Tibetan
ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ནི་ཚད་མེད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཉིད་དེ། དེས་ན་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་ཚད་མེད་ལ། དེས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་དམིགས་པས་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་གང་གིས་འདི་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་སྟེ། མཚན་མས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་རང་གི་མཚན་མ་མེད་པ་སྟེ། མཚན་མ་ནུབ་ཅིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་འདི་ལ། དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་སྤྲོས་པ་མེད་པར་སྣང་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་ མ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་འབྱེད་པ་མེད་པ་ཞེས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེའི་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐོས་པ་དང་བསྒོམ་པས་ཉེ་བར་བླངས་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་རྟོགས་པའོ། །འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་སུ་ཞིག་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་མེད་པས་དེའི་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་མེད་སོ་སོར་སྐད་ཅིག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་དེ་ཡང་མི་དག་པའམ། དག་ཀྱང་རང་བཞིན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཏེ། ཕྱོགས་དང་པོ་ལྟར་ན་ནི་དེ་ལ་དག་པར་མེད་དེ། སོལ་བ་བདར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ནི་དོན་མེད་དོ། །དེའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དག་པ་ན་ནི་དེ་འགྱུར་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཞེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། དེའི་དེ་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱ་བ་དགོས་པ་དེས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྗེས་སུ་གནས་པར་བྱ་བའོ། །འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་མ་ངེས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཉིད་ལ། གློ་བུར་གྱི་སྒྲིབ་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས
Chinese
一切诸法皆是无量，因其无自性故，犹如虚空。因此，它们的空性也是无量的。由于以智慧到彼岸为目标，所以没有差别。如果蕴等不存在，那么谁来说明这个呢？这是诘难。回答说：一切诸法皆无相。没有被相所虚构的自相。当相消失时，一切诸法如幻象般无自性，这就是智慧到彼岸。因此，依赖于相互关联的事物，蕴等如幻化之人等，显现为无所事事。那么，在此完全舍弃了分别念的相，正确地忆念法界，就不是智慧到彼岸了吗？这是诘难。回答是：一切诸法皆无决定。对一切诸法的自性进行如实了知，就是决定。因此，这就是智慧到彼岸。如此，通过听闻和思维来接近并圆满地忆念其真实性，一切诸法都将生起空性的无所事事的智慧，这就是它的证悟。那么，谁会因智慧到彼岸而变得清净呢？因为没有我，所以没有欲望。心念也因刹那间的不同而各异。如此，心之相续也不清净吗？或者，即使清净，也不会改变自性吗？如果按照第一种说法，那么它就没有清净，就像磨炭一样。如果按照第二种说法，那么就没有意义了。当它的心性清净时，它就不是不变的，这是诘难。回答是：一切诸法自性清净。一切诸法都没有自性。因此，需要完全净化它，所以应该安住于智慧到彼岸。因为不变的缘故，不确定的是，法性的自性是自性清净的，只是由于突如其来的障碍的污垢
English
All phenomena are immeasurable, because they are without inherent existence, like the sky. Therefore, their emptiness is also immeasurable. Because they are aimed at the perfection of wisdom, there is no difference. If the aggregates and so on do not exist, then who will explain this? This is a challenge. The answer is: all phenomena are without characteristics. There is no self-characteristic that is fabricated by characteristics. When characteristics disappear, all phenomena are without inherent existence like illusions, this is the perfection of wisdom. Therefore, depending on interdependent things, the aggregates and so on, like illusory people and so on, appear as without elaboration. So, is it not the perfection of wisdom to completely abandon the characteristics of conceptualization and correctly remember the realm of phenomena here? This is a challenge. The answer is: all phenomena are without determination. To realize the self-nature of all phenomena as they are is determination. Therefore, this is the perfection of wisdom. In this way, by approaching and perfecting the remembrance of its reality through hearing and thinking, all phenomena will give rise to the wisdom of emptiness without elaboration, and that is its realization. Then, who will become pure through the perfection of wisdom? Because there is no self, there is no desire. Thoughts also differ from moment to moment. In this way, is the continuum of mind also impure? Or, even if it is pure, will it not change its nature? If according to the first statement, then it has no purity, just like polishing charcoal. If according to the second statement, then it is meaningless. When its mind-nature is pure, it is not immutable, this is a challenge. The answer is: all phenomena are naturally completely pure. All phenomena have no self-nature. Therefore, it is necessary to completely purify it, so one should abide in the perfection of wisdom. Because of immutability, what is uncertain is that the self-nature of the dharma-nature is naturally completely pure, only due to the stains of sudden obscurations.
Tibetan
་དྲི་མ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་སྤྲིན་དང་ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ནི་ཕྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་རྣམས་བཟློག་ནས་ཡང་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། རླུང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྤྲིན་ལ་སོགས་པ་བསལ་བའི་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ན། མཚན་མ་ཅན་གྱི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བས། དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་མཚན་མ་མེད་པར་རིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་རྒོལ་བ་ལ། ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ ཕྱིར་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོར་བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སྨོས་པ་འབའ་ཞིག་གི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དམ་པར་མཐོང་བས་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་རིག་པར་བྱེད་པའོ། །འོ་ན་སུ་ཞིག་འདི་དག་སྟེ། གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པས་དེ་ལྟར་ཡང་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིར་རྒྱུ་ཟད་པས་སྐྱེ་བ་ཟད་པར་འགྱུར་ན། དེའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ལྷག་མ་མ་ལུས་པ་རྣམས་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་ཚེའི་བར་དུ་གནས་ལ། རང་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ལ། ལན་ནི། ཚིག་གསུམ་གྱིས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་འགག་པ་མེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ཇི་ལྟར་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། སྤྲོས་པ་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་གནས་པས། སྤངས་པས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དེས་སོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ན་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ། མི་འགྲོ་མི་འོང་བས་དུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་རྣམས་ལས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་དེ་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ལྟར་རོ་ཞེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དེས་སོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ན་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ། མི་འགྲོ་མི་འོང་བས་དུས་མེད་པ་སྟེ། མི་འགྲོ་བ་ནི་འདས་པའི་དུས་མེད་པ་སྟེ། གང་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང༌། གང་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་དུས་མེད་པ་རྣམས་ལ་མེད་པ་ནི་ཤེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་དག་ལ་ནི་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན་མི་སྐྱེ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་མི་སྐྱེ་ཞེས་པའོ། །གང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ཉིད་ན་ནི་འདིར་འདི་རྣམས་རང་གི་དོན་ལ་དགའ་བའི་ཕྱིར་དགའ་བ་ཡང་དམིགས་པར་འགྱུར་ཏེ་དོན་དམ་པར་ན་དཀའ་བ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་མཆོག་ཏུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལོག་ པར་སྒྲུབ་པ་མང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། བདག་ཅེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང་བདག་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །འདིའི་གོང་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་ཀུན་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱས་པས་དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི་རྒྱ་མཚོའི་སྒྲས་སོ། །དེ་ལ་ཚུ་རོལ་གྱིས་མཐོང་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པ་གསུངས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་འཕགས་པས་དགྲ་བཅོམ་པ་སྟེ། གང་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ན་བསྒོམ་པར་རིགས་པའོ། །ཁུར་རྣམས་སུ་སྒྲོ་འདོགས་པ་མེད་དེ། དེ་ལྟར་ཁུར་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་གདུལ་བར་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱོགས་བཅུའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་བའི་དཀའ་བའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པས། དེའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར་ལ། ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །འཁོར་བའི་བདེན་པ་ལ་དགའ་བའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་འཁོར་བ་རྣམས་ཀྱིས་འགོག་པ་རབ་ཏུ་ཚིམ་པ་ཉིད་དང་བདེ་བའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པ་ཉིད་ལ་དེ། ཀྱེ་མ་འདུ་བྱེད་རྣམས་མི་རྟག །སྐྱེ་དང་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ལ། །སྐྱེས་ནས་འགག་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །དེ་རྣམས་ཉེ་བར་ཞི་བ་བདེ། །ཞེས་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འདུལ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འདུལ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། དགའ་བ་མེད་ཅེས་པ་སྟེ། དགའ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མྱུར་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དེ་མེད་པ་ནི་དགའ
Chinese
被染污是因为那不是它的自性。比如对于虚空来说，云和雾等，后来通过智慧的彼岸就能将它们遣除而变得清净，就像风等驱散云雾后的天空一样。如果世尊宣说了智慧的彼岸，那么有相的智慧就会产生，因此，那样的智慧的彼岸也应该是无相的，对于这样的反驳，回答是：一切法不可言说等等。因为一切法都不可言说，仅仅是为了用词语的自性无法表示的体性而说的，以胜义谛见到的就能随之理解。那么谁能做到这些呢？如果烦恼灭尽，那样也是有可能的，如果在这里因灭尽而生灭尽，那么他的意识所剩下的全部，会一直持续到寿命终结，自己会灭尽，那样就会变成声闻的菩提吗？对于这个问题，回答是：用三个词，一切法无灭，因为无漏法不会灭尽，那怎么会灭尽呢？安住于戏论平等性、无过失性和一味性，因为断除后没有差别。一切法是从一切烦恼中获得涅槃，那是如何像它们的那样，以智慧的如实性平等性。如何宣说如实性平等性呢？一切法，因为不来不去，所以没有时间。一切法是从一切烦恼中获得涅槃，那是如何像它们的那样，以智慧的如实性平等性。如何宣说如实性平等性呢？一切法，因为不来不去，所以没有时间，不来是因为没有过去的时间，因为没有要去的地方和要去的，对于那些没有出生的地方的...
English
Being defiled is because that is not its own nature. For example, for the sky, clouds and fog, etc., later, through the perfection of wisdom, they can be removed and become pure, just like the sky after the wind, etc., dispels the clouds and fog. If the Bhagavan proclaimed the perfection of wisdom, then wisdom with characteristics will arise, therefore, such perfection of wisdom should also be without characteristics. To such a rebuttal, the answer is: all dharmas are unspeakable, etc. Because all dharmas are unspeakable, it is only said for the nature that cannot be expressed by the nature of words, and those who see with the ultimate truth can understand it accordingly. Then who can do these? If afflictions are exhausted, then it is also possible, if here the cause is exhausted and birth is exhausted, then all that remains of his consciousness will continue until the end of life, and he will extinguish himself, will that become the Bodhi of the Hearers? To this question, the answer is: with three words, all dharmas are without cessation, because the undefiled dharmas will not be exhausted, how will it be exhausted? Abiding in the equality of elaboration, faultlessness, and oneness, because there is no difference after cutting off. All dharmas are obtaining Nirvana from all afflictions, how is it like their suchness, with the equality of the suchness of wisdom. How is the equality of suchness proclaimed? All dharmas, because they do not come and go, therefore there is no time. All dharmas are obtaining Nirvana from all afflictions, how is it like their suchness, with the equality of the suchness of wisdom. How is the equality of suchness proclaimed? All dharmas, because they do not come and go, therefore there is no time, not coming is because there is no past time, because there is no place to go and to go, for those places that have not been born...
Chinese
对于无生之无时者来说，无是因为没有知识的缘故。对于去和来者来说，知识是先行的缘故。因此说不生且极不生。在菩萨们圆满成就自身利益的地方，这些菩萨们因为喜欢自己的利益，所以喜悦也会成为目标，但实际上是困难的。因为众生极其无边，而且邪行很多，这是诘难。回答是：我等，因为不视我与他，因为视一切众生与自己平等。此之上，喜悦之想的对治如何一一完全领悟，因此对其所说的是大海之声。对此，从此岸所见的众生们，对于阿罗汉等生起喜悦之想的遮止，所说的是：一切，一切法超胜于众生名言之境，故为阿罗汉。在何处自性完全清净的法性与一味，因此是应修习的。于负担等无有增益，因为如是负担也无自性之故。为了应调伏的众生，前往十方佛土的困难之想的遮止，所说的是：一切，色等诸法的自性之如是性非彼之自性，因此彼之境的法不存在。方亦非有，因为无分故如虚空。为了遮止对于轮回之乐的喜悦之想，所说的是对于一切法，轮回者们断绝而极度满足以及生起安乐之想，啊呀！诸行无常，是生灭法，生已灭尽，彼等寂灭为乐，这是声闻的调伏。就菩萨的调伏而说的是：无喜悦，喜悦是极迅速的涅槃，菩萨们没有那个，是喜
English
For those without beginning who are unborn, there is non-existence because there is no knowledge. For those who go and come, knowledge precedes them. Therefore, it is said to be unborn and extremely unborn. Where Bodhisattvas perfectly accomplish their own benefit, these Bodhisattvas, because they delight in their own benefit, joy also becomes an object, but in reality it is difficult. Because sentient beings are extremely limitless and there are many wrongdoings, this is a challenge. The answer is: I, etc., because they do not see self and other, because they see all sentient beings as equal to themselves. Above this, how to fully realize the antidote to the thought of joy one by one, therefore what is said about it is the sound of the ocean. Regarding this, the prevention of the thought of joy arising in sentient beings seen from this shore towards Arhats, etc., what is said is: everything, all dharmas transcend the realm of sentient beings' names, therefore they are Arhats. Where the nature of completely pure Dharma and one taste, therefore it should be practiced. There is no increase in burdens, etc., because such burdens are also without self-nature. To prevent the thought of difficulty in going to the Buddha lands of the ten directions for the sake of sentient beings to be tamed, what is said is: everything, the thusness of the nature of forms, etc., is not their own nature, therefore the Dharma of that realm does not exist. There is also no direction, because it is indivisible, like space. In order to prevent the thought of joy in the happiness of samsara, what is said is that for all dharmas, those in samsara are cut off and extremely satisfied, and the thought of happiness arises, alas! All actions are impermanent, they are the nature of arising and ceasing, having arisen, they cease, their pacification is happiness, this is the taming of the Shravakas. Speaking of the taming of Bodhisattvas: there is no joy, joy is the extremely rapid Nirvana, Bodhisattvas do not have that, it is joy.