候远离能取和所取的垢染而解脱，对你们来说也是不合理的，因为对于认为外境存在的人来说，瑜伽士了悟境无自性，因为了悟能取和所取，就会生起出世间的无分别智，这才是合理的。而对于你们认为境不存在的人来说，本来就没有外境，后来也同样会进入能取和所取的自性，那后来用什么来遮止呢？没有任何方法可以生起出世间的无分别智。因此，你们这样说：什么时候色等所缘不显现为心外之物，那时安住在自己心性的心就叫做无二智慧，那是真如，是真实，是不死
English
Because the one and only itself has measure and result, the proposition is not established. Therefore, it is a mistake to think that the one mind appears as two. The third reasoning is also said to be untrue, namely, the subject and the dharma to be established - the proposition, as well as the reason and the examples. Your proposition is not established for us either. Because it is the object of the mind itself, if the mind is outside, is it an object? Or is it an object when feelings and so on reside inside? If the external mind is an object, then at the time of the proposition, everything inside and outside is considered to be the mind itself, so the object and the subject are not reasonable. The internal mind should not be the object of the internal mind either, because it is a pseudo-reason. Furthermore, there is also such a fault that if everything is the mind itself, for example, when a vase is seen, the mind stream of all sentient beings should also be seen. By seeing it, the five types of beings should also naturally have the supernormal knowledge of knowing the minds of others. Furthermore, if everything is mind, then the appearance should also be non-form like the mind, and the mind should also be form like the appearance. Similarly, the mind should also become matter like the appearance, or the appearance should also become awareness and knowledge. When will you be free from the defilements of the grasped and the grasper, and be liberated? This is also unreasonable for you, because for those who believe in the existence of external objects, the yogi realizes that the object is without self-nature. Because of realizing the grasped and the grasper, the transcendental non-conceptual wisdom will arise, which is only reasonable. But for those of you who believe that there is no object, there is no external object from the beginning, and later it will also enter into the self-nature of the grasped and the grasper. What will prevent it later? There is no way to generate transcendental non-conceptual wisdom. Therefore, you say this: When the objects of form and so on do not appear as external to the mind, then the mind that is definitely abiding in the nature of one's own mind is called non-dual wisdom, which is Suchness, is truth, is immortality.
Tibetan
་དང༌། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གོ་འཕང་མཐར་ཐུག་པ་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ལོག་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དག་ལ་ཡང་དོན་དམ་པའི་ཤེས་པ་མེད་དེ། འདི་སྐད་དུ་སྨྲ་སྟེ། འདི་དག་རྣམ་པར་རིག་ཙམ་ཉིད། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་དོན་སྣང་ཕྱིར། །དཔེར་ན་རབ་རིབ་ཅན་དག་གིས། །སྐྲ་ཟླ་ལ་སོགས་མེད་མཐོང་བཞིན། །ཞེས་གཞུང་འཛུགས་པར་བྱེད་དོ། །རིགས་པའི་ཚོགས་ཀྱིས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་བརྫུན་པར་བསྒྲུབ་ཅིང༌། ཤེས་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འདོད་དོ། །དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་རིགས་པ་དང༌། ལུང་དག་གིས་ཕྱི་རོལ་གྱི་རྣམ་པ་བརྫུན་པར་གྲུབ་པ་ནང་གི་ཤེས་པ་ཡང་བརྫུན་པར་གྲུབ་ལ། ཇི་ལྟར་ཤེས་པ་བདེན་པ་ལྟར་རྣམ་པ་ཡང་བདེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཁྱེད་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་འདོད་ཅེས་གྲག་ན། དེ་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། རིག་པ་པོ་དང༌། རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་ལས་ཁྱེད་ཀྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན། རིག་པ་པོ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡིན། དེ་གཉིས་མ་གཏོགས་པའི་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་རིག་ནས་རང་རིག་པ་ཡིན། དེ་བས་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན་དང་མི་ལྡན་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སུ་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཁྱེད་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་དོན་དེ་དག་ལ་སེར་སྣ་མི་བྱེད་པར་ཡང་སྟོན་ཅིག །གལ་ཏེ་འདིར་རང་རིག་པ་ཡིན་པས་གཞན་ལ་བསྟན་པར་མི་ནུས་སོ་ཟེར་ན། ཇི་ལྟར་ཕྱི་རོལ་པས་འདོད་པའི་བདག་དང་ཁྱད་པར་མེད་དེ། འདི་སྐད་དུ། བདག་ནི་རྟག་པ། གཅིག་པུ། ཁྱབ་པ། ལུས་མེད་པའི་ཞེས་པ་དང༌། འདི་དང་ཚུལ་མི་འདྲ་བ་ཅི་ཡང་མེད་པས་མཁས་ པ་སུ་ཞིག་འདི་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་ཅེས་བྱ་བ་མིང་སོ་སོར་བཏགས་པ་ཙམ་མོ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་ཡང་མ་རྟོགས་ཏེ། འདི་ཉིད་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་སྐྱོན་མང་དུ་ཡོད་དེ། རེ་ཞིག་གཞག་གོ ། །འདིར་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ། བདག་ལ་དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་ཡོད་དོ། །འདི་ལྟར་ངེས་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས། འདི་སྐད་དུ། བྱམས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཟུགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གདགས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་སོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པ
Chinese
，认为所有佛的最终果位是三身的自性，这是一种错误的理解。像这样主张无相的人，也没有胜义的智慧。他们这样说：这些仅仅是各种显现的觉知，因为显现为事物，所以并不存在。例如，有眼翳的人，会看到不存在的毛发、月亮等等。他们这样建立宗义。他们用理证集合来证明外境的显现是虚假的，并且认为觉知和智慧在胜义中是存在的。这不合乎逻辑，因为通过理证和圣言证明外境的显现是虚假的，也同样证明了内在的觉知是虚假的。如果觉知是真实的，那么显现也同样会变成真实的。此外，据说你们认为存在一种叫做“自证”的东西，那么就应该考察它。在能被觉知的事物、觉知者和觉知这三者中，你们所说的能被觉知的事物是什么样的？觉知者是什么样的？除了这两者之外，所谓的觉知又是如何觉知，从而成为自证的呢？因此，由于它不符合“遍知一切相的智慧”这个词的含义，又怎么会成为佛的智慧呢？请不要吝啬，也请展示一下你们自己用理证确立的那些意义。如果有人说，因为它是自证，所以无法向他人展示，那么这与外道所认为的“我”又有什么区别呢？他们说：“我是常恒的、唯一的、遍在的、无身的。”这和你们的说法没有任何不同，哪位智者会相信这个呢？所谓的“自证”和所谓的“我”，只不过是名称不同而已。他们也没有领悟到法无我，因为这本身就是一种巨大的我执。此外，还有很多过失，暂且搁置。在这里，为了驳斥主张无相的人，我方认为，我具有胜义的智慧。就像在宣说确定意义的《般若波罗蜜多经》中说的那样：“慈氏菩萨，应当以三种方式来理解色法的差别：这就是遍计所执的色法，这就是依他起的色法。
English
, believing that the ultimate state of all Buddhas is the nature of the three bodies, is a mistaken understanding. Those who assert non-appearance in this way also lack ultimate wisdom. They say: These are merely various manifestations of awareness, because they appear as things, they do not exist. For example, those with cataracts see non-existent hairs, moons, and so on. They establish their tenets in this way. They use collections of reasoning to prove that the appearance of external objects is false, and they believe that awareness and wisdom exist in ultimate reality. This is illogical, because by reasoning and scripture, proving that the appearance of external objects is false also proves that internal awareness is false. If awareness is true, then appearance will also become true. Furthermore, it is said that you believe there is something called "self-awareness," then it should be examined. Among the things to be aware of, the one who is aware, and the awareness itself, what kind of thing is the one you say is to be aware of? What kind of thing is the one who is aware? Apart from these two, how does the so-called awareness become self-aware by being aware of what? Therefore, since it does not conform to the meaning of the words "wisdom that knows all aspects," how can it become the wisdom of the Buddha? Please do not be stingy, and also show those meanings that you yourselves have established with reasoning. If someone says that because it is self-awareness, it cannot be shown to others, then how is this different from the "self" that is believed by outsiders? They say: "The self is permanent, unique, pervasive, and without a body." There is nothing different between this and your statement, so which wise person would believe this? The so-called "self-awareness" and the so-called "self" are merely different names. They also have not realized the selflessness of phenomena, because this itself is a great clinging to self. Furthermore, there are many faults, but let us set them aside for now. Here, in order to refute those who assert non-appearance, we assert that I have ultimate wisdom. Just as it is said in the Prajnaparamita Sutra that explains the definitive meaning: "Maitreya Bodhisattva, one should understand the differences of form in three ways: This is the form of what is completely imputed, this is the form of what is dependent on others.