Tibetan
མས་ཅན་ཇི་སྙེད་ ཡོད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ནི་ཆེས་མང་གི །སའི་ཁམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ན་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྔ་ཕྱི་མེད་པར་མིའི་ལུས་ཐོབ་པར་གྱུར་ལ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་འདི་ལྟ་སྟེ། གནས་བརྟན་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུའི་ཤེས་རབ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ལ། ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུའི་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། ཡེ་ཤེས་དེ་སེམས་ཅན་གཅིག་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ཅིང་རྣམ་གྲངས་འདིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད། ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་ལ། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྐལ་པའམ་བསྐལ་པ་ལས་ལྷག་པར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་བ་བསམས་ཤིང་གཞལ་ཏེ་ཡོངས་སུ་བཙལ་ལ་སེམས་ཅན་གཅིག་གི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཉིས་པའི་མ་ཡིན་ཞིང༌། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་རྣམ་གྲངས་འདིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་བ་ཐ་དད་པ་བསམས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་གན་དུ་དོང་ནས་སེ་གོལ་གཏོགས་པ་སྲིད་ལ། ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་བ་དེ་དག་གསོལ་ཀྱང༌། དེས་སེམས་གཅིག་གི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པའི་དྲན་པས་ཐམས་ཅད་བཟུང་ནས་གསུང་རྣམ་པ་གཅིག་གིས་དེ་དག་གི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་བ་ཐམས་ཅད་གཅོད་དོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་རང་གི་ཐེ་ཚོམ་གྱི་དྲི་བ་ཆད་པར་ཤེས་ཤིང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞུས་པ་ལུང་བསྟན་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་རངས་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ལ་བསྟན་པའི་རིམ་པ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གང་གྱུར་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་རིམ་པས་སྟོན་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱི་བདག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཆོས་བཤད་པའི་སྒོ་བཟུང་ནས། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བདག་གི་རྣ་བས་ཐོས་པའི་ལམ་ནས་འོངས་པའི་རིམ་པ་བསྟན་ཏེ། བཤད་པའི་ཐ་མར་ཡང་འདི་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་མཇུག་བརྟུལ་གྱི་དེ་ སྐད་བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་ནི་མ་བརྗོད་དོ། །དོན་དམ་པ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་མིང་གི་ཚོགས་དང༌། ཚིག་གི་ཚོགས་དང༌། ཡི་གེའི་ཚོགས་ཀྱིས་གཞན་དག་ལ་ཆོས་མི་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དང་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཡང་འོན་ཀྱང་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་མཐུ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ལས་ཀྱི་དབང་གིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་བདག་བདག་གི་སྐད་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་འབྱུང་སྙམ་དུ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཤེས་སོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཞི་བའི་བློ་གྲོས་གང་གི་ནུབ་མོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་དང༌། གང་གི་ནུབ་མོ་ལེན་པ་མི་མངའ་བར་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་བ་དེའི་བར་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐ་ན་ཡི་གེའི་འབྲུ་གཅིག་ཀྱང་མ་གསུངས་སོ། །གསུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཞི་བའི་བློ་གྲོས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་དབུགས་དབྱུང་བའམ་རྔུབ་པ་མི་མངའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ །རྣམ་པར་མི་དཔྱོད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་ན་ངག་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག །རྣམ་པར་མི་དཔྱོད། རྣམ་པར་རིག་པར་མི་མཛད། རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་མཛད། མི་གསུང༌། མི་བརྗོད། གསུང་བར་མི་མཛད་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འདི་གསུང་ངོ་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། ཡི་གེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་རིག་པར་མི་མཛད་ཀྱང༌། སེམས་ཅན་ཡི་གེ་ལྷུར་ལེན་པ་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་བདག་ཅག་ལ་ཆོས་སྟོན་ནོ་སྙམ་མོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་གི་སྒྲ་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལས་འབྱུང་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། སྒྲ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞལ་གྱི་སྒོ་ནས་འབྱུང་ངོ་སྙམ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་དབང་གིས་འབྱུང་བས་ན་ དམ་པའི་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འབྱུང་བའི་བརྟན་པ་ཐ་མར་མཇུག་བསྡུ་བར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་རུང་བའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་དུས་ངེས་པ་མ་མཛད་ཅེ་ན། དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་ཉི་མ་འདི་ལ། ཚེས་གྲངས་འདི་ལ། ཟླ་བ་འདི་ལ། དུས་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ནི་གང་དུ་ཡང་དགོས་པ་མེད་དེ། མི་དགོས་པ་ནི་བཤད་པར་མི་རིགས་སོ། །མཆོད་རྟེན་གྱི་གནས་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་སྤེལ་བར་བྱ་བ་དང༌། རྩོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་བསྟན་པ་ནི་རིགས་སོ། །ཡང་ན་རྩོད་པ་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་སྣ་ཚོགས་དང༌། གནས་སྣ་ཚོགས་སུ་གདུལ་བྱ་ཐ་དད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སམ། གཞན་དག་ལ་ཡང་བཤད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་བསྟན་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་འདུས་པར་གྱུར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའམ་གཞན་དག་ཀྱང་རུང་སྟེ། འདི་སྐད་དུ་དེའི་ཚེ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདིར་ཡུལ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ན་བདག་ཅག་གི་དེ་ན་བཞུགས་སོ། །བདག་ཅག་གི་དེ་ན་བཞུགས་སོ། །ཞེས་བ་རྩོད་པའམ་ཡིད་གཉིས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་གྱིས་དོགས་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དུས་ངེས་པ་མ་མཛད་དོ། །ཡང་ན་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་ལན་མང་དུ་བཞུགས་པའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་པའི་དུས་གཅིག་ཅིག་ན་ཞེས་བཤད་པར་བཞེད་ནས། གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་སྨོས་པར་སྦྱར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་བཞི་བཅོམ་པ་དང་ལྡན་པའམ། ཡང་ན་འདི་ལ་ལེགས་པ་མངའ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ལེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་ཕྱུག་དང༌། ཡེ་ཤེས་དང༌། གྲགས་པ་དང༌། དཔལ་དང༌། བསོད་ནམས་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་རྣམས་ལ་བྱའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལ་མངའ་བས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱའོ། ། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞུགས་པ་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པ་དང༌། འཆད་པས་བཞུགས་པ་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པས་བཞུགས་པ་དང༌། ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གིས་བཞུགས་པའོ། །སྐུའི་ཕྲིན་ལས་སུ་བགྲང་བ་གང་ཅི་ཡང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པའོ། །གསུང་གི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འཆད་པས་བཞུགས་པའོ། །ཐུགས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་བཞུགས་པ་གཉིས་ཏེ། རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་བཞུགས་པའོ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་འཇིག་རྟེན་ལ་གཟིགས་པ་དང༌། ལྷ་ལ་སོགས་པ་འོང་བ་ནི་ནང་དུ་ཡང་དག་འཇོག་གིས་བཞུགས་པའོ། །རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཁྱིམ་པ་དང་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཕྱོགས་གཉིས་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་དང༌།
Chinese
凡是有情，如来以智慧所知的有情界是极多的。地界却不是这样。寂静慧，如果全面衡量，近似地理解，那么所有那些有情，都能不分先后地获得人身。寂静慧，所有那些有情，就像这样，具有圣者舍利弗的智慧和觉悟。舍利弗的所有那些有情的智慧和觉悟，所有那些智慧和觉悟，都集中在一个有情身上。以这种方式，所有有情，都具有那样的智慧和觉悟。寂静慧，所有那些有情，用一劫或超过一劫的时间，思考、衡量、全面探究疑惑的问题，一个有情的疑惑问题，不是第二个有情的。寂静慧，以这种方式，所有有情思考不同的疑惑问题，或许会一起去到世尊面前请教，即使请教了那些疑惑问题，世尊也能以忆念抓住所有有情的心，用一种声音，断除他们所有的疑惑问题。他们所有有情也都知道自己的疑惑问题已被断除，因为世尊的垂询和授记，所有有情都心生欢喜。就像这样所说的一样。如来为所化众生开示的次第，在任何情况下都不是菩萨们的行境。凡是成为行境的，也不能以正确汇集者的支分次第来展示。因此，那些正确汇集佛法的人，抓住任何一种成为自己行境的说法之门，展示“如是我闻”——即从自己耳朵听闻的途径而来的次第，并且在说法结束时也说“如此开示”，而不是以谦逊的姿态说“如此开示”。因为胜义谛是不可言说的，所以诸佛世尊不会用名相的集合、语句的集合和文字的集合来向他人展示佛法。ོན་ཏོ། །如来是无分别任运成就，并且恒常处于等持之中，然而由于往昔的愿力之强大，以及众生的业力所致，为了调伏的众生，以各自的语言宣说佛法，如此这般地了知。如寂静慧所说，如来在哪一夜证得无上圆满正等觉，以及在哪一夜无余涅槃，在这两者之间，如来甚至没有说过一个字。也不会说。那为什么呢？寂静慧，如来是恒常处于等持之中的。如来没有呼气或吸气。没有分别。没有思虑。如果没有分别和思虑，就不会有语言产生。如来也是没有分别，没有思虑，不作识别，不作分别，不说，不言语。即使不说，众生也会这样想：这位如来说法啊。如来是极其安住于等持之中的，对于一切文字的识别，在一切情况下都不作识别。然而，那些专注于文字的众生会这样想：如来正在为我们说法啊。如来说法的声音，如果从虚空中发出，众生会这样想：这声音是从如来的口中发出的啊。等等诸如此类的说法。由于法身的加持而显现，为了对殊胜的佛法生起恭敬心，为了最终确定如此显现的稳固性，世尊如此说道，这样进行了阐述。一时，是指在任何时候的意思。为什么没有确定时间呢？因为没有必要。因为在这一天，这个日期，这个月，这个时间等等的词语在任何地方都没有必要。没有必要是不应该说的。指示佛塔的位置时
English
As many sentient beings as there are, the realm of sentient beings known by the wisdom of the Buddha is extremely vast. The earth realm is not like that. Peaceful Wisdom, if closely examined and nearly grasped, all those sentient beings could attain human bodies without precedence. Peaceful Wisdom, all those sentient beings are like this: they possess the wisdom and understanding of the Venerable Sharadvatiputra. Whatever wisdom and understanding all those sentient beings of Sharadvatiputra possess, all that wisdom and understanding is concentrated in one sentient being. In this way, all sentient beings possess such wisdom and understanding. Peaceful Wisdom, all those sentient beings, for a kalpa or more, contemplate, measure, and thoroughly seek out questions of doubt. The questions of doubt of one sentient being are not those of another. Peaceful Wisdom, in this way, all sentient beings contemplate different questions of doubt, and they might all go together to the Blessed One to inquire. Even if they ask those questions of doubt, the Blessed One can, with a memory that grasps the minds of all, sever all their questions of doubt with a single voice. All those sentient beings also know that their own questions of doubt have been severed, and because of the Blessed One's inquiry and prophecy, all sentient beings are delighted. It is like what was said. The order of teachings that the Tathagata shows to those to be tamed is in no way the sphere of activity for Bodhisattvas. Whatever becomes the sphere of activity cannot be shown by the order of the limbs of those who correctly gather. Therefore, those who correctly gather the Dharma, seizing any door of Dharma that has become their own sphere of activity, show the order that comes from the path of hearing with their own ears, saying, "Thus I have heard." And at the end of the teaching, they also say, "Thus it was taught," but they do not say, "Thus it was taught" in a humble manner. Because the ultimate truth is inexpressible, the Buddhas, the Blessed Ones, do not show the Dharma to others with collections of names, collections of words, and collections of letters.
English
Onto. The Tathagata is spontaneously accomplished without conceptualization and is always in samadhi, but due to the power of past aspirations and the karma of sentient beings, he knows that the Dharma is taught to those to be tamed in their own languages. As stated by Shiwai Lodro, on the night when the Tathagata attained the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, and on the night when he passes into complete nirvana without remainder, the Tathagata did not utter even a single word in between. Nor will he speak. Why is that? Shiwai Lodro, the Tathagata is always in samadhi. The Tathagata does not breathe in or out. There is no conceptualization. There is no deliberation. If there is no conceptualization and no deliberation, there will be no speech. The Tathagata also does not conceptualize, does not deliberate, does not recognize, does not discriminate, does not speak, does not utter. Even though he does not speak, sentient beings think, 'This Tathagata is speaking.' The Tathagata is extremely abiding in samadhi, and he does not recognize all forms of letters in any way. However, those sentient beings who are devoted to letters think, 'The Tathagata is teaching us the Dharma.' When the sound of the Tathagata's speech arises from the sky, sentient beings think, 'This sound comes from the mouth of the Tathagata.' Such are the kinds of statements. Because it arises from the power of the Dharmakaya, in order to generate reverence for the sacred Dharma, the stability of such appearances is finally concluded by stating that the Bhagavan spoke thus. 'At one time' means at any time. Why was the time not specified? Because there is no need. There is no need for words such as 'on this day,' 'this date,' 'this month,' 'this time,' etc., anywhere. It is not appropriate to say that it is not needed. When indicating the location of the stupa
Chinese
为了增长众生的福德资粮，为了避免争论，宣说处所是合理的。或者说，为了避免争论，因为如来在一刹那、短暂的时间里，在各种不同的世界和处所，对不同的应化有情的菩萨们，或者对其他人，以各种不同的说法进行开示。如果他们全部聚集在一起，无论是菩萨还是其他人，都会这样说：‘那时，如来在世界的这个地方，我们就在那里。我们就在那里。’这样就会产生争论或疑惑。为了避免这种情况，所有正确收集的人都没有确定时间。或者，因为佛陀多次住在王舍城，所以他们想说‘在住在王舍城的某个时候’，所以加上了‘某个时候’这个词。‘薄伽梵’的意思是战胜四魔并具有功德，或者因为他具有殊胜的品质，所以被称为‘薄伽梵’。殊胜的品质指的是自在、智慧、名声、光辉、福德和精进。所有这些品质在究竟意义上都属于如来，因此被称为‘薄伽梵’。 ‘住在王舍城’指的是四种住的方式：行为的住、讲说的住、入定的住和内在的如实安住。无论是哪一种身体的利他事业，都属于行为的住。所有语言的利他事业都属于讲说的住。所有意念的利他事业，是不同于前两者的两种住的方式，即因为恒常处于等持，也就是禅定和四种入定，属于入定的住。以大悲心观照世间，以及天等前来，属于内在的如实安住。‘在王舍城的鹫峰山’，是为了摄受在家和出家两类人。
English
In order to increase the accumulation of merit of sentient beings, and to avoid disputes, it is reasonable to indicate the location. Or, in order to avoid disputes, because the Thus-Gone One, in a single moment, a brief instant, in various different realms and places, to bodhisattvas who are different beings to be tamed, or to others, appears to teach with various different teachings. If all of them were gathered together, whether bodhisattvas or others, they would say: 'At that time, the Thus-Gone One was in this place in this world, and we were there. We were there.' Thus, there would be disputes or doubts. In order to avoid such a situation, those who correctly gather everything did not fix a time. Or, because the Buddha often stayed in Rajagriha (Royal City), they wished to say 'at one time when staying in Rajagriha,' so they added the word 'one time.' 'Bhagavan' means possessing the quality of having conquered the four maras (demons), or because he possesses excellent qualities, he is called 'Bhagavan.' Excellent qualities refer to dominion, wisdom, fame, splendor, merit, and diligence. Since all of these qualities ultimately belong to the Thus-Gone One, he is called 'Bhagavan.' 'Staying in Rajagriha' refers to four ways of staying: staying by conduct, staying by teaching, staying by absorption, and staying by inner correct placement. Whatever is counted as the activity of the body is staying by conduct. Whatever is the activity of speech is staying by teaching. Whatever is the activity of mind is the two ways of staying that are different from those, that is, because of constantly abiding in equipoise, that is, meditative stabilization and the four absorptions, is staying by absorption. Looking at the world with great compassion, and the coming of gods and so on, is staying by inner correct placement. 'At Vulture Peak Mountain in Rajagriha' is for the purpose of gathering both the lay and ordained communities.