Tibetan
་སྤངས་པ་དང༌། །རྟོགས་དང་ཡོན་ཏན་རྩེ་མོ་ཞེས། །སྤང་སོགས་ཞར་ལ་འབྱུང་བ་སྟེ། རྩེ་མོ་དངོས་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །རེ་རེ་ལ་ཡང་དྲུག་དྲུག་ཏུ། །རྫོགས་པ་ཡིན་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར། །དེས་ན་མཐོང་ལམ་རྩེ་མོ་ནི། །རྗེས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་ཟེར། །སྤང་བྱ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི། །གཟུང་འཛིན་གཉིས་སུ་བསྡུས་པ་སྟེ། །ཞིབ་ཏུ་ཕྱེ་ན་རེ་རེ་ལ། །ཡང་ནི་དགུ་དགུ་ཡོད་པ་ཡིན། །ཁམས་གསུམ་སྤང་བྱས་ཕྱེ་ན་ནི། །རྟོག་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་ཡིན་ནོ། །གྲངས་ངེས་རྒྱུ་མཚན་ཡུལ་གྱིས་ཏེ། །ཆེ་འབྲིང་གིས་ཀྱང་ཟེར་བ་ཡོད། །ངོ་བོ་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་སྟེ། །རྟོག་བཅས་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡི། །འཁྲུལ་པ་གཉིས་ཀ་ཡིན་ཞེས་ཟེར། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཁོ་ན་སྟེ། །ཉོན་མོངས་སྒྲིབ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ། །ལ་ལ་གཉིས་ཆར་ཡིན་པར་འདོད། །བདག་ཡོད་དུ་ནི་རྟོག་ལ་སོགས། །དམན་པའི་རྟོག་པ་ཡིན་པ་དང༌། །བདག་མེད་དུ་ནི་རྟོག་ལ་སོགས། །ངན་རྟོག་གི་ནི་གཉེན་པོ་དག །ཡིན་ཞེས་འདོད་པ་མི་མཐུན་ནོ། །ལ་ལ་གཉིས་ཆར་ཟེར་བ་སྟེ། །འདི་འབྲེལ་ན་ནི་ཐ་མ་གསལ། །ངན་རྟོག་བསྐལ་པ་དཔག་མེད་ནས། །དེ་ཡི་གཉེན་པོའི་རྟོག་པ་ནི། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ལམ་ན་ཡོད། །སྤོང་བ་མཐོང་ལམ་བར་ཆད་མེད། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འདོད་པ་སྟེ། །ཉན་ཐོས་རྣམ་གྲོལ་ལམ་གྱིས་སོ། །རྒྱ་མཚོ་ལ་ནི་ཆུ་བོ་བཞིན། །ཡོན་ཏན་དཔག་མེད་འདུ་བ་ནི། །སྒོམ་པ་ལམ་གྱི་རྩེ་མོ་སྟེ། །ས་བརྒྱད་ཡན་ཆད་ན་ཡོད་ཅེས། །ལ་ལ་འདོད་དེ་དཔྱད་ན་ནི། །ས་བཅུའི་གནས་སྐབས་ན་ཡོད་འདྲ། །སྤང་བྱ་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི།། སྔར་བཤད་ཟིན་པས་བྱེ་བྲག་གི །མཚན་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བ་ནི། །སེང་གེ་བཟང་པོའི་འདོད་པས་སུ། །ངེས་པར་འབྱེད་པའི་དུས་དག་ན། །ཡོད་པའི་ཕྲག་དོག་ཡིན་ཤེས་གསུང༌། །རྣམ་པར་གྲོལ་སྟེ་སྒོམ་ལམ་གྱི། །རྗེས་ཀྱི་ཤེས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི། །དགེ་བ་ཟག་བཅས་ཡིན་ཞེས་ཟེར། །བར་ཆད་མེད་པའི་རྩེ་མོ་ནི། །ངོ་བོ་ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་སྟེ། །བར་ནི་གང་གིས་མ་ཆོད་ལ། །ཡོན་ཏན་རྫོགས་མང་མཚན་ཉིད་ཡིན། །ཟློས་པའི་སྐྱོན་ནི་སྔར་སྤངས་ཏེ། །ས་མཚམས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་ན། །མཉམ་གཞག་འབའ་ཞིག་ཡིན་པས་ན། །འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་ཡིན། །རང་གི་རྒྱུད་ལ་ལོག་པར་རྟོག །བཅུ་དྲུག་གསལ་ལ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །ལོག་པར་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ནི། །ཉོན་མོངས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྟེ། །གཉིས་ཆར་ཟེར་ཏེ་ལ་ལ་ནི། །ཐ་མ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་འདོད། །གྲངས་ངེས་མེད་དེ་སྡུད་པ་རུ། །དཔོག་པར་སྒྲུབ
Chinese
断除与，证悟及功德之顶峰，断除等是顺带发生，顶峰真实乃是度彼岸。一一又各有六六，有些说圆满。因此见道顶峰，据说在后得位时有。所断除的分别念，归纳为能取所取二者，若细分则一一，又有九九种。若分三界所断，则分别念有一百零八。数量决定之理由在于境，也有说是以大小而定。本体是错乱之识，有分别与无分别之，据说二者皆是错乱。仅仅是所知障，烦恼障与所知障，有些认为是二者皆是。于有我中之分别等，是低劣之分别念，于无我中之分别等，是恶分别之对治。对此，认为不同。有些说是二者皆是，若与此相关联，则后者明显。恶分别从无量劫以来，彼之对治的分别念，存在于世间道中。断除是见道无间道，这是大乘的观点，声闻缘觉以解脱道。如海中之河流，无量功德之汇集是，修道之顶峰，据说在八地以上。有些如此认为，若考察，则似乎在十地时有。所断除分别之体相是， 先前已述说，故当宣说差别之，体相是，以狮子贤之观点，于决定之时刻，说是存在的嫉妒。解脱即是修道之后得，是后得之识的位次之，有漏善，如是说。无间道之顶峰，本体是寂止胜观，中间未被任何事物阻断，是功德圆满众多之体相。重复之过失先前已断除，如金刚喻定时，因仅有等持，此之所缘是无实有。于自相续中邪分别，十六光明而生起，邪分别的本体是，烦恼所知之二障，说是二者皆是，有些认为是，唯是后者。数量不定，故于总集中，推测而成立。
English
Cutting off and, realization and the peak of merit, cutting off, etc., occur incidentally, the real peak is the perfection of wisdom. Each one also has six sixes, some say it is complete. Therefore, the peak of the path of seeing, it is said to exist in the post-attainment state. The conceptualizations to be abandoned are, summarized into the two, grasper and grasped, if analyzed in detail, each one, also has ninety-nine. If the three realms to be abandoned are divided, then there are one hundred and eight conceptualizations. The reason for the definite number lies in the object, some also say it is determined by size. The essence is the consciousness of delusion, with conceptualization and without conceptualization, it is said that both are delusion. It is only the obscuration of knowledge, the obscuration of affliction and the obscuration of knowledge, some consider it to be both. The conceptualizations, etc., in the self-existent, are inferior conceptualizations, the conceptualizations, etc., in the selflessness, are the antidotes to evil conceptualizations. On this, opinions differ. Some say it is both, if it is related to this, then the latter is clear. Evil conceptualizations from countless eons, the conceptualization of its antidote, exists in the worldly path. Abandonment is the uninterrupted path of seeing, this is the view of the Great Vehicle, the Hearers and Solitary Realizers by the path of liberation. Like rivers in the ocean, the accumulation of immeasurable qualities is, the peak of the path of meditation, it is said to be above the eighth ground. Some think so, if examined, it seems to be at the tenth ground. The characteristics of the conceptualizations to be abandoned are, Previously explained, therefore the specific, characteristics should be shown, according to the view of Sīhabhadra, at the time of determination, it is said to be the existing jealousy. Liberation is the post-attainment of the path of meditation, it is the state of the post-attainment consciousness, contaminated virtue, so it is said. The peak of the uninterrupted path, the essence is tranquility and insight, the middle is not interrupted by anything, it is the characteristic of complete and numerous qualities. The fault of repetition has been previously abandoned, like the vajra-like boundary, because it is only equipoise, the object of this is unreal. In one's own mindstream, wrong conceptualizations, sixteen clear and arising, the essence of wrong conceptualizations is, the two obscurations of affliction and knowledge, it is said to be both, some think it is, only the latter. The number is indefinite, therefore in the summary, inferred and established.
Tibetan
་པའི་མིང་གིས་སུ། །མང་དུ་བཤད་པར་འདུག་པས་སོ། །རྒྱས་པར་འདིར་ནི་སྤྲོ་མི་བྱ། །མཐར་གྱིས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །རྗེས་སུ་དྲན་དྲུག་དོན་དམ་མོ། །ཕ་རོལ་དྲུག་དང་སྒྲུབ་པ་ཡང༌། །འཆོལ་དང་གོ་རིམས་ཡིན་པས་ན། །ཟློས་སྐྱོན་མེད་དེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ། །དེ་བཞིན་ཡིན་པས་ཟློས་སྐྱོན་མེད། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཉིས་དང་ནི། །གཏོང་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དྲན་པ་ཡང༌། །དངོས་དང་བྲས་བུའི་ཆ་ནས་སུ། །བསྟན་པས་ཟློས་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན། །ལྷ་དང་དཀོན་མཆོག་དཔང་པོ་དང༌། རྟེན་ཚུལ་ཡིན་པས་ཟློས་པ་མེད། །སྐད་ཅིག་བྱང་ཆུབ་རྣམ་བཞི་ནི། །ལྡོག་པས་དབྱེ་བ་ཡིན་པས་སུ། །རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དང་པོ་གཉིས་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན། །ཐ་མ་གཉིས་ནི་རྣམ་པ་ཡིས། །གྲངས་ངེས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང༌། །འབྲས་བུ་ཀུན་ནི་དེ་རུ་འདུ། །སྐུ་ནི་གཅིག་གཉིས་གསུམ་བཞི་ལྔ། །གྲངས་མེད་འདོད་པ་དག་ཏུའོ། །རང་དང་གཞན་གྱིས་དོན་གྱིས་སུ། །སྐུ་གསུམ་ཞེས་ནི་བྱམས་པས་གསུངས། །རང་དོན་ཆོས་སྐུ་གཉིས་པོ་ནི། །རྒྱུད་དག་མ་དག་རྣམ་གཉིས་ཀྱི། །དོན་དུ་གཟུགས་སྐུ་རྣམ་གཉིས་ཟེར། །མདོ་སྡེ་ཐར་ པ་ཆེན་པོ་ནས། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུ་གསུངས་པ་དང༌། །དོན་དམ་གྱི་ནི་བདེན་པ་དང༌། །གསུམ་པོ་དག་ཏུ་མ་འདུས་པས། །སྐུ་བཞི་ཤེས་ནི་སེང་བཟང་གསུང༌། །སྤྲུལ་པ་ཡི་ནི་སྤྲུལ་ལ་སོགས། །ཡོད་པས་སྐུ་ལྔ་གཞན་དག་ཟེར། །བདག་གཞན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པས་སུ། །སྐུ་ལྔར་འདོད་པ་དོན་གསང་ཡིན། །ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་ངོ་བོ་ནི། །དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་ཡིན་པ་སྟེ། །ཆོས་སྐུ་གནས་ལུགས་རྟོགས་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་ཡིན་ནོ་སྐུ་གཉིས་ནི། །གཟུགས་ལ་འཇོག་སྟེ་གཟུགས་དེ་ཡང༌། །འཁོར་གྱི་སྣང་བ་འབའ་ཞིག་ལ། །འཇོག་པ་ཐོགས་མེད་ཆེད་ཀྱི་གཞུང༌། །གཉིས་ཀའི་སྣང་བ་ལ་འཇོག་པ། །ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ། །གཉིས་ཀའི་སྣང་བ་མ་ཡིན་པར། །འདོད་པ་ནཱ་གཱརྫུ་ན་སོགས། །ཡེ་ཤེས་ལྔ་ཀ་ཆོས་སྐུ་རུ། །ལ་ལ་འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་ནི། །བུདྡྷ་ཤྲཱི་ཛྙཱ་འདི་ལྟར་འདོད། །མེ་ལོང་ཡེ་ཤེས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །མཉམ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་སྐུ་སྤྲུལ་པ་ནི། །བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་ཐ་དད་དོ། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པས་ཆོས་སྐུ་ཞེས། །ཁ་ཅིག་དེ་སྐད་འདོད་པ་ཡོད། །ཆོས་ཉིད་རྟོགས་དང་ཆོས་སྟོན་པས། །ཆོས་སྐུ་ཡིན་ཞེས་འདོད་པའང་ཡོད། །ངེས་པ་བཞི་སྟེ་འཁོར་དང་ནི། །གནས་དང་སྟོན་པ་ཆོས་སུ་སྟེ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་འདོད
Chinese
以……之名。 似乎说了许多。 详细的这里不做。 最终的六度波罗蜜多。 随后忆念六种是究竟。 六度和修行也， 因为是错乱和顺序， 所以没有重复的过失，三宝。 因为也是那样所以没有重复的过失。 布施和戒律二者， 以及舍弃和戒律忆念也， 从实物和果实的部分， 讲述了所以没有重复的过失。 神和三宝是证人， 因为是所依之理所以没有重复。 刹那菩提四种是， 因为是颠倒的差别， 所以不是次第产生。 最初二者是果实， 最后二者是相， 虽然没有一定的数量， 所有的果实都聚集在那里。 身是一二三四五， 以及无数的意愿。 以自和他人的意义， 弥勒说有三身。 自利法身二者是， 为了清净不清净二种相续的， 意义而说二种色身。 从《大解脱经》中， 说了自性身， 以及胜义谛， 没有包含在三者之中， 善狮子说要知道四身。 化身的化身等， 因为有所以其他人说有五身。 以自他受用圆满， 认为有五身是密意。 自性身的自性是， 因为是事物的实相， 法身是证悟实相的， 智慧，二身是， 安立在色上，那个色也， 仅仅是眷属的显现， 安立是无碍行的经典。 安立在二者的显现上， 如方象等， 不是二者的显现， 龙树等是这样认为的。 虽然有些人认为五种智慧都是法身， 但是布达室利智是这样认为的。 如镜智慧是法身， 平等性分别智是， 报身，化身是， 是成办事业的智慧。 如此认为各有不同。 因为是法性所以说是法身， 有些人是那样认为的。 也有人认为因为证悟法性和宣说佛法， 所以是法身。 四种决定即眷属和， 处所和导师法， 因此如何认为呢？
English
In the name of... It seems that much has been said. I will not elaborate here. The ultimate six perfections. Subsequently, the six recollections are ultimate. The six perfections and practice also, because they are confused and sequential, therefore there is no fault of repetition, the Three Jewels. Because it is also like that, there is no fault of repetition. Giving and discipline are two, as well as renunciation and discipline recollection also, from the aspect of objects and fruits, it is explained, so there is no fault of repetition. The gods and the Three Jewels are witnesses, because it is the way of reliance, there is no repetition. The four kinds of instantaneous enlightenment are, because they are reverse differences, therefore they are not produced sequentially. The first two are fruits, the last two are aspects, although there is no fixed number, all the fruits gather there. The bodies are one, two, three, four, five, as well as countless wishes. With the meaning of self and others, Maitreya said there are three bodies. The self-benefit Dharmakaya, the two are, for the sake of the two kinds of pure and impure continuums, two kinds of Rupakaya are said. From the Great Liberation Sutra, the Svabhavikakaya was spoken of, as well as the ultimate truth, not included in the three, Simhabhadra said to know the four bodies. The emanation of the emanation, etc., because there are, others say there are five bodies. With self and other enjoyment complete, believing in five bodies is the secret meaning. The nature of Svabhavikakaya is, because it is the reality of things, the Dharmakaya is the wisdom of realizing reality, the two bodies are, established on form, that form also, is only the appearance of the retinue, establishment is the scripture of unobstructed conduct. Establishing on the appearance of both, such as the directional elephant, not being the appearance of both, Nagarjuna and others think so. Although some people think that all five wisdoms are Dharmakaya, but Buddhashrijñana thinks like this. The mirror-like wisdom is the Dharmakaya, the equality discriminating wisdom is, the Sambhogakaya, the Nirmanakaya is, is the wisdom of accomplishing activities. Thus, opinions differ. Because it is Dharmata, it is called Dharmakaya, some people think so. There are also those who think that because of realizing Dharmata and teaching Dharma, therefore it is Dharmakaya. The four certainties are retinue and, place and teacher Dharma, therefore, how to think?