Tibetan
་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུམ་ལས་གསུངས་པའི་གཞུང་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། མིང་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་འདི་རྣམས་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡུམ་གྱི་གཞུང་གཞན་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲའི་བརྗོད་བྱའི་དོན་གྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཀྱང་བཏགས་པ་ཡིན་པས་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་དོན་དག་གི་འབྲེལ་བ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དངོས་པོར་གྱུར་པའི་འབྲེལ་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་མི་བཞེད་དེ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྟོག་པའི་བློས་སྦྱོར་བ་ཙམ་མོ། །བྱིས་པའི་ཕྱི་རོལ་ཏུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གང་ཡང་བྱིས་པའི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་པས་འདི་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པ་དང་དགག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདི་ཡང་ངེས་པ་དེའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་སྒྲ་འདི་ལ་དོན་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པའི་རྒྱུ་དེ་བས་ན་འགྲོ་བ་འདིར་ཇི་ལྟར་མིང་བྱས་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྗོད་བྱེད་བྱས་ཤིང་སྦྱར་བ་དེ་ལྟར་བརྗོད་བྱའི་ངོས་པོ་དེ་ཡོད་མིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མིང་ཇི་བཞིན་དུ་དོན་དུ་རྣམ་རྟོག་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དོན་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཀྱང་མིང་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དོན་དུ་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སེལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་འབའ་ཞིག་གིས་བརྟགས་པ་ཡིན་ལ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིང་དེ་ནི་འགའ་ཞིག་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བདེན་དོན་རྣམ་རྟོག་སེལ་བ་ན། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་ལས་ཐ་དད་པའི་མིང་དོན་བདེན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེལ་བ་ན་སྟེ། ཟློག་པ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་སོ། །ཅི་ཞིག་གསུངས་ཤེ་ན། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དང༌། །སངས་རྒྱས་དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས། །མིང་ཙམ་ཞེས་ནི་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་དེ་སྐད་གསུངས་པ་དེའི་མིང་གི་སྒྲ་ནི་རང་གི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་མ་
Chinese
其作用是与从般若波罗蜜多母所说的经文相结合，显示名称是普遍假立的。同样，这些法各自是假立的，这是与般若波罗蜜多母的其他经文相结合，即声音所表达的意义的法，那些也都是假立的，是虚构的。因为如此，所以声音和意义之间的关系，即成为实物的关系，世尊是不认可的，是不希望的，而仅仅是分别念的结合而已。在凡夫的外境中等等，对于凡夫外境的意义显现执着的错觉，认为这是外境的意义而使用。建立和破除的体性的术语，也是通过那样的确定而进入的，声音本身并没有任何意义。因为如此的原因，因此在此世间如何命名，如何作为能诠而结合，那样所诠的自性是不存在的。因为如此，所以不应如名一般地将意义视为分别念，世尊并不认可。 如名一般地将意义显示为外境，同样，所说和能说的实物是不存在的。这也遣除了如名一般地将意义视为分别念的散乱。因为仅仅是假立，并且是假立的缘故，所以说名称并不表达任何事物，如“遣除真实义分别念时”等等。在遣除与意义相异的名称意义是真实义的自性分别念时，即遮止时，世尊说了。说了什么呢？“般若波罗蜜多与，佛陀如来菩提心，仅仅是名称如是说。”如是开示了自性的般若波罗蜜多。因为如来如此宣说，所以名称的声音在自己的体性中并不存在。
English
Its function is to combine with the scriptures spoken from the Mother of Prajñāpāramitā, showing that names are universally imputed. Similarly, these dharmas are individually imputed, which is combined with other scriptures of the Mother of Prajñāpāramitā, that is, the dharmas of the meaning expressed by sound, those are also imputed, are fabricated. Because it is so, therefore the relationship between sound and meaning, that is, the relationship that has become a real thing, the Bhagavan does not approve, does not want, but is merely a combination of conceptual mind. In the external objects of ordinary people, etc., for the illusion of attachment to the meaning of the external objects of ordinary people, it is used as thinking that this is the meaning of the external objects. The terminology of the nature of establishing and refuting also enters through such certainty, and the sound itself has no meaning at all. Because of this reason, therefore, how to name in this world, how to combine as an expression, the nature of what is expressed does not exist in that way. Because it is so, therefore, one should not regard the meaning as a conceptual mind as the name is, the Bhagavan does not approve. Just as the name shows the meaning as an external object, similarly, the things that are said and can be said do not exist. This also eliminates the distraction of regarding the meaning as a conceptual mind as the name is. Because it is merely imputed, and because it is imputed, it is said that the name does not express anything, such as "When eliminating the conceptual mind of true meaning," and so on. When eliminating the conceptual mind of the nature of the true meaning of the name meaning different from the meaning, that is, when stopping, the Bhagavan said. What did he say? "Prajñāpāramitā and, Buddha Tathagata Bodhicitta, are just names as said." Thus, the Prajñāpāramitā of self-nature is shown. Because the Tathagata said so, the sound of the name does not exist in its own nature.
Tibetan
ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་མིང་བཏགས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དགག་པ་འདིས་གཉིས་མེད་པ་བསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་འདི་ནི་སྒྲ་དོན་འགོག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་སྒྲ་དང་དོན་དག་འགོག་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་སེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གཉིས་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་སེལ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་སྒྲར་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་རིགས་པ་འདི་ཉིད་གཞན་དུ་ཡང་བསྒྲེ་བར་བྱེད་པ་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ངག་གཞན་ལ་འང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བརྗོད་པའི་དོན་ངེས་པས་སོ། །ངག་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུའི་ངག་ལའོ། །དོན་རྣམས་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་དོན་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡུམ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པས་མིང་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །ངག་གི་དོན་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་རིག་ པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། ཡང་དག་ཏུ་སྟེ་དོན་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་དུ་མ་རིག་གོ །དེ་ཅི་ཞིག་ཅེ་ན། བརྗོད་པ་ནི་མིང་རྣམས་ཀུན་ཏེ་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །སུས་ཤེ་ན། ཐམས་ཅད་རིག་པས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རིག་པས་དེ་ཉིད་རིག་པ་སྟེ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་དོན་དག་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་བདེན་པའི་དོན་དུ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་གཟུང་བར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ནི་ཟློག་པར་བྱེད་ཅིང་འགོག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བའི་བསམ་པའི་ངོར་ཡིན་པར་རྟོགས་པར་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མིང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་བཟློག་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐུགས་ལ་གཞག་པར་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སྲིད་པ་འཕོ་བ་ལས། མིང་ནི་གང་དང་གང་གིས་ནི། །ཆོས་ནི་གང་དང་གང་བརྗོད་པ། །དེ་ནི་དེ་ལ་ཡོད་མིན་ཏེ། །འདི་ནི་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དོ། །མིང་ནི་མིང་གི་རང་བཞིན་གྱིས། །སྟོང་སྟེ་མིང་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །མིང་མེད་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ཀུ
Chinese
是的。这说明了施加佛和菩萨等名称。不要认为这种否定取消了二元对立。为什么呢？因为，例如，“这是否定声音和意义”等，应该理解为否定声音和意义。 “不是消除事物”的意思是，消除事物自性二元对立的智慧不是消除，因为那是无法用语言表达的，因为它本身没有声音。现在，所说的是将这个道理运用到其他地方，即“同样也适用于其他语言”。 “同样”是指先前所说之义的确定。“其他语言”是指像这样的语言。“确定诸义”是指已经确定了不颠倒之义的意思。 “应该知道”是指应该理解。经中说，般若波罗蜜多母，以证悟实相，一切名相皆无所缘。从语言的意义出发所说的是“以一切智”等。没有所缘本身。如何呢？如实，即没有证悟事物如实之性。那是什么呢？所说是指所有的名称都在述说。谁说的呢？以一切智，即以如实不颠倒证悟实相之智，即一切智者。因为声音和意义，作为所说和能说，在真实的意义上是不可缘的，所以声音不是遣除，而是耳朵的识所取的声音不是遣除和遮止。还应理解，这也在要表达的意图范围内，因为这已经遣除了对事物如实之性在名称上分别念的散乱。在心中忆念事物之实相后，薄伽梵从《转生经》中说：以何者与何者之名，所说之法为何者与何者，彼非在于彼，此乃诸法之法性。名以名之自性，空性，名实无有。无名之诸法皆。
English
Yes. This explains the application of names such as Buddha and Bodhisattva. One should not think that this negation eliminates non-duality. Why is that? Because, for example, "this is the negation of sound and meaning," etc., should be understood as negating sound and meaning. The meaning of "not eliminating things" is that the wisdom of the non-duality of the nature of things is not eliminated, because that is inexpressible by language, since it itself has no sound. Now, what is said is to apply this reasoning elsewhere as well, which is "similarly also applies to other languages." "Similarly" refers to the certainty of the meaning previously stated. "Other languages" refers to languages of this kind. "Determining the meanings" refers to the meaning of having determined the meaning that is not inverted. "Should be known" means should be understood. It is said in the sutra that the Mother Prajñāpāramitā, by realizing suchness, all names are without any object of focus. What is said from the perspective of the meaning of language is "by all-knowing," etc. It is the absence of focus itself. How is it? Truly, that is, not realizing the suchness of things as they are. What is that? What is said is that all the names are speaking. Who speaks? By all-knowing, that is, by the wisdom that realizes suchness without inversion, that is, by the all-knowing one. Because sound and meaning, as what is said and what can be said, are not objects of focus in the true sense, therefore sound is not eliminated, but the sound that is apprehended by the ear consciousness is not eliminated or prevented. It should also be understood that this is also within the scope of the intention to be expressed, because this has eliminated the distraction of conceptual thought on the names of the suchness of things as they are. Having kept in mind the suchness of things, the Blessed One said in the Sutra of Transference: By what and what name, what and what dharma is spoken, that is not in that, this is the dharmata of all dharmas. Name by the nature of name, emptiness, name is not existent. All dharmas without name.