Tibetan
པ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱ་བའི་དོན་རབ་འབྱོར་གྱིས་མཇུག་བསྡུས་ནས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་འདི་སྙམ་དུ་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྙམ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནི་གནས་སུ་ཡང་མི་རུང་ན། ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྙམ་དུ་རྟོགས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུའི་ སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཅི་ཞིག་ལ་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཅི་ལ་གནས་ཞེས་དྲིས་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་ཐུགས་སུ་ཆུད་ནས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཅི་ལ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཅི་ཞིག་ལ་གནས་ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་དྲིས་པའི་ལན་ཤཱ་རིའི་བུས་བཏབ་པ་སྟེ། ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་མི་གནས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ནི་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མཚན་མར་མི་འཛིན་ཅིང༌། དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་གཟུགས་ལ་མི་གནས། ཚོར་བ་ལ་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་མི་གནས་པའི་དམིགས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ཐུག་གི་བར་གྱི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་ཆོས་དེ་དག་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཐུགས་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་ བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཟུགས་ལ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་དུ་ནི་གནས་པ་དང་མི་གནས་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤང་བ་བསྟན་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་དེ་ལྟར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་སྟེ། གནས་པར་བྱར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བརྗོད་ཅིང་གདགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དེ་ལྟར་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསླབ་པར་བྱའོ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་དོན་གོང་དུ་བསྟན་པ་མཇུག་བསྡུས་ནས་བཤད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གནས་པ་དང༌། མི་གནས་པའི་མཐའ་གཉིས་སྤངས་ཏེ། གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་ཀྱང་བསླབ་ཅིང་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ནས་འཁོར་དེའི་ནང་ནས་ལྷའི་བུ་ཁ་ཅིག་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཟབ་མོ་ཚིག་གིས་ཐོག་ཏུ་མི་ཕེབས་ཤིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་སྟེ། གང་ནོད་སྦྱིན་རྣམས་ཀྱི་གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཚིག་དང༌། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྐད་དང༌། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྒྲ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་གྱི་བརྗོད་པ་དེ་དག་ནི་སྨྲས་པར་
Chinese
以不缘的方式安住，是指善现总结了不以缘的方式安住的意义，并向帝释天宣说，如此不住于任何法，即是安住于般若波罗蜜多。之后，具寿舍利弗心想：菩萨摩诃萨应如何安住于般若波罗蜜多？这是说，在任何地方都不应安住于色等一切法，也说应安住于般若波罗蜜多，既然不住于空性，那么应如何安住于般若波罗蜜多呢？他如此思索。 之后，具寿善现以心完全了知具寿舍利弗的 心之分别念，对具寿舍利弗说：具寿舍利弗，您怎么想？如来应供正等觉住于何处？这是为了显示不住于任何处即是安住于般若波罗蜜多，所以善现问舍利弗如来住于何处。如来应供正等觉也如实通达一切法无实，不住于任何法，即是安住于般若波罗蜜多。 说：具寿善现，如来不住于任何处，这是舍利弗回答善现所问的如来住于何处，意思是说不住于任何法。具寿善现，如来应供正等觉的心是不住的，这是为了显示不住于任何处的理由。如来的心不执著任何法的相，也不以缘的方式安住。 不住于色，不住于受，乃至不住于一切种智。
English
By not abiding in the manner of focusing, it means that Subhuti summarized the meaning of not abiding in the manner of focusing and explained it to Indra. Thus, not abiding in any dharma is abiding in the Prajnaparamita. Then, the venerable Sharadvatiputra thought to himself: How should a Bodhisattva Mahasattva abide in the Prajnaparamita? This means that one should not abide in any dharma such as form, and it is also said that one should abide in the Prajnaparamita. Since one cannot abide in emptiness, how should one abide in the Prajnaparamita? He realized this. Then, the venerable Subhuti, having fully understood the discernment of the venerable Sharadvatiputra's mind, said to the venerable Sharadvatiputra: Venerable Sharadvatiputra, what do you think? Where does the Tathagata Arhat Samyaksambuddha abide? This is to show that not abiding in anything is abiding in the Prajnaparamita, so Subhuti asked Sharadvatiputra where the Tathagata abides. The Tathagata Arhat Samyaksambuddha also truly understands that all dharmas are unreal, and not abiding in any dharma is abiding in the Prajnaparamita. He said: Venerable Subhuti, the Tathagata does not abide anywhere. This is Shariputra's answer to Subhuti's question of where the Tathagata abides, meaning that he does not abide in any dharma. Venerable Subhuti, the mind of the Tathagata Arhat Samyaksambuddha is non-abiding, which is to show the reason for not abiding anywhere. The Tathagata's mind does not grasp the characteristics of any dharma, nor does it abide in the manner of focusing. He does not abide in form, he does not abide in feeling, and so on, he does not abide in omniscience.
Chinese
直到“哦”字之间，说的是如来的心不住于任何事物，这是指明不住于何种法。从色等一切相智之间的所有法，因为在胜义中没有成立为实有，所以如来的心不住于这些法，不住的方式是执著，这是它的意思。 善现说：具寿舍利弗之子，菩萨摩诃萨应如何安住般若波罗蜜多？如来应供正遍知不住于色，亦不住于非色，乃至不住于一切相智，亦不住于非一切相智。 这样才是安住于般若波罗蜜多。 这段话是说要舍弃住与不住的两种边。 就像如来应供正遍知不住于色等诸法，也不住于非住，应当这样做。 “不住”是因为胜义中色等一切法自性空，所以不能安住。“非不住”是因为在世俗中只是世间的名言，安住在假立等之上，所以也不是不住。 具寿舍利弗之子，菩萨摩诃萨应以这样的方式修学、安住于般若波罗蜜多，这段话是对前面所说的远离二边的意义作总结性的阐述。 就像如来舍弃了住与不住的两种边，不住于住，也不住于非住，菩萨也应如此修学和安住。 之后，从“那时，那个眷属中的一些天子心中这样想”等开始，说明了般若波罗蜜多的甚深意义，是言语无法企及、不可言说的。 任何夜叉的夜叉语、夜叉的语言、夜叉的声音、夜叉的表达，都是说了
English
Up to the syllable "o," it is said that the Tathagata's mind does not abide in anything, which indicates in what dharmas it does not abide. All the dharmas from form, etc., up to the all-knowingness, since they are not established as truly existent in the ultimate sense, the Tathagata's mind does not abide in those dharmas in the manner of attachment, that is its meaning. Subhuti said: Son of Sharadvatiputra, how should a Bodhisattva Mahasattva abide in the Prajnaparamita? The Tathagata Arhat Samyaksambuddha neither abides in form, nor does he not abide in form, and so on, neither abides in all-knowingness, nor does he not abide in all-knowingness. Thus, one should abide in the Prajnaparamita. This passage shows that one should abandon the two extremes of abiding and not abiding. Just as the Tathagata Arhat Samyaksambuddha neither abides in dharmas such as form, nor does he not abide, one should do so. "Does not abide" is because in the ultimate sense, all dharmas such as form are empty of inherent existence, so one cannot abide. "Does not not abide" is because in the conventional sense, it is merely worldly terminology, abiding in imputation, etc., so it is also not not abiding. Son of Sharadvatiputra, a Bodhisattva Mahasattva should thus train and abide in the Prajnaparamita, this passage is a concluding explanation of the meaning of being free from the two extremes mentioned above. Just as the Tathagata abandoned the two extremes of abiding and not abiding, neither abiding in abiding nor not abiding in not abiding, a Bodhisattva should also thus train and abide. Then, starting from "Then, some sons of gods in that assembly thought thus," it shows that the profound meaning of the Prajnaparamita is beyond the reach of words and is inexpressible. Whatever yaksha's yaksha language, yaksha's speech, yaksha's sound, yaksha's expression, are all spoken
Tibetan
གྱུར་ན་ཤེས་པར་རུང་གི །གང་འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཆད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། སྟོན་པ་དང༌། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཏན་ལ་དབབ་པར་སྟོན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན། མི་གནས་པ་ཡང་ མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཤད་པའི་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་ལྷའི་བུ་ཁ་ཅིག་གིས་ཐོས་ནས་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བཤད་པའི་ཚིག་ཟབ་ཅིང་རྟོགས་པར་བྱ་དཀའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་གྱུར་པ་སྟེ། གནོད་སྦྱིན་གྱི་ཚིག་དང༌། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྐད་ལ་སོགས་པ་མིའི་ཚིག་དང་སྐད་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ཀྱང་བསླབས་ན་ལོབས་ཤིང་ཤེས་པར་རུང་གི །ཅི་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཤད་པའི་ཚིག་གི་དོན་ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས། ལྷའི་བུ་དེ་དག་གི་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་ནས། ལྷའི་བུ་དེ་དག་ལ་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དག་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཤེས་པར་མི་རུང་ངམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་ལྷའི་བུ་དག་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ཚིག་ཏུ་མ་སྨྲས་ཀྱང་རབ་འབྱོར་གྱི་སེམས་ཀྱིས་རྟོགས་ནས་ཅི་བདག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་བཤད་པའི་ཚིག་དེ་དག་ཤེས་པར་མི་རུང་ངམ་ཞེས་སླར་བརྟག་ཅིང་དྲིས་པའོ། །ལྷའི་བུ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དོན་རབ་འབྱོར་འཆད་དུ་གཞུག་པའི་ཕྱིར་སྨྲས་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ལྷའི་བུ་དེ་དག་ནི་འདི་ལྟར་ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་བརྗོད་ཀྱིས། གང་མི་བརྗོད་པ་དེ་ནི་ཐོས་པར་མི་རུང་ངོ༌། །གང་ཐོས་པར་མི་རུང་བ་དེ་ནི་ཤེས་པར་མི་རུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱི་པ་བཤད་པ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་དཀྲི་ཞིང་དྲང་བའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཚིག་དང་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱིས་སྒྲོ་བཏགས་ཏེ་བཤད་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་དམ་པར་ནི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་བརྗོད་པས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་པར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་མ་བརྗོད་དེ། དེ་ལྟར་ཚིག་དང་ཡི་གེ་མ་བརྗོད་པ་དེ་ཐོས་པ་དང་ཤེས་པར་ཡང་མི་རུང་
Chinese
如果转变就能知道。凡是圣者善现所说的般若波罗蜜多，讲述、言说、开示、分别、阐明、确定地开示，那是不可知的，因为这样，对于一切法，安住也不是，不安住也不是，唯有安住于般若波罗蜜多。因此，应当以不执著的方式安住。善现讲述时，在眷属中有些天子听到后，心想善现所说的般若波罗蜜多的意义深奥难懂。即使是夜叉的语言、夜叉的声音等等，不是人类的语言和声音，如果学习也能学会和理解。什么也不安住，唯有安住于般若波罗蜜多，这样讲述，以及一切法既不安住也不住，善现所说的语言的意义是不可知的。之后，具寿善现以心完全了知那些天子的心的分别念，对那些天子说：天子们，你们所说的是不可知的吗？这是因为之前天子们生起的念头，即使没有说出口，善现的心也已经了知，所以反过来询问：难道我所说的般若波罗蜜多的意义是不可知的吗？天子们说：圣者善现，是不可知的。这是为了让善现讲述不可言说的意义而说的。善现说：天子们，就像这样，一个字也没有说。凡是不说的，那是不可听闻的。凡是不可听闻的，那是不可知的。我说般若波罗蜜多，只是为了引导和调伏众生，所以在世俗谛中以语言和文字来假立而说。但在胜义谛中，因为说了语言和文字也不能达到，所以一个字也没有说。因此，没有说语言和文字，那也是不可听闻和知晓的。
English
If it transforms, it can be known. Whatever the noble Subhuti teaches, speaks, reveals, distinguishes, clarifies, and definitively shows the Perfection of Wisdom, that is unknowable. Because of this, for all phenomena, it is neither abiding nor non-abiding, but only abiding in the Perfection of Wisdom. Therefore, one should abide in a non-clinging manner. When Subhuti was teaching, some gods in the assembly heard and thought that the meaning of the Perfection of Wisdom taught by Subhuti was profound and difficult to understand. Even the language of yakshas, the sounds of yakshas, etc., which are not human languages and sounds, can be learned and understood if studied. Abiding in nothing, but only abiding in the Perfection of Wisdom, as taught, and that all phenomena are neither abiding nor non-abiding, the meaning of Subhuti's words is unknowable. Then, the venerable Subhuti, fully knowing the thoughts of those gods with his mind, said to those gods: "Gods, is what you said unknowable?" This is because the thoughts that arose in the gods earlier, even if not spoken, were already known by Subhuti's mind, so he asked in return: "Is the meaning of the Perfection of Wisdom that I taught unknowable?" The gods said: "Noble Subhuti, it is unknowable." This was said to make Subhuti teach the meaning that cannot be spoken. Subhuti said: "Gods, it is like this, not even a single letter is spoken. Whatever is not spoken, that is not audible. Whatever is not audible, that is unknowable." When I teach the Perfection of Wisdom, it is only to guide and tame sentient beings, so in conventional truth, I speak by imputing words and letters. But in ultimate truth, because one cannot reach by speaking words and letters, not even a single letter is spoken. Therefore, not speaking words and letters, that is also not audible and knowable.