Tibetan
་སྲིད་ཕྱིར། །འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དག། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་གང་ཡིན་པའི། །ལས་དེ་དག་གིས་འགྲོ་བར་འགྲོ་།འདུ་བྱེད་རྐྱེན་ཅན་རྣམ་པར་ཤེས། །འགྲོ་བ་རྣམས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞུགས་གྱུར་ན། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་ཆགས་པར་འགྱུར། །མིང་དང་གཟུགས་ནི་ཆགས་གྱུར་ན། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །རེག་པ་ཡང་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར། །མིང་དང་གཟུགས་དང་དྲན་བྱེད་ལ། །བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་སྟེ། །དེ་ལྟར་མིང་དང་གཟུགས་བརྟེན་ནས། །རྣམ་པར་ ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །མིག་དང་གཟུགས་དང་རྣམ་པར་ཤེས། །གསུམ་པོ་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་རེག་པའོ་རེག་དེ་ལས། །ཚོར་བ་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་སྟེ། །ཚོར་བའི་དོན་དུ་སྲེད་པར་འགྱུར། །སྲེད་པར་གྱུར་ན་ཉེ་བར་ལེན། །རྣམ་པ་བཞི་པོ་ཉེར་ལེན་འགྱུར། །ཉེར་ལེན་ཡོད་ན་ལེན་པ་པོའི། །སྲིད་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་མེད་ན། །གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་སྲིད་མི་འགྱུར། །སྲིད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ། །སྲིད་པ་ལས་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རྒ་ཤི་དང་ནི་མྱ་ངན་དང༌། །སྨྲེ་སྔགས་འདོན་བཅས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། །ཡིད་མི་བདེ་དང་འཁྲུག་པ་རྣམས། དེ་དག་སྐྱེ་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང༌། །དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་ནི། །འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར། །འཁོར་བའི་རྩ་བ་འདུ་བྱེད་དེ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་རྣམས་འདུ་མི་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་མི་མཁས་བྱེད་པོ་ཡིན། །མཁས་མིན་དེ་ཉིད་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་མི་འགྱུར། །མ་རིག་འགག་པར་འགྱུར་བ་ནི། །ཤེས་པས་དེ་ཉིད་བསྒོམས་པས་སོ། །དེ་དང་དེ་ནི་འགགས་གྱུར་པས། །དེ་དང་དེ་ནི་མངོན་མི་འབྱུང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཕུང་པོ་འབའ་ཞིག་པ། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཡང་དག་འགག །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པའོ།། །།འདས་དུས་བྱུང་མ་བྱུང་ཞེས་དང༌། །འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །མངོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །མ་འོངས་དུས་གཞན་འབྱུང་འགྱུར་དང༌། །མི་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་སོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་གྱུར་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལན་ པ་མ་གཏོགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་ཡིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པོ་ཡིན་པར་འགྱུར། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །གཟུང་ཡོད་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ལྟར་ལེན་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཉེར་ལེན་ཉིད་ཀྱང་མིན། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་མེད་མིན། །མེད་པ་ཉིད་དུའང་དེ་མ་ངེས། །འདས་པའི་དུས་ན་མ་བྱུང་ཞེས། །བྱ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ལས་འདི་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་གྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དེ་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང༌། །དེར་མ་ཤི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང༌། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང༌། །དེ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །མ་བྱུང་བ་ལས་འབྱུང་མིན་ཏེ། །འདི་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །བདག་ནི་བྱས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། །འབྱུང་བའམ་རྒྱུ་མེད་ཅན་དུ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་བདག་བྱུང་བདག་མ་བྱུང༌། །གཉིས་ཀ་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར། །འདས་ལ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ། །དེ་དག་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་འོངས་དུས་གཞན་འབྱུང་འགྱུར་དང༌། །འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །འདས་པའི་དུས་དང་མཚུངས་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་ལྷ་དེ་མི་དེ་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྟག་པར་འགྱུར། །ལྷ་ནི་མ་སྐྱེས་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །རྟག་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལྷ་ལས་མི་གཞན་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མི་རྟག་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལྷ་མི་གཞན་ཡིན་ན། །རྒྱུད་ནི་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཅིག་ལྷ་ཡིན་ལ། །ཕྱོགས་གཅིག་མི་ནི་ཡིན་གྱུར་ན། །རྟག་དང་མི་རྟག་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟག་དང་མི་རྟག་པ། །གཉིས་ག་གྲུབ་པར་གྱུར་ན་ནི། །རྟག་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་མིན། ། འགྲུབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད་ལ་རག །གལ་ཏེ་གང་ཞིག་གང་ནས་གར། །འོང་ཞིང་གོང་དུའང་འགྲོ་འགྱུར་ན། །དེ་ཕྱིར་འཁོར་བ་ཐོག་མེད་པར། །འགྱུར་ན་དེ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་རྟག་པ་འགའ་མེད་ན། །མི་རྟག་གང་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། །རྟག་པ་དང་ནི་མི་རྟག་དང༌། །དེ་གཉིས་བསལ་བར
Chinese
为了有。三种行，凡是显现的行，以那些业而行于轮回。行缘之识，将入于诸有情。识已入，名色则生。名色已生，六处则生。依于六处，触则正生。依于名色与忆念，唯有生。如是依于名色，识则生。眼与色与识，三者聚集是为触，从彼触，诸受皆生。受之缘为爱，为受之义而爱。若已爱则近取，四种相近取。若有近取，则取者之有，极生。若无近取，则解脱，有则不生。彼有亦五蕴，从有则生。老死与悲伤，以及哀号兼痛苦，不悦与扰乱等，彼等从生而极生。如是痛苦蕴，唯一者此则生。轮回之根为行，是故智者不行。是故非智者为作者，为见彼非智者之故。若无明灭，则行等亦不生。无明灭者，以智而修彼故。彼与彼灭故，彼与彼则不显现。痛苦蕴唯一者，彼则如是真实灭。十二有支观察之名为第二十六品。 过去时已生未生等，以及世间常等，凡是见解，彼等是依于现前的边。未来时他生等，不生世间边等，凡是见解，彼等是依于后来的边。过去时已生说，所作之事则不应理。先前诸世所生者，彼即此则非有。彼即我而安
English
For existence. The three kinds of formations, whatever is the manifested formation, by those actions one goes to rebirth. Consciousness conditioned by formations, will enter into all beings. Once consciousness has entered, name and form arise. Once name and form have arisen, the six sense bases arise. Dependent on the six sense bases, contact truly arises. Dependent on name and form and mindfulness, there is only birth. Thus, dependent on name and form, consciousness arises. Eye and form and consciousness, the gathering of the three is contact, from that contact, all feelings arise. The condition for feeling is craving, one craves for the sake of feeling. If one has craved, then appropriation, the four kinds of appropriation. If there is appropriation, then the existence of the appropriator, greatly arises. If there is no appropriation, then liberation, existence does not arise. That existence is also the five aggregates, from existence birth arises. Old age and death and sorrow, and lamentation along with suffering, displeasure and disturbance, those arise greatly from birth. Thus, this mass of suffering, this unique one arises. The root of cyclic existence is formation, therefore the wise do not form. Therefore, the unwise is the doer, because of seeing that unwise one. If ignorance ceases, then formations etc. also do not arise. Ignorance ceases because of cultivating that with wisdom. Because that and that cease, that and that do not manifest. This unique mass of suffering, that is how it truly ceases. The examination of the twelve links of existence is called the twenty-sixth chapter. Past time, whether it has arisen or not, and the world is permanent etc., whatever views there are, those are based on the extreme of the present. Future time, whether another will arise etc., the world will not arise, the extreme etc., whatever views there are, those are based on the extreme of the future. Saying that it has arisen in the past, that action is unreasonable. Whatever has arisen in previous lives, that is not this. That itself is taken as self.
Chinese
如果这样想，近取就会变得不同。除了近取之外，你的我又是哪个呢？如果说没有除了近取之外的我，那么近取本身就是我，你的我就不存在了。近取本身不是我，它是生起和坏灭的。近取如何能成为近取者呢？我不是近取之外的其他，如果存在其他，没有能取，有可取之理，则不可取。因此，不是近取之外的他，也不是近取本身。我不是没有近取，也不能确定它就是没有。过去时没有生起，这种说法也不合理。过去世所生起的，与此并非不同。如果此是其他，那么它也会在没有它的情况下生起。同样，它会改变状态，在那里不死而生。断灭和业会白费，他人所造的业，会由他人各自感受，等等过失。不是从没有生起而生起，这会成为此处的过失。我将成为所造，或者成为生起，或者成为无因。因此，我已生起，我未生起，两者皆是，两者皆非，对于过去的观察，这些都不合理。未来时将要生起，以及不会生起，这些观察，与过去时相同。如果彼神即彼人，那么就会成为常。神将成为未生，因为常者没有生。如果人异于神，那么就会成为无常。如果神人不同，相续就不合理。如果一方是神，一方是人，那么就会成为常与无常。这也不合道理。如果常与无常，二者成立，那么就不是常，也不是无常，取决于想要成立什么。如果某物从某处来，又往某处去，因此轮回无始，如果这样，它就不存在。如果没有任何常，那么什么会成为无常呢？常与无常，以及二者排除。
English
If you think like that, the appropriation will become different. Apart from appropriation, what is your self? If you say there is no self apart from appropriation, then appropriation itself is the self, and your self does not exist. Appropriation itself is not the self, it arises and ceases. How can appropriation become the appropriator? The self is not valid as other than appropriation. If there is another, without the taker, if there is reason to take, then it cannot be taken. Therefore, it is not other than appropriation, nor is it appropriation itself. The self is not without appropriation, nor can it be determined that it is non-existent. To say that it did not arise in the past is also unreasonable. What arose in past lives is not different from this. If this is other, then it will also arise without it. Likewise, it will change its state, and be born there without dying. Cessation and actions will be wasted, and the actions done by others will be experienced separately by others, and so on. It does not arise from what has not arisen, which would be a fault here. The self will become created, or become arising, or become without cause. Therefore, the self has arisen, the self has not arisen, both are, and neither are, the views on the past are not reasonable. The future time will arise, and will not arise, these views are the same as the past time. If that god is that person, then it will become permanent. The god will become unborn, because the permanent has no birth. If the person is different from the god, then it will become impermanent. If the god and the person are different, the continuum will not be reasonable. If one side is the god, and one side is the person, then it will become permanent and impermanent. This is also not reasonable. If permanence and impermanence, both are established, then it is neither permanent nor impermanent, depending on what you want to establish. If something comes from somewhere and goes somewhere, therefore samsara is without beginning, if so, it does not exist. If there is no permanence, then what will become impermanent? Permanence and impermanence, and the exclusion of both.