Tibetan
་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་འདི་དོན་ཆེ་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཆོས་བསྟན་པ་དོན་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་བུ་ལ་འདུན་པ་ དང་སྨོན་ལམ་གྱིས་གདོན་མི་ཟ་བར་གནས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏོ། །བཤད་མོད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བཤད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་སྟོན་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་བརྗོད་དུ་མེད་པར་བསྟན་པ་བཤད་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མ་བཤད་དོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་འདུལ་བའི་སྐྱེ་བོ་འདི་སྙམ་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་བཟོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པས་བརྗོད་དུ་མེད་དེ། དེ་བས་ན་དེ་དག་ནི་གང་གིས་ཀྱང་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་ལྟར་སྟོན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་པས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྟོན་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་ན་དག་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པ་ལ། ཆོས་སུ་སྣང་བའི་འདུ་ཤེས་ཀུན་ཏུ་འབྱུང་ཡང་དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཁོ་ནར་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། སེམས་རབ་ཏུ་གཟུང་བ་དང་ཟབ་པ་བསྟན་ཏོ། །སྔ་མས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལུས་མཐའ་དག་རྣམ་པར་འཇོག་ཅིང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་འཁོར་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མི་མངའ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདིས་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། རོ་མྱང་བའི་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཉེས་དམིགས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྗེས་སུ་ཏོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཕུང་པོ་ལྔའི་བདག་ཉིད་དངོས་པོ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཚོགས་པས་བྱས་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སྐར་མ་ལྟར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྐར་མ་རྣམས་མཚན་མོ་སྣང་བར་འགྱུར་གྱི། ཉིན་མོ་མི་སྣང་བ་བཞིན་འདུས་བྱས་རྣམས་ཀྱང་མ་རིག་པའི་ཉེས་པའི་མུན་པ་ཡོད་ན་སྣང་གི །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཉི་མའི་སྣང་བ་བྱུང་བ་ན་མི་སྣང་བས། སྐར་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པ་ཞེན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འདུས་བྱས་ནི་དོན་མེད་པ་སྣང་བའི་རྒྱུས་རབ་རིབ་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ ལས་ཀྱི་རས་དང༌། སྲེད་པའི་སྣུམ་ལ་བརྟེན་ཏེ་འབར་བས་མར་མེ་ལྟ་བུར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དཔེ་དེ་དག་གིས་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྟོན་ཏོ། །སྒྱུ་མའི་དཔེས་ནི་རོ་མྱང་བའི་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་བསྟན་ཏེ། ནོར་བའི་རྣམ་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ཉེས་དམིགས་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཏེ། མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའོ། །ཟིལ་བའི་དཔེས་ནི་མི་རྟག་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏེ། ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆུ་བུར་གྱི་དཔེས་ནི་སྡུག་བསྔལ་བར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པ་བསྟན་ཏེ། ཚོར་བ་ནི་ཆུའི་ཆུ་བུར་ལྟ་བུ་སྟེ། ཚོར་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་དེ་ནི་འདིར་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོར་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གང་དག་དེ་དང་མཐུན་པའི་འདུ་བྱེད་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །བདེ་བའི་ཚོར་བ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །གང་དག་དེ་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །སྡུག་བསྔལ་ཡང་མ་ཡིན་བདེ་བ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཚོར་བ་དང༌། དེ་དང་མཐུན་པའི་དངོས་པོ་དེ་དག་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པར་བལྟའོ། །དེ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་སྟོང་པར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའོ། །དམིགས་པ་དེས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དམིགས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་གསུངས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། །གལ་ཏེ་ཆོས་ལ་བདག་མེད་སོ་སོར་རྟོག །དེ་དག་བརྟགས་ནས་གལ་ཏེ་སྒོམ་བྱེད་པ། །དེ་ནི་འབྲས་བུ་མྱ་ངན་འདས་ཐོབ་རྒྱུ། །རྒྱུ་གཞན་གང་ཡིན་དེ་ནི་ཞི་མི་འགྱུར། །ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདས་པ་དང༌། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་དང༌། མ་འོངས
Chinese
因为这个法意义重大，因此菩萨以希求和发愿不被魔所趁的方式安住于宣说如此重大的法，完全地显示出来。虽然已经说了，但为了显示如何宣说才不会完全成为烦恼，所以说了“如何如实地善加显示”等等。其意为：虽然宣说了显示一切法在胜义中不生、不可言说，但并没有以不可言说的自性来宣说这些法。那就是这样说的：如何调伏的众生会这样想，一切法从忍耐开始就不生，所以不可言说，因此那些法不是任何可以显示的，这样来显示。这样就不会成为烦恼而显示，因为是不颠倒之义的缘故。如果不是这样，就会以颠倒的方式显示，成为烦恼。因此，如来在说法的时候，进入清净世间的智慧，虽然会普遍产生显现为法的念头，但因为没有执着于那仅仅是真实的，所以不会成为烦恼的过失。这显示了瑜伽中的等持和心完全的专注与甚深。前者显示了广大。那是完全安立般若波罗蜜多的所有身体，并且以偈颂显示了没有轮回的完全烦恼。这个偈颂完全显示了有为法的四种相：自性之相、品尝之境之相、了知过患之相、了知决定的出离之相。其中，五蕴的自性事物如何显现，就是缘起，因为是因和缘聚合所造，所以称为有为法。所有那些的自性应该像星星一样看待，就像星星在夜晚会显现，但在白天不会显现一样，有为法也是这样，如果有无明的过患黑暗，就会显现，如果产生智慧的太阳光芒，就不会显现，所以是像星星一样的自性。
English
Because this Dharma is of great significance, the Bodhisattva fully demonstrates how to abide in the teaching of such a great Dharma with aspiration and prayer, without being seized by demons. Although it has been said, in order to show how to speak without becoming completely afflicted, it is said, "How to truly and thoroughly show," and so on. The meaning is this: Although it is said that all Dharmas are shown to be unborn and inexpressible in the ultimate sense, these Dharmas are not taught with the nature of inexpressibility. That is to say: How does the person to be tamed think that all Dharmas, from patience onwards, are unborn and therefore inexpressible? Therefore, those Dharmas are not something to be shown by anyone. This is how it is shown. In this way, it is shown without being afflicted, because it is the meaning of non-reversal. If it is not so, it will be shown in a reversed way and become afflicted. Therefore, when the Tathagata teaches the Dharma, entering the pure worldly wisdom, although the notion of appearing as Dharma arises universally, there is no attachment to it as the only truth, so it does not become a fault of affliction. This shows the samadhi in yoga and the complete concentration and depth of mind. The former shows the vastness. That is, it completely establishes all the bodies of the Prajnaparamita, and the verses show that there is no complete affliction of samsara. This verse fully shows the four characteristics of conditioned phenomena: the characteristic of nature, the characteristic of the object of taste, the characteristic of perceiving faults, and the characteristic of perceiving definite liberation. Among them, how the nature of the five aggregates appears is dependent origination, because it is made by the gathering of causes and conditions, so it is called conditioned phenomena. The nature of all those should be viewed like stars, just as stars appear at night but not during the day, so too conditioned phenomena appear when there is the darkness of the fault of ignorance, but do not appear when the light of the sun of wisdom arises, so it is a nature like stars.
Chinese
应当如此观察。对于观察有情和法，显现执着的自性之有为法，应当像因无意义显现的眼翳一样观察。识的体性是，依靠业的灯芯和贪爱的油而燃烧，应当像灯火一样观察。如此，这些比喻完全显示了有为法的自性体性。幻术的比喻完全显示了品尝滋味之境的体性，因为是错乱之相的显现之故。其中，认识过患的体性有两种，是有为法的自性，即认识无常和认识痛苦。露珠的比喻显示了认识无常，因为不能长久住留之故。水泡的比喻显示了认识痛苦，因为感受就像水中的水泡一样，无论什么感受，这里都说是痛苦。以三种痛苦来认知一切感受都是痛苦，其中痛苦的感受是因痛苦而痛苦。凡是与此相应的行，也是与此相应的痛苦。快乐的感受是因变异的痛苦而痛苦。凡是与此相应的法，也是与此相应的痛苦。非苦非乐的感受，以及与此相应的对境，是因行之苦生起和坏灭的体性而痛苦。因此，应当观察一切有为法都具有痛苦。其中，认识出离的体性是认识有情和法是空性的。以该所缘而出离，世尊宣说了两种出离的所缘。如是《圣妙吉祥根本智经》中也说：若于诸法观无我，分别彼已修习之，彼为涅槃果之因，余因何有能寂灭。如是宣说。一切有为法都具有两种无我，即过去和如是生起和未来。
English
One should observe in this way. Regarding the observation of beings and phenomena, conditioned phenomena that manifest as clinging to inherent existence should be observed like a cataract due to the cause of meaningless appearances. The characteristic of consciousness is that it blazes by relying on the wick of karma and the oil of craving, so it should be observed like a lamp. Thus, these examples fully demonstrate the characteristic nature of conditioned phenomena. The example of illusion fully demonstrates the nature of the realm of tasting flavors, because it is the appearance of a mistaken aspect. Among these, the characteristic of realizing faults is twofold, which is the nature of conditioned phenomena: realizing impermanence and realizing suffering. The example of dew shows the realization of impermanence, because it does not remain for long. The example of a water bubble shows the realization of suffering, because feelings are like water bubbles in water, and whatever feeling it may be, it is said here to be suffering. All feelings should be recognized as suffering through the three kinds of suffering. Among these, the feeling of suffering is suffering due to suffering. Whatever formations are in accordance with this are also suffering in accordance with this. The feeling of happiness is suffering due to the suffering of change. Whatever phenomena are in accordance with this are also suffering in accordance with this. Feelings that are neither suffering nor happiness, and objects that are in accordance with this, are suffering due to the nature of the arising and ceasing of the suffering of formations. Therefore, all conditioned phenomena should be seen as possessing suffering. Among these, the characteristic of realizing renunciation is the realization that beings and phenomena are empty. Through that object, one renounces, and the Bhagavan taught two objects of renunciation. As it is said in the Noble Samadhiraja Sutra: If one contemplates the selflessness of all phenomena, having analyzed them and then meditated, that is the cause for obtaining the fruit of Nirvana. What other cause is there that can pacify? Thus it is taught. All conditioned phenomena possess two kinds of selflessness, namely, the past, the present, and the future.