English
It is said that all those that arise include both of these. Now, it is spoken as a temporary measure for the sake of the teachings. Then, the Blessed One spoke to the venerable Subhuti. Among them, most are coming. Why is it that he speaks to only one? Because it is extracted from the beginnings of the great ones. 'The Tathagata dwells before me and teaches the Dharma. The Tathagata dwells before me and teaches the Dharma,' this is contradictory. Because all are gathered there, the Tathagata is manifestly directed towards me alone. Starting from worldly people, one thinks that he is teaching the Dharma. If the Blessed One speaks to only one in the midst of all, how will the minds of the retinue not become contradictory? Here it is said, if the Tathagata, starting from all, manifestly directs towards all and teaches, then the moment of speaking to the venerable Subhuti is also the moment of speaking to all. To all, he also teaches various things in various ways, but because the compilers are not able to compile in that order, they abandon the knowledge of stable arrogance, grasp one order that is suitable for all beings, and correctly compile. The Tathagata teaches starting from Subhuti. This very method is also approved by the Tathagata, and for the sake of the holy Dharma abiding for a long time, it is said that the compilers teach in this very way. Even so, when teaching the Bodhisattva Vehicle, why does he speak only to Subhuti, abandoning the supreme teachings of the Bodhisattvas? This temporary practice should be accepted, because the teachings of the Prajnaparamita are taught in common, and are not established only for the benefit of the Bodhisattvas. Why? Because when teaching the Prajnaparamita, one speaks of all-aspects of knowledge, path knowledge, and all knowledge.
Tibetan
སྒོ་གསུམ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཅིག་ལ་བཀའ་སྩལ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་གནས་སྐབས་བྱེད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་འདི་ནི་ཟབ་མོ་སྟེ། བདག་ཅག་ལ་འོས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་འཁོར་རྣམས་མགུ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་ལས་བརྩམས་ནས་གནས་སྐབས་བྱས་པའི་བསྟན་པ་ལ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པར་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཕ་རོལ་པོ་སེམས་པར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་རབ་འབྱོར་ཉིད་ལས་བརྩམས་ནས་གནས་སྐབས་སུ་བྱས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། གང་དུ་ནི་དགེ་སློང་རྣམས་དང་འཁོར་གཞན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སོ་སོར་ཐོས་པ་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་བྱ་བ་བྱས་པ་དོན་ཆེ་བའི་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་དེ་ལས་བརྩམས་ནས་གནས་སྐབས་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདི་ནི་སྐྱོན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པར་བརྩམས་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཟབ་མོ་ལ་བཟོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་གྲགས་པ་བསྒྲགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉི་ཁྲིའི་གཟུང་འགྲེལ་ལས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་ཡིན་ཏེ་བྱ་བ་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བ་འདི་ལ་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལས་བརྩམས་ནས་བསྟན་པ་གནས་སྐབས་སུ་བྱ་བ་ནི་དེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེར་ནི་བདུན་པ་འདི་ཡོད་པ་ལ་སྟེ། གནས་པ་དེ་ཡོད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་རྟེན་ལ་སྟེ་དགེ་འདུན་དེའི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ལ་སྟེ། དགེ་སློང་དེ་རྣམས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་དགེ་སློང་གི་ཚོགས་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མིང་གིས་སོ་སོར་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྲམ་ཟེ་རྣམས་ལ་ཤཱ་ཎྜི་ལཱ་ཁྱེར་ལ་ཤོག་ཅིག་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ། གནས་བརྟན་གྱི་ཚིག་ནི་མཆོད་པའི་དོན་དུ་སྟེ། ཡེ་ཤེས་ལ་བསྙེན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་བཀའ་སྩལ་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་པ། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས
Chinese
是为了进入三门。如果仅仅对一位菩萨宣说，世尊的教法就成了暂时的，那时，大众会认为这是深奥的，不适合我们，从而不能使所有听众满意。因为从善现开始，对于暂时的教法，其他人会认为它与所有人共通，并不是非常深奥，因此才从善现开始作为过渡。例如，在何处，将为比丘们和其他眷属分别宣说各自听闻到的法的证悟。然而，即使如此，为什么长老善现对于已经完成的具有重大意义的教法，从已经完成的事情开始作为过渡是不合理的呢？这不会成为过失，因为长老善现是伟大的菩萨，并且在无数劫中积累了福德和智慧的资粮，被称为“对甚深具有忍辱者”的名声，这是《二万颂》的摄义。因此，他是长老，而不是已经完成了工作的人，而是在一切方面断除烦恼和所知障，只有行为，因为他是伟大的菩萨。因此，从此开始将教法作为过渡，例如“在那里”等等。“在那里”是指存在于第七个之中，
English
It is for entering the three doors. If the teaching of the Blessed One were to become temporary by being declared to a single Bodhisattva, then at that time, the assembly would not be satisfied, thinking, "This is profound and not suitable for us." Because others would think that the temporary teaching, starting from Subhuti, is common to all and not very profound, therefore it is made temporary starting from Subhuti himself. For example, where the Dharma's realization will be separately heard and explained to the monks and other retinues. However, even so, why is it not reasonable for the venerable Subhuti to make the transition from what has been done to the teaching that has great meaning? This is not a fault, because the venerable Subhuti is a great Bodhisattva, and the fame of being called "one who has forbearance for the profound" is proclaimed in the accumulation of merit and wisdom for countless kalpas, which is from the commentary on the Twenty Thousand. Therefore, he is a venerable one, not one who has done the work, but in every way abandoning all afflictions and obscurations of knowledge, there is only action for him, because he is a great Bodhisattva. Therefore, starting from this, making the teaching temporary is like "there," etc. "There" means that this seventh exists,