Tibetan
དྲུག་པ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། དྲུག་པ། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ། བསྟན་བཅོས་སུ། རྣམ་གསུམ་རྣམ་བཅུ་མཐར་གྱིས་པ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། རྩེ་མོར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྗེས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་སུམ་ཅུ་རྩ་གཅིག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཅིག་ཅར་སྐྱེ་བར་བཀག་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་བསྟན་པ་རྣམས་ལ། ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་གསུམ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་བྱེ་བྲག་བཅུ་གཉིས། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་བྱེ་བྲག་བཅུ་དྲུག །བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་བྱེ་བྲག་དགུའོ་ཞེས་པས་ན་བྱེ་བྲག་བཞི་བཅུ་སྟེ། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་རེ་རེ་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེ་བྲག་བཅུ་གསུམ་ཡང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡང་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེས་བཤད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མཐར་གྱིས་བྱ་བ་དང་མཐར་གྱིས་བསླབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་བསྒྲུབ་པ་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་ཞེས་པའི་འགྲེལ་བ་བྱ་བ་སྨོས་པས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པར་ཤེས་ལ། བསླབ་པར་སྨོས་པས་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའོ། །སྒྲུབ་པ་སྨོས་པས་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་དག་གིས་ཏེ་གསུམ་སྨོས་པས་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བཤད་དོ། །དེའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། །སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བར་དག་དང༌། །སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་དྲན་དང་ཆོས། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། །མཐར་གྱིས་པ་ཡི་བྱ་བར་བཞེད། །བྱ་བ་དང་བསླབ་པ་དང་སྒྲུབ་ པའོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཏོ། །འདིར་གསུངས་པ་ནི། གཞན་ཡང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གོ །ཆོས་ནི་འདི་ལྟར་ལམ་ལ་བྱང་ཆུབ་ནི་དེ་ཉིད་དོ། །ཆགས་པ་མེད་པ་ནི་གེགས་མེད་པ་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་མཐར་གྱིས་བྱ་བའི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བརྩམས་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ལེན་དུ་གཞུག་སྟེ། སྦྱིན་པ་དེས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཐོབ་ནས་སྦྱིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད་པ་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ནས་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ན་དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱ་བ་སྟེ།
Chinese
第六，渐次现证。 第六，渐次现证。 论中说：“三类十种渐次行。”所说的是渐次现证，从顶位现证之后的三十一种差别开始，为了禁止一下子产生，对于所显示的那些，与解脱分相应的有三种，如前一样与决择分相应的有十二种差别，见道有十六种差别，修道有九种差别，因此有四十种差别。对于其中的每一种差别，也要知道有布施等十三种差别。就像圣解脱部所说的那样，世尊，菩萨如何才能彻底了解渐次行、渐次学和渐次修？对于“行”的解释，提到“行”就知道是发心，提到“学”就知道是与决择分相应，提到“修”就知道是通过见道和修道，提到这三种就说明了渐次现证。对此的详细解释是：布施智慧间清净，佛陀等忆念与正法，无实自性之本体，视为渐次之事业，事业与学及修，此乃其义。 这里所说的是，以及其他等等，像这样将要解释的智慧波罗蜜多，要知道是渐次的事业。一切法都是六波罗蜜多。法是像这样道路，菩提就是它本身。无执着就是无障碍。菩萨们对于渐次行最初发心等等，像这样菩萨从最初发心开始，就修行布施波罗蜜多，也引导其他人正确地接受它。通过布施，获得巨大的受用之蕴，从而进行布施，清净佛土，将众生安置于三乘，并从轮回中彻底解脱，所有这些都是无所缘的行。
English
Sixth, Gradual Abhisamaya. Sixth, Gradual Abhisamaya. The treatise states, "Three kinds, ten types, gradual practice." What is stated is the gradual abhisamaya. Starting from the thirty-one distinctions after the peak abhisamaya, in order to prevent them from arising all at once, among the aspects that are shown, there are three that correspond to the part of liberation, twelve distinctions that correspond to the part of definite determination as before, sixteen distinctions in the path of seeing, and nine distinctions in the path of meditation, thus there are forty distinctions. For each of these distinctions, one should also know that there are thirteen distinctions such as generosity. It is also explained by the noble Vimoksha group: "Lord, how can a Bodhisattva thoroughly understand gradual action, gradual learning, and gradual accomplishment?" The explanation of "action" implies understanding the generation of bodhicitta. The mention of "learning" implies correspondence with the part of definite determination. The mention of "accomplishment" implies the paths of seeing and meditation. The mention of these three explains the gradual abhisamaya. The detailed explanation of this is: "Generosity, wisdom, pure in between, Buddha, etc., mindfulness and Dharma, the essence of non-reality itself, are regarded as gradual activities, activities, learning, and practice, this is the meaning." What is said here is, "Furthermore," and so on. Thus, the Prajnaparamita that will be explained should be understood as a gradual activity. All dharmas are the six paramitas. Dharma is like this path, and Bodhi is itself. Non-attachment is non-obstruction. Bodhisattvas, for the gradual practice, the initial generation of bodhicitta, etc., like this, Bodhisattvas, starting from the initial generation of bodhicitta, practice the Paramita of Generosity, and also guide others to correctly accept it. Through generosity, they obtain a great accumulation of enjoyment, and thus practice generosity, purify the Buddha-field, place sentient beings in the three vehicles, and completely liberate them from samsara. All of these are actions without any object of focus.
Tibetan
ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱང་དྲུག་ཅར་མཐར་གྱིས་བྱ་བའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་ཕྱེད་ཅེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་རྣམས་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པས་ཉིད་དེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པའི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། གཞན་ཡང་དེ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་བྱེད་ལ། དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་ནས་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་ཅན་ཐར་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ། །དེ་ལ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བར་ཡིད་ལ་བྱེད་ལ། དོན་དམ་པར་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་དགེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ ཇི་སྲིད་དུ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། དེ་རྣམས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གང་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དགེ་འདུན་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་གང་ཟག་བརྒྱད་རྣམས་ཏེ། དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་ན། མ་ཉམས་ཤིང་སྐྱོན་མེད་ལ་མ་འདྲེས་ཤིང་ལྷད་མ་ཞུགས་པ། གཞན་དུ་རྙོག་པར་མ་གྱུར་ཅིང་འདྲ་འདྲེར་མ་སོང་བ་ལ་སྨད་པའི་མཁས་པས་བསྔགས་ཤིང་ཤིན་ཏུ་དག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་གནས་པ་ཉིད་དེ། དེའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱའོ་ཞེས་པ་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ལ་མ་ཉམས་པ་ནི་མི་འཕྲ་བ་སྟེ། བསླབ་པ་མང་པོ་ལས་མ་འདས་པའོ། །སྐྱོན་མེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བླངས་པ་ལ་གཅིག་
Chinese
之所以说“因为自性不存在”，是指以布施波罗蜜多彻底完成事业。同样，持戒等其余六种波罗蜜多也都要全部彻底完成事业。“一切法不可分”是指六随念，即一切法由心所执持。这些法之所以不可分割，是因为它们本身是无实体的自性。这样，从菩萨初发心开始，以具足一切相智的作意，修习对一切法无实体自性特别信乐的法随念，并且对此善加安立。这也是因为以无实体的自性，一切法现证菩提后，说法也不能使众生解脱。其中，世尊佛陀对色等蕴的缘起进行作意，但从胜义谛来说，因为是无实体的自性，所以对这些没有忆念和作意，这就是佛随念。当他行于般若波罗蜜多时，对于善法，乃至对于有为法和无为法都不作意，因为这些都是无实体的自性，所以不作意，这就是法随念。在此，对于世尊的不退转菩萨僧团，以及声闻僧团中八种大丈夫补特伽罗，不作意他们的自性不存在，这就是僧随念。之后，当行于般若波罗蜜多时，安住于不毁损、无过失、不混杂、不掺杂、不被其他扰乱、不混同，被智者赞叹且极其清净的等持的戒律，对该戒律和无实体的自性进行作意，像这样不作意，这就是持戒随念。其中，不毁损是指不减少，即不违越许多学处。无过失是指对于所受持的戒律，
English
The reason for saying "because of the absence of inherent existence" is that the act of generosity is brought to completion by the perfection of generosity. Likewise, the other six perfections, such as morality, should also be brought to completion in their entirety. "All dharmas are indivisible" refers to the six recollections, namely, because all dharmas are apprehended by the mind. These are indivisible because they themselves are the nature of non-substantiality. Thus, from the time a Bodhisattva first generates the mind, through the mental activities endowed with the knowledge of all aspects, one cultivates the recollection of dharma, particularly believing that all dharmas are of the nature of non-substantiality, and one establishes this well. Also, because of the nature of non-substantiality, even after all dharmas are manifestly enlightened, teaching the dharma does not liberate sentient beings. In this context, the Blessed One, the Buddha, contemplates the dependent arising of the aggregates such as form, but in ultimate truth, because it is the nature of non-substantiality, there is no recollection or contemplation of these, and this is the recollection of the Buddha. When one practices the perfection of wisdom, one does not contemplate virtuous dharmas, nor conditioned or unconditioned dharmas, because these are the nature of non-substantiality, and therefore one does not contemplate them in this way, and this is the recollection of dharma. Here, the Sangha of the irreversible Bodhisattvas of the Blessed One, and the Sangha of the Hearers, the eight great individuals, one does not contemplate that their nature does not exist, and this is the recollection of the Sangha. Then, when one practices the perfection of wisdom, one abides in morality that is undiminished, without fault, unmixed, unadulterated, not disturbed by others, not confused, praised by the wise, and extremely pure samadhi, one contemplates that morality and the nature of non-substantiality, and not contemplating in this way is the recollection of morality. Among these, undiminished means not decreasing, that is, not transgressing many trainings. Without fault means regarding the precepts that have been taken,