Tibetan
་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རང་བྱང་ཆུབ་ ཐོབ་པོ་འཐོབ་པོ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བཟུང་ཞིང་བཅངས་ན་ཆོས་ཉིད་དུ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་བ་དེ་བདེན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་སོ་སོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་བསྟན་གྱི་དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་སོགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ་སོ་སོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདིའི་དོན་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། དམིགས་སུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་རྟོགས་ནས་སོ་སོའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་རིང་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་འདོར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་དོན་དམ་པར་ཕ་རོལ་དང་ཚུ་རོལ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་བསྟན་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་སྤྱོད་པ་བས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་དང་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཤེས་ལ། དོན་དམ་པར་སེམས་ཅན་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་གདགས་པའི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པར་ཡང་དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་བདག་དང་སེམས་ཅན་ལ་སོགས་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱིས་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཏེ། གང་ཟག་དུ་མི་དམིགས་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་
Chinese
是为开示法性，真实义中，一切法生与灭等皆无，即是无为之法性，如是开示。世尊告言： कौशिका（梵文天城体，kauśika， कौशिका，乔尸迦）如是，如是者，乃至自菩提，得、得、当得之间，如是受持、忆念此般若波罗蜜多，于法性中忆念佛陀，是为真实。三世诸佛世尊，及声闻、缘觉等，各各证得果位，亦是依于此般若波罗蜜多而得成就，如是开示。何以故？如是般若波罗蜜多中，广为开示三乘一切法，乃至彼亦以世间名言之方式开示，然真实义中则非如是，如是三世诸佛世尊等，依于此般若波罗蜜多而各各证得果位，亦是了悟此般若波罗蜜多之义，无相、无缘等，而各各证得果位，如是开示。何以故？此般若波罗蜜多非久远已逝，乃至不舍弃异生之法之间，是为开示此般若波罗蜜多，真实义中远离彼岸、此岸等一切相。帝释请问：世尊，此般若波罗蜜多乃大波罗蜜多，乃至般若波罗蜜多非以缘之方式安住，如是于此般若波罗蜜多中行持，于世俗谛中，亦能知晓一切有情之心与一切行持，然于胜义谛中，于有情及有情之假立名言等亦无所缘，如是了悟外道所计度之我与有情等补特伽罗无我，于补特伽罗不缘及于色等一切法
English
This is to show the nature of reality. In the ultimate sense, all phenomena, such as arising and ceasing, are non-existent, which is called the unconditioned nature of reality. Thus it is shown. The Blessed One said: Kauśika, it is so, it is so. From "it is so" to "one will attain, attain, will attain self-enlightenment," it is true that if one holds and cherishes this Prajñāpāramitā, one will remember the Buddha in the nature of reality. The Buddhas, Blessed Ones of the three times, as well as the Śrāvakas and Pratyekabuddhas, attain their respective fruits by relying on this Prajñāpāramitā. Thus it is shown. Why is that? Because in this Prajñāpāramitā, all three vehicles are extensively taught, even though they are taught in the manner of worldly conventions, but not in the ultimate sense. Thus, the Buddhas, Blessed Ones of the three times, and others, rely on this Prajñāpāramitā to attain their respective fruits, and they attain their respective fruits by realizing the meaning of this Prajñāpāramitā, such as being without characteristics and without objects. Thus it is shown. Why is that? This Prajñāpāramitā is not long gone, and it does not abandon the qualities of ordinary beings. This is to show that this Prajñāpāramitā is, in the ultimate sense, free from all characteristics such as the other shore and this shore. Indra asked: Blessed One, this Prajñāpāramitā is the great pāramitā, and the Prajñāpāramitā does not abide in the manner of an object. Thus, by practicing this Prajñāpāramitā, one knows the minds and all the actions of all sentient beings in the relative truth, but in the ultimate truth, there is no object of focus on sentient beings and the names imputed to sentient beings. Thus, one realizes the selflessness of the person imputed by the non-Buddhists, such as the self and sentient beings, and one does not focus on the person and all phenomena such as form.
Tibetan
མེད་པར་རྟོགས་པས་ཆོས་སུ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉི་ག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་ཤིང༌། མི་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་དང་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་གཉི་ གའི་ཡོན་ཏན་ཆེ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་གང་གིས་དམིགས་པར་བགྱི་བ་དང༌། གང་ལ་དམིགས་པར་བགྱི་བ་དང༌། གང་དུ་དམིགས་པར་བགྱི་བ་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉི་ག་ལ་མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པ་སྟེ། མཚན་མར་འཛིན་ཅིང་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གང་ལ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་གང་དུ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ལྟ་བུ་དོན་དམ་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་སྦྱར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡུན་རིང་པོར་སྤྱད་པས་དེས་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མི་དམིགས་ན། སངས་རྒྱས་ལྟ་ཅི་སྨོས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལྟ་ཡང་ཅི་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་དོན་བཤད་པ་དེ་བདེན་ནོ་ཞེས་བསྟོད་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་ཚེ་རབས་སྔ་མ་ལ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པའི་དོན་ཡུན་རིང་དུ་བཤད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་མཆོག་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མི་དམིགས་ན། དེ་ལས་གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་མི་དམིགས་པ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དམིགས་པའི་དོན་མཇུག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། དེ་མ་ལགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་ལ་མི་སྤྱོད་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གོང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཆེར་བཤད་པ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་ཐོས་ནས། འཁོར་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བ་
Chinese
以无有而了知，故于法不执著。如是了知人与法二者皆无我，亦是无执著之因，且于世俗中，亦是能知一切有情之心与一切行之因，以世俗与胜义二者之功德皆大故。此般若波罗蜜多，是为大波罗蜜多，如是宣说。何以故耶？谓若以何而执著，及于何而执著，及于何处而执著，如是之自性，于彼无有故。此乃宣说于人与法二者皆不执著之理。谓凡是执持相状而执著之菩萨，及于何所执著之般若波罗蜜多，及于何世间界所执著之事物，如是之事物，以胜义谛中无有故，般若波罗蜜多非以执著之方式而安住，应如是连结。薄伽梵开示曰： कौशिका（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） 憍尸迦（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） །如是如是。菩萨摩诃萨以不执著之方式，长久修习般若波罗蜜多，彼既不执著菩提，况言佛陀？况言佛法？此乃赞叹上文帝释天所说一切法皆无执著之义为真实。谓菩萨修习般若波罗蜜多，于前世亦长久宣说无执著之义故，菩萨众所追求之殊胜无上菩提亦不执著，况更言及佛陀及佛法等其他不执著，何须赘言？如是总结宣说一切法皆不执著之义。帝释天请问曰：薄伽梵，菩萨摩诃萨是修习般若波罗蜜多，抑或不修习其他波罗蜜多耶？谓上文广说般若波罗蜜多之功德，帝释天听闻后，为消除眷属之疑惑
English
Because of realizing non-existence, one does not cling to the Dharma. Thus, understanding that both persons and phenomena are without self, it is also the cause of non-attachment. Moreover, in the relative sense, it is also the cause of knowing the minds and all the actions of all sentient beings, because the qualities of both the relative and the ultimate are great. This Prajnaparamita is the Great Paramita, as it is taught. Why is that? Because there is no such nature as that by which one clings, that to which one clings, and that in which one clings. This explains the reason for not clinging to both persons and phenomena. It means that whatever Bodhisattva clings to characteristics and clings, and the Prajnaparamita to which one clings, and the objects to which one clings in whatever world realm, such things do not exist in the ultimate sense. Therefore, Prajnaparamita does not abide in the manner of clinging. This should be connected accordingly. The Blessed One said: Kauśika（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思） , it is so, it is so. If a Bodhisattva-Mahasattva, having practiced the Prajnaparamita for a long time in a non-clinging manner, does not even cling to enlightenment, what need is there to mention the Buddha? What need is there to mention the Buddha's Dharma? This praises the fact that the meaning of all Dharmas being non-clinging, as stated by Indra above, is true. It means that because the Bodhisattva practices Prajnaparamita and has long proclaimed the meaning of non-clinging even in previous lives, if even the supreme, unsurpassed enlightenment sought by Bodhisattvas is not clung to, what need is there to mention that other things such as the Buddha and the Buddha's Dharma are not clung to? Thus, the meaning of non-clinging to all Dharmas is summarized and taught. Indra asked: Blessed One, does a Bodhisattva-Mahasattva practice the Prajnaparamita, or does he not practice other Paramitas? It means that Indra, having heard the extensive explanation of the qualities of Prajnaparamita above, in order to dispel the doubts of the retinue,