Tibetan
ང༌། མཚན་མ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པའི་དངོས་པོར་འཛིན་ཅིང་མི་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཐབས་མཁས་པས་སྤྱོད་ཅིང་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་གཟུགས་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གུད་ན་ཡང་གཟུགས་མེད། གཟུགས་ལས་གུད་ན་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་མེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །གཟུགས་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཐ་མི་དད་པའི་དོན་ནི་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཐབས་མཁས་པས་སྒྲུབ་པ་ལ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་ལ་མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ། །མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་སྤྱོད་པའི་ཟླས་གྲུབ་པ་མི་སྤྱོད་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་ཀྱང་སྤྱོད་ལ་མི་སྤྱོད་ཀྱང་མི་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་གཉིས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྤྱོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་དངོས་པོ་གཞན་དུ་ཡང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་གཏན
Chinese
复次，于有相、无相、有愿、无愿、寂静、不寂静之事物，执着且不修行，此乃善巧方便之修行与成就之显示。何以故？具寿舍利子！色之空性，非色；空性之外亦无色；色之外亦无空性；空性即是色；色即是空性。如是等等，乃于色等诸法不作意而修行之理，显示色等诸法自性空故，如是不修行。色与空性无二之义，如前所说。菩萨摩诃萨，于般若波罗蜜多修行，亦不作意于修行；不修行，亦不作意于不修行。乃至具寿舍利子！菩萨摩诃萨，应知已近于一切种智。此乃以善巧方便成就，于法之相不作意而修行之显示。真实义中，菩萨本身，及般若波罗蜜多亦非实有，故修行之菩萨，及所修之般若波罗蜜多，二者自性皆空，故不作意于修行；不作意于不修行，乃因修行真实义中不存在，故修行之反面，不修行亦不成立。修行亦不修行，亦不作意于修行，乃因修行与不修行二者皆无实体。非修行亦非不修行，乃于修行与不修行二者之外，亦不作意于其他事物之义。善现言：具寿舍利子！如是般若波罗蜜多之自性不可得故，如是等等，乃如是不作意之理。
English
Furthermore, holding onto and not practicing with objects that are with characteristics, without characteristics, with aspiration, without aspiration, peaceful, and not peaceful is shown to be skillful means of practice and accomplishment. Why is that? Sharadvatiputra, endowed with life, the emptiness of form is not form; there is no form apart from emptiness; there is no emptiness apart from form; emptiness is form; form is emptiness. Such as these, not focusing on the dharmas such as form is showing the reason for practicing, and it is shown that one does not practice in that way because the dharmas such as form are empty by nature. The meaning of the inseparability of form and emptiness is as previously explained. The Bodhisattva Mahasattva, practicing in the Prajnaparamita, also does not focus on practicing; not practicing, also does not focus on not practicing. Up to Sharadvatiputra, endowed with life, the Bodhisattva Mahasattva should be known to be close to omniscience. This is showing that with skillful means of accomplishment, one practices without focusing on the characteristics of dharmas. In the ultimate sense, the Bodhisattva himself, and the Prajnaparamita, are also not established as existing entities, therefore, the Bodhisattva who practices, and the Prajnaparamita to be practiced, both are empty in nature, therefore, one does not focus on practicing; one does not focus on not practicing, because practice does not exist in the ultimate sense, therefore, the opposite of practice, not practicing, is also not established. Practicing and also not practicing, one does not focus on practicing, because both practicing and not practicing are without entity. Neither practicing nor not practicing, is the meaning that one also does not focus on other objects apart from both practicing and not practicing. Subhuti said: Sharadvatiputra, endowed with life, like this, because the nature of the Prajnaparamita is unobtainable, such as these, is the reason for not focusing like that.
Tibetan
་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། སྤྱོད་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་རང་བཞིན་ཡོད་པར་མ་གྲུབ་པས་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་མི་དམིགས་པས་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཁོང་དུ་ཆུད་དེ་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྤྱོད་པ་དང་སྤྱད་བར་བྱ་བ་གཉིས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་མ་ཟད་ཀྱི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྱོད་པ་དང་མི་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་མི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་སྟེ། མ་བླངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མར་མ་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་ཞུམ་པ་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་ཤིང་དངོས་པོ་མེད་པས་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་པར་མ་གྱུར་པ། དེའི་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་འཐོབ་པའི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཐབས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་མྱུར་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་བསླབ་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་བསླབ་པ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་བསླབ་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པར་བསླབ་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་བསླབ་པ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ བསླབ་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མིང་བསྟན་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མིང་བསྟན་པ་ནི། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ
Chinese
此为偈颂的教导。因为应修习的智慧波罗蜜本身没有实性，所以是无所缘，因此修习的菩萨也不可得，所以教导说对于修习与不修习等四种分别念不可得。为什么呢？因为这样他通达一切法无实性的自性，所以没有取著。意思是说，不仅通达了修习与应修习二者没有自性，而且通达了一切有为法和无为法都没有自性，所以修习与不修习等四种相的分别念也不会产生。所谓“没有取著”，意思是说没有执著于相。如果菩萨摩诃萨在修习般若波罗蜜时，没有怯懦等，是因为这样通达一切法无实性的自性，并且因为没有实性而不恐惧，其利益是成为获得一切相智的因。这样教导了方便的修习后，为了教导之后迅速现证菩提的修习，所以说一切相智也是因为一切法无实性的本体，所以是无二且不可二分的。这个修习也教导了四种：学习三摩地，学习一切法不可得，学习如幻等，学习善巧方便。其中，一切相智也是因为一切法无实性的本体，所以是无二且不可二分的，从这里到“应当学习不共佛法”之间，是教导学习三摩地。其中，学习三摩地也有两种：教导三摩地的名称和教导无分别。其中，教导三摩地的名称是：这是菩萨摩诃萨的三摩地，名为一切法无生。
English
This is the teaching of the verses. Because the prajna-paramita to be practiced itself has no inherent existence, it is without object. Therefore, the Bodhisattva who practices is also unattainable. So it is taught that the four kinds of conceptualizations, such as practicing and not practicing, are unattainable. Why is that? Because in this way, he understands that all dharmas are without substantial nature, so he does not grasp. It means that not only does he understand that both practice and what should be practiced have no self-nature, but also that he understands that all conditioned and unconditioned dharmas have no self-nature. Therefore, the four kinds of conceptualizations of characteristics such as practice and non-practice will not arise. The so-called "not grasping" means not clinging to characteristics. If a Bodhisattva-Mahasattva, when practicing prajna-paramita, is without timidity, etc., it is because he understands in this way that all dharmas are without substantial nature, and because of the absence of substance, he is not afraid. The benefit of this is that it becomes the cause for attaining omniscience. Having thus taught the practice of means, in order to teach the practice of quickly realizing enlightenment thereafter, it is said that omniscience is also without duality and indivisible because of the essence of all dharmas being without substantiality. This practice is also taught in four ways: learning samadhis, learning that all dharmas are unattainable, learning like illusions, etc., and learning skillful means. Among them, omniscience is also without duality and indivisible because of the essence of all dharmas being without substantiality. From here to "one should learn the unique Buddha-dharmas" is the teaching of learning samadhis. Among them, learning samadhi also has two aspects: teaching the names of samadhis and teaching non-conceptualization. Among them, teaching the names of samadhis is: This is the samadhi of Bodhisattva-Mahasattvas, called the non-arising of all dharmas.
Tibetan
་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལ་བྱ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མི་སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་འཛིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་སུ་བྱར་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་གཉིས་སུ་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྔགས་པ་སྟེ་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཆོག་ཏུ་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཕུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པར་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་ཡོན་ཏན་ཚད་གཟུང་དུ་མེད་པར་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སུན་མི་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ངེས་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་གནས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མྱུར་དུ་མངོན་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའོ། །སྨྲས་པ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་འབའ་ཞིག་གིས་རྣམ་པར་སྤྱོ
Chinese
等等。其中，所谓“一切种智”，是指证悟一切法无二元性。对于一切遍计所执之法，如能取与所取、有与无、常与无常、乐与苦、我与无我、有为与无为、寂静与不寂静、空与不空、有相与无相、有愿与无愿等等，执着为二元对立，这些都是遍计所执，因为在一切种智中不存在，所以一切种智被称为无二元性。所谓“无二元可作”，是指由于以能取和所取等分别念进行分别，所以无法进行二元区分。这是菩萨摩诃萨们的“一切法无生”三摩地。所谓“一切法无生”，是指一切种智证悟一切法无实有，无二元且无二元可作，因此证悟一切法无生，所以称为一切法无生三摩地。所谓“广大”等等，是对该三摩地的功德赞叹，所谓“广大”，是指它是自他利益广大的原因。所谓“殊胜”，是指它超越了声闻和独觉的一切三摩地。所谓“ निश्चित रूप से असीम”（梵文羅馬轉寫：niścita rūpeṇa asīma，梵文天城體：निश्चित रूपेण असीम，藏文：ཚད་མེད་པར་ངེས་པར་，汉语字面意思： निश्चित रूप से असीम），是指该三摩地的功德确定是无法衡量的。所谓“声闻和独觉都无法夺取”，是指不会被声闻和独觉所驳倒。安住于这种三摩地，并以其行持的菩萨摩诃萨，将迅速证得无上圆满正等觉，这是指安住于证悟一切法无实有且无二元性的三摩地，将迅速证得无上菩提的功德。世尊说：具寿善现，仅仅以此三摩地行持
English
Etc. Among them, the so-called "Sarvākārajñatā" refers to the realization that all dharmas are non-dual. For all the dharmas that are completely imputed, such as the grasped and the grasper, existence and non-existence, permanence and impermanence, happiness and suffering, self and non-self, conditioned and unconditioned, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, having signs and having no signs, having aspirations and having no aspirations, etc., clinging to them as dualistic opposites, all these are completely imputed, because they do not exist in Sarvākārajñatā, therefore Sarvākārajñatā is called non-duality. The so-called "non-dualizable" means that because of the differentiation by the conceptual thoughts of grasping and grasper, etc., there is no way to make a dualistic distinction. This is the Samādhi of the Bodhisattva-Mahāsattvas called "all dharmas are unborn." The so-called "all dharmas are unborn" means that Sarvākārajñatā realizes that all dharmas are without substance, non-dual and non-dualizable, therefore it realizes that all dharmas are unborn, so it is called the Samādhi of all dharmas are unborn. The so-called "vast" etc., are praises of the qualities of that Samādhi, the so-called "vast" means that it is the cause of vast benefit for oneself and others. The so-called "supreme" means that it surpasses all the Samādhis of the Śrāvakas and Pratyekabuddhas. The so-called " निश्चित रूप से असीम" (Sanskrit Roman transliteration: niścita rūpeṇa asīma, Sanskrit Devanagari: निश्चित रूपेण असीम, Tibetan: ཚད་མེད་པར་ངེས་པར་, Chinese literal meaning: निश्चित रूप से असीम) means that the qualities of that Samādhi are definitely immeasurable. The so-called "not to be robbed by all Śrāvakas and Pratyekabuddhas" means that it will not be refuted by Śrāvakas and Pratyekabuddhas. The Bodhisattva-Mahāsattva who abides in this Samādhi and practices with it will quickly attain the unsurpassed, perfect and complete enlightenment, which means that abiding in the Samādhi that realizes all dharmas as without substance and non-dual, one will quickly attain the merit of unsurpassed Bodhi. The Blessed One said: Venerable Subhūti, merely practicing with this Samādhi