Tibetan
ལ་ཡང་མི་འདའ་བའོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་སྲིད་པའི་སྤྱོད་པ་ཕྱིར་མ་བསྔོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྷད་མ་ཞུགས་པ་ནི་མི་དགེ་བ་ཉིད་དང་འདྲེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ཉམས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་གང་དེ་རྙོག་པར་མ་གྱུར་པ་སྟེ། སྲེད་པ་ལེན་པ་ལ་སེམས་ཅན་ཐར་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསྔགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་པས་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཟང་ཟིང་དང་ཆོས་ཏེ་བདག་གི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་ཀྱང་གཏོང་ཞིང༌། དེ་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་རྟོག་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གང་དེ་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པ་དང་རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིགས་རྣམས་ཇི་སྲིད་དུ་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་བར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སུ་སྐྱེས་པ་དེ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་པས་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྣམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་དྲུག་གོ །ཆོས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་ བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ནི་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ། དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་མེད་པ་མ་སྐྱེས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མང་དུ་བྱུང་བར་ཤེས་པས་ནི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་སྨོས་པས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་དུ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་མེད་པས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་སྐོར་བར་བྱེད་ཅིང་ཐེག་པ་གསུམ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་པ་སྟེ་མཐར་གྱིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཅུ་གསུམ་མོ། །འདིའི་གང་གི་ཀླན་ཀ་ནི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་ཤིང༌། ལན་ནི། རྒྱུས་ཀྱིས་བཏབ་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ
Chinese
也不超越。不混杂是因为没有将有为的修行回向的缘故。没有掺杂是因为没有与不善混合的缘故。不退失等功德，不成为污浊，是因为以贪欲摄取而使众生解脱的缘故。因此，圣者们赞叹的等持不会退转，是因为以具足戒律的心安住的缘故。当修习般若波罗蜜多时，也布施财物和法，即自己的肢体和细微部分。因为将这一切都意念为无实性的自性，所以不如此意念就是随念分别。如果是入流者和四大天王种姓，乃至他化自在天之间的诸天，都生于彼等之中，因为他们都认为一切事物都是无实性的自性，所以没有忆念，也没有作意，这就是随念诸天。这样，六随念就是六种渐次的行为。一切法无生，是因为执着自相的缘故，所以是法。从五蕴等乃至一切种智之间，一切法都是如此。了知彼等无生，无生的无实性自性增多，就是了知渐次的行为。又，从修习般若波罗蜜多，最初发心开始，就近取，特别宣说一切法无实性的自性，从念住乃至一切种智之间进行修习。又，因为无实性的自性，一切法没有现证菩提，所以转法轮，以三乘使众生从轮回中完全解脱。这就是说一切法都是无实性的自性，即十三种渐次。此处的争论是自性所思，回答应说是因缘所生。如果自性空性等的波罗蜜多等修习
English
and does not transcend. Not being mixed is because it is not dedicated to the practice of existence. Not being adulterated is because it is not mixed with non-virtue. Whoever possesses qualities such as non-degeneration does not become turbid, because he liberates beings by taking desire. Therefore, the samadhi praised by the noble ones does not degenerate, because it is placed equally by a mind endowed with morality. When practicing the Perfection of Wisdom, one also gives away wealth and dharma, that is, one's own limbs and subtle parts. Because all of this is conceived as the nature of non-reality, not conceiving it in this way is to remember discrimination. If one is a stream-enterer and the lineage of the Four Great Kings, as long as they are born among the gods up to the Paranirmita-vasavartin gods, because they all think that all things are the nature of non-reality, there is no memory and no attention, this is remembering the gods. Thus, the six recollections are the six gradual actions. All dharmas are unborn, because they cling to their own characteristics, therefore they are dharmas. From the five aggregates and so on, up to the All-Knowingness, all dharmas are like that. Knowing that they are unborn, the nature of non-reality of the unborn increases, is to know the gradual action. Moreover, from the practice of the Perfection of Wisdom, from the initial generation of the mind, one takes it closely, and especially proclaims the nature of non-reality of all dharmas, from mindfulness to All-Knowingness. Also, because of the nature of non-reality, all dharmas do not attain perfect enlightenment, therefore one turns the wheel of dharma, and liberates beings completely from samsara with the three vehicles. This means that all dharmas are the nature of non-reality, that is, the thirteen gradual ones. The dispute here is thought by nature, and the answer should be said to be caused by conditions. If the perfections of emptiness of nature, etc., are practiced
Tibetan
ར་བྱེད་ན། དེ་ན་ནི་དེ་བསྒོམ་པ་དོན་མེད་དོ། །རི་བོང་གི་རྭ་བསྒོམ་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་གསུམ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་འགྱུར་བ་མེད་པར་མཉམ་པ་ཉིད་ཅེས་པ་སྟེ། འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་དེ་མཉམ་པ་སྟེ་རོ་གཅིག་པ་ལ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དང༌། དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་འཕགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བ་སྟེ། དེ་ཇི་ལྟར་ན་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་སོ་སོར་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེ་ལས་གཟུང་བ་ཡང་ཡོད་ཅེས་པས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རིག་པ་མེད་དོ་ཞེས་པ་སྟེ་བདག་ཉིད་རྟག་པ་གཅིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་རིག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དོན་དམ་པར་མེད་པ་སྟེ། གང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པའི་ཚད་མས་ངེས་ ལ། འདིར་འཛིན་པ་པོ་མེད་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པས་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཅིག་པ་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་གང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་ཡོད་པས་གང་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཞེས་པ་ནི་ཀླན་ཀ་ལ། ལན་ནི། མིང་ཙམ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དོན་གྱིས་སྟོང་པའི་མིང་ནི་མིང་ཙམ་ལ། དེས་ཆོས་དེ་རྣམས་ལ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྗོད་པར་བྱེད་དེ། དེས་ན་དེ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། མིན་ཏེ། དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་མེད་དེ། དོན་མེད་པས་གང་དུ་ཡང་རྗོད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་གང་དུ་ཡང་མེད་དེ། ལུས་ཀྱི་འམ། སེམས་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང་རྗོད་བྱེད་དག་མེད་པས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ཐ་སྙད་མེད་པར་ནི་བརྗོད་པ་མེད་པ་སྟེ། འདི་རྣམས་ལ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །འོ་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་ལ་དེ་ལྟར་དེ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཚད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ཞེས་པ་ལ། ལན་གསུངས་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་ཅེས་པ་སྟེ།
Chinese
如果这样做，那么在那里修习它就没有意义了。就像修习兔子的角一样，这是诘难。第三个回答是：一切法无有变异，是平等性。无有变异是法界，因为自性无有自性，所以它是平等的，是同一味道。对于世俗谛的自性的一切法，以及它的本体的胜义谛的法性，没有必要修习，因为它们会成为圣法的因。那么，这怎么会变得没有意义呢？如果说，各自有自证的本体和能执的识，并且有从它所取的对境，那么一切法都没有自性是不合理的，这是诘难。回答是：一切法无我且无有识，也就是说，恒常唯一的自性，即使在世俗谛中也不存在。识的识，在胜义谛中是不存在的。在以智慧随之觉悟的量所确定时，这里没有能执者，因此没有所执和能执。因为是依缘而生，并且远离一和多，所以一切法都成立为无自性。色等用声音所表达的，就是色等。既然它们是存在的，那么在哪里是无自性呢？这是诘难。回答是：仅仅是名字等等。空无意义的名字仅仅是名字。它完全表达了那些法。如果说，因此它们在名言中是存在的，那不是的。它在任何地方都不存在。因为没有意义，所以在任何地方都没有表达者。表达的对象在任何地方也不存在。因为身体或心中没有所表达的和能表达的。总摄一切法等等。没有名言就没有表达，因为这些中没有它们。因此是不可表达的。如果说，因为色等具有量，所以空性也具有量，因此以它为对境的般若波罗蜜多会成为具有量的，所以不希望这样。对此的回答是：一切法都没有量。
English
If so, then meditating on it there is meaningless. It is like meditating on a rabbit's horn, which is a challenge. The third answer is: all dharmas are without change, they are equality. Without change is the dharmadhatu, because by nature there is no self-nature, so it is equal, it is the same taste. For all the dharmas of the nature of conventional truth, and the dharmata of the ultimate truth of its essence, there is no need to meditate, because they will become the cause of the noble dharma. So how can this become meaningless? If it is said that there is a self-cognizant essence and a grasping consciousness, and there is also an object taken from it, then it is unreasonable that all dharmas have no self-nature, which is a challenge. The answer is: all dharmas are selfless and without consciousness, that is, the permanent and unique self-nature does not exist even in conventional truth. The consciousness of consciousness does not exist in ultimate truth. When it is determined by the measure of wisdom following realization, there is no grasper here, so there is no grasped and no grasper. Because it arises from dependent origination, and is separated from one and many, all dharmas are established as having no self-nature. What is expressed by sounds such as form is form, etc. Since they exist, where is it that there is no self-nature? This is a challenge. The answer is: merely names, etc. A name empty of meaning is merely a name. It completely expresses those dharmas. If it is said that therefore they exist in name, that is not so. It does not exist anywhere. Because it has no meaning, there is no expresser anywhere. The object to be expressed does not exist anywhere either. Because there is no object to be expressed and no expresser in the body or mind. The collection of all dharmas, etc. Without name there is no expression, because these do not have them. Therefore it is inexpressible. If it is said that because form, etc. have measure, emptiness also has measure, therefore the Prajnaparamita that focuses on it will become having measure, so it is not desired. The answer to this is: all dharmas have no measure.