Tibetan
པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་འོན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། འབད་པ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། རྟོགས་པའི་དྲ་བ་མ་ལུས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་གསུངས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་གཉིས་ཀྱང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྒྲོན་མ་དང་འོད་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ལས་བསམས་ནས་གཞན་དུ་བློའི་ནོར་ཅན་རྣམས་ཀྱིས། སྟོང་ཉིད་ཅེས་བྱ་ཤེས་པ་ལས། །གཞན་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་མིན་ཏེ། །གང་ཕྱིར་དབེན་པ་དབེན་གྱུར་ལས། །ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །དེ་ལྟར་མིན་ན་གཉིས་སྟོང་པ། །རྣམ་ཤེས་མིན་པར་ཐལ་འགྱུར་ཞིང༌། །གཉིས་མེད་པ་ལས་ལོག་པ་ནི། །གཉིས་ཀྱི་བདག་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །དེ་གྱུར་དེ་བཞིན་ཉིད་རང་བཞིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཡིན་པར་བརྗོད། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དངོས་པོ་ནི། །རྣམ་ཤེས་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་གཞུང་དང་ལམ་དག་ལ་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བསྙད་ཅེས་དོགས་པ་བསུ་ནས། བསྒྲུབ་བྱ་དོན་དེ་དང་ལྡན་པས་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞུང་དང་ལམ་དག་ལ་དེའི་སྒྲ་སྟེ། དེར་ཉེ་བར་བསྙད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་གཞུང་དང་ལམ་དེ་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོ་དང་ལྡན་པ་དེའི་དགོངས་པ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐབས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེས་ན་དེ་དག་ལ་དེའི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། སྦྱང་གི་ནང་དུ་གནས་པའི་ས་བོན་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་འདིས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒྲའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པའོ། །དེ་ལ་གཙོ་བོ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཕལ་པ་ནི་གཞུང་དང་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་ལྟར་དགོངས་པ་བརྗོད་ནས། རྟེན་དང་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་འཆད་དོ། །འདིར་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཁོ་ན་སྟེ། ལྷག་པ་མ་ཡིན་མཆོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བཅུ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དང༌། རྟེན་དང་དབང་དུ་བྱ་བ་དང་ལས་དང་རྟགས་དང༌། ཉེས་དམིགས་དང་ཕན་ཡོན་ཞེས་བྱ་བ་གཞན་རྣམ་པ་དྲུག་གོ །དེ་ལ་རྟེན་ནི་སྟོན་པ་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སངས་རྒྱས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཟབ་མོ་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟེན་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རབ་འབྱོར་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྟོན་པ་པོར་གྱུར་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་དེ་ཡང་རྟེན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བརྩམས་ཏེ་སྟོན་ཅིག་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ཡིན་དུ་ཟིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་དེ་དག་རྣམས་ཀྱི་ནུས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུ་ཉིད་ཀྱིས་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། དེས་ནི་མི་འགལ་ལོ། །དོན་དེ་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་ལེའུ་དང་པོར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དབང་དུ་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཆེད་དུ་བྱས་ནས་ཆོས་འདི་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་ནི་དབང་དུ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པ་འདི་ལ་དབང་དུ་བྱ་བས་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་འདིས་སོ། །ལས་ནི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་བརྗོད་དེ། བྱས་པ་ནས་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་འདིས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་འདི་ལྟར་སྤྱད་པར་བྱ་ཞིང་འདི་ལྟར་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བསྒོམ་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་རྣམ་པ་བཅུ་བསལ་བས་རྟོག་པར་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་དབྱེ་བར་ངེས་པར་བྱའོ། །འཆད་པར་འགྱུར་བའི་རྟགས་ནི་ཚད་མ་སྟེ། འདིས་རྟོགས་པར་བྱེད་པས་ན་རྟགས་སོ། །འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདྲི་བ་དང་ཀློག་པ་ལ། ལྗོངས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བདུད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་བྱང་ ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཡིན་ནོ། །ཉེས་དམིགས་ནི་དོན་མེད་ཐོག་ཏུ་བབ་པ་སྟེ། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་ལ་སོགས་པས་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པར་འགྱུར་བའི་ལས་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དུག་དང་བཅས་པའོ། །ཕན་ཡོན་བཅས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཕན་ཡོན་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་གཞུང་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་རིན་པོ་ཆེ་སྣ་བདུན་གྱིས་བཀང་བར་བྱས་ནས་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་དང༌། གང་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ཅིའི་དོན་དུ་རྟེན་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་ནི་དང་ལྡན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་སྟེ་སེམས་རབ་ཏུ་དང་བའོ། །དེ་ཡང་ཟབ་མོའི་ཚུལ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་ནོ། །དད་པ་དེ་གང་དག་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་དད་ལྡན་ནོ། །དད་ལྡན་དེ་དག་གི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཡན་ལག་ནི་འཇུག་པའི་ཡན་ལག་གོ །ཡན་ལག་ནི་རྒྱུ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་བསྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ནི་སྟོན་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་བསྟན་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པའི་འཁོར་བསྟན་པ་ནི་དབང་པོ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཡུལ་དང་དུས་དག་སྡུད་པར་བྱེད་པས་བརྗོད་པ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་རྟེན་དང་དུས་ཚིགས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ལ་དོན་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། །སྡུད་པོ་རང་ཉིད་ཚད་མར་ནི། །རབ་གྲུབ་ཕྱིར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་རང་ཉིད་དེ་བདག་ཉིད་ཚད་མ་ནི་རང་ཉིད་ཚད་མ་སྟེ་མི་སླུ་བ་ཉིད་དོ། །དེར་རབ་གྲུབ་ནི་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་དོན་ཏེ། སྡུད་པའི་དུས་ན་ཉེ་བ་མ་ཡིན་པ་མ་འོངས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡིད་ཆེས་པའི་དོན་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་དོན་གཞན་ཉེ་བར་དགོད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། འཇིག་རྟེན་ན། ཡུལ་དང་དུས་ཀྱིས་ཉེར་མཚོན་ཅིང༌། །དབང་པོར་བཅས་པ་སྨྲ་བ་ཡི། །སྨྲ་པོ་ཚད་མར་རྗེས་སུ་རྟོགས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ན་ཡུལ་དང་དུས་དག་གིས་ཉེ་བར་མཚོན་ཅིང་ཤེས་པར་བྱས་པར་སྨྲ་བ་སྟེ་བརྗོད་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། དབང་པོ་དང་ བཅས་པར་གནས་པས་ན། དབང་པོར་བཅས་སོ། །སུ་ཞིག་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་སྨྲ་བ་པོའོ། །ཅི་ཞིག་ཏུ་རྟོགས་ཤེ་ན། ཚད་མར་ཏེ། བདེན་པའི་ཚིག་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་ཡུལ་ལ་སོགས་པའི་དོན་འདི་དག་ཀྱང་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེས་ན་ཡུལ་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཁོ་ན་ཞེས་ཅིའི་དོན་དུ་ངེས་པར་འཛིན་ཅེ་ན། དེ་ན་བརྗོད་པ་ནི་ཚིག་ཕྲད་བདག་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ལུས་པའོ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཚིག་ཕྲད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གོ །ཚིག་ཕྲད་ནི་
Chinese
是，那也是极其清净的证悟。如果智慧波罗蜜多是菩萨们应当修习的，那么难道会变成不是如来吗？如果说，所有这些努力都是为了获得佛陀的果位，因此才说：那是如来。远离所有证悟之网的智慧波罗蜜多，那就是如来。因为宣说了如是性，所以是如来，这两者也是无二无别的。这表明，智慧波罗蜜多并非与如是性相异，它也并非与如是性相分离，而是像灯和光一样。这是要表达的意思。从这个意义的真如出发，其他有智慧的人们，从了知空性来说，没有其他任何东西存在，因为空性从空性中显现，被认为是无二无别的。如果不是这样，就会陷入二者皆空的境地，并且会成为非识，从无二中返回，就会陷入具有二者的自性。如果那样，真如自性，就被认为是世尊本身。所知和能知的对境，完全依赖于识本身。这是要表达的意思。如果是这样，那么如何将经典和道称为智慧波罗蜜多呢？为了消除这个疑问，就说：因为具备所要证实的意义。经典和道等具有它的声音，在那里近似地称呼，是因为经典和道等具有智慧波罗蜜多的力量，具有那样的意图，是智慧波罗蜜多的方便。因此，它们具有它的声音，就像存在于谷壳中的种子一样。因此，这表明了智慧波罗蜜多的声音的两种含义：主要和次要。其中，主要的是无二智慧的特征。次要的是经典和道的自性。因此，在表达了这样的意图之后，从“所依”等开始，阐述了要表达的意义。这里要表达的意义也仅仅是三十二种，既不多余，也不是最殊胜的。
English
Yes, that is also an extremely pure realization. If the Prajnaparamita is to be cultivated by the Bodhisattvas, then would it become not Tathagata? If it is said that all these efforts are for the sake of attaining Buddhahood, therefore it is said: That is the Tathagata. The Prajnaparamita that is free from all nets of realization, that is the Tathagata. Because Suchness is spoken of, therefore it is the Tathagata, and these two are also non-dual. This shows that the Prajnaparamita is not different from Suchness, and it is also not separate from Suchness, but is like a lamp and light. This is what is meant to be expressed. Starting from this meaning of Suchness, other wise people, from the understanding of emptiness, there is nothing else that exists, because emptiness arises from emptiness, and is considered to be non-dual. If it is not like that, then it will fall into the state of being empty of both, and it will become non-consciousness, returning from non-duality, it will fall into having the nature of both. If that is the case, Suchness itself, is said to be the Bhagavan himself. The objects of knowledge and the means of knowing, completely rely on consciousness itself. This is what is meant to be expressed. If that is the case, then how are the scriptures and paths called Prajnaparamita? In order to eliminate this doubt, it is said: Because it possesses the meaning to be proven. The scriptures and paths have its sound, and it is approximately called there, because the scriptures and paths have the power of Prajnaparamita, have that intention, and are the means of Prajnaparamita. Therefore, they have its sound, like the seed that exists in the husk. Therefore, this shows the two meanings of the sound of Prajnaparamita: primary and secondary. Among them, the primary is the characteristic of non-dual wisdom. The secondary is the nature of scriptures and paths. Therefore, after expressing such intention, starting from "support" etc., the meaning to be expressed is explained. Here, the meaning to be expressed is also only thirty-two, neither superfluous nor most excellent.
Chinese
是。关于此，有十种分别的散乱，以及十六种空性，还有所依、所调伏、业、相、过患和利益这另外六种。其中，所依是导师薄伽梵佛陀，因为他本身是宣说甚深的理由，因此是所依。如果善现等也成了宣说者，难道不是吗？那么，那也会变成所依的过失。如果这样，薄伽梵亲自说，菩萨摩诃萨们如何从般若波罗蜜多中决定生起，就从般若波罗蜜多开始宣说吧。即使是那样，也应了知他们的能力是佛陀的威力，因此没有相违。这个意义也在第一品中说明了。所调伏是，为了谁而宣说此法，那就是菩萨等眷属是所调伏，以“以所调伏于此教”这样特别说明。业是指行为、作用和修行，以“从已作”这样特别说明。也如是，菩萨应如此修行般若波罗蜜多，应如此安住等等。修习是，通过消除十种分别的散乱来分别。应确定分为十六种空性。将要解释的相是量，因为由此了知，所以是相。如此，菩萨在般若波罗蜜多的请问和读诵时，产生田地等的分别，那些也是魔业的理由。或者，是菩萨不退转的相。过患是无意义地降临，由于舍弃正法等，会变得缺乏佛法的业，以及般若波罗蜜多带有毒。所谓具有利益，利益是果实。也如是，正文是这样，谁空性
English
Yes. Regarding this, there are ten kinds of distractions of conceptualization, and sixteen kinds of emptiness, as well as the support, what is to be subdued, action, sign, fault, and benefit, these other six kinds. Among these, the support is the teacher, the Bhagavan Buddha, because he himself is the reason for teaching the profound, therefore he is the support. If Subhuti and others also became proclaimers, wouldn't that be the case? Then, that would also become a fault of being a support. If so, the Bhagavan himself said, how do Bodhisattva Mahasattvas definitely arise from the Prajnaparamita, then starting from the Prajnaparamita, proclaim it. Even if that is the case, it should be understood that their ability is due to the power of the Buddha, therefore there is no contradiction. This meaning is also explained in the first chapter. What is to be subdued is, for whom is this Dharma taught, that is, the assembly of Bodhisattvas and others is what is to be subdued, as specifically explained by "with what is to be subdued in this teaching." Action refers to behavior, action, and practice, as specifically explained by "from what has been done." Likewise, Bodhisattvas should practice the Prajnaparamita in this way, should abide in this way, and so on. Cultivation is to conceptualize by eliminating the ten kinds of distractions of conceptualization. It should be determined to be divided into sixteen kinds of emptiness. The sign to be explained is valid cognition, because it is known by this, so it is a sign. Thus, when Bodhisattvas ask and recite the Prajnaparamita, the arising of conceptualizations such as fields are also reasons for the actions of demons. Or, it is a sign of the Bodhisattva's irreversibility. The fault is falling into meaninglessness, due to abandoning the true Dharma and so on, it will become an action of lacking Dharma, and the Prajnaparamita is with poison. The so-called having benefit, benefit is the fruit. Likewise, the text is like this, whoever emptiness
Chinese
以莲花的大千世界，充满七宝，行布施等，以及所谓的般若波罗蜜多等。又为何要说所依等呢？说的是具有和合等。所谓信，就是信仰，即内心极度清净。这也是对甚深之理特别倾慕的菩萨们的。具有这种信仰的那些人，就是具信者。具信者的进入之支，就是与进入相关的支分，即进入之支。支分是因，因为随之修行的因是导师，所以才宣说这个。宣说菩萨等的眷属，是为了了解是根基之义。由于收集特殊的处所和时间而说，是为了宣说各自确定的所依和时节。这样，收集有什么意义呢？因此说：收集者自己是量，是为了圆满成就。自己，即自身，量，即自己是量，是不欺骗的。在那里，圆满成就，是圆满成就之义，是为了在收集之时，使非近处、未来的人们相信。为了以安置其他意义来显示这个，说：在世间，以处所和时间来表示，具有根基者说，说者被认为是量。像这样，在世间，以处所和时间来表示和了解而说，即是说。怎么样呢？因为与根基同在，所以是具有根基。谁呢？说是说者。认识到什么呢？是量，即成为具有真实之语的意义。如果处所等这些意义也不存在吗？那么，为何要确定地执着于只有三十二处呢？那么，说的是词的助词，我所听闻等，等等。一切，就是没有剩余。那是什么呢？就是词的助词，我所听闻等这些。词的助词是
English
Having filled the great thousand world of lotus with the seven precious things, giving alms, etc., and what is called the Perfection of Wisdom, etc. Again, why speak of the support, etc.? Speaking is like having and so on. What is called faith is faith, that is, the mind is very clear. This is also for the Bodhisattvas who are particularly fond of the profound way. Those who have that faith are faithful. The limb of entry of those faithful ones is the limb related to entry, which is the limb of entry. A limb is a cause, because the cause of following practice is the teacher, therefore this is taught. Explaining the retinue of Bodhisattvas, etc., is to be understood as the meaning of being the basis. Because of collecting special places and times, speaking is for the purpose of explaining the separately determined support and seasons. So, what is the meaning of collecting? Therefore, it is said: The collector himself is the measure, for the sake of perfect accomplishment. Oneself, that is, self, measure, that is, oneself is the measure, is non-deceptive. There, perfect accomplishment is the meaning of perfect accomplishment, for the purpose of making people of the future who are not near believe at the time of collection. In order to show this by placing other meanings close, it is said: In the world, it is indicated by place and time, those with faculties speak, the speaker is recognized as a measure. Like this, in the world, speaking by indicating and understanding with place and time, that is, speaking. How is it? Because it dwells with the faculties, it is with the faculties. Who? The speaker is the speaker. What is recognized? It is a measure, that is, it becomes the meaning of having true words. If these meanings such as place do not exist either? Then, why should one definitely cling to only thirty-two places? Then, what is said is the auxiliary particle of the word, what I have heard, etc., and so on. All means without remainder. What is that? These are the auxiliary particles of the word, what I have heard, etc. The auxiliary particle of the word is